Lucas 8

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús bëts y base pueblënguëjana yojánana, ts̈abe noticiënga Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama ents̈anga abuátambaye y abuayiynaye. Chë bnë́tsana uta uatsjéndayëngna cháftaca imojtsajna.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Básefta shembásengnaca imojtsetjëmbambnaye; chë́ngbents̈ana Jesús bacna bayëjënga tojtanëbuacna y s̈ocanëngama tojanashná. Chënga imojamna, María chë Magdalena ca uabobainá, ndábents̈ana Jesús canÿsëfta bacna bayëjënga tojtanëbuacna;
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Juana, Cuzbe shema (Cuza yojamna rey Heródesbe canÿe uajabuachaná); Susana y inÿe shembásenga; chëngna chë imojánbomna soyë́ngaca chë́ngbioye imojanëjabuáchana.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Ba pueblënguents̈ana mallajta ents̈anga tmojánbocana Jesús jinÿama. Ba ents̈anga jouenama tmojanobeconá ora, Jesús mënts̈á tojanacuntá:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Canÿe, canÿe jená jénaye jaujquëshama yojë́ftsebocna. Yojtsëjquëshaye orna, básefta jénaye benache juachañe yojuatquë́cjana; chiñna ents̈anga imojtsebotájaye, y jaja shlofts̈ënga imojástjajna y imojtsósañe.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Inÿe meshëngna ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana. Yojuábocna orna, betsco yojtsábojo, chë fshantsiñe ndoñe yapa búyeshe yonjamna causa.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Inÿe meshëngna uchmë́shangañe yojuatquë́cjana y chë uchmëshangá lempe yojtsatscué, chë jénayeca cánÿiñe yojuábocna ora.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Inÿe meshëngna, uanguaniñe yojuatquë́cjana. Yojuájua orna, bëtscá yojuashájona; canÿe jénayents̈ana nÿa mo patse meshënga yojuashájona.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 As chora chabe uatsjéndayënga tmojantjá: —¿Nts̈amo chë cuento yojtsayana ca?
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Y Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga cmontsinÿanÿná nÿetsca chë mo iytëmencá yomna soyënga chabe amë́ndayama, pero chë ínÿengbioyna ndoñe; chë soyëngama chënga lempe cuentë́ngaca sëntsëtsëtsná. Chca, masque corente chamotsafs̈na, ndoñe chamondobená Bëngbe Bëtsabe soyënga jinÿama; y masque becá quem soyënga chamouena, ndoñe queochátësertana ca.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Chë cuento mënts̈á endayana: Chë jénaye Bëngbe Bëtsabe palabra entsemna.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Chë benache juachañe yojuatquë́cjana básefta jénaye endayana chë básefta ents̈anga Bëngbe Bëtsabiama soyënga tmojouenënga; pero chora Satanás betsco jabana chënga Bëngbe Bëtsabe palabra jabétsabuajuanama, chca, chënga ndoñe chamondëtsos̈buáchema y bacna soyënguents̈ana ndatsebácanënga chamotsemnama.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Inÿe ents̈anga mondmëna mo chë ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana jenaycá. Chë ents̈angna Bëngbe Bëtsabe palabra jouenana y oyejuayënga jtsemnana. Pero ndoñe nÿets tempo chana jocochájuana; y chca, ndoñe bayté Bëngbe Bëtsáftaca ntjëftsemnëngana, cha ndoñe yapa tmontsas̈buaché causa. Inÿenga mochantsë́buayënja y Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buáchiyama mochanjasúfrianga; chë causa, Bëngbe Bëtsabe palabra cachcá chënga mochanjesonÿaye.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Inÿe ents̈anga mondmëna mo chë uchmë́shangañe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra jouenana, pero quem luarents̈a soyë́ngaca oyejuayënga jtsemnama yapa jesenójuabnayana, y mallajta crocénana y ba soyënga jtsebomnama yapa jésebos̈ana; chama y ba soyëngama yapa enócochinÿena causa, Bëngbe Bëtsabe soyëngama echantsebnë́tjomba y ndoñe quemochátama nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojayancá.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Inÿe ents̈angna mondmëna mo chë uanguaniñe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra botamana mochanjouena; ts̈abe ainánaca Bëngbe Bëtsabe palabriñe jtsos̈buáchiyama jtseprontánëngana. Mo canÿe betiye puerte ts̈abá tojtseshajuancá, chënga bëtscá ts̈abe soyënga Bëngbe Bëtsabiama mochántsama. Chca mochántsama, Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse y nÿetsca soyënguiñe puerte uantadënga jtsemnëse ca” —Jesús tojanabuayená.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 “Ndocná canÿe uajuinÿanë́sha juajuínÿenana, chents̈ana ndaye sóyeca chësha jtsëstama o jutsnë́sha tajsoye jtsajájuama; juajuínÿenana ndayá tsbanánoca juajájuama, chë luarents̈e amashjuanëngbiama chaotsebínÿnama.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Er ndocna yoiytë́mena soye, ntjinÿcá queochaisoquéda, y chë ents̈angbiama ndótats̈ëmbo soye, ntsotats̈ëmbcá queochaisoquéda.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 “Chcasna, botamana s̈mochjouena, er nda Bëngbe Bëtsabe soyëngama ts̈abá tbojosertá, Bëngbe Bëtsá echanjama cha más ba soyëngama chabosertama; pero nda chë soyëngama ndoñe tontsebos̈á, chë nÿe bats̈á ibosertana soyëngama bochántsebnatjëmba ca” —Jesús tojánayana.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Chora, chabe mamá y chabe cats̈átanga chë Jesús yojtsemnents̈e tmojánashjajna, pero ndoñe imontsobena chábioye jobéconana, yapa ents̈anga causa.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 As canÿa Jesúsbioye mënts̈á tbojaniyana: —Acbe mamá y acbe cats̈átanga shjoca montsemna y montsebos̈e aca jinÿama ca.
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 As Jesús tojánayana: —Chë Bëngbe Bëtsabe palabra tmojouenënga y nts̈amo tmojouencá tmojtsamënga jtsemnana ats̈be mamá y ats̈be cats̈átanga, ats̈be ndegombre pamíllanguents̈ënga ca.
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Canÿe te, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca canÿe barquë́shoye tojánamashëngo y chënga tojanë́yana: “Uafjajónaye chenguana cuajna ca.”
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 y imojtsenachnëjuanëntscuana Jesús yojtsomaná. Ndeolpe, chë béjayiñe corente jabuache binÿia yojóshjango y yojonts̈é béjaye chë barquë́shoye jtsobuajútjiana. Y chca, chëngbiama puerte resjo yojtsemna.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Chora chë uatsjéndayënga tmojána Jesús jetsefs̈enama y mënts̈á tmojaniyana: —¡Buatëmbayá! ¡Buatëmbayá! ¡Montsenatjë́mbambana ca!
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Chents̈ana Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —¿Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga jujabuáchama yobenama, cabá ndoñe s̈montsos̈buaché ca?
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Chents̈ana Gerasa ca uabaina luaroye tmojánashjajna, Galilea ndirichiñe.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Jesús fshantsoye tojánastjango ora, chë pueblocana canÿe ents̈á chábioye tojánabo. Cha ya bayté bayëjbe juabna yojtsebomna, ndocna ents̈ayá yonjanichë́tjona; y yebniñe ndoñe yonjaniyena, sinó obanëngbe cuevëshënguenache.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Chë ents̈á, Jesúsbioye tbojáninÿe ora, chabe natsanoica yojoshëntsaments̈iye y mënts̈á yojtsáyebuache: —¿Ndayá áts̈eftaca cojtsebos̈e, Jesús chë celoca Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá? ¡Diosmanda ndoñe s̈catjatsets̈ená ca!
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Chca tbojaniyana, er Jesús tojanmandá chë bacna bayëjbe juabna chábents̈ana chauesebocnama. Ba soye chë bayëja yojánama chë ents̈á ndoñe ts̈abá chaotsemnama. Chë ents̈anga imojuamana cucuats̈ents̈ana y shecuats̈ents̈ana cha jtsëtsbuayana bonguana chaotsemnama, pero chana jtsatabebiana, y chë bacna bayëjbe mándoca ents̈anga ndoyena luarëngoye yojánachana.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Jesús chë boyabásabioye tbojantjá: —¿Nts̈amo cabaina ca?
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Y chë bayëjënga Jesús tmojanimpadá, chë corente uabouana tboye ndoñe chaondíchamuama.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Chents̈a béconana ba cots̈ënga imnajena, tjoca imnétsosañe; as chë bayëjënga Jesús tmojanimpadá chë cots̈ë́ngbeñe jamashjnama chaualesenciama, y Jesús aíñe chca tojanalesenciá.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 As chë bayëjënga chë ents̈ábents̈ana tmojésanbocana y chë cots̈ë́ngbeñe tmojánamashjna; y chents̈ana, chë cots̈ënga batsjocana peñës̈ëjana uafjajónayoye imojtsoshbuets̈e y yojtsatajo.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Chë cots̈ënga anÿenënga chca yojopásama tmojáninÿe ora, chents̈ana tmojtsanacheta y tmojána chë soye jacuéntama chë puebloca y chiñe luarenache.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ents̈anga tmojánbocana ndayá tojanopasacá jinÿama, y Jesús yojtsemnoye tmojánashjajna ora, tmojáninÿe chë ents̈á chë ndábents̈ana bayëjënga tmojtanbocna, Jesusbe shecuats̈ents̈e yojtsótbemañe, ents̈ayá uichëtjoná y chabe nÿets juábnaca. Y chë ents̈anga chama corente imojouatjaná.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Nts̈amo yojopasacá tmojáninÿëngna ents̈ángbioye tmojanacuntá nts̈amo chca chë bacna bayëjbe juabna uambayá chora ya ts̈abá yojtsatsmënana.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Chents̈ana, nÿetscanga chë Gerasa luarents̈e oyenënga Jesúsbioye imojtseimpadana chë luarents̈ana ínÿoye chaotsoñama, er chënga corente imojtsauatja. As Jesús chë barquë́shoye tojtanamáshëngo y chents̈ana tojtsanoñe.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Chë ents̈á chë ndábents̈ana bacna bayëjënga tmojtanbocana, Jesúsbioye tbojanimpadá cháftaca jama chabolesenciama; pero cha ndoñe tbonjanlesenciá. Jesús tbojanmandá chauatoquedama y mënts̈á tbojaniyana:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Acbe yebnoye motsatoñe y cochjácuntaye lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá acbiama tojamcá ca.”
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Jesús chë uafjajónaye chenguánoica tojtanashjango ora, nÿetsca ents̈anga oyejuayënga tmojtanofja, er nÿetscanga chabiama imojanobátmana.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Chora tojánashjango canÿe ents̈á, Jairo ca uabainá. Cha inamna chë pueblents̈e chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayá. Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye y ibojtseimpadana chabe yebnoye cháuama;
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 er chë nÿe canÿe bembe cha ibnabomná, bnë́tsana uta uata bomná, chora ya jóbanama yojtsemna.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Chë ents̈anguents̈e yojtsaye canÿe shembása, oboftjajuanánaca s̈ocá; cha ya bnë́tsana uta uata chca inapadecena. Lempe nts̈amo yojanbomncá ashnayë́ngbioye atóbocayiñe yojtsepochóca, y ndocná yonjobenaye cha jáshnana.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Chë shembásana stëts̈oicana Jesúsbioye yojobeconá y chabe ents̈ayá sibuájua tojanábojajo. Y cachora chë oboftjajuanana ibojtsobojuána.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Chora Jesús tojanatjá: —¿Nda s̈jabojajo ca?
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Pero Jesús cachiñe tojánayana: —Pronto nda s̈ojábojajo, er ats̈e sënjasenté obenana áts̈bents̈ana jóbocnana, mo nda stjashna orcá ca.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Chë shembása tojáninÿe Jesús yojtsetáts̈ëmbo cha tbojánbojajuama. As chora, ngmëmnayá tojána y Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye; y nÿetscangbe delante tojanobuambá, ndáyeca tbojánbojajuama, y nts̈amo cachora ts̈abá tojtanoquedama.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Chora Jesús tbojaniyana: —Bembe. Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna. Natjë́mbana motsatoñe ca.
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayábiocana canÿa tojánashjango, y chë mandayábioye tbojaniyana: —Acbe bembe ya tontsóbana; ndoñe más chë Buatëmbayábioye matébëyabomana ca.
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Pero Jesús chë soye tojanuena; as chë mandayábioye tbojaniyana: —Ndoñe matauatjana. Nÿe Bëngbe Bëtsábeñe cochtsos̈buáchiye y acbe bembe ts̈abá echántsatsmëna ca.
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Chë yebnoye tmojánashjajna ora, Jesús ndoñe tonjanalesenciá banga choye jamashjnama, nÿe Pedro, Juan y Santiago y chë shembásetembe bëtsë́tsatna aíñe.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Nÿetscanga imojtsenóbos̈achiye y ngménaca imojtsóyebuambnaye, pero Jesús tojanë́yana: “Ndoñe matenóbos̈achengana. Cha ndoñe chenatóbana; cha nÿe endëtsomañe ca.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Chë ents̈anga Jesúsbioye nÿe imojtsáfchaye, er chënga imojtsetáts̈ëmbo chë shembásetema obaná yojétsemnama.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Chora Jesús chábioye tbojanábuacueshache y jabuache tbojaniyana: “¡Shembásetema, matëtsbaná ca!”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Y cha tojtanayena y cachora tojtantsbaná; y Jesús tojanamëndá chë shembásetema saná chamuajuats̈é, chaosama.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Chë shembásetembe bëtsë́tsata puerte ojnanánata ibojtsemna; y Jesús tojanamëndá, ndayá tojanopasama ndocnábeñe ntsecuéntayana.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.