Lucas 6

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Canÿe ochnayté, Jesús canÿe jajajana yojtsaye; chabe uatsjéndayënga trigo imojtsaiuatabnaye, imojtsaiúshenëcaye, y imojtsaiuasaye.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Chë causa, básefta fariseunga tmojanatjaye: —¿Ndáyeca s̈mojtsama chë ochnayté jamama ndoñe quenátslesenciana soye ca?
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Y Jesús tojanë́jua: —¿Ndoñe s̈mëndualía y s̈mondë́tats̈ëmbo, nts̈amo rey David y chabe enutënga tmojanmama shë́ntseca imojtsemna ora y jasama yojtsëjaboto ora?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Chca orna, David Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojámashëngo y chë Bëngbe Bëtsá chents̈e yojamnama inÿinÿnaye tandës̈ënga yojase, y chë cháftaca imojánajna ents̈ángnaca yojáts̈ataye. Y chë tandës̈na nÿe bachnanga belesenciana jasama. Masque David chca yojama, Bëngbe Bëtsá chora ndoñe tonjánayana David canÿe bacna soye tojanma ca —Jesús tojanë́jua.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Y Jesús más tojanë́yana: “Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë ents̈á ochnayté tojtsama sóynaca jtsemándayana ca.”
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Inÿe ochnayté, chë judiëngbe enefjuana yebnoye Jesús tojánamashëngo y tojanonts̈é jabuátambana. Y chents̈e yojtsemna canÿe ents̈á, cats̈bioica cucuats̈e buashanëts̈e bomná;
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 y chë ley abuátambayënga y fariseunga chiñe imojtserrondana jinÿama nderado Jesús chë ochnayté chábioye tabuanjashna, as chca chënga jtsebomnama ndaye sóyeca Jesús mal jaquédana.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Pero Jesús chëngbe juabna yojtsetáts̈ëmbo; asna chë buashana cucuats̈e bomna boyabásabioye tbojaniyana: “¡Motsbaná y chents̈e tsëntsaca motsa ca!” Y chë ents̈á yojotsbaná y ents̈angbe tsëntsaca yojotsaye.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Chora Jesús chë ínÿengbioye tojanë́yana: “¿Ndayá yojtselesenciana ochnayté jamana, canÿe ts̈abe soye o canÿe ndoñe ts̈abe soye? ¿Jatsbocana o jtsepochócana ca?”
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Y nÿetscanga chabe chabuajana imojtsemnënga tojanënÿanÿé, y chë buashana cucuats̈e bomnábioye tbojaniyana: “Macuenÿanëjaná ca.” Y chë boyabása tojanacuenÿanëjaná, y ts̈abá chëts̈a yojtsatamna.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Pero chë ínÿengna puerte tmojanotjayaná, y tmojanonts̈é enatsëtsnayana ndayá muanjobenaye Jesusbe contra jamana ca.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Chë tempo, Jesús tjoye tojána Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama; y nÿets ibeta cháftaca tbojanencuentá.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Tojanbinÿna ora, chabe ústonënga tojánachembo, y chënguents̈ana tojanëbuáyana bnë́tsana uta uatsjéndayënga, chë ndëmuanÿenga “chabe ichmónënga cánaca” tojanë́bobaye.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Chënga imojamna: Simón, chë Pedro cánaca Jesús tbojanabobayá; Andrés, Simonbe cats̈ata; Santiago y Juan, Felipe y Bartolomé,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateo y Tomás, Santiago, Alfeobe uaquiñá; Simón, chë celote ca uabobainá;
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas, Santiagbe uaquiñá; y Judas Iscariote, chë más chcoye, Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe bochjanboshjoná.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Chents̈ana, Jesús chë́ngaftaca chë tjocana tojtantsmá y canÿe jachañe tojanoquedá ba chabe ustonë́ngaftaca y ba inÿe ents̈ángaftaca. Ba ents̈anga choye tmojánabo Judeocana, Jerusalenocana y Tiro y Sidón, chë mar béjaye béconana pueblënguents̈ana, Jesúsbioye oído jabuájuama y chëngbe s̈ocanëngama chauashnama.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Y chábeyeca chë bacna bayëjbe juabna uambayënga ts̈abá imojtsatsmëna.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Nÿetsca ents̈anga ts̈a imojtsebos̈e y ndayánaca imojtsama Jesús jabojajuama, er chábents̈ana bëts obenana yojtsóbocana y nÿetscanga yojtsashnaye.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Jesús chabe uatsjéndayëngbioye tojanontjes̈é y tojanë́yana: “Puerte oyejuayënga ts̈ëngaftanga, chë quem luarents̈a soyënga ndbomnënga, er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayents̈a soyënga ts̈ëngaftangbiama entsemna ca.
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 “Puerte oyejuayënga ts̈ëngaftanga chë mora oshëntsiyënga, er becá s̈mochantóshachaye ca.
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 “Puerte oyejuayënga s̈mochtsemna, ents̈anga chacmojtsë́buayënja ora, chacmojtsatë́buacana ora, chacmojtsëyanguá ora, y ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈montsama ca chënga chamojtsichamo ora, ts̈ëngaftanga ats̈be ústonënga bétsemnama.
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Chë te puerte s̈mochjóyejuaye, er celoca canÿe bëts uacanánana s̈mochántsebomna. Chëngbe bëts taitanga, cachcá chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngaftaca tmonjanma ca.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 “Pero ¡ts̈a lastema ts̈ëngaftanga bomnëngbiama, er mora oyejuayënga jtsemnama ya bëtscá s̈mojóyëngacñe ca!
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftanga chë mora shachanëngbiama, er shëntsana s̈mochántsebomna ca!
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiama nÿetsca ents̈anga ts̈abá chamojtsoyebuambná ora; er cachcá chëngbe bëts taitanga monjánama chë Bëngbe Bëtsabe ndoñe ndegombre juabna oyebuambnayë́ngaftaca ca!” —Jesús tojanë́yana.
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 “Pero ts̈ëngaftanga, áts̈bioye ouenanënga cbë́yana: Ts̈ëngaftangbe uayayënga s̈mochtsababuánÿeshana; chë tcmojtsë́buayënjëngbiama ts̈abe soyënga s̈mochtsama;
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 chë ts̈ëngaftangbiama bacna soyënga bos̈ëngbiama, Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana ts̈abe bendicionënga chamóyëngacñama; chë tcmojóyanguanguëngbiama, Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Nderado ndánaca cánÿoica tcmojajuebjants̈etase, cochjomiye chë ínÿoica cachcá chacmomama; nderado ndánaca quëfsaíya tcmojuábocana, cachcá cochjonÿaye acbe shabuanguanë́juanaca chauetsácñama.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Ndánaca chacmojotjañábioyna, jats̈etayana; y nda ndayánaca chacmojefcábioyna, ndoñe catjonts̈ínÿena chacmatoyema.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Inÿengaftaca s̈mochtsama, nts̈amo chë ínÿenga ts̈ëngaftangaftaca chamotsamama s̈mojtsebos̈cá.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 “Ts̈ëngaftanga, nÿe chë tcmojtsababuánÿeshanënga s̈mojtsababuánÿeshanëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er chë bacna ents̈ángnaca chca mondbétsama.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 O nderado, nÿe chë ts̈ëngaftangbiama ts̈abe soyënga tmojtsamëngbiama ts̈abe soyënga s̈mojtsamëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er bacna ents̈ángnaca chca mondbétsama.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 O nÿe chë cmochtëchenanguama s̈mojtsejuabnángbioye s̈mojúyents̈amëse, ¿ndaye ts̈abe soye chca s̈mattsama?; er chë bacna ents̈ángnaca mondbetsenánts̈amiana, chë́ngbents̈ana cachcá jtóyëngacñama jtsobátmanëse.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Pero ts̈ëngaftangna cmontsamna chë uayayënga jtsababuánÿeshanana; y ts̈abe soyënga chëngbiama jtsamana y júyents̈amiana, chë́ngbents̈ana ndayánaca jtóyëngacñama ntjatobatmancá. Chca, ts̈ëngaftanga uacanánana cuenta canÿe bëts soye s̈mochanjóyëngacñe, y celoca endmëna Bëngbe Bëtsabe básenga s̈mochántsemna; Bëngbe Bëtsá chë ndochuanayë́ngaftaca y bacna ents̈angaftácnaca ts̈abia comna.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Inÿengbiama lastemadënga s̈mochtsemna, nts̈amo ts̈ëngaftangbe Taitá yomncá ca” —Jesús tojánayana.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 “Ndocá ínÿengbiama s̈mattsichamo chë ndoñe ts̈abá tmontsamama, y Bëngbe Bëtsá ndoñe queochátichamo ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈monjama ca. Inÿengbiama ndoñe s̈mattsichamo ndoñe ts̈abá tmonjama ca, y Bëngbe Bëtsá ndoñe queochátichamo ts̈ëngaftanga ndoñe ts̈abá s̈monjama ca. Inÿenga s̈mochjáperdonaye y Bëngbe Bëtsá cmochanjáperdonaye.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Inÿengbioye s̈mochjats̈ataye y Bëngbe Bëtsá cmochántats̈ataye. Mo nda canÿe biaco medidiñe bëtscá tojajutjé, uashëshe y cmojtiyecá, Bëngbe Bëtsá cachcá cmochántats̈ataye. Nts̈amo ts̈ëngaftanga ínÿengbioye chas̈mojábiama, uabouana o ndoñe jabuache soyënga, Bëngbe Bëtsá cachcá ts̈ëngaftangbioye cmochanjábiama ca” —Jesús tojánayana.
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Jesús quem cuéntnaca tojánayana jabuátambama: “¿Canÿe jtaná nantsobena inÿe jtaná jtsanachayama? ¿Chca ndoñe nÿets útata ndaye tbuabents̈e buanjótsats̈e?
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Chë uatsjendayá ndoñe ntsemnana chë buatëmbayabiama más bëtsá. Pero chabe uatsjéndayana chaojapochocá ora, cach buatëmbayacá jtsemnana.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 — ausente —
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Ndoñe queonÿbatsmëna, chë canÿe ts̈abe betiyiñe podesca soye jashájonana; ni canÿe ndoñe ts̈abe betiyiñe ts̈abe soye jashájonana.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Betiyënga jtsabuatmana nts̈amo cada betiye tojtseshajcá. Uchmas̈ëshents̈ana quenátopodena higuëbé jocñana; ni uvas̈ë́s̈a, shëshënts̈a betiyents̈ana.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Chë ts̈abe ents̈ana, chabe ainanoca ts̈abe juabnënga bomnents̈ana jtsóyebuambnayana; y chë bacna ents̈ana, chabe ainanoca ndoñe ts̈abe juabnënga bomnents̈ana jtsóyebuambnayana. Er ndayá becá ainanoca tomnama ents̈á jtsóyebuambnayana ca” —Jesús tojánayana.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 “¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga ats̈e s̈mnétsatsaye, ‘Utabná, Utabná ca’, y nts̈amo ats̈e stsichamcá ndoñe ntsamana?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Cbochanjáuyana ndacá yomna nda áts̈bioye tojabo, ats̈be palabra tojouena y nts̈amo stsichamcá tojtsama:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Cha endmëna mo canÿe ents̈acá, nda canÿe yebna jajebuamna becá fshantse jashenoye yojajutjo y ndëts̈benguiñe yojúcuatjoye. Béjayënga yojtsóftjajna ora, chë yebnëjana yojobuachnëngo, pero ndoñe yonjobenaye juashajayana, er chë ndëts̈benguiñe jabuache yojaúcuatjona.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Pero nda ats̈be palabra tojouena y nts̈amo stsichamcá ndoñe tontsama, endmëna mo canÿe ents̈acá, nda canÿe yebna yojajebo nÿe fshantsiñe, tondayiñe ntjucuatjoycá. Béjaye yojóftjango y jabuache chë yebnoye yojobuá ora, chë yebna yojtsáshajaye y lempe yojtsopochóca ca” —Jesús tojánayana.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.