Marcos 7
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Chents̈ana, fariseunga Jesúsbioye tmojanobeconá y báseftanga ley abuátambayëngnaca, Jerusalenocana áshjajnënga.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Chënga tmojáninÿe básefta Jesusbe uatsjéndayënga, cabá ndase ora, ndoñe montsacuents̈abiá nts̈amo chë judiënga imojanamancá.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 Er chë fariseunga y nÿetsca judiënga imojanamana jtsacuénts̈abiana ba soye, ndayá jasama ora, nts̈amo chëngbe bëts taitanga imojanamancá. Chënga imojanjuabná, chca jtsamëse Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama ca.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 Chë sananga enocana tmojtashjango ora, ba soye ndoñe tmontsácuents̈abese, tondaye ntjasana; y ba soyë́ngnaca imojánama, pero nÿe chëngbe bëts taitanga chca jamana imojanamánayeca, mo chë béjayeca juabáyana tazës̈ënga, matbajënga, calderëshënga y jutsnëshangá.
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Chë causa, chë fariseunga y chë ley abuátambayënga Jesús tmojantjá: —¿Ndáyeca acbe uatsjéndayënga ndoñe montsama nts̈amo bëngbe bëts taitanga monjanamancá, y montsesá ntsacuénts̈abiase, ndoñe nts̈amo bënga judiënga fsënduamancá, Bëngbe Bëtsabe delante ts̈abá jtsatsmënama ca?
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Chora Jesús tojanë́yana: —Nÿe ts̈abá chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías ts̈ëngaftangbiama tojánayana, bacna ents̈anga chë nts̈amo ndegombre s̈mojuabnacá ndinÿinÿnayënga ca, mënts̈á enduabemanents̈e:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Pero chënga nÿe bonamente mondbétsichamo Bëngbe Bëtsá ts̈a ts̈abia yomna ca;
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Chora Jesús tojanë́yana: —Nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá stëts̈oye ts̈ëngaftanga s̈mojtsequedá, nÿe nts̈amo ents̈anga monduamancá jtsamama ca.
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Y mënts̈ánaca tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá stëts̈oye jtsequédana, nÿe nts̈amo ts̈ëngaftangbe anteunga imojanamancá jtsamama. Ts̈ëngaftanga jtsejuabnayana ts̈abá s̈mojtsama ca chca s̈mojtsama ora.
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Moisés tonjánayana: ‘Acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye’, y ‘nda chabe bëtsë́tsatbiama ndoñe ts̈abá tonjoyebuambá chana, jóbanama jtsemnana ca.’
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Pero ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo, canÿe ents̈á yobena chabe taitá o chabe mamá jáuyanana: ‘Lempe së́ndbomna soyënga corbán entsemna, chíyeca ndoñe quetsátobena juajabuáchana ca’ (corbán endayana “Bëngbe Bëtsabiama uáts̈ëmbona soyënga ca”).
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo, nda chca tojayanëse, ya ndoñe obligaciónaca ntsemnana chabe taitá o mamabiama ndayánaca jamama ca.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Chca, ts̈ëngaftanga s̈montsama ents̈anga Bëngbe Bëtsabe palabra stëts̈oye chamoquedama, mo tondaye tontsamancá, chë cuenta jtsamama nts̈amo anteunga imojanamancá, nts̈amo ents̈ángbeñe tempscana y më́ntscoñama yochnëjuancá. Y ba soyënga ts̈ëngaftanga cachcá s̈montsama ca” —Jesús tojánayana.
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Chora Jesús, cachiñe ents̈anga tojtanachembo y tojanë́yana: “Nÿetscanga s̈mochjouena y chacmësertá.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 Ndayá ents̈á tojtsesacá, ndoñe ntjábemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante. Inÿets̈á comna: nts̈amo ents̈á tojtsejuabná y tojtsoyebuambnacá endobena jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca” —cha tojánayana.
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Jesús ents̈anga tojë́ftsanabashejuana y yebnoye tojtanamáshëngo ora, chabe uatsjéndayënga tmojantjá nts̈amo cha tojánayanama.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 As cha tojanë́yana: “¿Ts̈ëngaftángnaca cabá ndoñe cmontsë́sertana ca? ¿Cabá ndoñe cmontsë́sertana, lempe nts̈amo ents̈á tojascá ndoñe ntsobenana chábioye jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante;
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 er ainanoye ndoñe ntjómashënguana, sinó uafsbioye, y chents̈ana cuerpents̈ana jtabocnana ca?”
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Y mënts̈ánaca tojánayana: “Nts̈amo chë ents̈á tojtsejuabná y tojtsoyebuambnacá, chë soye cocayé endobena ents̈á jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Er ainanocana jtsóbocanana bacna juabnënga: shembásaftaca o boyabásaftaca bacna soye jamama, jatbëbama, jóbama,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 bacna juabnënga boyá o shémbioye ínÿaftaca jaíngñama, jtsatbomnayama, nÿetsca bacna soyënga jamama, ínÿenga jáingñama, nÿe cachá jenomándama ntsobencá jtsiyenama, ínÿabioye jtsánts̈abos̈ama, ínÿabiama jtsayátsenayama, jtsenábotamnayama y nÿe opënga jtsobiamnayama.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Nÿetsca quem bacna soyënga ents̈abe ainanocana jóbocnana, y cha jabemana ndoñe ts̈abia Bëngbe Bëtsabe delante ca” —cha tojánayana.
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jesús chents̈ana, Tiro ca uabaina luaroye tojtsanoñe, y canÿe yebnents̈e tojánamashëngo. Cha yojtsebos̈e ndocná chama chaondë́tsetats̈ëmbuama; pero ndoñe yonjobenaye iytëmenana jatsmënana.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Y betsco, canÿe shembása, canÿe bembe bacna bayëjbe juabna uambayá ibnabomná, Jesusbiama oyebuambnayana yojouena ora, chábioye tojánabo y chabe shecuats̈ents̈e tojanoshëntsaments̈é.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 Chë shembása ndoñe yonjamna judiá, sinó Sirofenicia luarocá. Tojánabo y Jesúsbioye tbojanimpadá chabe bembetémbents̈ana bacna bayëja chabuatábocnama.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Pero Jesús tbojaniyana: —Ats̈e s̈ondmëna natsana judío ents̈angbiama chë soyënga jamana; chents̈ana cocayé chanjobenaye chca inÿe ents̈angbiama jamana. Ats̈e acbiama, canÿe ndoñe judiá, soyënga stjamëse, nántsemna mo chë básengbe saná ques̈ënga cuaftsëbuajocá ca.
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Y cha tbojanjuá: —Arseñor, chca jtsemnana. Pero chë ques̈ë́ngnaca mondbase chë básenga tmojtsesá ora tmojatquë́cjanatemënga. Chcasna, Diosmanda áts̈naca s̈motsajabuache ca.
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 As Jesús tbojaniyana: —Ts̈abá tcjayana; chcasna, acbe yebnoye motsatoñe. Chë bacna bayëja acbe bembetémbents̈ana tonjésebocna ca.
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Chents̈ana, chë shembása chabe yebnoye tojtaná, y tbojáninÿena chë bembetema jutsnë́shents̈e yojtsojájoñe, y chë bacna bayëja ya ndoñe chábeñe yontsemna.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Tiro pueblents̈ana Jesús tojë́ftsanbocna, y Sidón y Decápolis luarents̈a pueblënguëjana jachnënguse, Galilea uafjajónayoye tojánashjango.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Cha chents̈e yojtsemna ora, chábioye tmojanánatse canÿe ents̈á tësmá y ndëbiá, y tmojanimpadá chabe cucuats̈ënga chë s̈ocábeñe chaojájoma, chaboshnama.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Chorna Jesús ents̈ángbents̈ana luaroye tbojanánatse, cánÿata. Chora chë s̈ocabe matscuas̈oye nts̈abuafjënga yojajué, cucuats̈iñe yojabuashëtjo, y chë s̈ocabe bichtaja yojábojajo.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 Chents̈ana, Jesús celoye tojanontjes̈é, jabuache yojáshachna, y hebreo palabriñe tbojaniyana: “¡Efata ca!” (Chca endayana “¡Chacmotsauenana ca!”)
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Cachora, chë boyabásabe matscuas̈e ts̈abá yojtsatsmëna y ts̈abá yojtsuenana; chë bichtaja ts̈abá yojtóbema y ts̈abá yojtsóyebuambnaye.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Y Jesús chë ents̈anga tojanamëndá chama ndocnábeñe ntsecuéntayana. Pero masque ts̈a chama yojtsamë́ndaye, ents̈anga más chabiama imojtsencuéntaye.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Chama chë ents̈anga puerte imojtsenjnanaye, y mënts̈á imojtsichamo: “¡Lempe ts̈abá entsama! Chë tësmënga chamouenama, y chë ndëbianga chamóyebuambama entsama ca.”
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.