Marcos 7
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chents̈ana, fariseunga Jesúsbioye tmojanobeconá y báseftanga ley abuátambayëngnaca, Jerusalenocana áshjajnënga.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Chënga tmojáninÿe básefta Jesusbe uatsjéndayënga, cabá ndase ora, ndoñe montsacuents̈abiá nts̈amo chë judiënga imojanamancá.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 Er chë fariseunga y nÿetsca judiënga imojanamana jtsacuénts̈abiana ba soye, ndayá jasama ora, nts̈amo chëngbe bëts taitanga imojanamancá. Chënga imojanjuabná, chca jtsamëse Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama ca.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Chë sananga enocana tmojtashjango ora, ba soye ndoñe tmontsácuents̈abese, tondaye ntjasana; y ba soyë́ngnaca imojánama, pero nÿe chëngbe bëts taitanga chca jamana imojanamánayeca, mo chë béjayeca juabáyana tazës̈ënga, matbajënga, calderëshënga y jutsnëshangá.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Chë causa, chë fariseunga y chë ley abuátambayënga Jesús tmojantjá: —¿Ndáyeca acbe uatsjéndayënga ndoñe montsama nts̈amo bëngbe bëts taitanga monjanamancá, y montsesá ntsacuénts̈abiase, ndoñe nts̈amo bënga judiënga fsënduamancá, Bëngbe Bëtsabe delante ts̈abá jtsatsmënama ca?
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Chora Jesús tojanë́yana: —Nÿe ts̈abá chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías ts̈ëngaftangbiama tojánayana, bacna ents̈anga chë nts̈amo ndegombre s̈mojuabnacá ndinÿinÿnayënga ca, mënts̈á enduabemanents̈e:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Pero chënga nÿe bonamente mondbétsichamo Bëngbe Bëtsá ts̈a ts̈abia yomna ca;
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Chora Jesús tojanë́yana: —Nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá stëts̈oye ts̈ëngaftanga s̈mojtsequedá, nÿe nts̈amo ents̈anga monduamancá jtsamama ca.
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Y mënts̈ánaca tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá stëts̈oye jtsequédana, nÿe nts̈amo ts̈ëngaftangbe anteunga imojanamancá jtsamama. Ts̈ëngaftanga jtsejuabnayana ts̈abá s̈mojtsama ca chca s̈mojtsama ora.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Moisés tonjánayana: ‘Acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye’, y ‘nda chabe bëtsë́tsatbiama ndoñe ts̈abá tonjoyebuambá chana, jóbanama jtsemnana ca.’
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Pero ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo, canÿe ents̈á yobena chabe taitá o chabe mamá jáuyanana: ‘Lempe së́ndbomna soyënga corbán entsemna, chíyeca ndoñe quetsátobena juajabuáchana ca’ (corbán endayana “Bëngbe Bëtsabiama uáts̈ëmbona soyënga ca”).
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo, nda chca tojayanëse, ya ndoñe obligaciónaca ntsemnana chabe taitá o mamabiama ndayánaca jamama ca.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Chca, ts̈ëngaftanga s̈montsama ents̈anga Bëngbe Bëtsabe palabra stëts̈oye chamoquedama, mo tondaye tontsamancá, chë cuenta jtsamama nts̈amo anteunga imojanamancá, nts̈amo ents̈ángbeñe tempscana y më́ntscoñama yochnëjuancá. Y ba soyënga ts̈ëngaftanga cachcá s̈montsama ca” —Jesús tojánayana.
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Chora Jesús, cachiñe ents̈anga tojtanachembo y tojanë́yana: “Nÿetscanga s̈mochjouena y chacmësertá.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Ndayá ents̈á tojtsesacá, ndoñe ntjábemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante. Inÿets̈á comna: nts̈amo ents̈á tojtsejuabná y tojtsoyebuambnacá endobena jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca” —cha tojánayana.
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Jesús ents̈anga tojë́ftsanabashejuana y yebnoye tojtanamáshëngo ora, chabe uatsjéndayënga tmojantjá nts̈amo cha tojánayanama.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 As cha tojanë́yana: “¿Ts̈ëngaftángnaca cabá ndoñe cmontsë́sertana ca? ¿Cabá ndoñe cmontsë́sertana, lempe nts̈amo ents̈á tojascá ndoñe ntsobenana chábioye jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante;
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 er ainanoye ndoñe ntjómashënguana, sinó uafsbioye, y chents̈ana cuerpents̈ana jtabocnana ca?”
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Y mënts̈ánaca tojánayana: “Nts̈amo chë ents̈á tojtsejuabná y tojtsoyebuambnacá, chë soye cocayé endobena ents̈á jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Er ainanocana jtsóbocanana bacna juabnënga: shembásaftaca o boyabásaftaca bacna soye jamama, jatbëbama, jóbama,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 bacna juabnënga boyá o shémbioye ínÿaftaca jaíngñama, jtsatbomnayama, nÿetsca bacna soyënga jamama, ínÿenga jáingñama, nÿe cachá jenomándama ntsobencá jtsiyenama, ínÿabioye jtsánts̈abos̈ama, ínÿabiama jtsayátsenayama, jtsenábotamnayama y nÿe opënga jtsobiamnayama.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Nÿetsca quem bacna soyënga ents̈abe ainanocana jóbocnana, y cha jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante ca” —cha tojánayana.
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Jesús chents̈ana, Tiro ca uabaina luaroye tojtsanoñe, y canÿe yebnents̈e tojánamashëngo. Cha yojtsebos̈e ndocná chama chaondë́tsetats̈ëmbuama; pero ndoñe yonjobenaye iytëmenana jatsmënana.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Y betsco, canÿe shembása, canÿe bembe bacna bayëjbe juabna uambayá ibnabomná, Jesusbiama oyebuambnayana yojouena ora, chábioye tojánabo y chabe shecuats̈ents̈e tojanoshëntsaments̈é.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 Chë shembása ndoñe yonjamna judiá, sinó Sirofenicia luarocá. Tojánabo y Jesúsbioye tbojanimpadá chabe bembetémbents̈ana bacna bayëja chabuatábocnama.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Pero Jesús tbojaniyana: —Ats̈e s̈ondmëna natsana judío ents̈angbiama chë soyënga jamana; chents̈ana cocayé chanjobenaye chca inÿe ents̈angbiama jamana. Ats̈e acbiama, canÿe ndoñe judiá, soyënga stjamëse, nántsemna mo chë básengbe saná ques̈ënga cuaftsëbuajocá ca.
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Y cha tbojanjuá: —Arseñor, chca jtsemnana. Pero chë ques̈ë́ngnaca mondbase chë básenga tmojtsesá ora tmojatquë́cjanatemënga. Chcasna, Diosmanda áts̈naca s̈motsajabuache ca.
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 As Jesús tbojaniyana: —Ts̈abá tcjayana; chcasna, acbe yebnoye motsatoñe. Chë bacna bayëja acbe bembetémbents̈ana tonjésebocna ca.
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Chents̈ana, chë shembása chabe yebnoye tojtaná, y tbojáninÿena chë bembetema jutsnë́shents̈e yojtsojájoñe, y chë bacna bayëja ya ndoñe chábeñe yontsemna.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Tiro pueblents̈ana Jesús tojë́ftsanbocna, y Sidón y Decápolis luarents̈a pueblënguëjana jachnënguse, Galilea uafjajónayoye tojánashjango.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Cha chents̈e yojtsemna ora, chábioye tmojanánatse canÿe ents̈á tësmá y ndëbiá, y tmojanimpadá chabe cucuats̈ënga chë s̈ocábeñe chaojájoma, chaboshnama.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Chorna Jesús ents̈ángbents̈ana luaroye tbojanánatse, cánÿata. Chora chë s̈ocabe matscuas̈oye nts̈abuafjënga yojajué, cucuats̈iñe yojabuashëtjo, y chë s̈ocabe bichtaja yojábojajo.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Chents̈ana, Jesús celoye tojanontjes̈é, jabuache yojáshachna, y hebreo palabriñe tbojaniyana: “¡Efata ca!” (Chca endayana “¡Chacmotsauenana ca!”)
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Cachora, chë boyabásabe matscuas̈e ts̈abá yojtsatsmëna y ts̈abá yojtsuenana; chë bichtaja ts̈abá yojtóbema y ts̈abá yojtsóyebuambnaye.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Y Jesús chë ents̈anga tojanamëndá chama ndocnábeñe ntsecuéntayana. Pero masque ts̈a chama yojtsamë́ndaye, ents̈anga más chabiama imojtsencuéntaye.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Chama chë ents̈anga puerte imojtsenjnanaye, y mënts̈á imojtsichamo: “¡Lempe ts̈abá entsama! Chë tësmënga chamouenama, y chë ndëbianga chamóyebuambama entsama ca.”
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.