Lucas 6
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Canÿe ochnayté, Jesús canÿe jajajana yojtsaye; chabe uatsjéndayënga trigo imojtsaiuatabnaye, imojtsaiúshenëcaye, y imojtsaiuasaye.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Chë causa, básefta fariseunga tmojanatjaye: —¿Ndáyeca s̈mojtsama chë ochnayté jamama ndoñe quenátslesenciana soye ca?
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Y Jesús tojanë́jua: —¿Ndoñe s̈mëndualía y s̈mondë́tats̈ëmbo, nts̈amo rey David y chabe enutënga tmojanmama shë́ntseca imojtsemna ora y jasama yojtsëjaboto ora?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Chca orna, David Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojámashëngo y chë Bëngbe Bëtsá chents̈e yojamnama inÿinÿnaye tandës̈ënga yojase, y chë cháftaca imojánajna ents̈ángnaca yojáts̈ataye. Y chë tandës̈na nÿe bachnanga belesenciana jasama. Masque David chca yojama, Bëngbe Bëtsá chora ndoñe tonjánayana David canÿe bacna soye tojanma ca —Jesús tojanë́jua.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Y Jesús más tojanë́yana: “Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë ents̈á ochnayté tojtsama sóynaca jtsemándayana ca.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Inÿe ochnayté, chë judiëngbe enefjuana yebnoye Jesús tojánamashëngo y tojanonts̈é jabuátambana. Y chents̈e yojtsemna canÿe ents̈á, cats̈bioica cucuats̈e buashanëts̈e bomná;
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 y chë ley abuátambayënga y fariseunga chiñe imojtserrondana jinÿama nderado Jesús chë ochnayté chábioye tabuanjashna, as chca chënga jtsebomnama ndaye sóyeca Jesús mal jaquédana.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Pero Jesús chëngbe juabna yojtsetáts̈ëmbo; asna chë buashana cucuats̈e bomna boyabásabioye tbojaniyana: “¡Motsbaná y chents̈e tsëntsaca motsa ca!” Y chë ents̈á yojotsbaná y ents̈angbe tsëntsaca yojotsaye.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Chora Jesús chë ínÿengbioye tojanë́yana: “¿Ndayá yojtselesenciana ochnayté jamana, canÿe ts̈abe soye o canÿe ndoñe ts̈abe soye? ¿Jatsbocana o jtsepochócana ca?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Y nÿetscanga chabe chabuajana imojtsemnënga tojanënÿanÿé, y chë buashana cucuats̈e bomnábioye tbojaniyana: “Macuenÿanëjaná ca.” Y chë boyabása tojanacuenÿanëjaná, y ts̈abá chëts̈a yojtsatamna.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Pero chë ínÿengna puerte tmojanotjayaná, y tmojanonts̈é enatsëtsnayana ndayá muanjobenaye Jesusbe contra jamana ca.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Chë tempo, Jesús tjoye tojána Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama; y nÿets ibeta cháftaca tbojanencuentá.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Tojanbinÿna ora, chabe ústonënga tojánachembo, y chënguents̈ana tojanëbuáyana bnë́tsana uta uatsjéndayënga, chë ndëmuanÿenga “chabe ichmónënga cánaca” tojanë́bobaye.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Chënga imojamna: Simón, chë Pedro cánaca Jesús tbojanabobayá; Andrés, Simonbe cats̈ata; Santiago y Juan, Felipe y Bartolomé,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Mateo y Tomás, Santiago, Alfeobe uaquiñá; Simón, chë celote ca uabobainá;
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Judas, Santiagbe uaquiñá; y Judas Iscariote, chë más chcoye, Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe bochjanboshjoná.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Chents̈ana, Jesús chë́ngaftaca chë tjocana tojtantsmá y canÿe jachañe tojanoquedá ba chabe ustonë́ngaftaca y ba inÿe ents̈ángaftaca. Ba ents̈anga choye tmojánabo Judeocana, Jerusalenocana y Tiro y Sidón, chë mar béjaye béconana pueblënguents̈ana, Jesúsbioye oído jabuájuama y chëngbe s̈ocanëngama chauashnama.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Y chábeyeca chë bacna bayëjbe juabna uambayënga ts̈abá imojtsatsmëna.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Nÿetsca ents̈anga ts̈a imojtsebos̈e y ndayánaca imojtsama Jesús jabojajuama, er chábents̈ana bëts obenana yojtsóbocana y nÿetscanga yojtsashnaye.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Jesús chabe uatsjéndayëngbioye tojanontjes̈é y tojanë́yana: “Puerte oyejuayënga ts̈ëngaftanga, chë quem luarents̈a soyënga ndbomnënga, er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayents̈a soyënga ts̈ëngaftangbiama entsemna ca.
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 “Puerte oyejuayënga ts̈ëngaftanga chë mora oshëntsiyënga, er becá s̈mochantóshachaye ca.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 “Puerte oyejuayënga s̈mochtsemna, ents̈anga chacmojtsë́buayënja ora, chacmojtsatë́buacana ora, chacmojtsëyanguá ora, y ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈montsama ca chënga chamojtsichamo ora, ts̈ëngaftanga ats̈be ústonënga bétsemnama.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Chë te puerte s̈mochjóyejuaye, er celoca canÿe bëts uacanánana s̈mochántsebomna. Chëngbe bëts taitanga, cachcá chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngaftaca tmonjanma ca.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 “Pero ¡ts̈a lastema ts̈ëngaftanga bomnëngbiama, er mora oyejuayënga jtsemnama ya bëtscá s̈mojóyëngacñe ca!
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftanga chë mora shachanëngbiama, er shëntsana s̈mochántsebomna ca!
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiama nÿetsca ents̈anga ts̈abá chamojtsoyebuambná ora; er cachcá chëngbe bëts taitanga monjánama chë Bëngbe Bëtsabe ndoñe ndegombre juabna oyebuambnayë́ngaftaca ca!” —Jesús tojanë́yana.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Pero ts̈ëngaftanga, áts̈bioye ouenanënga cbë́yana: Ts̈ëngaftangbe uayayënga s̈mochtsababuánÿeshana; chë tcmojtsë́buayënjëngbiama ts̈abe soyënga s̈mochtsama;
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 chë ts̈ëngaftangbiama bacna soyënga bos̈ëngbiama, Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana ts̈abe bendicionënga chamóyëngacñama; chë tcmojóyanguanguëngbiama, Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Nderado ndánaca cánÿoica tcmojajuebjants̈etase, cochjomiye chë ínÿoica cachcá chacmomama; nderado ndánaca quëfsaíya tcmojuábocana, cachcá cochjonÿaye acbe shabuanguanë́juanaca chauetsácñama.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Ndánaca chacmojotjañábioyna, jats̈etayana; y nda ndayánaca chacmojefcábioyna, ndoñe catjonts̈ínÿena chacmatoyema.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Inÿengaftaca s̈mochtsama, nts̈amo chë ínÿenga ts̈ëngaftangaftaca chamotsamama s̈mojtsebos̈cá.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Ts̈ëngaftanga, nÿe chë tcmojtsababuánÿeshanënga s̈mojtsababuánÿeshanëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er chë bacna ents̈ángnaca chca mondbétsama.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 O nderado, nÿe chë ts̈ëngaftangbiama ts̈abe soyënga tmojtsamëngbiama ts̈abe soyënga s̈mojtsamëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er bacna ents̈ángnaca chca mondbétsama.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 O nÿe chë cmochtëchenanguama s̈mojtsejuabnángbioye s̈mojúyents̈amëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er chë bacna ents̈ángnaca mondbetsenánts̈amiana, chë́ngbents̈ana cachcá jtóyëngacñama jtsobátmanëse.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Pero ts̈ëngaftangna cmontsamna chë uayayënga jtsababuánÿeshanana; y ts̈abe soyënga chëngbiama jtsamana y júyents̈amiana, chë́ngbents̈ana ndayánaca jtóyëngacñama ntjatobatmancá. Chca, ts̈ëngaftanga uacanánana cuenta canÿe bëts soye s̈mochanjóyëngacñe, y celoca endmëna Bëngbe Bëtsabe básenga s̈mochántsemna; Bëngbe Bëtsá chë ndochuanayë́ngaftaca y bacna ents̈angaftácnaca ts̈abia comna.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Inÿengbiama lastemadënga s̈mochtsemna, nts̈amo ts̈ëngaftangbe Taitá yomncá ca” —Jesús tojánayana.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Ndocá ínÿengbiama s̈mattsichamo chë ndoñe ts̈abá tmontsamama, y Bëngbe Bëtsá ndoñe queochátichamo ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈monjama ca. Inÿengbiama ndoñe s̈mattsichamo ndoñe ts̈abá tmonjama ca, y Bëngbe Bëtsá ndoñe queochátichamo ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈monjama ca. Inÿenga s̈mochjáperdonaye y Bëngbe Bëtsá cmochanjáperdonaye.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Inÿengbioye s̈mochjats̈ataye y Bëngbe Bëtsá cmochántats̈ataye. Mo nda canÿe biaco medidiñe bëtscá tojajutjé, uashëshe y cmojtiyecá, Bëngbe Bëtsá cachcá cmochántats̈ataye. Nts̈amo ts̈ëngaftanga ínÿengbioye chas̈mojábiama, uabouana o ndoñe jabuache soyënga, Bëngbe Bëtsá cachcá ts̈ëngaftangbioye cmochanjábiama ca” —Jesús tojánayana.
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Jesús quem cuéntnaca tojánayana jabuátambama: “¿Canÿe jtaná nantsobena inÿe jtaná jtsanachayama? ¿Chca ndoñe nÿets útata ndaye tbuabents̈e buanjótsats̈e?
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Chë uatsjendayá ndoñe ntsemnana chë buatëmbayabiama más bëtsá. Pero chabe uatsjéndayana chaojapochocá ora, cach buatëmbayacá jtsemnana.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Ndoñe queonÿbatsmëna, chë canÿe ts̈abe betiyiñe podesca soye jashájonana; ni canÿe ndoñe ts̈abe betiyiñe ts̈abe soye jashájonana.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Betiyënga jtsabuatmana nts̈amo cada betiye tojtseshajcá. Uchmas̈ëshents̈ana quenátopodena higuëbé jocñana; ni uvas̈ë́s̈a, shëshënts̈a betiyents̈ana.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Chë ts̈abe ents̈ana, chabe ainanoca ts̈abe juabnënga bomnents̈ana jtsóyebuambnayana; y chë bacna ents̈ana, chabe ainanoca ndoñe ts̈abe juabnënga bomnents̈ana jtsóyebuambnayana. Er ndayá becá ainanoca tomnama ents̈á jtsóyebuambnayana ca” —Jesús tojánayana.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga ats̈e s̈mnétsatsaye, ‘Utabná, Utabná ca’, y nts̈amo ats̈e stsichamcá ndoñe ntsamana?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Cbochanjáuyana ndacá yomna nda áts̈bioye tojabo, ats̈be palabra tojouena y nts̈amo stsichamcá tojtsama:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Cha endmëna mo canÿe ents̈acá, nda canÿe yebna jajebuamna becá fshantse jashenoye yojajutjo y ndëts̈benguiñe yojúcuatjoye. Béjayënga yojtsóftjajna ora, chë yebnëjana yojobuachnëngo, pero ndoñe yonjobenaye juashajayana, er chë ndëts̈benguiñe jabuache yojaúcuatjona.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Pero nda ats̈be palabra tojouena y nts̈amo stsichamcá ndoñe tontsama, endmëna mo canÿe ents̈acá, nda canÿe yebna yojajebo nÿe fshantsiñe, tondayiñe ntjucuatjoycá. Béjaye yojóftjango y jabuache chë yebnoye yojobuá ora, chë yebna yojtsáshajaye y lempe yojtsopochóca ca” —Jesús tojánayana.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.