Lucas 9

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chents̈ana, Jesús chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga tojánachembo, y mando y obenana tojanats̈atá bacna bayëjënga ents̈ángbents̈ana jtëbuacanama y s̈ocanëngama jashnayama.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Tojanichamó Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama jábuayenama y ents̈ángbioye jashnayama.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Y mënts̈á tojanë́yana: “Benachiñama tondaye s̈mattsambaye: ni jatjonëfja, ni shecnaja, ni saná, ni crocénana; ni inÿe ents̈ë́jua jenotrócama cach ndoñe.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Canÿe yebnents̈e posada chacmojúyents̈ame ora, chents̈e s̈mochjoquéda inÿe puebloye játantscuana.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Nderado ndayents̈e posada ndoñe chacmonjuyents̈ame, chents̈ana s̈mochjésebocana y shecuats̈ents̈a polvëshe s̈mochjésenstoto, chca, chë́ngbioye jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá ts̈ëngaftangaftaca tmonjamama ca” —Jesús tojanabuayená.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Asna chë uatsjéndayënga tmojë́ftsanbocana y tmojána, nÿetsca chë base pueblotémënguenache chë ts̈abe noticiënga abuayiynaye y ents̈anga s̈ocanëngama áshnaye.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Jesusbiama y nts̈amo yojtsanopasánama rey Herodes tojántats̈ëmbona; y ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jtsejuabnayana, er báseftanga imojtsanichamo Juan chë Ubayaná obanënguents̈ana tojtanayena ca,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 ínÿenga imojtsanichamo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías cachiñe tojánbocna ca, y ínÿengna canÿa chë tempo imojanmëna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënguents̈á obanënguents̈ana tojtanayena ca.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Pero Heródesna tojánayana: “Cach ats̈e sënjanmandá Juanbe bests̈as̈e chamotsë́stjanguama. ¿As, nda cha nántsemna, chë ndabiama chca soyënga jtsóyebuambnayana sëntsuenana ca?”
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Chë Jesús tojánichamonga chábioye tmojtanashjango ora, lempe nts̈amo chënga tmojanmama tmojancuentá. Y Jesús, nÿe chënga jëftsëbiats̈ese ínÿoye tojtsanoñe, Betsaida ca uabaina puebloye.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Pero chë ents̈anga chë soye tmojántats̈ëmbona, y as tmojanasto; y Jesusna ts̈abá chënga tojanë́buaja, y Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama yojtsëtsëtsnaye, y chë s̈oquënga imojtsemnë́ngbioye tojanashná.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ya jetiñe yojtsobiamná orna, chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y mënts̈á tmojaniyana: —Chë ents̈anga cuantichamuá, jóchnama y saná jonguangoñama chamotsama chë béconana pueblotémënguenache y luarënguenache; er quem luariñe ndocná quenatiyena ca.
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Jesús chora tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga saná chë́ngbioye s̈mochjacaredádaye ca.
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Er mo shachna uaranga boyabásenga imnamna. Pero Jesusna chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —Mamëndá nÿetscanga chamotbiamama shachna bnëtsátsanënga ca.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 As chënga chca tmojanma y nÿetsca ents̈anga tmojanotbiama.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Chora, Jesús chë shachna tandës̈e y chë uta beónata tojanca, y celoye tojanontjes̈é, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjatá y chabe uatsjéndayënga tojanantregá ents̈ángbioye chamuats̈atama.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Nÿetsca ents̈anga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á, y cabá bnë́tsana uta sbarëco tmojanajutjé chë ojamnëtémëngaca.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Canÿe te, Jesús canÿa Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntaye ora, chabe uatsjéndayënga cháftaca imojtsemna. Chora tojanatjá: —¿Nda ats̈e bétsemnama ents̈anga imojtsichamo ca?
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Y chënga tmojanjuá: —Báseftanga montsichamo Juan ca, ínÿengna Elías ca, y ínÿengna canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tempscá mora tojtayena ca.
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 As Jesús tojanatjá: —Y ts̈ëngaftangna, ¿nda ats̈e bétsemnama nts̈amo s̈mochjayana ca?
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Pero Jesús corente chënga tojanamëndá ndocnábeñe chama ntsecuéntayana.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Y mënts̈á cachabiama tojánayana: —Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bontsemna puerte jasúfriana, chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbiama, chë judiëngbe bachnangbe más uámana amë́ndayëngbiama y ley abuátambayëngbiama uabotená jtsemnana. Ents̈anga mochanjóba, pero unga tianoye cha echántayena ca.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Chents̈ana nÿetsca ents̈anga tojanë́yana: “Nda ats̈be uatsjendayá jtsemnama tojtsebos̈e, cháuayana nÿe Bëngbe Bëtsá yobena sempre chabe vidiñe jtsemándayama, chabe quem luarents̈a soyënga cachcá chauesonÿá ats̈e juastama, y cada te chaotseprontana áts̈beyeca jasúfriama, y cruciñe jobanámnaca.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Nda tojtsama quem luarents̈e bëtscá soyënga jtsebomnama y ats̈biama jasúfriama ndoñe tontseprontana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjobuets̈e. Pero nda quem luarents̈a soyënga cachcá tojëftsonÿá ats̈e juastama, masque chaóbana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Er ¿ndayama ents̈á buanjosérvia nÿetsca quem luarents̈a soyënga jtsebomnana, cha pochocaná jtsemnama tojtsá y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida tojtsoperdese?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Er ndëmuanÿe ents̈á, ats̈biama o ats̈be buayenana soyëngama tojtsëuatja, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemánaca chabiama echantsëuatja, cha chabe bëts buashinÿinÿaniñe chaojésabo ora, chabe Taitabe bëts obenánaca y chabe angelotémëngaftaca adoraná.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ndegombre cbë́yana, báseftanga muents̈e montsemnënga quemochatóbana, Bëngbe Bëtsá chabe obenánaca ents̈ángbeñe jabomándama jabana ntjëftsinÿcá ca” —cha tojánayana.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Mënts̈á tojanopasá: Chca palabrënga tojanoyebuambá chents̈ana posuftaytese, Jesús tojë́ftsanëbiats̈e Pedro, Santiago y Juan, y canÿe tjoye tojántsjua, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntantscuana, chabe jubiá inÿets̈á yojtsinÿna, y chabe uichëtjonëjuangá ts̈a uafjantsëjuangá yojtsamna y ts̈a yojtsabuashinÿinÿana.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Chora uta boyabásata tbojanonÿná, Jesúseftaca ibojtsencuéntaye. Chata ibojamna Moisés y Elías;
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 corente buashinÿinÿaniñe ibojtsemna, y chënga imojtsencuéntaye nts̈amo Jesús Jerusalenoca jasúfriana y jóbanana.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Masque Pedro y chabe enutata ts̈a ocnayënga imojtsemna, nÿe imojtsefs̈na y tmojáninÿe Jesusbe juachañe ts̈a yojtsebuashinÿinÿana y chë uta boyabásata cháftaca ibojtsemna.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Chë uta boyabásata Jesúsbents̈ana ibojoluára ora, Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: “Buatëmbayá, ¡ts̈a ts̈abá bëngbiama cuanmëna muents̈e jtsemnana ca! Mora fchanjapórma unga tambotémënga: cánÿetema acbiama, ínÿetema Moisesbiama y ínÿetemna Elíasbiama ca.”
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Y chca yojtsóyebuambnantscuana, canÿe jants̈etëshe yojóbema, y chë́ngbioye yojáutsbotse, y chënga chë tsoye imojtsemnama tmojáninÿe ora, chë uatsjéndayënga chama imojtsauatja.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Chora chë jants̈etëshoicana canÿe oyebuambnayana tojanóbocna, mënts̈á: “Mua ats̈be Uaquiñá endmëna, ats̈be uabuayaná; cha s̈mochtseyeunana ca.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Chë oyebuambnayana tmojanuenents̈ana, tmojáninÿe Jesús canÿa yojtsemna. Chë uatsjéndayënga iytëca imojtsemna, y chë tempo ndocnábioye chama imonjuenaye.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Yëfsana, chë tjocana tmojtantsmá ora, ba ents̈anga tmojánbocana Jesús jajébenguama.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Chora, chë ents̈anguents̈ana canÿe boyabása tojanonts̈é mënts̈á uayebuáchana: —Buatëmbayá, Diosmanda ats̈be uaquiñá minÿe. Nÿe cha ats̈be uaquiñá endmëna;
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 y mora, bayëjbe juabna chábioye bontsësháchichana, y nÿe ndeolpe jónts̈ana yoyana, ataque joshachana y uayoicana shashiye jtsabocanana. Y chábents̈ana chë bayëja ndoñe betsco ntjésebocnana, y cuerpiñe corente maltrataná jeseboshjonana.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Acbe uatsjéndayënga sënjaimpadá chë bayëja chábents̈ana chamuatábocnama, pero ndoñe chematobená ca.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 As Jesús tojánayana: —¡Nÿets̈á ndos̈buáchiyënga y bacna ents̈anga! ¿Buetayté s̈ojtsemna ts̈ëngaftangaftaca jëftsemnana y jtsëuantánana ca?
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Chë basa yojtsebeconá ora, chë bacna bayëja chábioye tbojanshajayé y inÿe ataque tbojanëshache. Pero Jesús chë bayë́jbioye tbojanácacana, chë basetémbioye tbojanshná y chabe taitábioye tbojtanëntregá.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Y nÿetscanga puerte ojnanánënga imojtsemna, Bëngbe Bëtsá ts̈a obenana bomná inamnama.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Quem soye ts̈abá s̈mochjouena y ndoñe chacmondébnëtjomba: Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ents̈angbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona ca.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Pero chënga ndoñe yontsósertana nts̈amo Jesús yojtsëtsëtsnacá, er Bëngbe Bëtsá ndoñe tonjanalesenciá chama chaósertama; y imojtsauatja Jesús jaimpádana chama chauabuayenama.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Chë tempo, chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana, nda chë más uamaná bétsemnama.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga imojtsejuabnayama; asna, canÿe básetema tbojánishache, chabe juachaca tbojántbema,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 y chë́ngbioye tojanë́yana: “Nda áts̈beñe os̈buachiyá bétsemnama, quem basetémbioye tbojofja, chana ats̈e jofjana; y nda ats̈e s̈ojofja, chana chë nda s̈ojichmó chábioynaca jofjana. Chíyeca, ts̈ëngaftanguents̈e chë más nduamaná, cha chë más uamaná entsemna ca.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Juan, Jesúsbioye tbojaniyana: —Buatëmbayá, bënga fsënjinÿe canÿe boyabása y cha aca jóts̈ëmbonëse, ents̈ángbents̈ana bacna bayëjbe juabna endëtëbuacana; pero cha bë́ngaftaca ndoñe quenátsmëna causa, chama fsënjesauyaná ca.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 As Jesús tbojanjuá: —Ndoñe s̈matjuauyaná; er nda bëngbe contra ndoñe tontsemná, bë́ngaftaca jtsemnana ca.
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Jesús celoye jtama yojtsobeco ora, nÿets añémoca cha yojtsejuabnaye Jerusalenoye jama.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Natsana báseftanga tojanichamó, y chënga tmojána canÿe base pueblotémoye Samaria luaroca, posada chabiama janguangoñama;
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 pero chë luarents̈a ents̈anga ndoñe tmonjánbos̈ena posada juants̈amiana, er tmojántats̈ëmbona cha Jerusalenoye yojétsayama, chë chëngbe uayayëngbe uámana puebloye.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Chabe uatsjéndayata, Santiago y Juan, chë soye tbojáninÿe ora, Jesús tmojaniyana: “Bëngbe Utabná, ¿quectsebos̈e bëndata fchaimandá celocana íñeshe chaótsats̈e y quem ents̈anga chaotsapochócaye ca?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Pero Jesús yojobuértana y chátbioye tojtsanëcácana, chca juabna bomna causa.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Chents̈ana chënga inÿe pueblotémoye tmojtsanoñe.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Benachëjana imojtsajna ora, canÿe boyabása Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ats̈e së́ntsebos̈e aca juastana ndë́moye chacojtsá choye ca.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Y Jesús tbojanjuá: —Chë zorrënga cuevëshënga mondbomna ndayents̈e jtsiyenama y chë shlofts̈etémëngna uajajonëshangá; pero chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe quenátsbomna ndayents̈e jóchnama ca.
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jesús inÿe ents̈ábioye tbojaniyana: —S̈masto ca.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 As Jesús tbojaniyana: —Chë Bëngbe Bëtsabiama mo obanëngcá imomnënga, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá ndoñe tmontsama causa, chënga cachëngbe obanënga chamotsë́tebuantsañe. Acna, motsa y Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama ents̈anga cochjabuayená ca.
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Inÿana Jesúsbioye tbojaniyana: —Ats̈be Utabná, ats̈e së́ntsebos̈e aca juastama, pero s̈molesenciá natsana ats̈be pamíllangbiama jaisodiós̈oftama ca.
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 As Jesús tbojaniyana: —Nda cachabe soyëngama tbojtsengmena, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayocama ndoñe ntsoservénana; er cha jtsemnana mo canÿe arayacá, chë tojtsetrabája ora, stëts̈oye tojtsaisantjes̈ncá ca.
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.