Lucas 7
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Ents̈ángbioye chca jáuyanana tojanpochocá ora, Jesús Capernaum puebloye tojána.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Chents̈e yojoyena canÿe romano soldadëngbe amëndayá. Cha ibnabomna canÿe bochichnayá puerte bonshaná, y chora cha s̈ocá yojtsemna, ya jtsóbanama.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Jesús ba s̈oquë́ngbioye yojáshnama encuéntayana chë amëndayá yojouena ora, báseftanga bëtsëjemëngcá amë́ndayënga cha tojanichamó, chauábama Jesús jaimpádama y chabe bochichnayábioye chabotseshnáñama.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Chënga Jesúsbioye tmojánashjango y ts̈a imojtseimpadana, mënts̈á: “Quem soldadëngbe amëndayá merecido entsebuájona chacotsájabuachama;
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 er cha bëngbe luarents̈a ents̈ángbioye corente endábabuanÿeshana, y cachá chë bëngbe enefjuana posada s̈onjayents̈jebo ca.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jesús chë́ngaftaca tojána. Pero chë mandayabe yebnoye imojtsebeconá ora, chë soldadëngbe amëndayá básefta amiguënga yojichamuá, Jesúsbioye mënts̈á chamuauyanama: “Ats̈be Utabná, ndoñe yapa matenócochinÿenana áts̈bioye jabama. Ats̈e merecido taitsatobuajoñe aca ats̈be yebnoye chacuamashënguama;
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 chíyeca ni mo añemo chiyatents̈etá jama aca jajébenguama. Morna nÿe cochjayana y ats̈be bochichnayá ts̈abá echántsatsmëna.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Er ats̈e sëndábamna áts̈bioye mándayënga y áts̈naca soldadëngbe amëndayá sëndmëna. Ats̈e canÿe soldádbioye stjauyana ‘motsa ca’, cha cachora jana; y ínÿabioye stjauyana ‘mabo ca’, cha cachora jabana; y nderado ats̈be bochichnayábioye ndayánaca chaomama stjamánda, chánaca cachora chë soye jamana ca” —cha yojáuyana.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Jesús chca tojanuena ora, chë mándayabiama yojenjnaná, y jobuértanëse chë ba ents̈anga cha ustonë́ngbioye tojanë́yana: “Ndegombre cbë́yana, ni mo nÿets Israelents̈e, ni canÿa quem boyabasacá ts̈a os̈buachiyá chiyátinÿena ca.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Y chë ichmónënga yebnoye tmojtaná orna, tmojáninÿena chë bochichnayá ya ts̈abá yojtsatsmëna.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús yojétsaye Naín ca uabaina puebloye, y cháftaca chabe uatsjéndayënga y ba ents̈anga imojtsaye.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Chë pueblo amashjuanoye yojtsebeconá orna, ents̈anga chë pueblents̈ana canÿe obaná imojtsábocana jauátbontsama; chë obaná canÿe viudabe uaquiñá inamna y nÿe cha uaquiñá. Bëtscá ents̈anga chë obanabe mamá imojtsetjëmbambnaye.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Bëngbe Utabná chë viudábioye tbojáninÿe ora, chabiama tbojanongmé y tbojaniyana: “Ndoñe matos̈achena ca.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Y jobéconase, chë ataús̈e tojánbojajo, y chë obaná atambayënga tmojantsá. Y Jesús chë obanábioye tbojaniyana: “Bobontse, ats̈e cbëyana: ¡Matëtsbaná ca!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Chora chë obaná tojtantsbaná y tojanonts̈é oyebuambnayana; y chabe mamábioye Jesús chë bobontse tbojtanánatse.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Nÿetsca ents̈anga ts̈a uatjana yojubuache chca tmojáninÿe ora, y Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye, mënts̈á jayanëse: “Bë́ngbents̈e canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá cuatënjonÿná ca.” Y mënts̈ánaca: “Bëngbe Bëtsá tojabo chabe ents̈anga jabújabuachama ca.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Y nÿets Judea luarëjana y chë chábuañe luarenache ents̈anga imojátats̈ëmbona ndayá Jesús tojanmama.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Juan, lempe nts̈amo Jesús yojtsamama yojátats̈ëmbona; er chabe ústonënga chama tmojancuentá. As Juan, chënguents̈ana útata tojánachembo,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 y Jesúsbioye yojichamuá jatjayama cha tayojamna chë Cristo, chë jabama ibojanmëná, chë Uámana Uabuayaná, o ínÿabiama jatobátmama tayojétsamna ca.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 As chë Juanbe ichmónënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojaniyana: —Juan chë Ubayaná s̈onjichamo jatjayama, aca ndegombre cojtsemna chë Cristo, chë jabama ibojanmëná, o s̈ojtsamna ínÿabiama jatobátmana ca.
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Chë ichmónata tbojánashjango ora, Jesús banga yojtsashnaye, s̈ocanëngama y tsets̈anëngama; bacna bayëjbe juabna uambayënga ts̈abá imojtsatsmëna, y jtanënga ts̈abá yojtsatëbinÿna.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Chora Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Motsata y Juánbioye s̈ochjauyana nts̈amo s̈ojinÿe y s̈ojouencá: Chë jtanënga ts̈abá entsatëbinÿna, chë coshetënga ts̈abá montsatana, chë bacna nguayanánaca s̈oquënga shnánënga montsatsmëna, chë tësmënga montsuenana, chë obanënga tmontayena, y chë ndbomnëjémëngbioye chë ts̈abe noticiënga montsabuayiyná.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 ¡Puerte oyejuayá chaotsemna, nda ats̈e ndoñe bacna soye stsama ca jtsejuabnayëse, áts̈beñe os̈buáchiyana ndoñe tontsajbaná cha ca! —Jesús tojanë́yana.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Chë Juanbe ichmónata chents̈ana tbojésanbocnents̈ana, Jesús tojanonts̈é Juanbiama ents̈anga jáuyanana, mënts̈á: “Juan jinÿama s̈mojánbocna ora, ¿ndayá jinÿama s̈mojánbocana ents̈anga ndoyena luaroye? ¿Canÿe ents̈á ainaniñe tondaye añemo ndbomná, mo canÿe s̈ës̈e bínÿiaca shatiyeynës̈cá?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Y ndóñese, ¿ndayá jinÿama choye s̈mojánbocana? ¿Canÿe boyabása uámana ents̈ayaca bopormaná? Ndoñe. Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo chë uámana ents̈ayaca bopormánënga y chë bëtscá bomnánaca nÿe tondayama ntsecochinÿencá vida bomnëngna, reyëngbe yebnënguiñe mondbétsiyenama.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Asna, ¿ndayá jinÿama choye s̈mojánbocana? ¿Canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá? Ndegombre; y cbë́yana, canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayabiama más bëtsá.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Cha, Juan, endmëna ndabiama Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojánayana mo chabe ichmonacá, mënts̈á tojánayana ora:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ndegombre cbë́yana: Nÿets tempo ents̈ángbeñe, ndocná quenátsmëna Juan chë Ubayanabiama más bëtsá; masque chca, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chë más bats̈á uamaná, cha más bëtsá echántsemna nts̈amo mora Juan yomnama ca” —Jesús tojánayana.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 “Nÿetsca ents̈anga chca Juánbioye tmojanóyeunanga y chë Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayë́ngnaca, nÿets ainánaca tmojánayana Bëngbe Bëtsá nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá yomna ca; er tmojánenabaye nts̈amo jubáyama Juan yojanamancá.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Pero chë fariseunga y ley abuátambayënga, nts̈amo jubáyama Juan yojanamancá jóyëngacñama ndoñe tmonjánbos̈ena ora, tmojtsanaboté ndayá Bëngbe Bëtsá chëngbiama jamama yojanjuabnacá.”
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Jesús mënts̈ánaca tojánayana: “Cbochanjáuyana ndayacá morsca ents̈anga imomna, y ndayëngcá chënga imomna.
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Chënga mondmëna mo chë plazëngoca mondbetsetbiámana basetemëngcá; chëngna mënts̈á jabuache jtsenatsayana: ‘Ts̈ëngaftangbiama fsënjaflautá y ndoñe ches̈matslantsá; ngménaca fsënjaversiá y ndoñe ches̈matenóbos̈achna ca.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Juan chë Ubayaná tonjánabo y ndoñe quenjatamana bëtscá ents̈ángbeñe jtsemnana, ni tandës̈e jasana, ni vínoye jofs̈iyana; y ts̈ëngaftanga s̈montsichamo chana bacna bayëjbe juabna uambayá inamna ca.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Morna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tonjabo y chana aíñe entsamana bëtscá ents̈ángbeñe jtsesayana y jtsofs̈ës̈nayana, y ts̈ëngaftanga chabiama s̈montsichamo: ‘Chana yapa uasayá y vínoye tmoyá entsemna y Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayënga y bacna soyënga amëngbe amigo ca’.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Pero Bëngbe Bëtsá endbétsinÿinÿnaye cha nÿets osertánana bomná yomnama, chë ndayá cha tojama ora ndayá chents̈ana inobocna soyë́ngaca ca” —cha tojánayana.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Canÿe fariseo Jesúsbioye tbojanofja saná jauasama, y Jesús chabe yebnoye tojána y mesë́shents̈e yojótbema.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Chë pueblents̈e yojamna canÿe shembása, bacna vida bomná. Jesús chë fariseobe yebnents̈e yojtsesama chë shembása yojátats̈ëmbona; as cha chë yebnoye tojánashjango y tojanamba canÿe alabastro botellës̈e, jútjena canÿe botamana uanguëts̈e béjayeca.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye, s̈achénaca; shëchbuíyeca chabe shecuats̈ënga yojtsefchecuacná y cachabe stjënashaca ibojtsatsshécbojuaye. Chabe shecuats̈ënga yojtonguëtsënts̈iye y chë botamana uanguëts̈e béjaye ibojtashecbués̈cacja.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Chë fariseo Jesúsbioye ofjaná chca tojáninÿe ora, mënts̈á Jesusbiama yojtsejuabnaye: “Cha ndegombre canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tojtsemnëse, nantsetáts̈ëmbo nda y mocna shembása yomna chë bontsebana shembása: canÿe bacna vida bomna shembása ca.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 As Jesús chë fariséobioye tbojaniyana: —Simón, cuentado palabra s̈motsoyeuná ca.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Y Jesús tojánayana: —Canÿe ents̈á crocénana uyents̈amianá, uta ndebénata yojánabamna. Canÿa shachna patse denario crocénana ibojandebena, y chë ínÿana, shachna bnë́tsana.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Pero chë útata tondaye ibontsebomna ndayents̈ana cha jëtsënts̈abuáchiyama; as chë uyents̈amianá nÿets útata chë ndebénana yojtsaperdónaye.
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Y Simón tbojanjuá: —Ats̈e s̈ontsinÿana chë más bëtscá ndebená ca.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Jesús, chë shembásabioye jontjes̈iyëse, Simónbioye tbojaniyana: —Minÿe quem shembása. Ats̈e acbe yebnoye sënjámashëngo y aca búyeshe ndoñe ches̈catabuats̈etá ats̈be shecuats̈ëngama. Y quem shembásana, cachabe shëchbuíyeca s̈ontseshecjabebé y chabe stjënashaca s̈ontseshecbojó.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Ndoñe ches̈catámocho, pero cha tonjámashëngo orscana ndoñe ntjájbanana ats̈be shecuats̈ënga onguëtsënts̈naye.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 “Aca bests̈as̈iñe aceitiye ndoñe ches̈catsbues̈cja, y chana aíñe botamana uanguëts̈e béjaye s̈onjashecbues̈cja.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Chcasna ats̈e cbëyana, cha s̈onjinÿanÿé ats̈biama corente bonshánana yojtsebomna, er ats̈e chabe bëtscá bacna soyënga sëntseboperdoná; pero nda nÿe básefta bacna soyëngama stjaperdóna chana, nÿe bats̈atema bonshánana jtsebomnana ca.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Y chora Jesús chë shembásabioye tbojaniyana: “Acbe bacna soyëngama perdonaná contsemna ca.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Chora chë ófjanënga chents̈e imnatbiámanëngna tmojanonts̈é enatsëtsnayana: “¿Nda quem ents̈á yojtsemna, chë bacna soyëngámnaca ents̈ángbioye jtsaperdónayana ca?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Y Jesús más chë shembásabioye tbojaniyana: “Aca áts̈beñe icos̈buachéyeca, atsbocaná cochántsemna; natjë́mbana motsatoñe ca.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.