Lucas 7

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ents̈ángbioye chca jáuyanana tojanpochocá ora, Jesús Capernaum puebloye tojána.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Chents̈e yojoyena canÿe romano soldadëngbe amëndayá. Cha ibnabomna canÿe bochichnayá puerte bonshaná, y chora cha s̈ocá yojtsemna, ya jtsóbanama.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Jesús ba s̈oquë́ngbioye yojáshnama encuéntayana chë amëndayá yojouena ora, báseftanga bëtsëjemëngcá amë́ndayënga cha tojanichamó, chauábama Jesús jaimpádama y chabe bochichnayábioye chabotseshnáñama.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Chënga Jesúsbioye tmojánashjango y ts̈a imojtseimpadana, mënts̈á: “Quem soldadëngbe amëndayá merecido entsebuájona chacotsájabuachama;
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 er cha bëngbe luarents̈a ents̈ángbioye corente endábabuanÿeshana, y cachá chë bëngbe enefjuana posada s̈onjayents̈jebo ca.”
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jesús chë́ngaftaca tojána. Pero chë mandayabe yebnoye imojtsebeconá ora, chë soldadëngbe amëndayá básefta amiguënga yojichamuá, Jesúsbioye mënts̈á chamuauyanama: “Ats̈be Utabná, ndoñe yapa matenócochinÿenana áts̈bioye jabama. Ats̈e merecido taitsatobuajoñe aca ats̈be yebnoye chacuamashënguama;
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 chíyeca ni mo añemo chiyatents̈etá jama aca jajébenguama. Morna nÿe cochjayana y ats̈be bochichnayá ts̈abá echántsatsmëna.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Er ats̈e sëndábamna áts̈bioye mándayënga y áts̈naca soldadëngbe amëndayá sëndmëna. Ats̈e canÿe soldádbioye stjauyana ‘motsa ca’, cha cachora jana; y ínÿabioye stjauyana ‘mabo ca’, cha cachora jabana; y nderado ats̈be bochichnayábioye ndayánaca chaomama stjamánda, chánaca cachora chë soye jamana ca” —cha yojáuyana.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Jesús chca tojanuena ora, chë mándayabiama yojenjnaná, y jobuértanëse chë ba ents̈anga cha ustonë́ngbioye tojanë́yana: “Ndegombre cbë́yana, ni mo nÿets Israelents̈e, ni canÿa quem boyabasacá ts̈a os̈buachiyá chiyátinÿena ca.”
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Y chë ichmónënga yebnoye tmojtaná orna, tmojáninÿena chë bochichnayá ya ts̈abá yojtsatsmëna.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús yojétsaye Naín ca uabaina puebloye, y cháftaca chabe uatsjéndayënga y ba ents̈anga imojtsaye.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Chë pueblo amashjuanoye yojtsebeconá orna, ents̈anga chë pueblents̈ana canÿe obaná imojtsábocana jauátbontsama; chë obaná canÿe viudabe uaquiñá inamna y nÿe cha uaquiñá. Bëtscá ents̈anga chë obanabe mamá imojtsetjëmbambnaye.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Bëngbe Utabná chë viudábioye tbojáninÿe ora, chabiama tbojanongmé y tbojaniyana: “Ndoñe matos̈achena ca.”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Y jobéconase, chë ataús̈e tojánbojajo, y chë obaná atambayënga tmojantsá. Y Jesús chë obanábioye tbojaniyana: “Bobontse, ats̈e cbëyana: ¡Matëtsbaná ca!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Chora chë obaná tojtantsbaná y tojanonts̈é oyebuambnayana; y chabe mamábioye Jesús chë bobontse tbojtanánatse.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Nÿetsca ents̈anga ts̈a uatjana yojubuache chca tmojáninÿe ora, y Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye, mënts̈á jayanëse: “Bë́ngbents̈e canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá cuatënjonÿná ca.” Y mënts̈ánaca: “Bëngbe Bëtsá tojabo chabe ents̈anga jabújabuachama ca.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Y nÿets Judea luarëjana y chë chábuañe luarenache ents̈anga imojátats̈ëmbona ndayá Jesús tojanmama.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Juan, lempe nts̈amo Jesús yojtsamama yojátats̈ëmbona; er chabe ústonënga chama tmojancuentá. As Juan, chënguents̈ana útata tojánachembo,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 y Jesúsbioye yojichamuá jatjayama cha tayojamna chë Cristo, chë jabama ibojanmëná, chë Uámana Uabuayaná, o ínÿabiama jatobátmama tayojétsamna ca.
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 As chë Juanbe ichmónënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojaniyana: —Juan chë Ubayaná s̈onjichamo jatjayama, aca ndegombre cojtsemna chë Cristo, chë jabama ibojanmëná, o s̈ojtsamna ínÿabiama jatobátmana ca.
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Chë ichmónata tbojánashjango ora, Jesús banga yojtsashnaye, s̈ocanëngama y tsets̈anëngama; bacna bayëjbe juabna uambayënga ts̈abá imojtsatsmëna, y jtanënga ts̈abá yojtsatëbinÿna.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Chora Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Motsata y Juánbioye s̈ochjauyana nts̈amo s̈ojinÿe y s̈ojouencá: Chë jtanënga ts̈abá entsatëbinÿna, chë coshetënga ts̈abá montsatana, chë bacna nguayanánaca s̈oquënga shnánënga montsatsmëna, chë tësmënga montsuenana, chë obanënga tmontayena, y chë ndbomnëjémëngbioye chë ts̈abe noticiënga montsabuayiyná.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 ¡Puerte oyejuayá chaotsemna, nda ats̈e ndoñe bacna soye stsama ca jtsejuabnayëse, áts̈beñe os̈buáchiyana ndoñe tontsajbaná cha ca! —Jesús tojanë́yana.
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Chë Juanbe ichmónata chents̈ana tbojésanbocnents̈ana, Jesús tojanonts̈é Juanbiama ents̈anga jáuyanana, mënts̈á: “Juan jinÿama s̈mojánbocna ora, ¿ndayá jinÿama s̈mojánbocana ents̈anga ndoyena luaroye? ¿Canÿe ents̈á ainaniñe tondaye añemo ndbomná, mo canÿe s̈ës̈e bínÿiaca shatiyeynës̈cá?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Y ndóñese, ¿ndayá jinÿama choye s̈mojánbocana? ¿Canÿe boyabása uámana ents̈ayaca bopormaná? Ndoñe. Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo chë uámana ents̈ayaca bopormánënga y chë bëtscá bomnánaca nÿe tondayama ntsecochinÿencá vida bomnëngna, reyëngbe yebnënguiñe mondbétsiyenama.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Asna, ¿ndayá jinÿama choye s̈mojánbocana? ¿Canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá? Ndegombre; y cbë́yana, canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayabiama más bëtsá.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Cha, Juan, endmëna ndabiama Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojánayana mo chabe ichmonacá, mënts̈á tojánayana ora:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ndegombre cbë́yana: Nÿets tempo ents̈ángbeñe, ndocná quenátsmëna Juan chë Ubayanabiama más bëtsá; masque chca, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chë más bats̈á uamaná, cha más bëtsá echántsemna nts̈amo mora Juan yomnama ca” —Jesús tojánayana.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 “Nÿetsca ents̈anga chca Juánbioye tmojanóyeunanga y chë Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayë́ngnaca, nÿets ainánaca tmojánayana Bëngbe Bëtsá nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá yomna ca; er tmojánenabaye nts̈amo jubáyama Juan yojanamancá.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Pero chë fariseunga y ley abuátambayënga, nts̈amo jubáyama Juan yojanamancá jóyëngacñama ndoñe tmonjánbos̈ena ora, tmojtsanaboté ndayá Bëngbe Bëtsá chëngbiama jamama yojanjuabnacá.”
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Jesús mënts̈ánaca tojánayana: “Cbochanjáuyana ndayacá morsca ents̈anga imomna, y ndayëngcá chënga imomna.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Chënga mondmëna mo chë plazëngoca mondbetsetbiámana basetemëngcá; chëngna mënts̈á jabuache jtsenatsayana: ‘Ts̈ëngaftangbiama fsënjaflautá y ndoñe ches̈matslantsá; ngménaca fsënjaversiá y ndoñe ches̈matenóbos̈achna ca.’
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Juan chë Ubayaná tonjánabo y ndoñe quenjatamana bëtscá ents̈ángbeñe jtsemnana, ni tandës̈e jasana, ni vínoye jofs̈iyana; y ts̈ëngaftanga s̈montsichamo chana bacna bayëjbe juabna uambayá inamna ca.
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Morna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tonjabo y chana aíñe entsamana bëtscá ents̈ángbeñe jtsesayana y jtsofs̈ës̈nayana, y ts̈ëngaftanga chabiama s̈montsichamo: ‘Chana yapa uasayá y vínoye tmoyá entsemna y Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayënga y bacna soyënga amëngbe amigo ca’.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Pero Bëngbe Bëtsá endbétsinÿinÿnaye cha nÿets osertánana bomná yomnama, chë ndayá cha tojama ora ndayá chents̈ana inobocna soyë́ngaca ca” —cha tojánayana.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Canÿe fariseo Jesúsbioye tbojanofja saná jauasama, y Jesús chabe yebnoye tojána y mesë́shents̈e yojótbema.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Chë pueblents̈e yojamna canÿe shembása, bacna vida bomná. Jesús chë fariseobe yebnents̈e yojtsesama chë shembása yojátats̈ëmbona; as cha chë yebnoye tojánashjango y tojanamba canÿe alabastro botellës̈e, jútjena canÿe botamana uanguëts̈e béjayeca.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye, s̈achénaca; shëchbuíyeca chabe shecuats̈ënga yojtsefchecuacná y cachabe stjënashaca ibojtsatsshécbojuaye. Chabe shecuats̈ënga yojtonguëtsënts̈iye y chë botamana uanguëts̈e béjaye ibojtashecbués̈cacja.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Chë fariseo Jesúsbioye ofjaná chca tojáninÿe ora, mënts̈á Jesusbiama yojtsejuabnaye: “Cha ndegombre canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tojtsemnëse, nantsetáts̈ëmbo nda y mocna shembása yomna chë bontsebana shembása: canÿe bacna vida bomna shembása ca.”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 As Jesús chë fariséobioye tbojaniyana: —Simón, cuentado palabra s̈motsoyeuná ca.
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Y Jesús tojánayana: —Canÿe ents̈á crocénana uyents̈amianá, uta ndebénata yojánabamna. Canÿa shachna patse denario crocénana ibojandebena, y chë ínÿana, shachna bnë́tsana.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Pero chë útata tondaye ibontsebomna ndayents̈ana cha jëtsënts̈abuáchiyama; as chë uyents̈amianá nÿets útata chë ndebénana yojtsaperdónaye.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Y Simón tbojanjuá: —Ats̈e s̈ontsinÿana chë más bëtscá ndebená ca.
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Jesús, chë shembásabioye jontjes̈iyëse, Simónbioye tbojaniyana: —Minÿe quem shembása. Ats̈e acbe yebnoye sënjámashëngo y aca búyeshe ndoñe ches̈catabuats̈etá ats̈be shecuats̈ëngama. Y quem shembásana, cachabe shëchbuíyeca s̈ontseshecjabebé y chabe stjënashaca s̈ontseshecbojó.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Ndoñe ches̈catámocho, pero cha tonjámashëngo orscana ndoñe ntjájbanana ats̈be shecuats̈ënga onguëtsënts̈naye.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 “Aca bests̈as̈iñe aceitiye ndoñe ches̈catsbues̈cja, y chana aíñe botamana uanguëts̈e béjaye s̈onjashecbues̈cja.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Chcasna ats̈e cbëyana, cha s̈onjinÿanÿé ats̈biama corente bonshánana yojtsebomna, er ats̈e chabe bëtscá bacna soyënga sëntseboperdoná; pero nda nÿe básefta bacna soyëngama stjaperdóna chana, nÿe bats̈atema bonshánana jtsebomnana ca.”
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Y chora Jesús chë shembásabioye tbojaniyana: “Acbe bacna soyëngama perdonaná contsemna ca.”
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Chora chë ófjanënga chents̈e imnatbiámanëngna tmojanonts̈é enatsëtsnayana: “¿Nda quem ents̈á yojtsemna, chë bacna soyëngámnaca ents̈ángbioye jtsaperdónayana ca?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Y Jesús más chë shembásabioye tbojaniyana: “Aca áts̈beñe icos̈buachéyeca, atsbocaná cochántsemna; natjë́mbana motsatoñe ca.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.