Marcos 6
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Chents̈ana Jesús tojë́ftsanbocna y cachabe luaroye tojtanashjango, y chabe uatsjéndayënga cháftaca tmojána.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ochnayté tojanobuache ora, Jesús tojanonts̈é chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e ents̈anga jabuátambana.
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Mua ndoñe chë calpintero yondmëna, Mariybe uaquiñá, y chabe cats̈átanga ndoñe mondmëna Santiago, José, Judas y Simón; y chabe uabénangnaca muents̈e ndoñe bë́ngaftaca mondoyena ca?” —chënga imojtsichamo.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 As Jesús tojanë́yana: “Nÿetsca luarënguenache canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayábioye bëtsá jabemana, pero ndoñe chca cachabe luarents̈e, ni cachabe pamíllangbenache, ni cachabe yebnents̈e ca.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Chë ents̈anga chents̈e chábeñe ndoñe montsanos̈buaché causa, Jesús ndoñe tonjanobená ni canÿe bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca chents̈e jëftsemana; nÿe básefta s̈oquë́ngbeñe cucuats̈ënga tojanjajó y tojanashná.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jesús ojnananá yojtsemna cachábents̈a ents̈anga chábeñe ndoñe montsanos̈buaché causa.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Y chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga Jesús tojánachembo, y utáta ínÿoye tojanichamó, ents̈ángbents̈ana bacna bayëjënga jtëbuacnama obenana jats̈atayëse;
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 y mënts̈á yojáuyana: “Benachiñama tondaye s̈mattsambaye, nÿe canÿe jatjonëfja; ndoñe s̈mattsambaye saná, ni shecnaja, ni crocénana uasnanëchiñe.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Nduámanëshe s̈mochjesóshecochëtjo, y nÿe canÿájua s̈mochjesíchëtjo ca.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Mënts̈ánaca tojanë́yana: “Posada chacmojúyents̈ame yebnents̈e s̈mochtsoquedañe inÿe puebloye játantscuana.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Canÿe luaroye chas̈mojáshjajna y ndocná posada chacmonjuyents̈ame, y joyeunayama ndoñe chamontsebos̈ëse, chents̈ana s̈mochjésebocana, y shecuats̈ents̈a polvëshe s̈mochjésenstoto, chca, chë́ngbioye jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá ts̈ëngaftangaftaca tmonjamama ca.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Chents̈ana, chë uatsjéndayënga tmojë́ftsanbocana y ents̈anga imojánabuayiynaye, chë ts̈abe benache chámuatishachama, bacna soyënga amana jtsajbanase.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ents̈ángbents̈ana ba bacna bayëjënga tmojtanëbuacna, y ba s̈oquënga aceitíyeca tmojananë́totjo y tmojanashná.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Rey Herodes Jesusbiama yojátats̈ëmbona, er nÿetsquénache nÿetsca ents̈anga chabiama imojtsóyebuambnaye. Ents̈anga Jesusbiama imojtsichamo: “Juan chë Ubayaná obanënguents̈ana tojtayena, chíyeca cha chca obenana yojtsebomna ca.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Inÿengna imojtsichamo: “Cha entsemna chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías ca.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Heródesna nts̈amo ents̈anga Jesusbiama imojtsichamcá tojanuena ora, tojánayana: “Mua Juan entsemna, chë ats̈e sënjanmandá bests̈as̈e chamotsëstjanguamá, mora obanënguents̈ana tojtayena ca.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Juan cabá ainá ora, Herodes tojanmandá cha chamishache, cadenë́juangaca chamobátsëca y chca cárceloye jutámiama. Herodes chca tojanma Herodíasbe causa, chabe uabentsá Felipbe shema. Herodes chë shémaftaca tojanobouamá, Felipe cabá ainá ora.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Y chama, Heródesbioye Juan ibojánbuayiynaye: “Ndoñe quenátslesenciana acbe uabentsabe shema acbe shema chaotsemnama ca.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Chë causa, Herodías Juánbioye puerte ibojuáya, y yojánbos̈e jtsóbama; pero ndoñe yontsobena,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 er Herodes yojántats̈ëmbo, Juan canÿe nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá, nÿe Bëngbe Bëtsábioye sempre oservená inamnama. Chama cha yojánauatja y ndoñe yonjanaleséncia cha chamóbama. Y Juan Bëngbe Bëtsabe soyëngama Heródesbioye tbojtsebuayiyná ora, nts̈amo jajuaboyana ndoñe yontsetáts̈ëmbo, pero masque chca, oyejuayá Juánbioye ibnayeunana.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Pero Herodías tojáninÿena mocna ora Juan chamóbama. Heródesbe cumpleaño oboyejuaye ora, bëtscá saná tmojanprontá, y Herodes yojúbuaja chabe amë́ndayënga, soldadëngbe amë́ndayënga y Galileoca uámana ents̈anga.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Chora, chë oboyejuaye luaroye Herodíasbe bembe tojánamashëngo, tojanlantsá, y Herodes y nÿetsca ófjanënga chama ts̈a imojtsóyejuaye. As chë rey, chë tobiás̈bioye tbojaniyana: —Ndayánaca s̈motjañe y ats̈e cbochjáts̈etaye ca.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Y jajúrase, mënts̈á tbojans̈buachená: —Nts̈amo chas̈cojotjañcá cbochjáts̈etaye, masque ats̈be amë́ndayents̈a bomnanents̈ana tsë́ntsañnaca ca.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Chents̈ana, chë tobias̈e yojë́ftsebocna y chabe mamábioye ibojatjaye: —¿Ndayá chjotjañe ca?
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Cachora chë tobias̈e betsco chë rey yojtsemnoye tojtanamáshëngo, y tbojaniyana: —Ats̈e së́ntsebos̈e, cam ora Juan chë Ubayanabe bests̈as̈e canÿe s̈cnenës̈iñe chas̈cuats̈etá ca.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Herodes chama corente tbojanongmé, pero chë ents̈angbe delante y jajúrase tbojans̈buachená causa, ndoñe yonjobenaye nts̈amo tbojaniyancá jebëbuetámenana.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Cachora chë rey canÿe soldado ibojíchmua, Juanbe bests̈as̈e chauiyëbama.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 As chë soldado cárceloye tojána, Juánbioye bests̈as̈e tbojtsanë́stjango, y canÿe s̈cnenës̈iñe tojanamba. Chë tobiás̈bioye tbojanënts̈abuaché, y chana, chabe mamábioye.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Juanbe ústonënga chama imojátats̈ëmbona ora, choye tmojánashjajna, chabe cuerpo tmojésanocñe y jauátbontsama tmojána.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Chë Jesús tojánichamonga chábioye tmojtanashjajna ora, lempe nts̈amo tmojanmama y tmojanabuatambama cha tmojancuentá.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Chora Jesús tojanë́yana: “Cuajna ínÿoye, ents̈anga ndoyena luaroye, bats̈atema jóchnama ca.” Cha chca tojánayana, er ts̈a ents̈anga imojtsaye y imojtsabëbana; ni mo jasama ndoñe luare imontsebomna.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 As cánÿenga barquë́shañe tmojtsanoñe, ents̈anga ndëbínÿnoye.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Pero chënga imojtsoñama ents̈anga tmojánanÿe, y ndëmuanÿenga imojamnama imojtsetáts̈ëmbo; chcasna, chë ents̈anga shecuáts̈eca betsco tmojána, nÿetsca pueblënguents̈ana, y chëngbe natsana choye tmojánashjajna.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Chents̈ana, chë barquë́shoicana tojánastjango ora, Jesús ba ents̈anga tojánanÿe; chëngbiama tbojanongmé, er imojtsemna mo abuajë́nÿa ndbomna oveshëngcá; y tojanonts̈é ba soyëngama jabuátambana.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ya jetiñe yojtsemna orna, chabe uatsjéndayënga tmojanobobeconá y tmojaniyana: —Ya jetiñe entsemna, y quem luariñe ndocná quenatiyena.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Ents̈anga cuantichamuá, pueblotémëngoye y inÿe luarëngoye chamotsoñama, ndayánaca jasama chamobuámiñama ca.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Y Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga saná chë́ngbioye s̈mochjacaredádaye ca.
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 As Jesús tojanë́yana: —¿Bueta tandës̈e s̈mojtsebomna? Marrepáranga ca.
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Chora Jesús ents̈anga tojanamëndá ínÿoca ínÿoca chamoshë́ntsjatbiamama.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 As chënga tmojanotbiama patse patsënga y shachna bnëtsátsanënga.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Chora Jesús chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, y celoye jontjes̈iyëse, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá. Chents̈ana chë tandës̈ënga tojanjatá y chabe uatsjéndayënga tojanayents̈buaché chë ents̈anga jats̈atayama. Y chë uta beónatnaca nÿetscanga tojanëjátaye.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Nÿetscanga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Y chents̈ana, chë tandës̈e y chë beonents̈ana ojamnëtémënga tmojanatbaná, y bnë́tsana uta sbarë́cua tmojanajutjé.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Chë saná tmojansënga imojamna shachna uaranga boyabásenga, shembásenga y básenga ntjacuntacá.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanamëndá chë barquë́shoye jtas̈jnama, chë uafjajónaye chenguana jangana y chabe natsana Betsaida ca uabaina puebloca jashjajnana. Chënga imojtsebocanëntscuana, Jesús chë ents̈anga yojtichamuá.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nÿetscanga tojtanadios̈oftá ora, tjoye cha tojtsanoñe Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Yojtseibétatana ora, chë barquë́sha uafjajónaye tsëntsaca yojtsamna, y Jesús, canÿa fshantsoca.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Jesús tojáninÿe chëngbiama totcá yojtsemna, chë barquë́shaca natsanoye jtsayana, er binÿia chëngbe contra yojtsemna. Ya binÿana ora, chë́ngbioye yojobeconá, béjaye juatsbuacá yojtsaye, y ya chëngbiajana nÿe ndericho jachnënguama yojtsemna.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Y chënga, chë béjaye juatsbuacá cha yojtsayama tmojáninÿe ora, tmojanjuabó cha canÿe añemëse yojtsemna ca, y tmojanonts̈é yoyana;
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 er nÿetscanga chca tmojáninÿe y cochauatjanánënga imojtsemna. Pero Jesús cachora tojanë́yana: “¡Añemo s̈mochtsebomna; ats̈e Jesús sëndmëna; ndoñe matauatjëngana ca!”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Chorna, chënga imojtsemna barquë́shoye cha tojánas̈ëngo, y chë jabuache binÿia tojanë́jbana, y nÿetscanga puerte auatjanánënga y ojnanánënga imojtsemna.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Chënga tmojáninÿe chëfta ents̈anga tandës̈e jujátayana, pero chëngbe ainanoca cabá ndoñe imontsobena josértana, Jesús lempe jamama obená bétsemnama.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Chë uafjajónaye tmojánenashbuachengo ora, Genesaret ca uabaina luaroye tmojánashjajna, y chë uafjajónaye tsachoca chë barquë́sha tmojanë́tsbua.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Chë barquë́shoicana tmojánastjajna y cachora ents̈anga Jesús tmojantëmbá.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Chíyeca, chë luariñe yebnënguenache betsco chënga tmojána, y tmojanonts̈é chë s̈oquënga tjuashënguiñe juyambana, chë ndë́moye tmojanuena Jesús yojtsemna luaroye.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Y ndayents̈e cha tojámashëngüents̈e, pueblënguiñe, bëts pueblënguiñe y base pueblotémënguiñnaca, chë s̈oquënga benachoye imojtsëbuacana, y Jesús corente imojtseimpadana chë s̈oquënga chaualesenciá, nÿe mo chabe ents̈ayá sibuájua juabojajuana. Y nÿetscanga tmojuábojajënga ts̈abá imojtsatsmëna.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.