Marcos 7
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Chents̈ana, fariseunga Jesúsbioye tmojanobeconá y báseftanga ley abuátambayëngnaca, Jerusalenocana áshjajnënga.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Chënga tmojáninÿe básefta Jesusbe uatsjéndayënga, cabá ndase ora, ndoñe montsacuents̈abiá nts̈amo chë judiënga imojanamancá.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Er chë fariseunga y nÿetsca judiënga imojanamana jtsacuénts̈abiana ba soye, ndayá jasama ora, nts̈amo chëngbe bëts taitanga imojanamancá. Chënga imojanjuabná, chca jtsamëse Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama ca.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Chë sananga enocana tmojtashjango ora, ba soye ndoñe tmontsácuents̈abese, tondaye ntjasana; y ba soyë́ngnaca imojánama, pero nÿe chëngbe bëts taitanga chca jamana imojanamánayeca, mo chë béjayeca juabáyana tazës̈ënga, matbajënga, calderëshënga y jutsnëshangá.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Chë causa, chë fariseunga y chë ley abuátambayënga Jesús tmojantjá: —¿Ndáyeca acbe uatsjéndayënga ndoñe montsama nts̈amo bëngbe bëts taitanga monjanamancá, y montsesá ntsacuénts̈abiase, ndoñe nts̈amo bënga judiënga fsënduamancá, Bëngbe Bëtsabe delante ts̈abá jtsatsmënama ca?
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Chora Jesús tojanë́yana: —Nÿe ts̈abá chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías ts̈ëngaftangbiama tojánayana, bacna ents̈anga chë nts̈amo ndegombre s̈mojuabnacá ndinÿinÿnayënga ca, mënts̈á enduabemanents̈e:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Pero chënga nÿe bonamente mondbétsichamo Bëngbe Bëtsá ts̈a ts̈abia yomna ca;
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Chora Jesús tojanë́yana: —Nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá stëts̈oye ts̈ëngaftanga s̈mojtsequedá, nÿe nts̈amo ents̈anga monduamancá jtsamama ca.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Y mënts̈ánaca tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá stëts̈oye jtsequédana, nÿe nts̈amo ts̈ëngaftangbe anteunga imojanamancá jtsamama. Ts̈ëngaftanga jtsejuabnayana ts̈abá s̈mojtsama ca chca s̈mojtsama ora.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Moisés tonjánayana: ‘Acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye’, y ‘nda chabe bëtsë́tsatbiama ndoñe ts̈abá tonjoyebuambá chana, jóbanama jtsemnana ca.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Pero ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo, canÿe ents̈á yobena chabe taitá o chabe mamá jáuyanana: ‘Lempe së́ndbomna soyënga corbán entsemna, chíyeca ndoñe quetsátobena juajabuáchana ca’ (corbán endayana “Bëngbe Bëtsabiama uáts̈ëmbona soyënga ca”).
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo, nda chca tojayanëse, ya ndoñe obligaciónaca ntsemnana chabe taitá o mamabiama ndayánaca jamama ca.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Chca, ts̈ëngaftanga s̈montsama ents̈anga Bëngbe Bëtsabe palabra stëts̈oye chamoquedama, mo tondaye tontsamancá, chë cuenta jtsamama nts̈amo anteunga imojanamancá, nts̈amo ents̈ángbeñe tempscana y më́ntscoñama yochnëjuancá. Y ba soyënga ts̈ëngaftanga cachcá s̈montsama ca” —Jesús tojánayana.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Chora Jesús, cachiñe ents̈anga tojtanachembo y tojanë́yana: “Nÿetscanga s̈mochjouena y chacmësertá.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Ndayá ents̈á tojtsesacá, ndoñe ntjábemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante. Inÿets̈á comna: nts̈amo ents̈á tojtsejuabná y tojtsoyebuambnacá endobena jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca” —cha tojánayana.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Jesús ents̈anga tojë́ftsanabashejuana y yebnoye tojtanamáshëngo ora, chabe uatsjéndayënga tmojantjá nts̈amo cha tojánayanama.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 As cha tojanë́yana: “¿Ts̈ëngaftángnaca cabá ndoñe cmontsë́sertana ca? ¿Cabá ndoñe cmontsë́sertana, lempe nts̈amo ents̈á tojascá ndoñe ntsobenana chábioye jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante;
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 er ainanoye ndoñe ntjómashënguana, sinó uafsbioye, y chents̈ana cuerpents̈ana jtabocnana ca?”
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Y mënts̈ánaca tojánayana: “Nts̈amo chë ents̈á tojtsejuabná y tojtsoyebuambnacá, chë soye cocayé endobena ents̈á jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Er ainanocana jtsóbocanana bacna juabnënga: shembásaftaca o boyabásaftaca bacna soye jamama, jatbëbama, jóbama,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 bacna juabnënga boyá o shémbioye ínÿaftaca jaíngñama, jtsatbomnayama, nÿetsca bacna soyënga jamama, ínÿenga jáingñama, nÿe cachá jenomándama ntsobencá jtsiyenama, ínÿabioye jtsánts̈abos̈ama, ínÿabiama jtsayátsenayama, jtsenábotamnayama y nÿe opënga jtsobiamnayama.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Nÿetsca quem bacna soyënga ents̈abe ainanocana jóbocnana, y cha jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante ca” —cha tojánayana.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Jesús chents̈ana, Tiro ca uabaina luaroye tojtsanoñe, y canÿe yebnents̈e tojánamashëngo. Cha yojtsebos̈e ndocná chama chaondë́tsetats̈ëmbuama; pero ndoñe yonjobenaye iytëmenana jatsmënana.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Y betsco, canÿe shembása, canÿe bembe bacna bayëjbe juabna uambayá ibnabomná, Jesusbiama oyebuambnayana yojouena ora, chábioye tojánabo y chabe shecuats̈ents̈e tojanoshëntsaments̈é.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Chë shembása ndoñe yonjamna judiá, sinó Sirofenicia luarocá. Tojánabo y Jesúsbioye tbojanimpadá chabe bembetémbents̈ana bacna bayëja chabuatábocnama.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Pero Jesús tbojaniyana: —Ats̈e s̈ondmëna natsana judío ents̈angbiama chë soyënga jamana; chents̈ana cocayé chanjobenaye chca inÿe ents̈angbiama jamana. Ats̈e acbiama, canÿe ndoñe judiá, soyënga stjamëse, nántsemna mo chë básengbe saná ques̈ënga cuaftsëbuajocá ca.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Y cha tbojanjuá: —Arseñor, chca jtsemnana. Pero chë ques̈ë́ngnaca mondbase chë básenga tmojtsesá ora tmojatquë́cjanatemënga. Chcasna, Diosmanda áts̈naca s̈motsajabuache ca.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 As Jesús tbojaniyana: —Ts̈abá tcjayana; chcasna, acbe yebnoye motsatoñe. Chë bacna bayëja acbe bembetémbents̈ana tonjésebocna ca.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Chents̈ana, chë shembása chabe yebnoye tojtaná, y tbojáninÿena chë bembetema jutsnë́shents̈e yojtsojájoñe, y chë bacna bayëja ya ndoñe chábeñe yontsemna.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Tiro pueblents̈ana Jesús tojë́ftsanbocna, y Sidón y Decápolis luarents̈a pueblënguëjana jachnënguse, Galilea uafjajónayoye tojánashjango.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Cha chents̈e yojtsemna ora, chábioye tmojanánatse canÿe ents̈á tësmá y ndëbiá, y tmojanimpadá chabe cucuats̈ënga chë s̈ocábeñe chaojájoma, chaboshnama.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Chorna Jesús ents̈ángbents̈ana luaroye tbojanánatse, cánÿata. Chora chë s̈ocabe matscuas̈oye nts̈abuafjënga yojajué, cucuats̈iñe yojabuashëtjo, y chë s̈ocabe bichtaja yojábojajo.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Chents̈ana, Jesús celoye tojanontjes̈é, jabuache yojáshachna, y hebreo palabriñe tbojaniyana: “¡Efata ca!” (Chca endayana “¡Chacmotsauenana ca!”)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Cachora, chë boyabásabe matscuas̈e ts̈abá yojtsatsmëna y ts̈abá yojtsuenana; chë bichtaja ts̈abá yojtóbema y ts̈abá yojtsóyebuambnaye.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Y Jesús chë ents̈anga tojanamëndá chama ndocnábeñe ntsecuéntayana. Pero masque ts̈a chama yojtsamë́ndaye, ents̈anga más chabiama imojtsencuéntaye.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Chama chë ents̈anga puerte imojtsenjnanaye, y mënts̈á imojtsichamo: “¡Lempe ts̈abá entsama! Chë tësmënga chamouenama, y chë ndëbianga chamóyebuambama entsama ca.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.