Marcos 6
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVI
1 Chents̈ana Jesús tojë́ftsanbocna y cachabe luaroye tojtanashjango, y chabe uatsjéndayënga cháftaca tmojána.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Ochnayté tojanobuache ora, Jesús tojanonts̈é chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e ents̈anga jabuátambana.
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 ¿Mua ndoñe chë calpintero yondmëna, Mariybe uaquiñá, y chabe cats̈átanga ndoñe mondmëna Santiago, José, Judas y Simón; y chabe uabénangnaca muents̈e ndoñe bë́ngaftaca mondoyena ca?” —chënga imojtsichamo.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 As Jesús tojanë́yana: “Nÿetsca luarënguenache canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayábioye bëtsá jabemana, pero ndoñe chca cachabe luarents̈e, ni cachabe pamíllangbenache, ni cachabe yebnents̈e ca.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Chë ents̈anga chents̈e chábeñe ndoñe montsanos̈buaché causa, Jesús ndoñe tonjanobená ni canÿe bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca chents̈e jëftsemana; nÿe básefta s̈oquë́ngbeñe cucuats̈ënga tojanjajó y tojanashná.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Jesús ojnananá yojtsemna cachábents̈a ents̈anga chábeñe ndoñe montsanos̈buaché causa.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Y chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga Jesús tojánachembo, y utáta ínÿoye tojanichamó, ents̈ángbents̈ana bacna bayëjënga jtëbuacnama obenana jats̈atayëse;
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 y mënts̈á yojáuyana: “Benachiñama tondaye s̈mattsambaye, nÿe canÿe jatjonëfja; ndoñe s̈mattsambaye saná, ni shecnaja, ni crocénana uasnanëchiñe.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Nduámanëshe s̈mochjesóshecochëtjo, y nÿe canÿájua s̈mochjesíchëtjo ca.”
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Mënts̈ánaca tojanë́yana: “Posada chacmojúyents̈ame yebnents̈e s̈mochtsoquedañe inÿe puebloye játantscuana.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Canÿe luaroye chas̈mojáshjajna y ndocná posada chacmonjuyents̈ame, y joyeunayama ndoñe chamontsebos̈ëse, chents̈ana s̈mochjésebocana, y shecuats̈ents̈a polvëshe s̈mochjésenstoto, chca, chë́ngbioye jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá ts̈ëngaftangaftaca tmonjamama ca.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Chents̈ana, chë uatsjéndayënga tmojë́ftsanbocana y ents̈anga imojánabuayiynaye, chë ts̈abe benache chámuatishachama, bacna soyënga amana jtsajbanase.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Ents̈ángbents̈ana ba bacna bayëjënga tmojtanëbuacna, y ba s̈oquënga aceitíyeca tmojananë́totjo y tmojanashná.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Rey Herodes Jesusbiama yojátats̈ëmbona, er nÿetsquénache nÿetsca ents̈anga chabiama imojtsóyebuambnaye. Ents̈anga Jesusbiama imojtsichamo: “Juan chë Ubayaná obanënguents̈ana tojtayena, chíyeca cha chca obenana yojtsebomna ca.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Inÿengna imojtsichamo: “Cha entsemna chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías ca.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Heródesna nts̈amo ents̈anga Jesusbiama imojtsichamcá tojanuena ora, tojánayana: “Mua Juan entsemna, chë ats̈e sënjanmandá bests̈as̈e chamotsëstjanguamá, mora obanënguents̈ana tojtayena ca.”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 Juan cabá ainá ora, Herodes tojanmandá cha chamishache, cadenë́juangaca chamobátsëca y chca cárceloye jutámiama. Herodes chca tojanma Herodíasbe causa, chabe uabentsá Felipbe shema. Herodes chë shémaftaca tojanobouamá, Felipe cabá ainá ora.
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 Y chama, Heródesbioye Juan ibojánbuayiynaye: “Ndoñe quenátslesenciana acbe uabentsabe shema acbe shema chaotsemnama ca.”
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 Chë causa, Herodías Juánbioye puerte ibojuáya, y yojánbos̈e jtsóbama; pero ndoñe yontsobena,
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 er Herodes yojántats̈ëmbo, Juan canÿe nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá, nÿe Bëngbe Bëtsábioye sempre oservená inamnama. Chama cha yojánauatja y ndoñe yonjanaleséncia cha chamóbama. Y Juan Bëngbe Bëtsabe soyëngama Heródesbioye tbojtsebuayiyná ora, nts̈amo jajuaboyana ndoñe yontsetáts̈ëmbo, pero masque chca, oyejuayá Juánbioye ibnayeunana.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Pero Herodías tojáninÿena mocna ora Juan chamóbama. Heródesbe cumpleaño oboyejuaye ora, bëtscá saná tmojanprontá, y Herodes yojúbuaja chabe amë́ndayënga, soldadëngbe amë́ndayënga y Galileoca uámana ents̈anga.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Chora, chë oboyejuaye luaroye Herodíasbe bembe tojánamashëngo, tojanlantsá, y Herodes y nÿetsca ófjanënga chama ts̈a imojtsóyejuaye. As chë rey, chë tobiás̈bioye tbojaniyana: —Ndayánaca s̈motjañe y ats̈e cbochjáts̈etaye ca.
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Y jajúrase, mënts̈á tbojans̈buachená: —Nts̈amo chas̈cojotjañcá cbochjáts̈etaye, masque ats̈be amë́ndayents̈a bomnanents̈ana tsë́ntsañnaca ca.
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Chents̈ana, chë tobias̈e yojë́ftsebocna y chabe mamábioye ibojatjaye: —¿Ndayá chjotjañe ca?
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Cachora chë tobias̈e betsco chë rey yojtsemnoye tojtanamáshëngo, y tbojaniyana: —Ats̈e së́ntsebos̈e, cam ora Juan chë Ubayanabe bests̈as̈e canÿe s̈cnenës̈iñe chas̈cuats̈etá ca.
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Herodes chama corente tbojanongmé, pero chë ents̈angbe delante y jajúrase tbojans̈buachená causa, ndoñe yonjobenaye nts̈amo tbojaniyancá jebëbuetámenana.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Cachora chë rey canÿe soldado ibojíchmua, Juanbe bests̈as̈e chauiyëbama.
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 As chë soldado cárceloye tojána, Juánbioye bests̈as̈e tbojtsanë́stjango, y canÿe s̈cnenës̈iñe tojanamba. Chë tobiás̈bioye tbojanënts̈abuaché, y chana, chabe mamábioye.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Juanbe ústonënga chama imojátats̈ëmbona ora, choye tmojánashjajna, chabe cuerpo tmojésanocñe y jauátbontsama tmojána.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Chë Jesús tojánichamonga chábioye tmojtanashjajna ora, lempe nts̈amo tmojanmama y tmojanabuatambama cha tmojancuentá.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Chora Jesús tojanë́yana: “Cuajna ínÿoye, ents̈anga ndoyena luaroye, bats̈atema jóchnama ca.” Cha chca tojánayana, er ts̈a ents̈anga imojtsaye y imojtsabëbana; ni mo jasama ndoñe luare imontsebomna.
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 As cánÿenga barquë́shañe tmojtsanoñe, ents̈anga ndëbínÿnoye.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Pero chënga imojtsoñama ents̈anga tmojánanÿe, y ndëmuanÿenga imojamnama imojtsetáts̈ëmbo; chcasna, chë ents̈anga shecuáts̈eca betsco tmojána, nÿetsca pueblënguents̈ana, y chëngbe natsana choye tmojánashjajna.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Chents̈ana, chë barquë́shoicana tojánastjango ora, Jesús ba ents̈anga tojánanÿe; chëngbiama tbojanongmé, er imojtsemna mo abuajë́nÿa ndbomna oveshëngcá; y tojanonts̈é ba soyëngama jabuátambana.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ya jetiñe yojtsemna orna, chabe uatsjéndayënga tmojanobobeconá y tmojaniyana: —Ya jetiñe entsemna, y quem luariñe ndocná quenatiyena.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Ents̈anga cuantichamuá, pueblotémëngoye y inÿe luarëngoye chamotsoñama, ndayánaca jasama chamobuámiñama ca.
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Y Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga saná chë́ngbioye s̈mochjacaredádaye ca.
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 As Jesús tojanë́yana: —¿Bueta tandës̈e s̈mojtsebomna? Marrepáranga ca.
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Chora Jesús ents̈anga tojanamëndá ínÿoca ínÿoca chamoshë́ntsjatbiamama.
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 As chënga tmojanotbiama patse patsënga y shachna bnëtsátsanënga.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Chora Jesús chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, y celoye jontjes̈iyëse, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá. Chents̈ana chë tandës̈ënga tojanjatá y chabe uatsjéndayënga tojanayents̈buaché chë ents̈anga jats̈atayama. Y chë uta beónatnaca nÿetscanga tojanëjátaye.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Nÿetscanga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 Y chents̈ana, chë tandës̈e y chë beonents̈ana ojamnëtémënga tmojanatbaná, y bnë́tsana uta sbarë́cua tmojanajutjé.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Chë saná tmojansënga imojamna shachna uaranga boyabásenga, shembásenga y básenga ntjacuntacá.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanamëndá chë barquë́shoye jtas̈jnama, chë uafjajónaye chenguana jangana y chabe natsana Betsaida ca uabaina puebloca jashjajnana. Chënga imojtsebocanëntscuana, Jesús chë ents̈anga yojtichamuá.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nÿetscanga tojtanadios̈oftá ora, tjoye cha tojtsanoñe Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Yojtseibétatana ora, chë barquë́sha uafjajónaye tsëntsaca yojtsamna, y Jesús, canÿa fshantsoca.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Jesús tojáninÿe chëngbiama totcá yojtsemna, chë barquë́shaca natsanoye jtsayana, er binÿia chëngbe contra yojtsemna. Ya binÿana ora, chë́ngbioye yojobeconá, béjaye juatsbuacá yojtsaye, y ya chëngbiajana nÿe ndericho jachnënguama yojtsemna.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 Y chënga, chë béjaye juatsbuacá cha yojtsayama tmojáninÿe ora, tmojanjuabó cha canÿe añemëse yojtsemna ca, y tmojanonts̈é yoyana;
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 er nÿetscanga chca tmojáninÿe y cochauatjanánënga imojtsemna. Pero Jesús cachora tojanë́yana: “¡Añemo s̈mochtsebomna; ats̈e Jesús sëndmëna; ndoñe matauatjëngana ca!”
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Chorna, chënga imojtsemna barquë́shoye cha tojánas̈ëngo, y chë jabuache binÿia tojanë́jbana, y nÿetscanga puerte auatjanánënga y ojnanánënga imojtsemna.
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 Chënga tmojáninÿe chëfta ents̈anga tandës̈e jujátayana, pero chëngbe ainanoca cabá ndoñe imontsobena josértana, Jesús lempe jamama obená bétsemnama.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Chë uafjajónaye tmojánenashbuachengo ora, Genesaret ca uabaina luaroye tmojánashjajna, y chë uafjajónaye tsachoca chë barquë́sha tmojanë́tsbua.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 Chë barquë́shoicana tmojánastjajna y cachora ents̈anga Jesús tmojantëmbá.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Chíyeca, chë luariñe yebnënguenache betsco chënga tmojána, y tmojanonts̈é chë s̈oquënga tjuashënguiñe juyambana, chë ndë́moye tmojanuena Jesús yojtsemna luaroye.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Y ndayents̈e cha tojámashëngüents̈e, pueblënguiñe, bëts pueblënguiñe y base pueblotémënguiñnaca, chë s̈oquënga benachoye imojtsëbuacana, y Jesús corente imojtseimpadana chë s̈oquënga chaualesenciá, nÿe mo chabe ents̈ayá sibuájua juabojajuana. Y nÿetscanga tmojuábojajënga ts̈abá imojtsatsmëna.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.