Lucas 6

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Canÿe ochnayté, Jesús canÿe jajajana yojtsaye; chabe uatsjéndayënga trigo imojtsaiuatabnaye, imojtsaiúshenëcaye, y imojtsaiuasaye.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Chë causa, básefta fariseunga tmojanatjaye: —¿Ndáyeca s̈mojtsama chë ochnayté jamama ndoñe quenátslesenciana soye ca?
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Y Jesús tojanë́jua: —¿Ndoñe s̈mëndualía y s̈mondë́tats̈ëmbo, nts̈amo rey David y chabe enutënga tmojanmama shë́ntseca imojtsemna ora y jasama yojtsëjaboto ora?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Chca orna, David Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojámashëngo y chë Bëngbe Bëtsá chents̈e yojamnama inÿinÿnaye tandës̈ënga yojase, y chë cháftaca imojánajna ents̈ángnaca yojáts̈ataye. Y chë tandës̈na nÿe bachnanga belesenciana jasama. Masque David chca yojama, Bëngbe Bëtsá chora ndoñe tonjánayana David canÿe bacna soye tojanma ca —Jesús tojanë́jua.
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Y Jesús más tojanë́yana: “Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë ents̈á ochnayté tojtsama sóynaca jtsemándayana ca.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Inÿe ochnayté, chë judiëngbe enefjuana yebnoye Jesús tojánamashëngo y tojanonts̈é jabuátambana. Y chents̈e yojtsemna canÿe ents̈á, cats̈bioica cucuats̈e buashanëts̈e bomná;
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 y chë ley abuátambayënga y fariseunga chiñe imojtserrondana jinÿama nderado Jesús chë ochnayté chábioye tabuanjashna, as chca chënga jtsebomnama ndaye sóyeca Jesús mal jaquédana.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Pero Jesús chëngbe juabna yojtsetáts̈ëmbo; asna chë buashana cucuats̈e bomna boyabásabioye tbojaniyana: “¡Motsbaná y chents̈e tsëntsaca motsa ca!” Y chë ents̈á yojotsbaná y ents̈angbe tsëntsaca yojotsaye.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Chora Jesús chë ínÿengbioye tojanë́yana: “¿Ndayá yojtselesenciana ochnayté jamana, canÿe ts̈abe soye o canÿe ndoñe ts̈abe soye? ¿Jatsbocana o jtsepochócana ca?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Y nÿetscanga chabe chabuajana imojtsemnënga tojanënÿanÿé, y chë buashana cucuats̈e bomnábioye tbojaniyana: “Macuenÿanëjaná ca.” Y chë boyabása tojanacuenÿanëjaná, y ts̈abá chëts̈a yojtsatamna.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Pero chë ínÿengna puerte tmojanotjayaná, y tmojanonts̈é enatsëtsnayana ndayá muanjobenaye Jesusbe contra jamana ca.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Chë tempo, Jesús tjoye tojána Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama; y nÿets ibeta cháftaca tbojanencuentá.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Tojanbinÿna ora, chabe ústonënga tojánachembo, y chënguents̈ana tojanëbuáyana bnë́tsana uta uatsjéndayënga, chë ndëmuanÿenga “chabe ichmónënga cánaca” tojanë́bobaye.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Chënga imojamna: Simón, chë Pedro cánaca Jesús tbojanabobayá; Andrés, Simonbe cats̈ata; Santiago y Juan, Felipe y Bartolomé,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Mateo y Tomás, Santiago, Alfeobe uaquiñá; Simón, chë celote ca uabobainá;
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Judas, Santiagbe uaquiñá; y Judas Iscariote, chë más chcoye, Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe bochjanboshjoná.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Chents̈ana, Jesús chë́ngaftaca chë tjocana tojtantsmá y canÿe jachañe tojanoquedá ba chabe ustonë́ngaftaca y ba inÿe ents̈ángaftaca. Ba ents̈anga choye tmojánabo Judeocana, Jerusalenocana y Tiro y Sidón, chë mar béjaye béconana pueblënguents̈ana, Jesúsbioye oído jabuájuama y chëngbe s̈ocanëngama chauashnama.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Y chábeyeca chë bacna bayëjbe juabna uambayënga ts̈abá imojtsatsmëna.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Nÿetsca ents̈anga ts̈a imojtsebos̈e y ndayánaca imojtsama Jesús jabojajuama, er chábents̈ana bëts obenana yojtsóbocana y nÿetscanga yojtsashnaye.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Jesús chabe uatsjéndayëngbioye tojanontjes̈é y tojanë́yana: “Puerte oyejuayënga ts̈ëngaftanga, chë quem luarents̈a soyënga ndbomnënga, er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayents̈a soyënga ts̈ëngaftangbiama entsemna ca.
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 “Puerte oyejuayënga ts̈ëngaftanga chë mora oshëntsiyënga, er becá s̈mochantóshachaye ca.
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 “Puerte oyejuayënga s̈mochtsemna, ents̈anga chacmojtsë́buayënja ora, chacmojtsatë́buacana ora, chacmojtsëyanguá ora, y ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈montsama ca chënga chamojtsichamo ora, ts̈ëngaftanga ats̈be ústonënga bétsemnama.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Chë te puerte s̈mochjóyejuaye, er celoca canÿe bëts uacanánana s̈mochántsebomna. Chëngbe bëts taitanga, cachcá chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngaftaca tmonjanma ca.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 “Pero ¡ts̈a lastema ts̈ëngaftanga bomnëngbiama, er mora oyejuayënga jtsemnama ya bëtscá s̈mojóyëngacñe ca!
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftanga chë mora shachanëngbiama, er shëntsana s̈mochántsebomna ca!
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiama nÿetsca ents̈anga ts̈abá chamojtsoyebuambná ora; er cachcá chëngbe bëts taitanga monjánama chë Bëngbe Bëtsabe ndoñe ndegombre juabna oyebuambnayë́ngaftaca ca!” —Jesús tojanë́yana.
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 “Pero ts̈ëngaftanga, áts̈bioye ouenanënga cbë́yana: Ts̈ëngaftangbe uayayënga s̈mochtsababuánÿeshana; chë tcmojtsë́buayënjëngbiama ts̈abe soyënga s̈mochtsama;
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 chë ts̈ëngaftangbiama bacna soyënga bos̈ëngbiama, Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana ts̈abe bendicionënga chamóyëngacñama; chë tcmojóyanguanguëngbiama, Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Nderado ndánaca cánÿoica tcmojajuebjants̈etase, cochjomiye chë ínÿoica cachcá chacmomama; nderado ndánaca quëfsaíya tcmojuábocana, cachcá cochjonÿaye acbe shabuanguanë́juanaca chauetsácñama.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Ndánaca chacmojotjañábioyna, jats̈etayana; y nda ndayánaca chacmojefcábioyna, ndoñe catjonts̈ínÿena chacmatoyema.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Inÿengaftaca s̈mochtsama, nts̈amo chë ínÿenga ts̈ëngaftangaftaca chamotsamama s̈mojtsebos̈cá.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 “Ts̈ëngaftanga, nÿe chë tcmojtsababuánÿeshanënga s̈mojtsababuánÿeshanëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er chë bacna ents̈ángnaca chca mondbétsama.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 O nderado, nÿe chë ts̈ëngaftangbiama ts̈abe soyënga tmojtsamëngbiama ts̈abe soyënga s̈mojtsamëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er bacna ents̈ángnaca chca mondbétsama.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 O nÿe chë cmochtëchenanguama s̈mojtsejuabnángbioye s̈mojúyents̈amëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er chë bacna ents̈ángnaca mondbetsenánts̈amiana, chë́ngbents̈ana cachcá jtóyëngacñama jtsobátmanëse.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Pero ts̈ëngaftangna cmontsamna chë uayayënga jtsababuánÿeshanana; y ts̈abe soyënga chëngbiama jtsamana y júyents̈amiana, chë́ngbents̈ana ndayánaca jtóyëngacñama ntjatobatmancá. Chca, ts̈ëngaftanga uacanánana cuenta canÿe bëts soye s̈mochanjóyëngacñe, y celoca endmëna Bëngbe Bëtsabe básenga s̈mochántsemna; Bëngbe Bëtsá chë ndochuanayë́ngaftaca y bacna ents̈angaftácnaca ts̈abia comna.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Inÿengbiama lastemadënga s̈mochtsemna, nts̈amo ts̈ëngaftangbe Taitá yomncá ca” —Jesús tojánayana.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Ndocá ínÿengbiama s̈mattsichamo chë ndoñe ts̈abá tmontsamama, y Bëngbe Bëtsá ndoñe queochátichamo ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈monjama ca. Inÿengbiama ndoñe s̈mattsichamo ndoñe ts̈abá tmonjama ca, y Bëngbe Bëtsá ndoñe queochátichamo ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈monjama ca. Inÿenga s̈mochjáperdonaye y Bëngbe Bëtsá cmochanjáperdonaye.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Inÿengbioye s̈mochjats̈ataye y Bëngbe Bëtsá cmochántats̈ataye. Mo nda canÿe biaco medidiñe bëtscá tojajutjé, uashëshe y cmojtiyecá, Bëngbe Bëtsá cachcá cmochántats̈ataye. Nts̈amo ts̈ëngaftanga ínÿengbioye chas̈mojábiama, uabouana o ndoñe jabuache soyënga, Bëngbe Bëtsá cachcá ts̈ëngaftangbioye cmochanjábiama ca” —Jesús tojánayana.
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Jesús quem cuéntnaca tojánayana jabuátambama: “¿Canÿe jtaná nantsobena inÿe jtaná jtsanachayama? ¿Chca ndoñe nÿets útata ndaye tbuabents̈e buanjótsats̈e?
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Chë uatsjendayá ndoñe ntsemnana chë buatëmbayabiama más bëtsá. Pero chabe uatsjéndayana chaojapochocá ora, cach buatëmbayacá jtsemnana.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 “Ndoñe queonÿbatsmëna, chë canÿe ts̈abe betiyiñe podesca soye jashájonana; ni canÿe ndoñe ts̈abe betiyiñe ts̈abe soye jashájonana.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Betiyënga jtsabuatmana nts̈amo cada betiye tojtseshajcá. Uchmas̈ëshents̈ana quenátopodena higuëbé jocñana; ni uvas̈ë́s̈a, shëshënts̈a betiyents̈ana.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Chë ts̈abe ents̈ana, chabe ainanoca ts̈abe juabnënga bomnents̈ana jtsóyebuambnayana; y chë bacna ents̈ana, chabe ainanoca ndoñe ts̈abe juabnënga bomnents̈ana jtsóyebuambnayana. Er ndayá becá ainanoca tomnama ents̈á jtsóyebuambnayana ca” —Jesús tojánayana.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 “¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga ats̈e s̈mnétsatsaye, ‘Utabná, Utabná ca’, y nts̈amo ats̈e stsichamcá ndoñe ntsamana?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Cbochanjáuyana ndacá yomna nda áts̈bioye tojabo, ats̈be palabra tojouena y nts̈amo stsichamcá tojtsama:
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Cha endmëna mo canÿe ents̈acá, nda canÿe yebna jajebuamna becá fshantse jashenoye yojajutjo y ndëts̈benguiñe yojúcuatjoye. Béjayënga yojtsóftjajna ora, chë yebnëjana yojobuachnëngo, pero ndoñe yonjobenaye juashajayana, er chë ndëts̈benguiñe jabuache yojaúcuatjona.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Pero nda ats̈be palabra tojouena y nts̈amo stsichamcá ndoñe tontsama, endmëna mo canÿe ents̈acá, nda canÿe yebna yojajebo nÿe fshantsiñe, tondayiñe ntjucuatjoycá. Béjaye yojóftjango y jabuache chë yebnoye yojobuá ora, chë yebna yojtsáshajaye y lempe yojtsopochóca ca” —Jesús tojánayana.
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.