Marcos 7
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Chents̈ana, fariseunga Jesúsbioye tmojanobeconá y báseftanga ley abuátambayëngnaca, Jerusalenocana áshjajnënga.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Chënga tmojáninÿe básefta Jesusbe uatsjéndayënga, cabá ndase ora, ndoñe montsacuents̈abiá nts̈amo chë judiënga imojanamancá.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 Er chë fariseunga y nÿetsca judiënga imojanamana jtsacuénts̈abiana ba soye, ndayá jasama ora, nts̈amo chëngbe bëts taitanga imojanamancá. Chënga imojanjuabná, chca jtsamëse Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama ca.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Chë sananga enocana tmojtashjango ora, ba soye ndoñe tmontsácuents̈abese, tondaye ntjasana; y ba soyë́ngnaca imojánama, pero nÿe chëngbe bëts taitanga chca jamana imojanamánayeca, mo chë béjayeca juabáyana tazës̈ënga, matbajënga, calderëshënga y jutsnëshangá.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Chë causa, chë fariseunga y chë ley abuátambayënga Jesús tmojantjá: —¿Ndáyeca acbe uatsjéndayënga ndoñe montsama nts̈amo bëngbe bëts taitanga monjanamancá, y montsesá ntsacuénts̈abiase, ndoñe nts̈amo bënga judiënga fsënduamancá, Bëngbe Bëtsabe delante ts̈abá jtsatsmënama ca?
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Chora Jesús tojanë́yana: —Nÿe ts̈abá chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías ts̈ëngaftangbiama tojánayana, bacna ents̈anga chë nts̈amo ndegombre s̈mojuabnacá ndinÿinÿnayënga ca, mënts̈á enduabemanents̈e:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Pero chënga nÿe bonamente mondbétsichamo Bëngbe Bëtsá ts̈a ts̈abia yomna ca;
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Chora Jesús tojanë́yana: —Nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá stëts̈oye ts̈ëngaftanga s̈mojtsequedá, nÿe nts̈amo ents̈anga monduamancá jtsamama ca.
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Y mënts̈ánaca tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá stëts̈oye jtsequédana, nÿe nts̈amo ts̈ëngaftangbe anteunga imojanamancá jtsamama. Ts̈ëngaftanga jtsejuabnayana ts̈abá s̈mojtsama ca chca s̈mojtsama ora.
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Moisés tonjánayana: ‘Acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye’, y ‘nda chabe bëtsë́tsatbiama ndoñe ts̈abá tonjoyebuambá chana, jóbanama jtsemnana ca.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Pero ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo, canÿe ents̈á yobena chabe taitá o chabe mamá jáuyanana: ‘Lempe së́ndbomna soyënga corbán entsemna, chíyeca ndoñe quetsátobena juajabuáchana ca’ (corbán endayana “Bëngbe Bëtsabiama uáts̈ëmbona soyënga ca”).
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo, nda chca tojayanëse, ya ndoñe obligaciónaca ntsemnana chabe taitá o mamabiama ndayánaca jamama ca.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Chca, ts̈ëngaftanga s̈montsama ents̈anga Bëngbe Bëtsabe palabra stëts̈oye chamoquedama, mo tondaye tontsamancá, chë cuenta jtsamama nts̈amo anteunga imojanamancá, nts̈amo ents̈ángbeñe tempscana y më́ntscoñama yochnëjuancá. Y ba soyënga ts̈ëngaftanga cachcá s̈montsama ca” —Jesús tojánayana.
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Chora Jesús, cachiñe ents̈anga tojtanachembo y tojanë́yana: “Nÿetscanga s̈mochjouena y chacmësertá.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Ndayá ents̈á tojtsesacá, ndoñe ntjábemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante. Inÿets̈á comna: nts̈amo ents̈á tojtsejuabná y tojtsoyebuambnacá endobena jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca” —cha tojánayana.
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Jesús ents̈anga tojë́ftsanabashejuana y yebnoye tojtanamáshëngo ora, chabe uatsjéndayënga tmojantjá nts̈amo cha tojánayanama.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 As cha tojanë́yana: “¿Ts̈ëngaftángnaca cabá ndoñe cmontsë́sertana ca? ¿Cabá ndoñe cmontsë́sertana, lempe nts̈amo ents̈á tojascá ndoñe ntsobenana chábioye jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante;
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 er ainanoye ndoñe ntjómashënguana, sinó uafsbioye, y chents̈ana cuerpents̈ana jtabocnana ca?”
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Y mënts̈ánaca tojánayana: “Nts̈amo chë ents̈á tojtsejuabná y tojtsoyebuambnacá, chë soye cocayé endobena ents̈á jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Er ainanocana jtsóbocanana bacna juabnënga: shembásaftaca o boyabásaftaca bacna soye jamama, jatbëbama, jóbama,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 bacna juabnënga boyá o shémbioye ínÿaftaca jaíngñama, jtsatbomnayama, nÿetsca bacna soyënga jamama, ínÿenga jáingñama, nÿe cachá jenomándama ntsobencá jtsiyenama, ínÿabioye jtsánts̈abos̈ama, ínÿabiama jtsayátsenayama, jtsenábotamnayama y nÿe opënga jtsobiamnayama.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Nÿetsca quem bacna soyënga ents̈abe ainanocana jóbocnana, y cha jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante ca” —cha tojánayana.
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Jesús chents̈ana, Tiro ca uabaina luaroye tojtsanoñe, y canÿe yebnents̈e tojánamashëngo. Cha yojtsebos̈e ndocná chama chaondë́tsetats̈ëmbuama; pero ndoñe yonjobenaye iytëmenana jatsmënana.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Y betsco, canÿe shembása, canÿe bembe bacna bayëjbe juabna uambayá ibnabomná, Jesusbiama oyebuambnayana yojouena ora, chábioye tojánabo y chabe shecuats̈ents̈e tojanoshëntsaments̈é.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Chë shembása ndoñe yonjamna judiá, sinó Sirofenicia luarocá. Tojánabo y Jesúsbioye tbojanimpadá chabe bembetémbents̈ana bacna bayëja chabuatábocnama.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Pero Jesús tbojaniyana: —Ats̈e s̈ondmëna natsana judío ents̈angbiama chë soyënga jamana; chents̈ana cocayé chanjobenaye chca inÿe ents̈angbiama jamana. Ats̈e acbiama, canÿe ndoñe judiá, soyënga stjamëse, nántsemna mo chë básengbe saná ques̈ënga cuaftsëbuajocá ca.
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Y cha tbojanjuá: —Arseñor, chca jtsemnana. Pero chë ques̈ë́ngnaca mondbase chë básenga tmojtsesá ora tmojatquë́cjanatemënga. Chcasna, Diosmanda áts̈naca s̈motsajabuache ca.
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 As Jesús tbojaniyana: —Ts̈abá tcjayana; chcasna, acbe yebnoye motsatoñe. Chë bacna bayëja acbe bembetémbents̈ana tonjésebocna ca.
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Chents̈ana, chë shembása chabe yebnoye tojtaná, y tbojáninÿena chë bembetema jutsnë́shents̈e yojtsojájoñe, y chë bacna bayëja ya ndoñe chábeñe yontsemna.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Tiro pueblents̈ana Jesús tojë́ftsanbocna, y Sidón y Decápolis luarents̈a pueblënguëjana jachnënguse, Galilea uafjajónayoye tojánashjango.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Cha chents̈e yojtsemna ora, chábioye tmojanánatse canÿe ents̈á tësmá y ndëbiá, y tmojanimpadá chabe cucuats̈ënga chë s̈ocábeñe chaojájoma, chaboshnama.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Chorna Jesús ents̈ángbents̈ana luaroye tbojanánatse, cánÿata. Chora chë s̈ocabe matscuas̈oye nts̈abuafjënga yojajué, cucuats̈iñe yojabuashëtjo, y chë s̈ocabe bichtaja yojábojajo.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Chents̈ana, Jesús celoye tojanontjes̈é, jabuache yojáshachna, y hebreo palabriñe tbojaniyana: “¡Efata ca!” (Chca endayana “¡Chacmotsauenana ca!”)
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Cachora, chë boyabásabe matscuas̈e ts̈abá yojtsatsmëna y ts̈abá yojtsuenana; chë bichtaja ts̈abá yojtóbema y ts̈abá yojtsóyebuambnaye.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Y Jesús chë ents̈anga tojanamëndá chama ndocnábeñe ntsecuéntayana. Pero masque ts̈a chama yojtsamë́ndaye, ents̈anga más chabiama imojtsencuéntaye.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Chama chë ents̈anga puerte imojtsenjnanaye, y mënts̈á imojtsichamo: “¡Lempe ts̈abá entsama! Chë tësmënga chamouenama, y chë ndëbianga chamóyebuambama entsama ca.”
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.