Lucas 6

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Canÿe ochnayté, Jesús canÿe jajajana yojtsaye; chabe uatsjéndayënga trigo imojtsaiuatabnaye, imojtsaiúshenëcaye, y imojtsaiuasaye.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Chë causa, básefta fariseunga tmojanatjaye: —¿Ndáyeca s̈mojtsama chë ochnayté jamama ndoñe quenátslesenciana soye ca?
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Y Jesús tojanë́jua: —¿Ndoñe s̈mëndualía y s̈mondë́tats̈ëmbo, nts̈amo rey David y chabe enutënga tmojanmama shë́ntseca imojtsemna ora y jasama yojtsëjaboto ora?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Chca orna, David Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojámashëngo y chë Bëngbe Bëtsá chents̈e yojamnama inÿinÿnaye tandës̈ënga yojase, y chë cháftaca imojánajna ents̈ángnaca yojáts̈ataye. Y chë tandës̈na nÿe bachnanga belesenciana jasama. Masque David chca yojama, Bëngbe Bëtsá chora ndoñe tonjánayana David canÿe bacna soye tojanma ca —Jesús tojanë́jua.
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Y Jesús más tojanë́yana: “Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë ents̈á ochnayté tojtsama sóynaca jtsemándayana ca.”
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 Inÿe ochnayté, chë judiëngbe enefjuana yebnoye Jesús tojánamashëngo y tojanonts̈é jabuátambana. Y chents̈e yojtsemna canÿe ents̈á, cats̈bioica cucuats̈e buashanëts̈e bomná;
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 y chë ley abuátambayënga y fariseunga chiñe imojtserrondana jinÿama nderado Jesús chë ochnayté chábioye tabuanjashna, as chca chënga jtsebomnama ndaye sóyeca Jesús mal jaquédana.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Pero Jesús chëngbe juabna yojtsetáts̈ëmbo; asna chë buashana cucuats̈e bomna boyabásabioye tbojaniyana: “¡Motsbaná y chents̈e tsëntsaca motsa ca!” Y chë ents̈á yojotsbaná y ents̈angbe tsëntsaca yojotsaye.
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Chora Jesús chë ínÿengbioye tojanë́yana: “¿Ndayá yojtselesenciana ochnayté jamana, canÿe ts̈abe soye o canÿe ndoñe ts̈abe soye? ¿Jatsbocana o jtsepochócana ca?”
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Y nÿetscanga chabe chabuajana imojtsemnënga tojanënÿanÿé, y chë buashana cucuats̈e bomnábioye tbojaniyana: “Macuenÿanëjaná ca.” Y chë boyabása tojanacuenÿanëjaná, y ts̈abá chëts̈a yojtsatamna.
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Pero chë ínÿengna puerte tmojanotjayaná, y tmojanonts̈é enatsëtsnayana ndayá muanjobenaye Jesusbe contra jamana ca.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Chë tempo, Jesús tjoye tojána Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama; y nÿets ibeta cháftaca tbojanencuentá.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 Tojanbinÿna ora, chabe ústonënga tojánachembo, y chënguents̈ana tojanëbuáyana bnë́tsana uta uatsjéndayënga, chë ndëmuanÿenga “chabe ichmónënga cánaca” tojanë́bobaye.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Chënga imojamna: Simón, chë Pedro cánaca Jesús tbojanabobayá; Andrés, Simonbe cats̈ata; Santiago y Juan, Felipe y Bartolomé,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo y Tomás, Santiago, Alfeobe uaquiñá; Simón, chë celote ca uabobainá;
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas, Santiagbe uaquiñá; y Judas Iscariote, chë más chcoye, Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe bochjanboshjoná.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Chents̈ana, Jesús chë́ngaftaca chë tjocana tojtantsmá y canÿe jachañe tojanoquedá ba chabe ustonë́ngaftaca y ba inÿe ents̈ángaftaca. Ba ents̈anga choye tmojánabo Judeocana, Jerusalenocana y Tiro y Sidón, chë mar béjaye béconana pueblënguents̈ana, Jesúsbioye oído jabuájuama y chëngbe s̈ocanëngama chauashnama.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Y chábeyeca chë bacna bayëjbe juabna uambayënga ts̈abá imojtsatsmëna.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Nÿetsca ents̈anga ts̈a imojtsebos̈e y ndayánaca imojtsama Jesús jabojajuama, er chábents̈ana bëts obenana yojtsóbocana y nÿetscanga yojtsashnaye.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 Jesús chabe uatsjéndayëngbioye tojanontjes̈é y tojanë́yana: “Puerte oyejuayënga ts̈ëngaftanga, chë quem luarents̈a soyënga ndbomnënga, er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayents̈a soyënga ts̈ëngaftangbiama entsemna ca.
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 “Puerte oyejuayënga ts̈ëngaftanga chë mora oshëntsiyënga, er becá s̈mochantóshachaye ca.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 “Puerte oyejuayënga s̈mochtsemna, ents̈anga chacmojtsë́buayënja ora, chacmojtsatë́buacana ora, chacmojtsëyanguá ora, y ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈montsama ca chënga chamojtsichamo ora, ts̈ëngaftanga ats̈be ústonënga bétsemnama.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 Chë te puerte s̈mochjóyejuaye, er celoca canÿe bëts uacanánana s̈mochántsebomna. Chëngbe bëts taitanga, cachcá chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngaftaca tmonjanma ca.
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Pero ¡ts̈a lastema ts̈ëngaftanga bomnëngbiama, er mora oyejuayënga jtsemnama ya bëtscá s̈mojóyëngacñe ca!
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftanga chë mora shachanëngbiama, er shëntsana s̈mochántsebomna ca!
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiama nÿetsca ents̈anga ts̈abá chamojtsoyebuambná ora; er cachcá chëngbe bëts taitanga monjánama chë Bëngbe Bëtsabe ndoñe ndegombre juabna oyebuambnayë́ngaftaca ca!” —Jesús tojanë́yana.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 “Pero ts̈ëngaftanga, áts̈bioye ouenanënga cbë́yana: Ts̈ëngaftangbe uayayënga s̈mochtsababuánÿeshana; chë tcmojtsë́buayënjëngbiama ts̈abe soyënga s̈mochtsama;
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 chë ts̈ëngaftangbiama bacna soyënga bos̈ëngbiama, Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana ts̈abe bendicionënga chamóyëngacñama; chë tcmojóyanguanguëngbiama, Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 Nderado ndánaca cánÿoica tcmojajuebjants̈etase, cochjomiye chë ínÿoica cachcá chacmomama; nderado ndánaca quëfsaíya tcmojuábocana, cachcá cochjonÿaye acbe shabuanguanë́juanaca chauetsácñama.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 Ndánaca chacmojotjañábioyna, jats̈etayana; y nda ndayánaca chacmojefcábioyna, ndoñe catjonts̈ínÿena chacmatoyema.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 Inÿengaftaca s̈mochtsama, nts̈amo chë ínÿenga ts̈ëngaftangaftaca chamotsamama s̈mojtsebos̈cá.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 “Ts̈ëngaftanga, nÿe chë tcmojtsababuánÿeshanënga s̈mojtsababuánÿeshanëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er chë bacna ents̈ángnaca chca mondbétsama.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 O nderado, nÿe chë ts̈ëngaftangbiama ts̈abe soyënga tmojtsamëngbiama ts̈abe soyënga s̈mojtsamëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er bacna ents̈ángnaca chca mondbétsama.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 O nÿe chë cmochtëchenanguama s̈mojtsejuabnángbioye s̈mojúyents̈amëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er chë bacna ents̈ángnaca mondbetsenánts̈amiana, chë́ngbents̈ana cachcá jtóyëngacñama jtsobátmanëse.
34 E, se emprestardes
35 Pero ts̈ëngaftangna cmontsamna chë uayayënga jtsababuánÿeshanana; y ts̈abe soyënga chëngbiama jtsamana y júyents̈amiana, chë́ngbents̈ana ndayánaca jtóyëngacñama ntjatobatmancá. Chca, ts̈ëngaftanga uacanánana cuenta canÿe bëts soye s̈mochanjóyëngacñe, y celoca endmëna Bëngbe Bëtsabe básenga s̈mochántsemna; Bëngbe Bëtsá chë ndochuanayë́ngaftaca y bacna ents̈angaftácnaca ts̈abia comna.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Inÿengbiama lastemadënga s̈mochtsemna, nts̈amo ts̈ëngaftangbe Taitá yomncá ca” —Jesús tojánayana.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Ndocá ínÿengbiama s̈mattsichamo chë ndoñe ts̈abá tmontsamama, y Bëngbe Bëtsá ndoñe queochátichamo ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈monjama ca. Inÿengbiama ndoñe s̈mattsichamo ndoñe ts̈abá tmonjama ca, y Bëngbe Bëtsá ndoñe queochátichamo ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈monjama ca. Inÿenga s̈mochjáperdonaye y Bëngbe Bëtsá cmochanjáperdonaye.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Inÿengbioye s̈mochjats̈ataye y Bëngbe Bëtsá cmochántats̈ataye. Mo nda canÿe biaco medidiñe bëtscá tojajutjé, uashëshe y cmojtiyecá, Bëngbe Bëtsá cachcá cmochántats̈ataye. Nts̈amo ts̈ëngaftanga ínÿengbioye chas̈mojábiama, uabouana o ndoñe jabuache soyënga, Bëngbe Bëtsá cachcá ts̈ëngaftangbioye cmochanjábiama ca” —Jesús tojánayana.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Jesús quem cuéntnaca tojánayana jabuátambama: “¿Canÿe jtaná nantsobena inÿe jtaná jtsanachayama? ¿Chca ndoñe nÿets útata ndaye tbuabents̈e buanjótsats̈e?
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Chë uatsjendayá ndoñe ntsemnana chë buatëmbayabiama más bëtsá. Pero chabe uatsjéndayana chaojapochocá ora, cach buatëmbayacá jtsemnana.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Ndoñe queonÿbatsmëna, chë canÿe ts̈abe betiyiñe podesca soye jashájonana; ni canÿe ndoñe ts̈abe betiyiñe ts̈abe soye jashájonana.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Betiyënga jtsabuatmana nts̈amo cada betiye tojtseshajcá. Uchmas̈ëshents̈ana quenátopodena higuëbé jocñana; ni uvas̈ë́s̈a, shëshënts̈a betiyents̈ana.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Chë ts̈abe ents̈ana, chabe ainanoca ts̈abe juabnënga bomnents̈ana jtsóyebuambnayana; y chë bacna ents̈ana, chabe ainanoca ndoñe ts̈abe juabnënga bomnents̈ana jtsóyebuambnayana. Er ndayá becá ainanoca tomnama ents̈á jtsóyebuambnayana ca” —Jesús tojánayana.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga ats̈e s̈mnétsatsaye, ‘Utabná, Utabná ca’, y nts̈amo ats̈e stsichamcá ndoñe ntsamana?
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Cbochanjáuyana ndacá yomna nda áts̈bioye tojabo, ats̈be palabra tojouena y nts̈amo stsichamcá tojtsama:
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Cha endmëna mo canÿe ents̈acá, nda canÿe yebna jajebuamna becá fshantse jashenoye yojajutjo y ndëts̈benguiñe yojúcuatjoye. Béjayënga yojtsóftjajna ora, chë yebnëjana yojobuachnëngo, pero ndoñe yonjobenaye juashajayana, er chë ndëts̈benguiñe jabuache yojaúcuatjona.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 Pero nda ats̈be palabra tojouena y nts̈amo stsichamcá ndoñe tontsama, endmëna mo canÿe ents̈acá, nda canÿe yebna yojajebo nÿe fshantsiñe, tondayiñe ntjucuatjoycá. Béjaye yojóftjango y jabuache chë yebnoye yojobuá ora, chë yebna yojtsáshajaye y lempe yojtsopochóca ca” —Jesús tojánayana.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.