Lucas 7

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ents̈ángbioye chca jáuyanana tojanpochocá ora, Jesús Capernaum puebloye tojána.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Chents̈e yojoyena canÿe romano soldadëngbe amëndayá. Cha ibnabomna canÿe bochichnayá puerte bonshaná, y chora cha s̈ocá yojtsemna, ya jtsóbanama.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Jesús ba s̈oquë́ngbioye yojáshnama encuéntayana chë amëndayá yojouena ora, báseftanga bëtsëjemëngcá amë́ndayënga cha tojanichamó, chauábama Jesús jaimpádama y chabe bochichnayábioye chabotseshnáñama.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Chënga Jesúsbioye tmojánashjango y ts̈a imojtseimpadana, mënts̈á: “Quem soldadëngbe amëndayá merecido entsebuájona chacotsájabuachama;
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 er cha bëngbe luarents̈a ents̈ángbioye corente endábabuanÿeshana, y cachá chë bëngbe enefjuana posada s̈onjayents̈jebo ca.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Jesús chë́ngaftaca tojána. Pero chë mandayabe yebnoye imojtsebeconá ora, chë soldadëngbe amëndayá básefta amiguënga yojichamuá, Jesúsbioye mënts̈á chamuauyanama: “Ats̈be Utabná, ndoñe yapa matenócochinÿenana áts̈bioye jabama. Ats̈e merecido taitsatobuajoñe aca ats̈be yebnoye chacuamashënguama;
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 chíyeca ni mo añemo chiyatents̈etá jama aca jajébenguama. Morna nÿe cochjayana y ats̈be bochichnayá ts̈abá echántsatsmëna.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Er ats̈e sëndábamna áts̈bioye mándayënga y áts̈naca soldadëngbe amëndayá sëndmëna. Ats̈e canÿe soldádbioye stjauyana ‘motsa ca’, cha cachora jana; y ínÿabioye stjauyana ‘mabo ca’, cha cachora jabana; y nderado ats̈be bochichnayábioye ndayánaca chaomama stjamánda, chánaca cachora chë soye jamana ca” —cha yojáuyana.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Jesús chca tojanuena ora, chë mándayabiama yojenjnaná, y jobuértanëse chë ba ents̈anga cha ustonë́ngbioye tojanë́yana: “Ndegombre cbë́yana, ni mo nÿets Israelents̈e, ni canÿa quem boyabasacá ts̈a os̈buachiyá chiyátinÿena ca.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Y chë ichmónënga yebnoye tmojtaná orna, tmojáninÿena chë bochichnayá ya ts̈abá yojtsatsmëna.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús yojétsaye Naín ca uabaina puebloye, y cháftaca chabe uatsjéndayënga y ba ents̈anga imojtsaye.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Chë pueblo amashjuanoye yojtsebeconá orna, ents̈anga chë pueblents̈ana canÿe obaná imojtsábocana jauátbontsama; chë obaná canÿe viudabe uaquiñá inamna y nÿe cha uaquiñá. Bëtscá ents̈anga chë obanabe mamá imojtsetjëmbambnaye.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Bëngbe Utabná chë viudábioye tbojáninÿe ora, chabiama tbojanongmé y tbojaniyana: “Ndoñe matos̈achena ca.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Y jobéconase, chë ataús̈e tojánbojajo, y chë obaná atambayënga tmojantsá. Y Jesús chë obanábioye tbojaniyana: “Bobontse, ats̈e cbëyana: ¡Matëtsbaná ca!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Chora chë obaná tojtantsbaná y tojanonts̈é oyebuambnayana; y chabe mamábioye Jesús chë bobontse tbojtanánatse.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Nÿetsca ents̈anga ts̈a uatjana yojubuache chca tmojáninÿe ora, y Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye, mënts̈á jayanëse: “Bë́ngbents̈e canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá cuatënjonÿná ca.” Y mënts̈ánaca: “Bëngbe Bëtsá tojabo chabe ents̈anga jabújabuachama ca.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Y nÿets Judea luarëjana y chë chábuañe luarenache ents̈anga imojátats̈ëmbona ndayá Jesús tojanmama.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Juan, lempe nts̈amo Jesús yojtsamama yojátats̈ëmbona; er chabe ústonënga chama tmojancuentá. As Juan, chënguents̈ana útata tojánachembo,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 y Jesúsbioye yojichamuá jatjayama cha tayojamna chë Cristo, chë jabama ibojanmëná, chë Uámana Uabuayaná, o ínÿabiama jatobátmama tayojétsamna ca.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 As chë Juanbe ichmónënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojaniyana: —Juan chë Ubayaná s̈onjichamo jatjayama, aca ndegombre cojtsemna chë Cristo, chë jabama ibojanmëná, o s̈ojtsamna ínÿabiama jatobátmana ca.
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Chë ichmónata tbojánashjango ora, Jesús banga yojtsashnaye, s̈ocanëngama y tsets̈anëngama; bacna bayëjbe juabna uambayënga ts̈abá imojtsatsmëna, y jtanënga ts̈abá yojtsatëbinÿna.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Chora Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Motsata y Juánbioye s̈ochjauyana nts̈amo s̈ojinÿe y s̈ojouencá: Chë jtanënga ts̈abá entsatëbinÿna, chë coshetënga ts̈abá montsatana, chë bacna nguayanánaca s̈oquënga shnánënga montsatsmëna, chë tësmënga montsuenana, chë obanënga tmontayena, y chë ndbomnëjémëngbioye chë ts̈abe noticiënga montsabuayiyná.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 ¡Puerte oyejuayá chaotsemna, nda ats̈e ndoñe bacna soye stsama ca jtsejuabnayëse, áts̈beñe os̈buáchiyana ndoñe tontsajbaná cha ca! —Jesús tojanë́yana.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Chë Juanbe ichmónata chents̈ana tbojésanbocnents̈ana, Jesús tojanonts̈é Juanbiama ents̈anga jáuyanana, mënts̈á: “Juan jinÿama s̈mojánbocna ora, ¿ndayá jinÿama s̈mojánbocana ents̈anga ndoyena luaroye? ¿Canÿe ents̈á ainaniñe tondaye añemo ndbomná, mo canÿe s̈ës̈e bínÿiaca shatiyeynës̈cá?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Y ndóñese, ¿ndayá jinÿama choye s̈mojánbocana? ¿Canÿe boyabása uámana ents̈ayaca bopormaná? Ndoñe. Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo chë uámana ents̈ayaca bopormánënga y chë bëtscá bomnánaca nÿe tondayama ntsecochinÿencá vida bomnëngna, reyëngbe yebnënguiñe mondbétsiyenama.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Asna, ¿ndayá jinÿama choye s̈mojánbocana? ¿Canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá? Ndegombre; y cbë́yana, canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayabiama más bëtsá.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Cha, Juan, endmëna ndabiama Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojánayana mo chabe ichmonacá, mënts̈á tojánayana ora:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ndegombre cbë́yana: Nÿets tempo ents̈ángbeñe, ndocná quenátsmëna Juan chë Ubayanabiama más bëtsá; masque chca, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chë más bats̈á uamaná, cha más bëtsá echántsemna nts̈amo mora Juan yomnama ca” —Jesús tojánayana.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 “Nÿetsca ents̈anga chca Juánbioye tmojanóyeunanga y chë Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayë́ngnaca, nÿets ainánaca tmojánayana Bëngbe Bëtsá nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá yomna ca; er tmojánenabaye nts̈amo jubáyama Juan yojanamancá.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Pero chë fariseunga y ley abuátambayënga, nts̈amo jubáyama Juan yojanamancá jóyëngacñama ndoñe tmonjánbos̈ena ora, tmojtsanaboté ndayá Bëngbe Bëtsá chëngbiama jamama yojanjuabnacá.”
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Jesús mënts̈ánaca tojánayana: “Cbochanjáuyana ndayacá morsca ents̈anga imomna, y ndayëngcá chënga imomna.
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Chënga mondmëna mo chë plazëngoca mondbetsetbiámana basetemëngcá; chëngna mënts̈á jabuache jtsenatsayana: ‘Ts̈ëngaftangbiama fsënjaflautá y ndoñe ches̈matslantsá; ngménaca fsënjaversiá y ndoñe ches̈matenóbos̈achna ca.’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Juan chë Ubayaná tonjánabo y ndoñe quenjatamana bëtscá ents̈ángbeñe jtsemnana, ni tandës̈e jasana, ni vínoye jofs̈iyana; y ts̈ëngaftanga s̈montsichamo chana bacna bayëjbe juabna uambayá inamna ca.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Morna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tonjabo y chana aíñe entsamana bëtscá ents̈ángbeñe jtsesayana y jtsofs̈ës̈nayana, y ts̈ëngaftanga chabiama s̈montsichamo: ‘Chana yapa uasayá y vínoye tmoyá entsemna y Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayënga y bacna soyënga amëngbe amigo ca’.
34 O
35 Pero Bëngbe Bëtsá endbétsinÿinÿnaye cha nÿets osertánana bomná yomnama, chë ndayá cha tojama ora ndayá chents̈ana inobocna soyë́ngaca ca” —cha tojánayana.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Canÿe fariseo Jesúsbioye tbojanofja saná jauasama, y Jesús chabe yebnoye tojána y mesë́shents̈e yojótbema.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Chë pueblents̈e yojamna canÿe shembása, bacna vida bomná. Jesús chë fariseobe yebnents̈e yojtsesama chë shembása yojátats̈ëmbona; as cha chë yebnoye tojánashjango y tojanamba canÿe alabastro botellës̈e, jútjena canÿe botamana uanguëts̈e béjayeca.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye, s̈achénaca; shëchbuíyeca chabe shecuats̈ënga yojtsefchecuacná y cachabe stjënashaca ibojtsatsshécbojuaye. Chabe shecuats̈ënga yojtonguëtsënts̈iye y chë botamana uanguëts̈e béjaye ibojtashecbués̈cacja.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Chë fariseo Jesúsbioye ofjaná chca tojáninÿe ora, mënts̈á Jesusbiama yojtsejuabnaye: “Cha ndegombre canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tojtsemnëse, nantsetáts̈ëmbo nda y mocna shembása yomna chë bontsebana shembása: canÿe bacna vida bomna shembása ca.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 As Jesús chë fariséobioye tbojaniyana: —Simón, cuentado palabra s̈motsoyeuná ca.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Y Jesús tojánayana: —Canÿe ents̈á crocénana uyents̈amianá, uta ndebénata yojánabamna. Canÿa shachna patse denario crocénana ibojandebena, y chë ínÿana, shachna bnë́tsana.
41 Jesus disse:
42 Pero chë útata tondaye ibontsebomna ndayents̈ana cha jëtsënts̈abuáchiyama; as chë uyents̈amianá nÿets útata chë ndebénana yojtsaperdónaye.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Y Simón tbojanjuá: —Ats̈e s̈ontsinÿana chë más bëtscá ndebená ca.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Jesús, chë shembásabioye jontjes̈iyëse, Simónbioye tbojaniyana: —Minÿe quem shembása. Ats̈e acbe yebnoye sënjámashëngo y aca búyeshe ndoñe ches̈catabuats̈etá ats̈be shecuats̈ëngama. Y quem shembásana, cachabe shëchbuíyeca s̈ontseshecjabebé y chabe stjënashaca s̈ontseshecbojó.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ndoñe ches̈catámocho, pero cha tonjámashëngo orscana ndoñe ntjájbanana ats̈be shecuats̈ënga onguëtsënts̈naye.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 “Aca bests̈as̈iñe aceitiye ndoñe ches̈catsbues̈cja, y chana aíñe botamana uanguëts̈e béjaye s̈onjashecbues̈cja.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Chcasna ats̈e cbëyana, cha s̈onjinÿanÿé ats̈biama corente bonshánana yojtsebomna, er ats̈e chabe bëtscá bacna soyënga sëntseboperdoná; pero nda nÿe básefta bacna soyëngama stjaperdóna chana, nÿe bats̈atema bonshánana jtsebomnana ca.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Y chora Jesús chë shembásabioye tbojaniyana: “Acbe bacna soyëngama perdonaná contsemna ca.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Chora chë ófjanënga chents̈e imnatbiámanëngna tmojanonts̈é enatsëtsnayana: “¿Nda quem ents̈á yojtsemna, chë bacna soyëngámnaca ents̈ángbioye jtsaperdónayana ca?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Y Jesús más chë shembásabioye tbojaniyana: “Aca áts̈beñe icos̈buachéyeca, atsbocaná cochántsemna; natjë́mbana motsatoñe ca.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.