Lucas 7
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Ents̈ángbioye chca jáuyanana tojanpochocá ora, Jesús Capernaum puebloye tojána.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Chents̈e yojoyena canÿe romano soldadëngbe amëndayá. Cha ibnabomna canÿe bochichnayá puerte bonshaná, y chora cha s̈ocá yojtsemna, ya jtsóbanama.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Jesús ba s̈oquë́ngbioye yojáshnama encuéntayana chë amëndayá yojouena ora, báseftanga bëtsëjemëngcá amë́ndayënga cha tojanichamó, chauábama Jesús jaimpádama y chabe bochichnayábioye chabotseshnáñama.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Chënga Jesúsbioye tmojánashjango y ts̈a imojtseimpadana, mënts̈á: “Quem soldadëngbe amëndayá merecido entsebuájona chacotsájabuachama;
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 er cha bëngbe luarents̈a ents̈ángbioye corente endábabuanÿeshana, y cachá chë bëngbe enefjuana posada s̈onjayents̈jebo ca.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jesús chë́ngaftaca tojána. Pero chë mandayabe yebnoye imojtsebeconá ora, chë soldadëngbe amëndayá básefta amiguënga yojichamuá, Jesúsbioye mënts̈á chamuauyanama: “Ats̈be Utabná, ndoñe yapa matenócochinÿenana áts̈bioye jabama. Ats̈e merecido taitsatobuajoñe aca ats̈be yebnoye chacuamashënguama;
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 chíyeca ni mo añemo chiyatents̈etá jama aca jajébenguama. Morna nÿe cochjayana y ats̈be bochichnayá ts̈abá echántsatsmëna.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Er ats̈e sëndábamna áts̈bioye mándayënga y áts̈naca soldadëngbe amëndayá sëndmëna. Ats̈e canÿe soldádbioye stjauyana ‘motsa ca’, cha cachora jana; y ínÿabioye stjauyana ‘mabo ca’, cha cachora jabana; y nderado ats̈be bochichnayábioye ndayánaca chaomama stjamánda, chánaca cachora chë soye jamana ca” —cha yojáuyana.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesús chca tojanuena ora, chë mándayabiama yojenjnaná, y jobuértanëse chë ba ents̈anga cha ustonë́ngbioye tojanë́yana: “Ndegombre cbë́yana, ni mo nÿets Israelents̈e, ni canÿa quem boyabasacá ts̈a os̈buachiyá chiyátinÿena ca.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Y chë ichmónënga yebnoye tmojtaná orna, tmojáninÿena chë bochichnayá ya ts̈abá yojtsatsmëna.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús yojétsaye Naín ca uabaina puebloye, y cháftaca chabe uatsjéndayënga y ba ents̈anga imojtsaye.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Chë pueblo amashjuanoye yojtsebeconá orna, ents̈anga chë pueblents̈ana canÿe obaná imojtsábocana jauátbontsama; chë obaná canÿe viudabe uaquiñá inamna y nÿe cha uaquiñá. Bëtscá ents̈anga chë obanabe mamá imojtsetjëmbambnaye.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Bëngbe Utabná chë viudábioye tbojáninÿe ora, chabiama tbojanongmé y tbojaniyana: “Ndoñe matos̈achena ca.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Y jobéconase, chë ataús̈e tojánbojajo, y chë obaná atambayënga tmojantsá. Y Jesús chë obanábioye tbojaniyana: “Bobontse, ats̈e cbëyana: ¡Matëtsbaná ca!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Chora chë obaná tojtantsbaná y tojanonts̈é oyebuambnayana; y chabe mamábioye Jesús chë bobontse tbojtanánatse.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Nÿetsca ents̈anga ts̈a uatjana yojubuache chca tmojáninÿe ora, y Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye, mënts̈á jayanëse: “Bë́ngbents̈e canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá cuatënjonÿná ca.” Y mënts̈ánaca: “Bëngbe Bëtsá tojabo chabe ents̈anga jabújabuachama ca.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Y nÿets Judea luarëjana y chë chábuañe luarenache ents̈anga imojátats̈ëmbona ndayá Jesús tojanmama.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Juan, lempe nts̈amo Jesús yojtsamama yojátats̈ëmbona; er chabe ústonënga chama tmojancuentá. As Juan, chënguents̈ana útata tojánachembo,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 y Jesúsbioye yojichamuá jatjayama cha tayojamna chë Cristo, chë jabama ibojanmëná, chë Uámana Uabuayaná, o ínÿabiama jatobátmama tayojétsamna ca.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 As chë Juanbe ichmónënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojaniyana: —Juan chë Ubayaná s̈onjichamo jatjayama, aca ndegombre cojtsemna chë Cristo, chë jabama ibojanmëná, o s̈ojtsamna ínÿabiama jatobátmana ca.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Chë ichmónata tbojánashjango ora, Jesús banga yojtsashnaye, s̈ocanëngama y tsets̈anëngama; bacna bayëjbe juabna uambayënga ts̈abá imojtsatsmëna, y jtanënga ts̈abá yojtsatëbinÿna.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Chora Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Motsata y Juánbioye s̈ochjauyana nts̈amo s̈ojinÿe y s̈ojouencá: Chë jtanënga ts̈abá entsatëbinÿna, chë coshetënga ts̈abá montsatana, chë bacna nguayanánaca s̈oquënga shnánënga montsatsmëna, chë tësmënga montsuenana, chë obanënga tmontayena, y chë ndbomnëjémëngbioye chë ts̈abe noticiënga montsabuayiyná.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 ¡Puerte oyejuayá chaotsemna, nda ats̈e ndoñe bacna soye stsama ca jtsejuabnayëse, áts̈beñe os̈buáchiyana ndoñe tontsajbaná cha ca! —Jesús tojanë́yana.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Chë Juanbe ichmónata chents̈ana tbojésanbocnents̈ana, Jesús tojanonts̈é Juanbiama ents̈anga jáuyanana, mënts̈á: “Juan jinÿama s̈mojánbocna ora, ¿ndayá jinÿama s̈mojánbocana ents̈anga ndoyena luaroye? ¿Canÿe ents̈á ainaniñe tondaye añemo ndbomná, mo canÿe s̈ës̈e bínÿiaca shatiyeynës̈cá?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Y ndóñese, ¿ndayá jinÿama choye s̈mojánbocana? ¿Canÿe boyabása uámana ents̈ayaca bopormaná? Ndoñe. Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo chë uámana ents̈ayaca bopormánënga y chë bëtscá bomnánaca nÿe tondayama ntsecochinÿencá vida bomnëngna, reyëngbe yebnënguiñe mondbétsiyenama.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Asna, ¿ndayá jinÿama choye s̈mojánbocana? ¿Canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá? Ndegombre; y cbë́yana, canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayabiama más bëtsá.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Cha, Juan, endmëna ndabiama Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojánayana mo chabe ichmonacá, mënts̈á tojánayana ora:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Ndegombre cbë́yana: Nÿets tempo ents̈ángbeñe, ndocná quenátsmëna Juan chë Ubayanabiama más bëtsá; masque chca, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chë más bats̈á uamaná, cha más bëtsá echántsemna nts̈amo mora Juan yomnama ca” —Jesús tojánayana.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 “Nÿetsca ents̈anga chca Juánbioye tmojanóyeunanga y chë Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayë́ngnaca, nÿets ainánaca tmojánayana Bëngbe Bëtsá nÿetsca soyënguiñe ts̈abá amá yomna ca; er tmojánenabaye nts̈amo jubáyama Juan yojanamancá.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Pero chë fariseunga y ley abuátambayënga, nts̈amo jubáyama Juan yojanamancá jóyëngacñama ndoñe tmonjánbos̈ena ora, tmojtsanaboté ndayá Bëngbe Bëtsá chëngbiama jamama yojanjuabnacá.”
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Jesús mënts̈ánaca tojánayana: “Cbochanjáuyana ndayacá morsca ents̈anga imomna, y ndayëngcá chënga imomna.
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Chënga mondmëna mo chë plazëngoca mondbetsetbiámana basetemëngcá; chëngna mënts̈á jabuache jtsenatsayana: ‘Ts̈ëngaftangbiama fsënjaflautá y ndoñe ches̈matslantsá; ngménaca fsënjaversiá y ndoñe ches̈matenóbos̈achna ca.’
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Juan chë Ubayaná tonjánabo y ndoñe quenjatamana bëtscá ents̈ángbeñe jtsemnana, ni tandës̈e jasana, ni vínoye jofs̈iyana; y ts̈ëngaftanga s̈montsichamo chana bacna bayëjbe juabna uambayá inamna ca.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Morna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tonjabo y chana aíñe entsamana bëtscá ents̈ángbeñe jtsesayana y jtsofs̈ës̈nayana, y ts̈ëngaftanga chabiama s̈montsichamo: ‘Chana yapa uasayá y vínoye tmoyá entsemna y Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayënga y bacna soyënga amëngbe amigo ca’.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Pero Bëngbe Bëtsá endbétsinÿinÿnaye cha nÿets osertánana bomná yomnama, chë ndayá cha tojama ora ndayá chents̈ana inobocna soyë́ngaca ca” —cha tojánayana.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Canÿe fariseo Jesúsbioye tbojanofja saná jauasama, y Jesús chabe yebnoye tojána y mesë́shents̈e yojótbema.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Chë pueblents̈e yojamna canÿe shembása, bacna vida bomná. Jesús chë fariseobe yebnents̈e yojtsesama chë shembása yojátats̈ëmbona; as cha chë yebnoye tojánashjango y tojanamba canÿe alabastro botellës̈e, jútjena canÿe botamana uanguëts̈e béjayeca.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Jesusbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye, s̈achénaca; shëchbuíyeca chabe shecuats̈ënga yojtsefchecuacná y cachabe stjënashaca ibojtsatsshécbojuaye. Chabe shecuats̈ënga yojtonguëtsënts̈iye y chë botamana uanguëts̈e béjaye ibojtashecbués̈cacja.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Chë fariseo Jesúsbioye ofjaná chca tojáninÿe ora, mënts̈á Jesusbiama yojtsejuabnaye: “Cha ndegombre canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tojtsemnëse, nantsetáts̈ëmbo nda y mocna shembása yomna chë bontsebana shembása: canÿe bacna vida bomna shembása ca.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 As Jesús chë fariséobioye tbojaniyana: —Simón, cuentado palabra s̈motsoyeuná ca.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Y Jesús tojánayana: —Canÿe ents̈á crocénana uyents̈amianá, uta ndebénata yojánabamna. Canÿa shachna patse denario crocénana ibojandebena, y chë ínÿana, shachna bnë́tsana.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Pero chë útata tondaye ibontsebomna ndayents̈ana cha jëtsënts̈abuáchiyama; as chë uyents̈amianá nÿets útata chë ndebénana yojtsaperdónaye.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Y Simón tbojanjuá: —Ats̈e s̈ontsinÿana chë más bëtscá ndebená ca.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Jesús, chë shembásabioye jontjes̈iyëse, Simónbioye tbojaniyana: —Minÿe quem shembása. Ats̈e acbe yebnoye sënjámashëngo y aca búyeshe ndoñe ches̈catabuats̈etá ats̈be shecuats̈ëngama. Y quem shembásana, cachabe shëchbuíyeca s̈ontseshecjabebé y chabe stjënashaca s̈ontseshecbojó.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Ndoñe ches̈catámocho, pero cha tonjámashëngo orscana ndoñe ntjájbanana ats̈be shecuats̈ënga onguëtsënts̈naye.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 “Aca bests̈as̈iñe aceitiye ndoñe ches̈catsbues̈cja, y chana aíñe botamana uanguëts̈e béjaye s̈onjashecbues̈cja.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Chcasna ats̈e cbëyana, cha s̈onjinÿanÿé ats̈biama corente bonshánana yojtsebomna, er ats̈e chabe bëtscá bacna soyënga sëntseboperdoná; pero nda nÿe básefta bacna soyëngama stjaperdóna chana, nÿe bats̈atema bonshánana jtsebomnana ca.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Y chora Jesús chë shembásabioye tbojaniyana: “Acbe bacna soyëngama perdonaná contsemna ca.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Chora chë ófjanënga chents̈e imnatbiámanëngna tmojanonts̈é enatsëtsnayana: “¿Nda quem ents̈á yojtsemna, chë bacna soyëngámnaca ents̈ángbioye jtsaperdónayana ca?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Y Jesús más chë shembásabioye tbojaniyana: “Aca áts̈beñe icos̈buachéyeca, atsbocaná cochántsemna; natjë́mbana motsatoñe ca.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.