Lucas 9

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chents̈ana, Jesús chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga tojánachembo, y mando y obenana tojanats̈atá bacna bayëjënga ents̈ángbents̈ana jtëbuacanama y s̈ocanëngama jashnayama.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Tojanichamó Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama jábuayenama y ents̈ángbioye jashnayama.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Y mënts̈á tojanë́yana: “Benachiñama tondaye s̈mattsambaye: ni jatjonëfja, ni shecnaja, ni saná, ni crocénana; ni inÿe ents̈ë́jua jenotrócama cach ndoñe.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Canÿe yebnents̈e posada chacmojúyents̈ame ora, chents̈e s̈mochjoquéda inÿe puebloye játantscuana.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Nderado ndayents̈e posada ndoñe chacmonjuyents̈ame, chents̈ana s̈mochjésebocana y shecuats̈ents̈a polvëshe s̈mochjésenstoto, chca, chë́ngbioye jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá ts̈ëngaftangaftaca tmonjamama ca” —Jesús tojanabuayená.
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Asna chë uatsjéndayënga tmojë́ftsanbocana y tmojána, nÿetsca chë base pueblotémënguenache chë ts̈abe noticiënga abuayiynaye y ents̈anga s̈ocanëngama áshnaye.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Jesusbiama y nts̈amo yojtsanopasánama rey Herodes tojántats̈ëmbona; y ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jtsejuabnayana, er báseftanga imojtsanichamo Juan chë Ubayaná obanënguents̈ana tojtanayena ca,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 ínÿenga imojtsanichamo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías cachiñe tojánbocna ca, y ínÿengna canÿa chë tempo imojanmëna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënguents̈á obanënguents̈ana tojtanayena ca.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Pero Heródesna tojánayana: “Cach ats̈e sënjanmandá Juanbe bests̈as̈e chamotsë́stjanguama. ¿As, nda cha nántsemna, chë ndabiama chca soyënga jtsóyebuambnayana sëntsuenana ca?”
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Chë Jesús tojánichamonga chábioye tmojtanashjango ora, lempe nts̈amo chënga tmojanmama tmojancuentá. Y Jesús, nÿe chënga jëftsëbiats̈ese ínÿoye tojtsanoñe, Betsaida ca uabaina puebloye.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Pero chë ents̈anga chë soye tmojántats̈ëmbona, y as tmojanasto; y Jesusna ts̈abá chënga tojanë́buaja, y Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama yojtsëtsëtsnaye, y chë s̈oquënga imojtsemnë́ngbioye tojanashná.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Ya jetiñe yojtsobiamná orna, chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y mënts̈á tmojaniyana: —Chë ents̈anga cuantichamuá, jóchnama y saná jonguangoñama chamotsama chë béconana pueblotémënguenache y luarënguenache; er quem luariñe ndocná quenatiyena ca.
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Jesús chora tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga saná chë́ngbioye s̈mochjacaredádaye ca.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Er mo shachna uaranga boyabásenga imnamna. Pero Jesusna chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —Mamëndá nÿetscanga chamotbiamama shachna bnëtsátsanënga ca.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 As chënga chca tmojanma y nÿetsca ents̈anga tmojanotbiama.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Chora, Jesús chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, y celoye tojanontjes̈é, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjatá y chabe uatsjéndayënga tojanantregá ents̈ángbioye chamuats̈atama.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Nÿetsca ents̈anga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á, y cabá bnë́tsana uta sbarëco tmojanajutjé chë ojamnëtémëngaca.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Canÿe te, Jesús canÿa Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntaye ora, chabe uatsjéndayënga cháftaca imojtsemna. Chora tojanatjá: —¿Nda ats̈e bétsemnama ents̈anga imojtsichamo ca?
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Y chënga tmojanjuá: —Báseftanga montsichamo Juan ca, ínÿengna Elías ca, y ínÿengna canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tempscá mora tojtayena ca.
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 As Jesús tojanatjá: —Y ts̈ëngaftangna, ¿nda ats̈e bétsemnama nts̈amo s̈mochjayana ca?
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Pero Jesús corente chënga tojanamëndá ndocnábeñe chama ntsecuéntayana.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Y mënts̈á cachabiama tojánayana: —Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bontsemna puerte jasúfriana, chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbiama, chë judiëngbe bachnangbe más uámana amë́ndayëngbiama y ley abuátambayëngbiama uabotená jtsemnana. Ents̈anga mochanjóba, pero unga tianoye cha echántayena ca.
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Chents̈ana nÿetsca ents̈anga tojanë́yana: “Nda ats̈be uatsjendayá jtsemnama tojtsebos̈e, cháuayana nÿe Bëngbe Bëtsá yobena sempre chabe vidiñe jtsemándayama, chabe quem luarents̈a soyënga cachcá chauesonÿá ats̈e juastama, y cada te chaotseprontana áts̈beyeca jasúfriama, y cruciñe jobanámnaca.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Nda tojtsama quem luarents̈e bëtscá soyënga jtsebomnama y ats̈biama jasúfriama ndoñe tontseprontana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjobuets̈e. Pero nda quem luarents̈a soyënga cachcá tojëftsonÿá ats̈e juastama, masque chaóbana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Er ¿ndayama ents̈á buanjosérvia nÿetsca quem luarents̈a soyënga jtsebomnana, cha pochocaná jtsemnama tojtsá y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida tojtsoperdese?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Er ndëmuanÿe ents̈á, ats̈biama o ats̈be buayenana soyëngama tojtsëuatja, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemánaca chabiama echantsëuatja, cha chabe bëts buashinÿinÿaniñe chaojésabo ora, chabe Taitabe bëts obenánaca y chabe angelotémëngaftaca adoraná.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ndegombre cbë́yana, báseftanga muents̈e montsemnënga quemochatóbana, Bëngbe Bëtsá chabe obenánaca ents̈ángbeñe jabomándama jabana ntjëftsinÿcá ca” —cha tojánayana.
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Mënts̈á tojanopasá: Chca palabrënga tojanoyebuambá chents̈ana posuftaytese, Jesús tojë́ftsanëbiats̈e Pedro, Santiago y Juan, y canÿe tjoye tojántsjua, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntantscuana, chabe jubiá inÿets̈á yojtsinÿna, y chabe uichëtjonëjuangá ts̈a uafjantsëjuangá yojtsamna y ts̈a yojtsabuashinÿinÿana.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Chora uta boyabásata tbojanonÿná, Jesúseftaca ibojtsencuéntaye. Chata ibojamna Moisés y Elías;
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 corente buashinÿinÿaniñe ibojtsemna, y chënga imojtsencuéntaye nts̈amo Jesús Jerusalenoca jasúfriana y jóbanana.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Masque Pedro y chabe enutata ts̈a ocnayënga imojtsemna, nÿe imojtsefs̈na y tmojáninÿe Jesusbe juachañe ts̈a yojtsebuashinÿinÿana y chë uta boyabásata cháftaca ibojtsemna.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Chë uta boyabásata Jesúsbents̈ana ibojoluára ora, Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: “Buatëmbayá, ¡ts̈a ts̈abá bëngbiama cuanmëna muents̈e jtsemnana ca! Mora fchanjapórma unga tambotémënga: cánÿetema acbiama, ínÿetema Moisesbiama y ínÿetemna Elíasbiama ca.”
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Y chca yojtsóyebuambnantscuana, canÿe jants̈etëshe yojóbema, y chë́ngbioye yojáutsbotse, y chënga chë tsoye imojtsemnama tmojáninÿe ora, chë uatsjéndayënga chama imojtsauatja.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Chora chë jants̈etëshoicana canÿe oyebuambnayana tojanóbocna, mënts̈á: “Mua ats̈be Uaquiñá endmëna, ats̈be uabuayaná; cha s̈mochtseyeunana ca.”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Chë oyebuambnayana tmojanuenents̈ana, tmojáninÿe Jesús canÿa yojtsemna. Chë uatsjéndayënga iytëca imojtsemna, y chë tempo ndocnábioye chama imonjuenaye.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Yëfsana, chë tjocana tmojtantsmá ora, ba ents̈anga tmojánbocana Jesús jajébenguama.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Chora, chë ents̈anguents̈ana canÿe boyabása tojanonts̈é mënts̈á uayebuáchana: —Buatëmbayá, Diosmanda ats̈be uaquiñá minÿe. Nÿe cha ats̈be uaquiñá endmëna;
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 y mora, bayëjbe juabna chábioye bontsësháchichana, y nÿe ndeolpe jónts̈ana yoyana, ataque joshachana y uayoicana shashiye jtsabocanana. Y chábents̈ana chë bayëja ndoñe betsco ntjésebocnana, y cuerpiñe corente maltrataná jeseboshjonana.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Acbe uatsjéndayënga sënjaimpadá chë bayëja chábents̈ana chamuatábocnama, pero ndoñe chematobená ca.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 As Jesús tojánayana: —¡Nÿets̈á ndos̈buáchiyënga y bacna ents̈anga! ¿Buetayté s̈ojtsemna ts̈ëngaftangaftaca jëftsemnana y jtsëuantánana ca?
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Chë basa yojtsebeconá ora, chë bacna bayëja chábioye tbojanshajayé y inÿe ataque tbojanëshache. Pero Jesús chë bayë́jbioye tbojanácacana, chë basetémbioye tbojanshná y chabe taitábioye tbojtanëntregá.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Y nÿetscanga puerte ojnanánënga imojtsemna, Bëngbe Bëtsá ts̈a obenana bomná inamnama.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Quem soye ts̈abá s̈mochjouena y ndoñe chacmondébnëtjomba: Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ents̈angbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona ca.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Pero chënga ndoñe yontsósertana nts̈amo Jesús yojtsëtsëtsnacá, er Bëngbe Bëtsá ndoñe tonjanalesenciá chama chaósertama; y imojtsauatja Jesús jaimpádana chama chauabuayenama.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Chë tempo, chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana, nda chë más uamaná bétsemnama.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnayama; asna, canÿe básetema tbojánishache, chabe juachaca tbojántbema,
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 y chë́ngbioye tojanë́yana: “Nda áts̈beñe os̈buachiyá bétsemnama, quem basetémbioye tbojofja, chana ats̈e jofjana; y nda ats̈e s̈ojofja, chana chë nda s̈ojichmó chábioynaca jofjana. Chíyeca, ts̈ëngaftanguents̈e chë más nduamaná, cha chë más uamaná entsemna ca.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Juan, Jesúsbioye tbojaniyana: —Buatëmbayá, bënga fsënjinÿe canÿe boyabása y cha aca jóts̈ëmbonëse, ents̈ángbents̈ana bacna bayëjbe juabna endëtëbuacana; pero cha bë́ngaftaca ndoñe quenátsmëna causa, chama fsënjesauyaná ca.
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 As Jesús tbojanjuá: —Ndoñe s̈matjuauyaná; er nda bëngbe contra ndoñe tontsemná, bë́ngaftaca jtsemnana ca.
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Jesús celoye jtama yojtsobeco ora, nÿets añémoca cha yojtsejuabnaye Jerusalenoye jama.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Natsana báseftanga tojanichamó, y chënga tmojána canÿe base pueblotémoye Samaria luaroca, posada chabiama janguangoñama;
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 pero chë luarents̈a ents̈anga ndoñe tmonjánbos̈ena posada juants̈amiana, er tmojántats̈ëmbona cha Jerusalenoye yojétsayama, chë chëngbe uayayëngbe uámana puebloye.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Chabe uatsjéndayata, Santiago y Juan, chë soye tbojáninÿe ora, Jesús tmojaniyana: “Bëngbe Utabná, ¿quectsebos̈e bëndata fchaimandá celocana íñeshe chaótsats̈e y quem ents̈anga chaotsapochócaye ca?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Pero Jesús yojobuértana y chátbioye tojtsanëcácana, chca juabna bomna causa.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Chents̈ana chënga inÿe pueblotémoye tmojtsanoñe.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Benachëjana imojtsajna ora, canÿe boyabása Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ats̈e së́ntsebos̈e aca juastana ndë́moye chacojtsá choye ca.
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Y Jesús tbojanjuá: —Chë zorrënga cuevëshënga mondbomna ndayents̈e jtsiyenama y chë shlofts̈etémëngna uajajonëshangá; pero chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe quenátsbomna ndayents̈e jóchnama ca.
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jesús inÿe ents̈ábioye tbojaniyana: —S̈masto ca.
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 As Jesús tbojaniyana: —Chë Bëngbe Bëtsabiama mo obanëngcá imomnënga, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá ndoñe tmontsama causa, chënga cachëngbe obanënga chamotsë́tebuantsañe. Acna, motsa y Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama ents̈anga cochjabuayená ca.
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Inÿana Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ats̈e së́ntsebos̈e aca juastama, pero s̈molesenciá natsana ats̈be pamíllangbiama jaisodiós̈oftama ca.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 As Jesús tbojaniyana: —Nda cachabe soyëngama tbojtsengmena, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayocama ndoñe ntsoservénana; er cha jtsemnana mo canÿe arayacá, chë tojtsetrabája ora, stëts̈oye tojtsaisantjes̈ncá ca.
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.