Marcos 6

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Chents̈ana Jesús tojë́ftsanbocna y cachabe luaroye tojtanashjango, y chabe uatsjéndayënga cháftaca tmojána.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ochnayté tojanobuache ora, Jesús tojanonts̈é chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e ents̈anga jabuátambana.
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 ¿Mua ndoñe chë calpintero yondmëna, Mariybe uaquiñá, y chabe cats̈átanga ndoñe mondmëna Santiago, José, Judas y Simón; y chabe uabénangnaca muents̈e ndoñe bë́ngaftaca mondoyena ca?” —chënga imojtsichamo.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 As Jesús tojanë́yana: “Nÿetsca luarënguenache canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayábioye bëtsá jabemana, pero ndoñe chca cachabe luarents̈e, ni cachabe pamíllangbenache, ni cachabe yebnents̈e ca.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Chë ents̈anga chents̈e chábeñe ndoñe montsanos̈buaché causa, Jesús ndoñe tonjanobená ni canÿe bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca chents̈e jëftsemana; nÿe básefta s̈oquë́ngbeñe cucuats̈ënga tojanjajó y tojanashná.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Jesús ojnananá yojtsemna cachábents̈a ents̈anga chábeñe ndoñe montsanos̈buaché causa.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Y chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga Jesús tojánachembo, y utáta ínÿoye tojanichamó, ents̈ángbents̈ana bacna bayëjënga jtëbuacnama obenana jats̈atayëse;
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 y mënts̈á yojáuyana: “Benachiñama tondaye s̈mattsambaye, nÿe canÿe jatjonëfja; ndoñe s̈mattsambaye saná, ni shecnaja, ni crocénana uasnanëchiñe.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Nduámanëshe s̈mochjesóshecochëtjo, y nÿe canÿájua s̈mochjesíchëtjo ca.”
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Mënts̈ánaca tojanë́yana: “Posada chacmojúyents̈ame yebnents̈e s̈mochtsoquedañe inÿe puebloye játantscuana.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Canÿe luaroye chas̈mojáshjajna y ndocná posada chacmonjuyents̈ame, y joyeunayama ndoñe chamontsebos̈ëse, chents̈ana s̈mochjésebocana, y shecuats̈ents̈a polvëshe s̈mochjésenstoto, chca, chë́ngbioye jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá ts̈ëngaftangaftaca tmonjamama ca.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Chents̈ana, chë uatsjéndayënga tmojë́ftsanbocana y ents̈anga imojánabuayiynaye, chë ts̈abe benache chámuatishachama, bacna soyënga amana jtsajbanase.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Ents̈ángbents̈ana ba bacna bayëjënga tmojtanëbuacna, y ba s̈oquënga aceitíyeca tmojananë́totjo y tmojanashná.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Rey Herodes Jesusbiama yojátats̈ëmbona, er nÿetsquénache nÿetsca ents̈anga chabiama imojtsóyebuambnaye. Ents̈anga Jesusbiama imojtsichamo: “Juan chë Ubayaná obanënguents̈ana tojtayena, chíyeca cha chca obenana yojtsebomna ca.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Inÿengna imojtsichamo: “Cha entsemna chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías ca.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Heródesna nts̈amo ents̈anga Jesusbiama imojtsichamcá tojanuena ora, tojánayana: “Mua Juan entsemna, chë ats̈e sënjanmandá bests̈as̈e chamotsëstjanguamá, mora obanënguents̈ana tojtayena ca.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Juan cabá ainá ora, Herodes tojanmandá cha chamishache, cadenë́juangaca chamobátsëca y chca cárceloye jutámiama. Herodes chca tojanma Herodíasbe causa, chabe uabentsá Felipbe shema. Herodes chë shémaftaca tojanobouamá, Felipe cabá ainá ora.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Y chama, Heródesbioye Juan ibojánbuayiynaye: “Ndoñe quenátslesenciana acbe uabentsabe shema acbe shema chaotsemnama ca.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Chë causa, Herodías Juánbioye puerte ibojuáya, y yojánbos̈e jtsóbama; pero ndoñe yontsobena,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 er Herodes yojántats̈ëmbo, Juan canÿe nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá, nÿe Bëngbe Bëtsábioye sempre oservená inamnama. Chama cha yojánauatja y ndoñe yonjanaleséncia cha chamóbama. Y Juan Bëngbe Bëtsabe soyëngama Heródesbioye tbojtsebuayiyná ora, nts̈amo jajuaboyana ndoñe yontsetáts̈ëmbo, pero masque chca, oyejuayá Juánbioye ibnayeunana.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Pero Herodías tojáninÿena mocna ora Juan chamóbama. Heródesbe cumpleaño oboyejuaye ora, bëtscá saná tmojanprontá, y Herodes yojúbuaja chabe amë́ndayënga, soldadëngbe amë́ndayënga y Galileoca uámana ents̈anga.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Chora, chë oboyejuaye luaroye Herodíasbe bembe tojánamashëngo, tojanlantsá, y Herodes y nÿetsca ófjanënga chama ts̈a imojtsóyejuaye. As chë rey, chë tobiás̈bioye tbojaniyana: —Ndayánaca s̈motjañe y ats̈e cbochjáts̈etaye ca.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Y jajúrase, mënts̈á tbojans̈buachená: —Nts̈amo chas̈cojotjañcá cbochjáts̈etaye, masque ats̈be amë́ndayents̈a bomnanents̈ana tsë́ntsañnaca ca.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Chents̈ana, chë tobias̈e yojë́ftsebocna y chabe mamábioye ibojatjaye: —¿Ndayá chjotjañe ca?
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Cachora chë tobias̈e betsco chë rey yojtsemnoye tojtanamáshëngo, y tbojaniyana: —Ats̈e së́ntsebos̈e, cam ora Juan chë Ubayanabe bests̈as̈e canÿe s̈cnenës̈iñe chas̈cuats̈etá ca.
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Herodes chama corente tbojanongmé, pero chë ents̈angbe delante y jajúrase tbojans̈buachená causa, ndoñe yonjobenaye nts̈amo tbojaniyancá jebëbuetámenana.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Cachora chë rey canÿe soldado ibojíchmua, Juanbe bests̈as̈e chauiyëbama.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 As chë soldado cárceloye tojána, Juánbioye bests̈as̈e tbojtsanë́stjango, y canÿe s̈cnenës̈iñe tojanamba. Chë tobiás̈bioye tbojanënts̈abuaché, y chana, chabe mamábioye.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Juanbe ústonënga chama imojátats̈ëmbona ora, choye tmojánashjajna, chabe cuerpo tmojésanocñe y jauátbontsama tmojána.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Chë Jesús tojánichamonga chábioye tmojtanashjajna ora, lempe nts̈amo tmojanmama y tmojanabuatambama cha tmojancuentá.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Chora Jesús tojanë́yana: “Cuajna ínÿoye, ents̈anga ndoyena luaroye, bats̈atema jóchnama ca.” Cha chca tojánayana, er ts̈a ents̈anga imojtsaye y imojtsabëbana; ni mo jasama ndoñe luare imontsebomna.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 As cánÿenga barquë́shañe tmojtsanoñe, ents̈anga ndëbínÿnoye.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Pero chënga imojtsoñama ents̈anga tmojánanÿe, y ndëmuanÿenga imojamnama imojtsetáts̈ëmbo; chcasna, chë ents̈anga shecuáts̈eca betsco tmojána, nÿetsca pueblënguents̈ana, y chëngbe natsana choye tmojánashjajna.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Chents̈ana, chë barquë́shoicana tojánastjango ora, Jesús ba ents̈anga tojánanÿe; chëngbiama tbojanongmé, er imojtsemna mo abuajë́nÿa ndbomna oveshëngcá; y tojanonts̈é ba soyëngama jabuátambana.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ya jetiñe yojtsemna orna, chabe uatsjéndayënga tmojanobobeconá y tmojaniyana: —Ya jetiñe entsemna, y quem luariñe ndocná quenatiyena.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Ents̈anga cuantichamuá, pueblotémëngoye y inÿe luarëngoye chamotsoñama, ndayánaca jasama chamobuámiñama ca.
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Y Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga saná chë́ngbioye s̈mochjacaredádaye ca.
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 As Jesús tojanë́yana: —¿Bueta tandës̈e s̈mojtsebomna? Marrepáranga ca.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Chora Jesús ents̈anga tojanamëndá ínÿoca ínÿoca chamoshë́ntsjatbiamama.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 As chënga tmojanotbiama patse patsënga y shachna bnëtsátsanënga.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Chora Jesús chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, y celoye jontjes̈iyëse, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá. Chents̈ana chë tandës̈ënga tojanjatá y chabe uatsjéndayënga tojanayents̈buaché chë ents̈anga jats̈atayama. Y chë uta beónatnaca nÿetscanga tojanëjátaye.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Nÿetscanga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Y chents̈ana, chë tandës̈e y chë beonents̈ana ojamnëtémënga tmojanatbaná, y bnë́tsana uta sbarë́cua tmojanajutjé.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Chë saná tmojansënga imojamna shachna uaranga boyabásenga, shembásenga y básenga ntjacuntacá.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanamëndá chë barquë́shoye jtas̈jnama, chë uafjajónaye chenguana jangana y chabe natsana Betsaida ca uabaina puebloca jashjajnana. Chënga imojtsebocanëntscuana, Jesús chë ents̈anga yojtichamuá.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nÿetscanga tojtanadios̈oftá ora, tjoye cha tojtsanoñe Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Yojtseibétatana ora, chë barquë́sha uafjajónaye tsëntsaca yojtsamna, y Jesús, canÿa fshantsoca.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Jesús tojáninÿe chëngbiama totcá yojtsemna, chë barquë́shaca natsanoye jtsayana, er binÿia chëngbe contra yojtsemna. Ya binÿana ora, chë́ngbioye yojobeconá, béjaye juatsbuacá yojtsaye, y ya chëngbiajana nÿe ndericho jachnënguama yojtsemna.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Y chënga, chë béjaye juatsbuacá cha yojtsayama tmojáninÿe ora, tmojanjuabó cha canÿe añemëse yojtsemna ca, y tmojanonts̈é yoyana;
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 er nÿetscanga chca tmojáninÿe y cochauatjanánënga imojtsemna. Pero Jesús cachora tojanë́yana: “¡Añemo s̈mochtsebomna; ats̈e Jesús sëndmëna; ndoñe matauatjëngana ca!”
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Chorna, chënga imojtsemna barquë́shoye cha tojánas̈ëngo, y chë jabuache binÿia tojanë́jbana, y nÿetscanga puerte auatjanánënga y ojnanánënga imojtsemna.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Chënga tmojáninÿe chëfta ents̈anga tandës̈e jujátayana, pero chëngbe ainanoca cabá ndoñe imontsobena josértana, Jesús lempe jamama obená bétsemnama.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Chë uafjajónaye tmojánenashbuachengo ora, Genesaret ca uabaina luaroye tmojánashjajna, y chë uafjajónaye tsachoca chë barquë́sha tmojanë́tsbua.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Chë barquë́shoicana tmojánastjajna y cachora ents̈anga Jesús tmojantëmbá.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Chíyeca, chë luariñe yebnënguenache betsco chënga tmojána, y tmojanonts̈é chë s̈oquënga tjuashënguiñe juyambana, chë ndë́moye tmojanuena Jesús yojtsemna luaroye.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Y ndayents̈e cha tojámashëngüents̈e, pueblënguiñe, bëts pueblënguiñe y base pueblotémënguiñnaca, chë s̈oquënga benachoye imojtsëbuacana, y Jesús corente imojtseimpadana chë s̈oquënga chaualesenciá, nÿe mo chabe ents̈ayá sibuájua juabojajuana. Y nÿetscanga tmojuábojajënga ts̈abá imojtsatsmëna.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.