Lucas 9

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chents̈ana, Jesús chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga tojánachembo, y mando y obenana tojanats̈atá bacna bayëjënga ents̈ángbents̈ana jtëbuacanama y s̈ocanëngama jashnayama.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Tojanichamó Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama jábuayenama y ents̈ángbioye jashnayama.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Y mënts̈á tojanë́yana: “Benachiñama tondaye s̈mattsambaye: ni jatjonëfja, ni shecnaja, ni saná, ni crocénana; ni inÿe ents̈ë́jua jenotrócama cach ndoñe.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Canÿe yebnents̈e posada chacmojúyents̈ame ora, chents̈e s̈mochjoquéda inÿe puebloye játantscuana.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Nderado ndayents̈e posada ndoñe chacmonjuyents̈ame, chents̈ana s̈mochjésebocana y shecuats̈ents̈a polvëshe s̈mochjésenstoto, chca, chë́ngbioye jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá ts̈ëngaftangaftaca tmonjamama ca” —Jesús tojanabuayená.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Asna chë uatsjéndayënga tmojë́ftsanbocana y tmojána, nÿetsca chë base pueblotémënguenache chë ts̈abe noticiënga abuayiynaye y ents̈anga s̈ocanëngama áshnaye.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Jesusbiama y nts̈amo yojtsanopasánama rey Herodes tojántats̈ëmbona; y ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jtsejuabnayana, er báseftanga imojtsanichamo Juan chë Ubayaná obanënguents̈ana tojtanayena ca,
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 ínÿenga imojtsanichamo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías cachiñe tojánbocna ca, y ínÿengna canÿa chë tempo imojanmëna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënguents̈á obanënguents̈ana tojtanayena ca.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Pero Heródesna tojánayana: “Cach ats̈e sënjanmandá Juanbe bests̈as̈e chamotsë́stjanguama. ¿As, nda cha nántsemna, chë ndabiama chca soyënga jtsóyebuambnayana sëntsuenana ca?”
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Chë Jesús tojánichamonga chábioye tmojtanashjango ora, lempe nts̈amo chënga tmojanmama tmojancuentá. Y Jesús, nÿe chënga jëftsëbiats̈ese ínÿoye tojtsanoñe, Betsaida ca uabaina puebloye.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Pero chë ents̈anga chë soye tmojántats̈ëmbona, y as tmojanasto; y Jesusna ts̈abá chënga tojanë́buaja, y Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama yojtsëtsëtsnaye, y chë s̈oquënga imojtsemnë́ngbioye tojanashná.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Ya jetiñe yojtsobiamná orna, chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y mënts̈á tmojaniyana: —Chë ents̈anga cuantichamuá, jóchnama y saná jonguangoñama chamotsama chë béconana pueblotémënguenache y luarënguenache; er quem luariñe ndocná quenatiyena ca.
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Jesús chora tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga saná chë́ngbioye s̈mochjacaredádaye ca.
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Er mo shachna uaranga boyabásenga imnamna. Pero Jesusna chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —Mamëndá nÿetscanga chamotbiamama shachna bnëtsátsanënga ca.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 As chënga chca tmojanma y nÿetsca ents̈anga tmojanotbiama.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Chora, Jesús chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, y celoye tojanontjes̈é, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjatá y chabe uatsjéndayënga tojanantregá ents̈ángbioye chamuats̈atama.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Nÿetsca ents̈anga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á, y cabá bnë́tsana uta sbarëco tmojanajutjé chë ojamnëtémëngaca.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Canÿe te, Jesús canÿa Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntaye ora, chabe uatsjéndayënga cháftaca imojtsemna. Chora tojanatjá: —¿Nda ats̈e bétsemnama ents̈anga imojtsichamo ca?
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Y chënga tmojanjuá: —Báseftanga montsichamo Juan ca, ínÿengna Elías ca, y ínÿengna canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tempscá mora tojtayena ca.
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 As Jesús tojanatjá: —Y ts̈ëngaftangna, ¿nda ats̈e bétsemnama nts̈amo s̈mochjayana ca?
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Pero Jesús corente chënga tojanamëndá ndocnábeñe chama ntsecuéntayana.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Y mënts̈á cachabiama tojánayana: —Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bontsemna puerte jasúfriana, chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbiama, chë judiëngbe bachnangbe más uámana amë́ndayëngbiama y ley abuátambayëngbiama uabotená jtsemnana. Ents̈anga mochanjóba, pero unga tianoye cha echántayena ca.
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Chents̈ana nÿetsca ents̈anga tojanë́yana: “Nda ats̈be uatsjendayá jtsemnama tojtsebos̈e, cháuayana nÿe Bëngbe Bëtsá yobena sempre chabe vidiñe jtsemándayama, chabe quem luarents̈a soyënga cachcá chauesonÿá ats̈e juastama, y cada te chaotseprontana áts̈beyeca jasúfriama, y cruciñe jobanámnaca.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Nda tojtsama quem luarents̈e bëtscá soyënga jtsebomnama y ats̈biama jasúfriama ndoñe tontseprontana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjobuets̈e. Pero nda quem luarents̈a soyënga cachcá tojëftsonÿá ats̈e juastama, masque chaóbana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Er ¿ndayama ents̈á buanjosérvia nÿetsca quem luarents̈a soyënga jtsebomnana, cha pochocaná jtsemnama tojtsá y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida tojtsoperdese?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Er ndëmuanÿe ents̈á, ats̈biama o ats̈be buayenana soyëngama tojtsëuatja, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemánaca chabiama echantsëuatja, cha chabe bëts buashinÿinÿaniñe chaojésabo ora, chabe Taitabe bëts obenánaca y chabe angelotémëngaftaca adoraná.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ndegombre cbë́yana, báseftanga muents̈e montsemnënga quemochatóbana, Bëngbe Bëtsá chabe obenánaca ents̈ángbeñe jabomándama jabana ntjëftsinÿcá ca” —cha tojánayana.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Mënts̈á tojanopasá: Chca palabrënga tojanoyebuambá chents̈ana posuftaytese, Jesús tojë́ftsanëbiats̈e Pedro, Santiago y Juan, y canÿe tjoye tojántsjua, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntantscuana, chabe jubiá inÿets̈á yojtsinÿna, y chabe uichëtjonëjuangá ts̈a uafjantsëjuangá yojtsamna y ts̈a yojtsabuashinÿinÿana.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Chora uta boyabásata tbojanonÿná, Jesúseftaca ibojtsencuéntaye. Chata ibojamna Moisés y Elías;
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 corente buashinÿinÿaniñe ibojtsemna, y chënga imojtsencuéntaye nts̈amo Jesús Jerusalenoca jasúfriana y jóbanana.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Masque Pedro y chabe enutata ts̈a ocnayënga imojtsemna, nÿe imojtsefs̈na y tmojáninÿe Jesusbe juachañe ts̈a yojtsebuashinÿinÿana y chë uta boyabásata cháftaca ibojtsemna.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Chë uta boyabásata Jesúsbents̈ana ibojoluára ora, Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: “Buatëmbayá, ¡ts̈a ts̈abá bëngbiama cuanmëna muents̈e jtsemnana ca! Mora fchanjapórma unga tambotémënga: cánÿetema acbiama, ínÿetema Moisesbiama y ínÿetemna Elíasbiama ca.”
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Y chca yojtsóyebuambnantscuana, canÿe jants̈etëshe yojóbema, y chë́ngbioye yojáutsbotse, y chënga chë tsoye imojtsemnama tmojáninÿe ora, chë uatsjéndayënga chama imojtsauatja.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Chora chë jants̈etëshoicana canÿe oyebuambnayana tojanóbocna, mënts̈á: “Mua ats̈be Uaquiñá endmëna, ats̈be uabuayaná; cha s̈mochtseyeunana ca.”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Chë oyebuambnayana tmojanuenents̈ana, tmojáninÿe Jesús canÿa yojtsemna. Chë uatsjéndayënga iytëca imojtsemna, y chë tempo ndocnábioye chama imonjuenaye.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Yëfsana, chë tjocana tmojtantsmá ora, ba ents̈anga tmojánbocana Jesús jajébenguama.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Chora, chë ents̈anguents̈ana canÿe boyabása tojanonts̈é mënts̈á uayebuáchana: —Buatëmbayá, Diosmanda ats̈be uaquiñá minÿe. Nÿe cha ats̈be uaquiñá endmëna;
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 y mora, bayëjbe juabna chábioye bontsësháchichana, y nÿe ndeolpe jónts̈ana yoyana, ataque joshachana y uayoicana shashiye jtsabocanana. Y chábents̈ana chë bayëja ndoñe betsco ntjésebocnana, y cuerpiñe corente maltrataná jeseboshjonana.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Acbe uatsjéndayënga sënjaimpadá chë bayëja chábents̈ana chamuatábocnama, pero ndoñe chematobená ca.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 As Jesús tojánayana: —¡Nÿets̈á ndos̈buáchiyënga y bacna ents̈anga! ¿Buetayté s̈ojtsemna ts̈ëngaftangaftaca jëftsemnana y jtsëuantánana ca?
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Chë basa yojtsebeconá ora, chë bacna bayëja chábioye tbojanshajayé y inÿe ataque tbojanëshache. Pero Jesús chë bayë́jbioye tbojanácacana, chë basetémbioye tbojanshná y chabe taitábioye tbojtanëntregá.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Y nÿetscanga puerte ojnanánënga imojtsemna, Bëngbe Bëtsá ts̈a obenana bomná inamnama.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “Quem soye ts̈abá s̈mochjouena y ndoñe chacmondébnëtjomba: Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ents̈angbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona ca.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Pero chënga ndoñe yontsósertana nts̈amo Jesús yojtsëtsëtsnacá, er Bëngbe Bëtsá ndoñe tonjanalesenciá chama chaósertama; y imojtsauatja Jesús jaimpádana chama chauabuayenama.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Chë tempo, chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana, nda chë más uamaná bétsemnama.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnayama; asna, canÿe básetema tbojánishache, chabe juachaca tbojántbema,
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 y chë́ngbioye tojanë́yana: “Nda áts̈beñe os̈buachiyá bétsemnama, quem basetémbioye tbojofja, chana ats̈e jofjana; y nda ats̈e s̈ojofja, chana chë nda s̈ojichmó chábioynaca jofjana. Chíyeca, ts̈ëngaftanguents̈e chë más nduamaná, cha chë más uamaná entsemna ca.”
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Juan, Jesúsbioye tbojaniyana: —Buatëmbayá, bënga fsënjinÿe canÿe boyabása y cha aca jóts̈ëmbonëse, ents̈ángbents̈ana bacna bayëjbe juabna endëtëbuacana; pero cha bë́ngaftaca ndoñe quenátsmëna causa, chama fsënjesauyaná ca.
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 As Jesús tbojanjuá: —Ndoñe s̈matjuauyaná; er nda bëngbe contra ndoñe tontsemná, bë́ngaftaca jtsemnana ca.
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Jesús celoye jtama yojtsobeco ora, nÿets añémoca cha yojtsejuabnaye Jerusalenoye jama.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Natsana báseftanga tojanichamó, y chënga tmojána canÿe base pueblotémoye Samaria luaroca, posada chabiama janguangoñama;
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 pero chë luarents̈a ents̈anga ndoñe tmonjánbos̈ena posada juants̈amiana, er tmojántats̈ëmbona cha Jerusalenoye yojétsayama, chë chëngbe uayayëngbe uámana puebloye.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Chabe uatsjéndayata, Santiago y Juan, chë soye tbojáninÿe ora, Jesús tmojaniyana: “Bëngbe Utabná, ¿quectsebos̈e bëndata fchaimandá celocana íñeshe chaótsats̈e y quem ents̈anga chaotsapochócaye ca?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Pero Jesús yojobuértana y chátbioye tojtsanëcácana, chca juabna bomna causa.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Chents̈ana chënga inÿe pueblotémoye tmojtsanoñe.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Benachëjana imojtsajna ora, canÿe boyabása Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ats̈e së́ntsebos̈e aca juastana ndë́moye chacojtsá choye ca.
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Y Jesús tbojanjuá: —Chë zorrënga cuevëshënga mondbomna ndayents̈e jtsiyenama y chë shlofts̈etémëngna uajajonëshangá; pero chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe quenátsbomna ndayents̈e jóchnama ca.
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Jesús inÿe ents̈ábioye tbojaniyana: —S̈masto ca.
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 As Jesús tbojaniyana: —Chë Bëngbe Bëtsabiama mo obanëngcá imomnënga, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá ndoñe tmontsama causa, chënga cachëngbe obanënga chamotsë́tebuantsañe. Acna, motsa y Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama ents̈anga cochjabuayená ca.
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Inÿana Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ats̈e së́ntsebos̈e aca juastama, pero s̈molesenciá natsana ats̈be pamíllangbiama jaisodiós̈oftama ca.
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 As Jesús tbojaniyana: —Nda cachabe soyëngama tbojtsengmena, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayocama ndoñe ntsoservénana; er cha jtsemnana mo canÿe arayacá, chë tojtsetrabája ora, stëts̈oye tojtsaisantjes̈ncá ca.
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.