Marcos 6

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chents̈ana Jesús tojë́ftsanbocna y cachabe luaroye tojtanashjango, y chabe uatsjéndayënga cháftaca tmojána.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ochnayté tojanobuache ora, Jesús tojanonts̈é chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e ents̈anga jabuátambana.
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Mua ndoñe chë calpintero yondmëna, Mariybe uaquiñá, y chabe cats̈átanga ndoñe mondmëna Santiago, José, Judas y Simón; y chabe uabénangnaca muents̈e ndoñe bë́ngaftaca mondoyena ca?” —chënga imojtsichamo.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 As Jesús tojanë́yana: “Nÿetsca luarënguenache canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayábioye bëtsá jabemana, pero ndoñe chca cachabe luarents̈e, ni cachabe pamíllangbenache, ni cachabe yebnents̈e ca.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Chë ents̈anga chents̈e chábeñe ndoñe montsanos̈buaché causa, Jesús ndoñe tonjanobená ni canÿe bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca chents̈e jëftsemana; nÿe básefta s̈oquë́ngbeñe cucuats̈ënga tojanjajó y tojanashná.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Jesús ojnananá yojtsemna cachábents̈a ents̈anga chábeñe ndoñe montsanos̈buaché causa.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Y chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga Jesús tojánachembo, y utáta ínÿoye tojanichamó, ents̈ángbents̈ana bacna bayëjënga jtëbuacnama obenana jats̈atayëse;
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 y mënts̈á yojáuyana: “Benachiñama tondaye s̈mattsambaye, nÿe canÿe jatjonëfja; ndoñe s̈mattsambaye saná, ni shecnaja, ni crocénana uasnanëchiñe.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Nduámanëshe s̈mochjesóshecochëtjo, y nÿe canÿájua s̈mochjesíchëtjo ca.”
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Mënts̈ánaca tojanë́yana: “Posada chacmojúyents̈ame yebnents̈e s̈mochtsoquedañe inÿe puebloye játantscuana.
10 E recomendou-lhes:
11 Canÿe luaroye chas̈mojáshjajna y ndocná posada chacmonjuyents̈ame, y joyeunayama ndoñe chamontsebos̈ëse, chents̈ana s̈mochjésebocana, y shecuats̈ents̈a polvëshe s̈mochjésenstoto, chca, chë́ngbioye jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá ts̈ëngaftangaftaca tmonjamama ca.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Chents̈ana, chë uatsjéndayënga tmojë́ftsanbocana y ents̈anga imojánabuayiynaye, chë ts̈abe benache chámuatishachama, bacna soyënga amana jtsajbanase.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ents̈ángbents̈ana ba bacna bayëjënga tmojtanëbuacna, y ba s̈oquënga aceitíyeca tmojananë́totjo y tmojanashná.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Rey Herodes Jesusbiama yojátats̈ëmbona, er nÿetsquénache nÿetsca ents̈anga chabiama imojtsóyebuambnaye. Ents̈anga Jesusbiama imojtsichamo: “Juan chë Ubayaná obanënguents̈ana tojtayena, chíyeca cha chca obenana yojtsebomna ca.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Inÿengna imojtsichamo: “Cha entsemna chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías ca.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Heródesna nts̈amo ents̈anga Jesusbiama imojtsichamcá tojanuena ora, tojánayana: “Mua Juan entsemna, chë ats̈e sënjanmandá bests̈as̈e chamotsëstjanguamá, mora obanënguents̈ana tojtayena ca.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Juan cabá ainá ora, Herodes tojanmandá cha chamishache, cadenë́juangaca chamobátsëca y chca cárceloye jutámiama. Herodes chca tojanma Herodíasbe causa, chabe uabentsá Felipbe shema. Herodes chë shémaftaca tojanobouamá, Felipe cabá ainá ora.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Y chama, Heródesbioye Juan ibojánbuayiynaye: “Ndoñe quenátslesenciana acbe uabentsabe shema acbe shema chaotsemnama ca.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Chë causa, Herodías Juánbioye puerte ibojuáya, y yojánbos̈e jtsóbama; pero ndoñe yontsobena,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 er Herodes yojántats̈ëmbo, Juan canÿe nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá, nÿe Bëngbe Bëtsábioye sempre oservená inamnama. Chama cha yojánauatja y ndoñe yonjanaleséncia cha chamóbama. Y Juan Bëngbe Bëtsabe soyëngama Heródesbioye tbojtsebuayiyná ora, nts̈amo jajuaboyana ndoñe yontsetáts̈ëmbo, pero masque chca, oyejuayá Juánbioye ibnayeunana.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Pero Herodías tojáninÿena mocna ora Juan chamóbama. Heródesbe cumpleaño oboyejuaye ora, bëtscá saná tmojanprontá, y Herodes yojúbuaja chabe amë́ndayënga, soldadëngbe amë́ndayënga y Galileoca uámana ents̈anga.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Chora, chë oboyejuaye luaroye Herodíasbe bembe tojánamashëngo, tojanlantsá, y Herodes y nÿetsca ófjanënga chama ts̈a imojtsóyejuaye. As chë rey, chë tobiás̈bioye tbojaniyana: —Ndayánaca s̈motjañe y ats̈e cbochjáts̈etaye ca.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Y jajúrase, mënts̈á tbojans̈buachená: —Nts̈amo chas̈cojotjañcá cbochjáts̈etaye, masque ats̈be amë́ndayents̈a bomnanents̈ana tsë́ntsañnaca ca.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Chents̈ana, chë tobias̈e yojë́ftsebocna y chabe mamábioye ibojatjaye: —¿Ndayá chjotjañe ca?
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Cachora chë tobias̈e betsco chë rey yojtsemnoye tojtanamáshëngo, y tbojaniyana: —Ats̈e së́ntsebos̈e, cam ora Juan chë Ubayanabe bests̈as̈e canÿe s̈cnenës̈iñe chas̈cuats̈etá ca.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Herodes chama corente tbojanongmé, pero chë ents̈angbe delante y jajúrase tbojans̈buachená causa, ndoñe yonjobenaye nts̈amo tbojaniyancá jebëbuetámenana.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Cachora chë rey canÿe soldado ibojíchmua, Juanbe bests̈as̈e chauiyëbama.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 As chë soldado cárceloye tojána, Juánbioye bests̈as̈e tbojtsanë́stjango, y canÿe s̈cnenës̈iñe tojanamba. Chë tobiás̈bioye tbojanënts̈abuaché, y chana, chabe mamábioye.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Juanbe ústonënga chama imojátats̈ëmbona ora, choye tmojánashjajna, chabe cuerpo tmojésanocñe y jauátbontsama tmojána.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Chë Jesús tojánichamonga chábioye tmojtanashjajna ora, lempe nts̈amo tmojanmama y tmojanabuatambama cha tmojancuentá.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Chora Jesús tojanë́yana: “Cuajna ínÿoye, ents̈anga ndoyena luaroye, bats̈atema jóchnama ca.” Cha chca tojánayana, er ts̈a ents̈anga imojtsaye y imojtsabëbana; ni mo jasama ndoñe luare imontsebomna.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 As cánÿenga barquë́shañe tmojtsanoñe, ents̈anga ndëbínÿnoye.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Pero chënga imojtsoñama ents̈anga tmojánanÿe, y ndëmuanÿenga imojamnama imojtsetáts̈ëmbo; chcasna, chë ents̈anga shecuáts̈eca betsco tmojána, nÿetsca pueblënguents̈ana, y chëngbe natsana choye tmojánashjajna.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Chents̈ana, chë barquë́shoicana tojánastjango ora, Jesús ba ents̈anga tojánanÿe; chëngbiama tbojanongmé, er imojtsemna mo abuajë́nÿa ndbomna oveshëngcá; y tojanonts̈é ba soyëngama jabuátambana.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ya jetiñe yojtsemna orna, chabe uatsjéndayënga tmojanobobeconá y tmojaniyana: —Ya jetiñe entsemna, y quem luariñe ndocná quenatiyena.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Ents̈anga cuantichamuá, pueblotémëngoye y inÿe luarëngoye chamotsoñama, ndayánaca jasama chamobuámiñama ca.
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Y Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga saná chë́ngbioye s̈mochjacaredádaye ca.
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 As Jesús tojanë́yana: —¿Bueta tandës̈e s̈mojtsebomna? Marrepáranga ca.
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Chora Jesús ents̈anga tojanamëndá ínÿoca ínÿoca chamoshë́ntsjatbiamama.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 As chënga tmojanotbiama patse patsënga y shachna bnëtsátsanënga.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Chora Jesús chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, y celoye jontjes̈iyëse, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá. Chents̈ana chë tandës̈ënga tojanjatá y chabe uatsjéndayënga tojanayents̈buaché chë ents̈anga jats̈atayama. Y chë uta beónatnaca nÿetscanga tojanëjátaye.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Nÿetscanga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Y chents̈ana, chë tandës̈e y chë beonents̈ana ojamnëtémënga tmojanatbaná, y bnë́tsana uta sbarë́cua tmojanajutjé.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Chë saná tmojansënga imojamna shachna uaranga boyabásenga, shembásenga y básenga ntjacuntacá.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanamëndá chë barquë́shoye jtas̈jnama, chë uafjajónaye chenguana jangana y chabe natsana Betsaida ca uabaina puebloca jashjajnana. Chënga imojtsebocanëntscuana, Jesús chë ents̈anga yojtichamuá.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nÿetscanga tojtanadios̈oftá ora, tjoye cha tojtsanoñe Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Yojtseibétatana ora, chë barquë́sha uafjajónaye tsëntsaca yojtsamna, y Jesús, canÿa fshantsoca.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Jesús tojáninÿe chëngbiama totcá yojtsemna, chë barquë́shaca natsanoye jtsayana, er binÿia chëngbe contra yojtsemna. Ya binÿana ora, chë́ngbioye yojobeconá, béjaye juatsbuacá yojtsaye, y ya chëngbiajana nÿe ndericho jachnënguama yojtsemna.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Y chënga, chë béjaye juatsbuacá cha yojtsayama tmojáninÿe ora, tmojanjuabó cha canÿe añemëse yojtsemna ca, y tmojanonts̈é yoyana;
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 er nÿetscanga chca tmojáninÿe y cochauatjanánënga imojtsemna. Pero Jesús cachora tojanë́yana: “¡Añemo s̈mochtsebomna; ats̈e Jesús sëndmëna; ndoñe matauatjëngana ca!”
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Chorna, chënga imojtsemna barquë́shoye cha tojánas̈ëngo, y chë jabuache binÿia tojanë́jbana, y nÿetscanga puerte auatjanánënga y ojnanánënga imojtsemna.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Chënga tmojáninÿe chëfta ents̈anga tandës̈e jujátayana, pero chëngbe ainanoca cabá ndoñe imontsobena josértana, Jesús lempe jamama obená bétsemnama.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Chë uafjajónaye tmojánenashbuachengo ora, Genesaret ca uabaina luaroye tmojánashjajna, y chë uafjajónaye tsachoca chë barquë́sha tmojanë́tsbua.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Chë barquë́shoicana tmojánastjajna y cachora ents̈anga Jesús tmojantëmbá.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Chíyeca, chë luariñe yebnënguenache betsco chënga tmojána, y tmojanonts̈é chë s̈oquënga tjuashënguiñe juyambana, chë ndë́moye tmojanuena Jesús yojtsemna luaroye.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Y ndayents̈e cha tojámashëngüents̈e, pueblënguiñe, bëts pueblënguiñe y base pueblotémënguiñnaca, chë s̈oquënga benachoye imojtsëbuacana, y Jesús corente imojtseimpadana chë s̈oquënga chaualesenciá, nÿe mo chabe ents̈ayá sibuájua juabojajuana. Y nÿetscanga tmojuábojajënga ts̈abá imojtsatsmëna.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.