Lucas 9
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARC
1 Chents̈ana, Jesús chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga tojánachembo, y mando y obenana tojanats̈atá bacna bayëjënga ents̈ángbents̈ana jtëbuacanama y s̈ocanëngama jashnayama.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Tojanichamó Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama jábuayenama y ents̈ángbioye jashnayama.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Y mënts̈á tojanë́yana: “Benachiñama tondaye s̈mattsambaye: ni jatjonëfja, ni shecnaja, ni saná, ni crocénana; ni inÿe ents̈ë́jua jenotrócama cach ndoñe.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Canÿe yebnents̈e posada chacmojúyents̈ame ora, chents̈e s̈mochjoquéda inÿe puebloye játantscuana.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Nderado ndayents̈e posada ndoñe chacmonjuyents̈ame, chents̈ana s̈mochjésebocana y shecuats̈ents̈a polvëshe s̈mochjésenstoto, chca, chë́ngbioye jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá ts̈ëngaftangaftaca tmonjamama ca” —Jesús tojanabuayená.
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Asna chë uatsjéndayënga tmojë́ftsanbocana y tmojána, nÿetsca chë base pueblotémënguenache chë ts̈abe noticiënga abuayiynaye y ents̈anga s̈ocanëngama áshnaye.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 Jesusbiama y nts̈amo yojtsanopasánama rey Herodes tojántats̈ëmbona; y ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jtsejuabnayana, er báseftanga imojtsanichamo Juan chë Ubayaná obanënguents̈ana tojtanayena ca,
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 ínÿenga imojtsanichamo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías cachiñe tojánbocna ca, y ínÿengna canÿa chë tempo imojanmëna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënguents̈á obanënguents̈ana tojtanayena ca.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Pero Heródesna tojánayana: “Cach ats̈e sënjanmandá Juanbe bests̈as̈e chamotsë́stjanguama. ¿As, nda cha nántsemna, chë ndabiama chca soyënga jtsóyebuambnayana sëntsuenana ca?”
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Chë Jesús tojánichamonga chábioye tmojtanashjango ora, lempe nts̈amo chënga tmojanmama tmojancuentá. Y Jesús, nÿe chënga jëftsëbiats̈ese ínÿoye tojtsanoñe, Betsaida ca uabaina puebloye.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Pero chë ents̈anga chë soye tmojántats̈ëmbona, y as tmojanasto; y Jesusna ts̈abá chënga tojanë́buaja, y Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama yojtsëtsëtsnaye, y chë s̈oquënga imojtsemnë́ngbioye tojanashná.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Ya jetiñe yojtsobiamná orna, chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y mënts̈á tmojaniyana: —Chë ents̈anga cuantichamuá, jóchnama y saná jonguangoñama chamotsama chë béconana pueblotémënguenache y luarënguenache; er quem luariñe ndocná quenatiyena ca.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Jesús chora tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga saná chë́ngbioye s̈mochjacaredádaye ca.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Er mo shachna uaranga boyabásenga imnamna. Pero Jesusna chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —Mamëndá nÿetscanga chamotbiamama shachna bnëtsátsanënga ca.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 As chënga chca tmojanma y nÿetsca ents̈anga tmojanotbiama.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 Chora, Jesús chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, y celoye tojanontjes̈é, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjatá y chabe uatsjéndayënga tojanantregá ents̈ángbioye chamuats̈atama.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Nÿetsca ents̈anga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á, y cabá bnë́tsana uta sbarëco tmojanajutjé chë ojamnëtémëngaca.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Canÿe te, Jesús canÿa Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntaye ora, chabe uatsjéndayënga cháftaca imojtsemna. Chora tojanatjá: —¿Nda ats̈e bétsemnama ents̈anga imojtsichamo ca?
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Y chënga tmojanjuá: —Báseftanga montsichamo Juan ca, ínÿengna Elías ca, y ínÿengna canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tempscá mora tojtayena ca.
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 As Jesús tojanatjá: —Y ts̈ëngaftangna, ¿nda ats̈e bétsemnama nts̈amo s̈mochjayana ca?
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Pero Jesús corente chënga tojanamëndá ndocnábeñe chama ntsecuéntayana.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Y mënts̈á cachabiama tojánayana: —Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bontsemna puerte jasúfriana, chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbiama, chë judiëngbe bachnangbe más uámana amë́ndayëngbiama y ley abuátambayëngbiama uabotená jtsemnana. Ents̈anga mochanjóba, pero unga tianoye cha echántayena ca.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Chents̈ana nÿetsca ents̈anga tojanë́yana: “Nda ats̈be uatsjendayá jtsemnama tojtsebos̈e, cháuayana nÿe Bëngbe Bëtsá yobena sempre chabe vidiñe jtsemándayama, chabe quem luarents̈a soyënga cachcá chauesonÿá ats̈e juastama, y cada te chaotseprontana áts̈beyeca jasúfriama, y cruciñe jobanámnaca.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Nda tojtsama quem luarents̈e bëtscá soyënga jtsebomnama y ats̈biama jasúfriama ndoñe tontseprontana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjobuets̈e. Pero nda quem luarents̈a soyënga cachcá tojëftsonÿá ats̈e juastama, masque chaóbana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Er ¿ndayama ents̈á buanjosérvia nÿetsca quem luarents̈a soyënga jtsebomnana, cha pochocaná jtsemnama tojtsá y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida tojtsoperdese?
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Er ndëmuanÿe ents̈á, ats̈biama o ats̈be buayenana soyëngama tojtsëuatja, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemánaca chabiama echantsëuatja, cha chabe bëts buashinÿinÿaniñe chaojésabo ora, chabe Taitabe bëts obenánaca y chabe angelotémëngaftaca adoraná.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Ndegombre cbë́yana, báseftanga muents̈e montsemnënga quemochatóbana, Bëngbe Bëtsá chabe obenánaca ents̈ángbeñe jabomándama jabana ntjëftsinÿcá ca” —cha tojánayana.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Mënts̈á tojanopasá: Chca palabrënga tojanoyebuambá chents̈ana posuftaytese, Jesús tojë́ftsanëbiats̈e Pedro, Santiago y Juan, y canÿe tjoye tojántsjua, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntantscuana, chabe jubiá inÿets̈á yojtsinÿna, y chabe uichëtjonëjuangá ts̈a uafjantsëjuangá yojtsamna y ts̈a yojtsabuashinÿinÿana.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 Chora uta boyabásata tbojanonÿná, Jesúseftaca ibojtsencuéntaye. Chata ibojamna Moisés y Elías;
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 corente buashinÿinÿaniñe ibojtsemna, y chënga imojtsencuéntaye nts̈amo Jesús Jerusalenoca jasúfriana y jóbanana.
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Masque Pedro y chabe enutata ts̈a ocnayënga imojtsemna, nÿe imojtsefs̈na y tmojáninÿe Jesusbe juachañe ts̈a yojtsebuashinÿinÿana y chë uta boyabásata cháftaca ibojtsemna.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Chë uta boyabásata Jesúsbents̈ana ibojoluára ora, Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: “Buatëmbayá, ¡ts̈a ts̈abá bëngbiama cuanmëna muents̈e jtsemnana ca! Mora fchanjapórma unga tambotémënga: cánÿetema acbiama, ínÿetema Moisesbiama y ínÿetemna Elíasbiama ca.”
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Y chca yojtsóyebuambnantscuana, canÿe jants̈etëshe yojóbema, y chë́ngbioye yojáutsbotse, y chënga chë tsoye imojtsemnama tmojáninÿe ora, chë uatsjéndayënga chama imojtsauatja.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Chora chë jants̈etëshoicana canÿe oyebuambnayana tojanóbocna, mënts̈á: “Mua ats̈be Uaquiñá endmëna, ats̈be uabuayaná; cha s̈mochtseyeunana ca.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Chë oyebuambnayana tmojanuenents̈ana, tmojáninÿe Jesús canÿa yojtsemna. Chë uatsjéndayënga iytëca imojtsemna, y chë tempo ndocnábioye chama imonjuenaye.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Yëfsana, chë tjocana tmojtantsmá ora, ba ents̈anga tmojánbocana Jesús jajébenguama.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Chora, chë ents̈anguents̈ana canÿe boyabása tojanonts̈é mënts̈á uayebuáchana: —Buatëmbayá, Diosmanda ats̈be uaquiñá minÿe. Nÿe cha ats̈be uaquiñá endmëna;
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 y mora, bayëjbe juabna chábioye bontsësháchichana, y nÿe ndeolpe jónts̈ana yoyana, ataque joshachana y uayoicana shashiye jtsabocanana. Y chábents̈ana chë bayëja ndoñe betsco ntjésebocnana, y cuerpiñe corente maltrataná jeseboshjonana.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Acbe uatsjéndayënga sënjaimpadá chë bayëja chábents̈ana chamuatábocnama, pero ndoñe chematobená ca.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 As Jesús tojánayana: —¡Nÿets̈á ndos̈buáchiyënga y bacna ents̈anga! ¿Buetayté s̈ojtsemna ts̈ëngaftangaftaca jëftsemnana y jtsëuantánana ca?
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Chë basa yojtsebeconá ora, chë bacna bayëja chábioye tbojanshajayé y inÿe ataque tbojanëshache. Pero Jesús chë bayë́jbioye tbojanácacana, chë basetémbioye tbojanshná y chabe taitábioye tbojtanëntregá.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Y nÿetscanga puerte ojnanánënga imojtsemna, Bëngbe Bëtsá ts̈a obenana bomná inamnama.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 “Quem soye ts̈abá s̈mochjouena y ndoñe chacmondébnëtjomba: Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ents̈angbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona ca.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Pero chënga ndoñe yontsósertana nts̈amo Jesús yojtsëtsëtsnacá, er Bëngbe Bëtsá ndoñe tonjanalesenciá chama chaósertama; y imojtsauatja Jesús jaimpádana chama chauabuayenama.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Chë tempo, chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana, nda chë más uamaná bétsemnama.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnayama; asna, canÿe básetema tbojánishache, chabe juachaca tbojántbema,
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 y chë́ngbioye tojanë́yana: “Nda áts̈beñe os̈buachiyá bétsemnama, quem basetémbioye tbojofja, chana ats̈e jofjana; y nda ats̈e s̈ojofja, chana chë nda s̈ojichmó chábioynaca jofjana. Chíyeca, ts̈ëngaftanguents̈e chë más nduamaná, cha chë más uamaná entsemna ca.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Juan, Jesúsbioye tbojaniyana: —Buatëmbayá, bënga fsënjinÿe canÿe boyabása y cha aca jóts̈ëmbonëse, ents̈ángbents̈ana bacna bayëjbe juabna endëtëbuacana; pero cha bë́ngaftaca ndoñe quenátsmëna causa, chama fsënjesauyaná ca.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 As Jesús tbojanjuá: —Ndoñe s̈matjuauyaná; er nda bëngbe contra ndoñe tontsemná, bë́ngaftaca jtsemnana ca.
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Jesús celoye jtama yojtsobeco ora, nÿets añémoca cha yojtsejuabnaye Jerusalenoye jama.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Natsana báseftanga tojanichamó, y chënga tmojána canÿe base pueblotémoye Samaria luaroca, posada chabiama janguangoñama;
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 pero chë luarents̈a ents̈anga ndoñe tmonjánbos̈ena posada juants̈amiana, er tmojántats̈ëmbona cha Jerusalenoye yojétsayama, chë chëngbe uayayëngbe uámana puebloye.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Chabe uatsjéndayata, Santiago y Juan, chë soye tbojáninÿe ora, Jesús tmojaniyana: “Bëngbe Utabná, ¿quectsebos̈e bëndata fchaimandá celocana íñeshe chaótsats̈e y quem ents̈anga chaotsapochócaye ca?”
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Pero Jesús yojobuértana y chátbioye tojtsanëcácana, chca juabna bomna causa.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Chents̈ana chënga inÿe pueblotémoye tmojtsanoñe.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Benachëjana imojtsajna ora, canÿe boyabása Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ats̈e së́ntsebos̈e aca juastana ndë́moye chacojtsá choye ca.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Y Jesús tbojanjuá: —Chë zorrënga cuevëshënga mondbomna ndayents̈e jtsiyenama y chë shlofts̈etémëngna uajajonëshangá; pero chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe quenátsbomna ndayents̈e jóchnama ca.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jesús inÿe ents̈ábioye tbojaniyana: —S̈masto ca.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 As Jesús tbojaniyana: —Chë Bëngbe Bëtsabiama mo obanëngcá imomnënga, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá ndoñe tmontsama causa, chënga cachëngbe obanënga chamotsë́tebuantsañe. Acna, motsa y Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama ents̈anga cochjabuayená ca.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Inÿana Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ats̈e së́ntsebos̈e aca juastama, pero s̈molesenciá natsana ats̈be pamíllangbiama jaisodiós̈oftama ca.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 As Jesús tbojaniyana: —Nda cachabe soyëngama tbojtsengmena, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayocama ndoñe ntsoservénana; er cha jtsemnana mo canÿe arayacá, chë tojtsetrabája ora, stëts̈oye tojtsaisantjes̈ncá ca.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.