Lucas 8
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús bëts y base pueblënguëjana yojánana, ts̈abe noticiënga Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama ents̈anga abuátambaye y abuayiynaye. Chë bnë́tsana uta uatsjéndayëngna cháftaca imojtsajna.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Básefta shembásengnaca imojtsetjëmbambnaye; chë́ngbents̈ana Jesús bacna bayëjënga tojtanëbuacna y s̈ocanëngama tojanashná. Chënga imojamna, María chë Magdalena ca uabobainá, ndábents̈ana Jesús canÿsëfta bacna bayëjënga tojtanëbuacna;
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Juana, Cuzbe shema (Cuza yojamna rey Heródesbe canÿe uajabuachaná); Susana y inÿe shembásenga; chëngna chë imojánbomna soyë́ngaca chë́ngbioye imojanëjabuáchana.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ba pueblënguents̈ana mallajta ents̈anga tmojánbocana Jesús jinÿama. Ba ents̈anga jouenama tmojanobeconá ora, Jesús mënts̈á tojanacuntá:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Canÿe, canÿe jená jénaye jaujquëshama yojë́ftsebocna. Yojtsëjquëshaye orna, básefta jénaye benache juachañe yojuatquë́cjana; chiñna ents̈anga imojtsebotájaye, y jaja shlofts̈ënga imojástjajna y imojtsósañe.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Inÿe meshëngna ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana. Yojuábocna orna, betsco yojtsábojo, chë fshantsiñe ndoñe yapa búyeshe yonjamna causa.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Inÿe meshëngna uchmë́shangañe yojuatquë́cjana y chë uchmëshangá lempe yojtsatscué, chë jénayeca cánÿiñe yojuábocna ora.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Inÿe meshëngna, uanguaniñe yojuatquë́cjana. Yojuájua orna, bëtscá yojuashájona; canÿe jénayents̈ana nÿa mo patse meshënga yojuashájona.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 As chora chabe uatsjéndayënga tmojantjá: —¿Nts̈amo chë cuento yojtsayana ca?
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Y Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga cmontsinÿanÿná nÿetsca chë mo iytëmencá yomna soyënga chabe amë́ndayama, pero chë ínÿengbioyna ndoñe; chë soyëngama chënga lempe cuentë́ngaca sëntsëtsëtsná. Chca, masque corente chamotsafs̈na, ndoñe chamondobená Bëngbe Bëtsabe soyënga jinÿama; y masque becá quem soyënga chamouena, ndoñe queochátësertana ca.
10 Jesus respondeu:
11 “Chë cuento mënts̈á endayana: Chë jénaye Bëngbe Bëtsabe palabra entsemna.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Chë benache juachañe yojuatquë́cjana básefta jénaye endayana chë básefta ents̈anga Bëngbe Bëtsabiama soyënga tmojouenënga; pero chora Satanás betsco jabana chënga Bëngbe Bëtsabe palabra jabétsabuajuanama, chca, chënga ndoñe chamondëtsos̈buáchema y bacna soyënguents̈ana ndatsebácanënga chamotsemnama.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Inÿe ents̈anga mondmëna mo chë ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana jenaycá. Chë ents̈angna Bëngbe Bëtsabe palabra jouenana y oyejuayënga jtsemnana. Pero ndoñe nÿets tempo chana jocochájuana; y chca, ndoñe bayté Bëngbe Bëtsáftaca ntjëftsemnëngana, cha ndoñe yapa tmontsas̈buaché causa. Inÿenga mochantsë́buayënja y Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buáchiyama mochanjasúfrianga; chë causa, Bëngbe Bëtsabe palabra cachcá chënga mochanjesonÿaye.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Inÿe ents̈anga mondmëna mo chë uchmë́shangañe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra jouenana, pero quem luarents̈a soyë́ngaca oyejuayënga jtsemnama yapa jesenójuabnayana, y mallajta crocénana y ba soyënga jtsebomnama yapa jésebos̈ana; chama y ba soyëngama yapa enócochinÿena causa, Bëngbe Bëtsabe soyëngama echantsebnë́tjomba y ndoñe quemochátama nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojayancá.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Inÿe ents̈angna mondmëna mo chë uanguaniñe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra botamana mochanjouena; ts̈abe ainánaca Bëngbe Bëtsabe palabriñe jtsos̈buáchiyama jtseprontánëngana. Mo canÿe betiye puerte ts̈abá tojtseshajuancá, chënga bëtscá ts̈abe soyënga Bëngbe Bëtsabiama mochántsama. Chca mochántsama, Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse y nÿetsca soyënguiñe puerte uantadënga jtsemnëse ca” —Jesús tojanabuayená.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 “Ndocná canÿe uajuinÿanë́sha juajuínÿenana, chents̈ana ndaye sóyeca chësha jtsëstama o jutsnë́sha tajsoye jtsajájuama; juajuínÿenana ndayá tsbanánoca juajájuama, chë luarents̈e amashjuanëngbiama chaotsebínÿnama.
16 Jesus continuou:
17 Er ndocna yoiytë́mena soye, ntjinÿcá queochaisoquéda, y chë ents̈angbiama ndótats̈ëmbo soye, ntsotats̈ëmbcá queochaisoquéda.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 “Chcasna, botamana s̈mochjouena, er nda Bëngbe Bëtsabe soyëngama ts̈abá tbojosertá, Bëngbe Bëtsá echanjama cha más ba soyëngama chabosertama; pero nda chë soyëngama ndoñe tontsebos̈á, chë nÿe bats̈á ibosertana soyëngama bochántsebnatjëmba ca” —Jesús tojánayana.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Chora, chabe mamá y chabe cats̈átanga chë Jesús yojtsemnents̈e tmojánashjajna, pero ndoñe imontsobena chábioye jobéconana, yapa ents̈anga causa.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 As canÿa Jesúsbioye mënts̈á tbojaniyana: —Acbe mamá y acbe cats̈átanga shjoca montsemna y montsebos̈e aca jinÿama ca.
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 As Jesús tojánayana: —Chë Bëngbe Bëtsabe palabra tmojouenënga y nts̈amo tmojouencá tmojtsamënga jtsemnana ats̈be mamá y ats̈be cats̈átanga, ats̈be ndegombre pamíllanguents̈ënga ca.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Canÿe te, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca canÿe barquë́shoye tojánamashëngo y chënga tojanë́yana: “Uafjajónaye chenguana cuajna ca.”
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 y imojtsenachnëjuanëntscuana Jesús yojtsomaná. Ndeolpe, chë béjayiñe corente jabuache binÿia yojóshjango y yojonts̈é béjaye chë barquë́shoye jtsobuajútjiana. Y chca, chëngbiama puerte resjo yojtsemna.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Chora chë uatsjéndayënga tmojána Jesús jetsefs̈enama y mënts̈á tmojaniyana: —¡Buatëmbayá! ¡Buatëmbayá! ¡Montsenatjë́mbambana ca!
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Chents̈ana Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —¿Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga jujabuáchama yobenama, cabá ndoñe s̈montsos̈buaché ca?
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Chents̈ana Gerasa ca uabaina luaroye tmojánashjajna, Galilea ndirichiñe.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Jesús fshantsoye tojánastjango ora, chë pueblocana canÿe ents̈á chábioye tojánabo. Cha ya bayté bayëjbe juabna yojtsebomna, ndocna ents̈ayá yonjanichë́tjona; y yebniñe ndoñe yonjaniyena, sinó obanëngbe cuevëshënguenache.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Chë ents̈á, Jesúsbioye tbojáninÿe ora, chabe natsanoica yojoshëntsaments̈iye y mënts̈á yojtsáyebuache: —¿Ndayá áts̈eftaca cojtsebos̈e, Jesús chë celoca Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá? ¡Diosmanda ndoñe s̈catjatsets̈ená ca!
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Chca tbojaniyana, er Jesús tojanmandá chë bacna bayëjbe juabna chábents̈ana chauesebocnama. Ba soye chë bayëja yojánama chë ents̈á ndoñe ts̈abá chaotsemnama. Chë ents̈anga imojuamana cucuats̈ents̈ana y shecuats̈ents̈ana cha jtsëtsbuayana bonguana chaotsemnama, pero chana jtsatabebiana, y chë bacna bayëjbe mándoca ents̈anga ndoyena luarëngoye yojánachana.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Jesús chë boyabásabioye tbojantjá: —¿Nts̈amo cabaina ca?
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Y chë bayëjënga Jesús tmojanimpadá, chë corente uabouana tboye ndoñe chaondíchamuama.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Chents̈a béconana ba cots̈ënga imnajena, tjoca imnétsosañe; as chë bayëjënga Jesús tmojanimpadá chë cots̈ë́ngbeñe jamashjnama chaualesenciama, y Jesús aíñe chca tojanalesenciá.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 As chë bayëjënga chë ents̈ábents̈ana tmojésanbocana y chë cots̈ë́ngbeñe tmojánamashjna; y chents̈ana, chë cots̈ënga batsjocana peñës̈ëjana uafjajónayoye imojtsoshbuets̈e y yojtsatajo.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Chë cots̈ënga anÿenënga chca yojopásama tmojáninÿe ora, chents̈ana tmojtsanacheta y tmojána chë soye jacuéntama chë puebloca y chiñe luarenache.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Ents̈anga tmojánbocana ndayá tojanopasacá jinÿama, y Jesús yojtsemnoye tmojánashjajna ora, tmojáninÿe chë ents̈á chë ndábents̈ana bayëjënga tmojtanbocna, Jesusbe shecuats̈ents̈e yojtsótbemañe, ents̈ayá uichëtjoná y chabe nÿets juábnaca. Y chë ents̈anga chama corente imojouatjaná.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Nts̈amo yojopasacá tmojáninÿëngna ents̈ángbioye tmojanacuntá nts̈amo chca chë bacna bayëjbe juabna uambayá chora ya ts̈abá yojtsatsmënana.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Chents̈ana, nÿetscanga chë Gerasa luarents̈e oyenënga Jesúsbioye imojtseimpadana chë luarents̈ana ínÿoye chaotsoñama, er chënga corente imojtsauatja. As Jesús chë barquë́shoye tojtanamáshëngo y chents̈ana tojtsanoñe.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Chë ents̈á chë ndábents̈ana bacna bayëjënga tmojtanbocana, Jesúsbioye tbojanimpadá cháftaca jama chabolesenciama; pero cha ndoñe tbonjanlesenciá. Jesús tbojanmandá chauatoquedama y mënts̈á tbojaniyana:
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Acbe yebnoye motsatoñe y cochjácuntaye lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá acbiama tojamcá ca.”
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Jesús chë uafjajónaye chenguánoica tojtanashjango ora, nÿetsca ents̈anga oyejuayënga tmojtanofja, er nÿetscanga chabiama imojanobátmana.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Chora tojánashjango canÿe ents̈á, Jairo ca uabainá. Cha inamna chë pueblents̈e chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayá. Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye y ibojtseimpadana chabe yebnoye cháuama;
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 er chë nÿe canÿe bembe cha ibnabomná, bnë́tsana uta uata bomná, chora ya jóbanama yojtsemna.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Chë ents̈anguents̈e yojtsaye canÿe shembása, oboftjajuanánaca s̈ocá; cha ya bnë́tsana uta uata chca inapadecena. Lempe nts̈amo yojanbomncá ashnayë́ngbioye atóbocayiñe yojtsepochóca, y ndocná yonjobenaye cha jáshnana.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Chë shembásana stëts̈oicana Jesúsbioye yojobeconá y chabe ents̈ayá sibuájua tojanábojajo. Y cachora chë oboftjajuanana ibojtsobojuána.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Chora Jesús tojanatjá: —¿Nda s̈jabojajo ca?
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Pero Jesús cachiñe tojánayana: —Pronto nda s̈ojábojajo, er ats̈e sënjasenté obenana áts̈bents̈ana jóbocnana, mo nda stjashna orcá ca.
46 Mas Jesus disse:
47 Chë shembása tojáninÿe Jesús yojtsetáts̈ëmbo cha tbojánbojajuama. As chora, ngmëmnayá tojána y Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye; y nÿetscangbe delante tojanobuambá, ndáyeca tbojánbojajuama, y nts̈amo cachora ts̈abá tojtanoquedama.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Chora Jesús tbojaniyana: —Bembe. Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna. Natjë́mbana motsatoñe ca.
48 Aí Jesus disse:
49 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayábiocana canÿa tojánashjango, y chë mandayábioye tbojaniyana: —Acbe bembe ya tontsóbana; ndoñe más chë Buatëmbayábioye matébëyabomana ca.
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Pero Jesús chë soye tojanuena; as chë mandayábioye tbojaniyana: —Ndoñe matauatjana. Nÿe Bëngbe Bëtsábeñe cochtsos̈buáchiye y acbe bembe ts̈abá echántsatsmëna ca.
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Chë yebnoye tmojánashjajna ora, Jesús ndoñe tonjanalesenciá banga choye jamashjnama, nÿe Pedro, Juan y Santiago y chë shembásetembe bëtsë́tsatna aíñe.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Nÿetscanga imojtsenóbos̈achiye y ngménaca imojtsóyebuambnaye, pero Jesús tojanë́yana: “Ndoñe matenóbos̈achengana. Cha ndoñe chenatóbana; cha nÿe endëtsomañe ca.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Chë ents̈anga Jesúsbioye nÿe imojtsáfchaye, er chënga imojtsetáts̈ëmbo chë shembásetema obaná yojétsemnama.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Chora Jesús chábioye tbojanábuacueshache y jabuache tbojaniyana: “¡Shembásetema, matëtsbaná ca!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Y cha tojtanayena y cachora tojtantsbaná; y Jesús tojanamëndá chë shembásetema saná chamuajuats̈é, chaosama.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Chë shembásetembe bëtsë́tsata puerte ojnanánata ibojtsemna; y Jesús tojanamëndá, ndayá tojanopasama ndocnábeñe ntsecuéntayana.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.