Lucas 8

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús bëts y base pueblënguëjana yojánana, ts̈abe noticiënga Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama ents̈anga abuátambaye y abuayiynaye. Chë bnë́tsana uta uatsjéndayëngna cháftaca imojtsajna.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Básefta shembásengnaca imojtsetjëmbambnaye; chë́ngbents̈ana Jesús bacna bayëjënga tojtanëbuacna y s̈ocanëngama tojanashná. Chënga imojamna, María chë Magdalena ca uabobainá, ndábents̈ana Jesús canÿsëfta bacna bayëjënga tojtanëbuacna;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Juana, Cuzbe shema (Cuza yojamna rey Heródesbe canÿe uajabuachaná); Susana y inÿe shembásenga; chëngna chë imojánbomna soyë́ngaca chë́ngbioye imojanëjabuáchana.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ba pueblënguents̈ana mallajta ents̈anga tmojánbocana Jesús jinÿama. Ba ents̈anga jouenama tmojanobeconá ora, Jesús mënts̈á tojanacuntá:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Canÿe, canÿe jená jénaye jaujquëshama yojë́ftsebocna. Yojtsëjquëshaye orna, básefta jénaye benache juachañe yojuatquë́cjana; chiñna ents̈anga imojtsebotájaye, y jaja shlofts̈ënga imojástjajna y imojtsósañe.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Inÿe meshëngna ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana. Yojuábocna orna, betsco yojtsábojo, chë fshantsiñe ndoñe yapa búyeshe yonjamna causa.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Inÿe meshëngna uchmë́shangañe yojuatquë́cjana y chë uchmëshangá lempe yojtsatscué, chë jénayeca cánÿiñe yojuábocna ora.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Inÿe meshëngna, uanguaniñe yojuatquë́cjana. Yojuájua orna, bëtscá yojuashájona; canÿe jénayents̈ana nÿa mo patse meshënga yojuashájona.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 As chora chabe uatsjéndayënga tmojantjá: —¿Nts̈amo chë cuento yojtsayana ca?
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Y Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga cmontsinÿanÿná nÿetsca chë mo iytëmencá yomna soyënga chabe amë́ndayama, pero chë ínÿengbioyna ndoñe; chë soyëngama chënga lempe cuentë́ngaca sëntsëtsëtsná. Chca, masque corente chamotsafs̈na, ndoñe chamondobená Bëngbe Bëtsabe soyënga jinÿama; y masque becá quem soyënga chamouena, ndoñe queochátësertana ca.
10 Jesus respondeu:
11 “Chë cuento mënts̈á endayana: Chë jénaye Bëngbe Bëtsabe palabra entsemna.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Chë benache juachañe yojuatquë́cjana básefta jénaye endayana chë básefta ents̈anga Bëngbe Bëtsabiama soyënga tmojouenënga; pero chora Satanás betsco jabana chënga Bëngbe Bëtsabe palabra jabétsabuajuanama, chca, chënga ndoñe chamondëtsos̈buáchema y bacna soyënguents̈ana ndatsebácanënga chamotsemnama.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Inÿe ents̈anga mondmëna mo chë ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana jenaycá. Chë ents̈angna Bëngbe Bëtsabe palabra jouenana y oyejuayënga jtsemnana. Pero ndoñe nÿets tempo chana jocochájuana; y chca, ndoñe bayté Bëngbe Bëtsáftaca ntjëftsemnëngana, cha ndoñe yapa tmontsas̈buaché causa. Inÿenga mochantsë́buayënja y Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buáchiyama mochanjasúfrianga; chë causa, Bëngbe Bëtsabe palabra cachcá chënga mochanjesonÿaye.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Inÿe ents̈anga mondmëna mo chë uchmë́shangañe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra jouenana, pero quem luarents̈a soyë́ngaca oyejuayënga jtsemnama yapa jesenójuabnayana, y mallajta crocénana y ba soyënga jtsebomnama yapa jésebos̈ana; chama y ba soyëngama yapa enócochinÿena causa, Bëngbe Bëtsabe soyëngama echantsebnë́tjomba y ndoñe quemochátama nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojayancá.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Inÿe ents̈angna mondmëna mo chë uanguaniñe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra botamana mochanjouena; ts̈abe ainánaca Bëngbe Bëtsabe palabriñe jtsos̈buáchiyama jtseprontánëngana. Mo canÿe betiye puerte ts̈abá tojtseshajuancá, chënga bëtscá ts̈abe soyënga Bëngbe Bëtsabiama mochántsama. Chca mochántsama, Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse y nÿetsca soyënguiñe puerte uantadënga jtsemnëse ca” —Jesús tojanabuayená.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Ndocná canÿe uajuinÿanë́sha juajuínÿenana, chents̈ana ndaye sóyeca chësha jtsëstama o jutsnë́sha tajsoye jtsajájuama; juajuínÿenana ndayá tsbanánoca juajájuama, chë luarents̈e amashjuanëngbiama chaotsebínÿnama.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Er ndocna yoiytë́mena soye, ntjinÿcá queochaisoquéda, y chë ents̈angbiama ndótats̈ëmbo soye, ntsotats̈ëmbcá queochaisoquéda.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Chcasna, botamana s̈mochjouena, er nda Bëngbe Bëtsabe soyëngama ts̈abá tbojosertá, Bëngbe Bëtsá echanjama cha más ba soyëngama chabosertama; pero nda chë soyëngama ndoñe tontsebos̈á, chë nÿe bats̈á ibosertana soyëngama bochántsebnatjëmba ca” —Jesús tojánayana.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Chora, chabe mamá y chabe cats̈átanga chë Jesús yojtsemnents̈e tmojánashjajna, pero ndoñe imontsobena chábioye jobéconana, yapa ents̈anga causa.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 As canÿa Jesúsbioye mënts̈á tbojaniyana: —Acbe mamá y acbe cats̈átanga shjoca montsemna y montsebos̈e aca jinÿama ca.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 As Jesús tojánayana: —Chë Bëngbe Bëtsabe palabra tmojouenënga y nts̈amo tmojouencá tmojtsamënga jtsemnana ats̈be mamá y ats̈be cats̈átanga, ats̈be ndegombre pamíllanguents̈ënga ca.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Canÿe te, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca canÿe barquë́shoye tojánamashëngo y chënga tojanë́yana: “Uafjajónaye chenguana cuajna ca.”
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 y imojtsenachnëjuanëntscuana Jesús yojtsomaná. Ndeolpe, chë béjayiñe corente jabuache binÿia yojóshjango y yojonts̈é béjaye chë barquë́shoye jtsobuajútjiana. Y chca, chëngbiama puerte resjo yojtsemna.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Chora chë uatsjéndayënga tmojána Jesús jetsefs̈enama y mënts̈á tmojaniyana: —¡Buatëmbayá! ¡Buatëmbayá! ¡Montsenatjë́mbambana ca!
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Chents̈ana Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —¿Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga jujabuáchama yobenama, cabá ndoñe s̈montsos̈buaché ca?
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Chents̈ana Gerasa ca uabaina luaroye tmojánashjajna, Galilea ndirichiñe.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Jesús fshantsoye tojánastjango ora, chë pueblocana canÿe ents̈á chábioye tojánabo. Cha ya bayté bayëjbe juabna yojtsebomna, ndocna ents̈ayá yonjanichë́tjona; y yebniñe ndoñe yonjaniyena, sinó obanëngbe cuevëshënguenache.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Chë ents̈á, Jesúsbioye tbojáninÿe ora, chabe natsanoica yojoshëntsaments̈iye y mënts̈á yojtsáyebuache: —¿Ndayá áts̈eftaca cojtsebos̈e, Jesús chë celoca Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá? ¡Diosmanda ndoñe s̈catjatsets̈ená ca!
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Chca tbojaniyana, er Jesús tojanmandá chë bacna bayëjbe juabna chábents̈ana chauesebocnama. Ba soye chë bayëja yojánama chë ents̈á ndoñe ts̈abá chaotsemnama. Chë ents̈anga imojuamana cucuats̈ents̈ana y shecuats̈ents̈ana cha jtsëtsbuayana bonguana chaotsemnama, pero chana jtsatabebiana, y chë bacna bayëjbe mándoca ents̈anga ndoyena luarëngoye yojánachana.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jesús chë boyabásabioye tbojantjá: —¿Nts̈amo cabaina ca?
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Y chë bayëjënga Jesús tmojanimpadá, chë corente uabouana tboye ndoñe chaondíchamuama.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Chents̈a béconana ba cots̈ënga imnajena, tjoca imnétsosañe; as chë bayëjënga Jesús tmojanimpadá chë cots̈ë́ngbeñe jamashjnama chaualesenciama, y Jesús aíñe chca tojanalesenciá.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 As chë bayëjënga chë ents̈ábents̈ana tmojésanbocana y chë cots̈ë́ngbeñe tmojánamashjna; y chents̈ana, chë cots̈ënga batsjocana peñës̈ëjana uafjajónayoye imojtsoshbuets̈e y yojtsatajo.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Chë cots̈ënga anÿenënga chca yojopásama tmojáninÿe ora, chents̈ana tmojtsanacheta y tmojána chë soye jacuéntama chë puebloca y chiñe luarenache.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ents̈anga tmojánbocana ndayá tojanopasacá jinÿama, y Jesús yojtsemnoye tmojánashjajna ora, tmojáninÿe chë ents̈á chë ndábents̈ana bayëjënga tmojtanbocna, Jesusbe shecuats̈ents̈e yojtsótbemañe, ents̈ayá uichëtjoná y chabe nÿets juábnaca. Y chë ents̈anga chama corente imojouatjaná.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Nts̈amo yojopasacá tmojáninÿëngna ents̈ángbioye tmojanacuntá nts̈amo chca chë bacna bayëjbe juabna uambayá chora ya ts̈abá yojtsatsmënana.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Chents̈ana, nÿetscanga chë Gerasa luarents̈e oyenënga Jesúsbioye imojtseimpadana chë luarents̈ana ínÿoye chaotsoñama, er chënga corente imojtsauatja. As Jesús chë barquë́shoye tojtanamáshëngo y chents̈ana tojtsanoñe.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Chë ents̈á chë ndábents̈ana bacna bayëjënga tmojtanbocana, Jesúsbioye tbojanimpadá cháftaca jama chabolesenciama; pero cha ndoñe tbonjanlesenciá. Jesús tbojanmandá chauatoquedama y mënts̈á tbojaniyana:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Acbe yebnoye motsatoñe y cochjácuntaye lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá acbiama tojamcá ca.”
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Jesús chë uafjajónaye chenguánoica tojtanashjango ora, nÿetsca ents̈anga oyejuayënga tmojtanofja, er nÿetscanga chabiama imojanobátmana.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Chora tojánashjango canÿe ents̈á, Jairo ca uabainá. Cha inamna chë pueblents̈e chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayá. Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye y ibojtseimpadana chabe yebnoye cháuama;
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 er chë nÿe canÿe bembe cha ibnabomná, bnë́tsana uta uata bomná, chora ya jóbanama yojtsemna.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Chë ents̈anguents̈e yojtsaye canÿe shembása, oboftjajuanánaca s̈ocá; cha ya bnë́tsana uta uata chca inapadecena. Lempe nts̈amo yojanbomncá ashnayë́ngbioye atóbocayiñe yojtsepochóca, y ndocná yonjobenaye cha jáshnana.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Chë shembásana stëts̈oicana Jesúsbioye yojobeconá y chabe ents̈ayá sibuájua tojanábojajo. Y cachora chë oboftjajuanana ibojtsobojuána.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Chora Jesús tojanatjá: —¿Nda s̈jabojajo ca?
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Pero Jesús cachiñe tojánayana: —Pronto nda s̈ojábojajo, er ats̈e sënjasenté obenana áts̈bents̈ana jóbocnana, mo nda stjashna orcá ca.
46 Mas Jesus insistiu:
47 Chë shembása tojáninÿe Jesús yojtsetáts̈ëmbo cha tbojánbojajuama. As chora, ngmëmnayá tojána y Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye; y nÿetscangbe delante tojanobuambá, ndáyeca tbojánbojajuama, y nts̈amo cachora ts̈abá tojtanoquedama.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Chora Jesús tbojaniyana: —Bembe. Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna. Natjë́mbana motsatoñe ca.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈a mandayábiocana canÿa tojánashjango, y chë mandayábioye tbojaniyana: —Acbe bembe ya tontsóbana; ndoñe más chë Buatëmbayábioye matébëyabomana ca.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Pero Jesús chë soye tojanuena; as chë mandayábioye tbojaniyana: —Ndoñe matauatjana. Nÿe Bëngbe Bëtsábeñe cochtsos̈buáchiye y acbe bembe ts̈abá echántsatsmëna ca.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Chë yebnoye tmojánashjajna ora, Jesús ndoñe tonjanalesenciá banga choye jamashjnama, nÿe Pedro, Juan y Santiago y chë shembásetembe bëtsë́tsatna aíñe.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Nÿetscanga imojtsenóbos̈achiye y ngménaca imojtsóyebuambnaye, pero Jesús tojanë́yana: “Ndoñe matenóbos̈achengana. Cha ndoñe chenatóbana; cha nÿe endëtsomañe ca.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Chë ents̈anga Jesúsbioye nÿe imojtsáfchaye, er chënga imojtsetáts̈ëmbo chë shembásetema obaná yojétsemnama.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Chora Jesús chábioye tbojanábuacueshache y jabuache tbojaniyana: “¡Shembásetema, matëtsbaná ca!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Y cha tojtanayena y cachora tojtantsbaná; y Jesús tojanamëndá chë shembásetema saná chamuajuats̈é, chaosama.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Chë shembásetembe bëtsë́tsata puerte ojnanánata ibojtsemna; y Jesús tojanamëndá, ndayá tojanopasama ndocnábeñe ntsecuéntayana.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.