João 8
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Pero Jesusna canÿe tjoye, Olivos ca uabáinoye tojtsanoñe.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Y chë yëfsana cachëse, Jesús cachiñe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojesaná. Nÿetsca ents̈anga tmojanobeconá jouenama, y Jesús tojanótbema y tojanonts̈é jabuátambama.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Chorna, báseftanga ley abuátambayënga y fariseunga tmonjánashjajna, y canÿe shembása tmojanë́shjango. Chana tmojáninÿena chabe boyábioye ínÿaftaca ibnetsoíngñañëntscuana; nÿetscangbe tsëntsaca tmojanatsá,
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 y Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, quemuá fsënjínÿena chabe boyábioye ínÿaftaca bondëtsoíngñañëntscuana.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Leyiñe Moisés s̈onjanamëndá mënts̈á uamana shembásengna ndëts̈béngaca jtsëbáyama. ¿Aca nts̈amo catjayana ca?
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Jesús chca tmojaniyana ana jisháchichiyama, chca chënga jtsebomnama ndáyeca chabe contra jayanana. Pero Jesús nÿe fshantsoye yojotsejbéna y yojónts̈a nts̈abuáfjaca fshantsiñe juabemama.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Chënga nÿe imojtsetjanaye causa, Jesús tojantsbaná y tojanë́yana: —Nda ts̈ëngaftanguents̈á tondaye bacna soyënga tondbomná, chaobojats̈é ndëts̈beca jatëchënjama ca.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Chents̈ana Jesús cachiñe fshantsoye yojtotsejbéna, y yojtëtónts̈a fshantsiñe jtëtabemama.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Chca tmojanuena ora, ents̈anga tmojanonts̈é canÿánÿa chents̈ana jésebocanana; natsana chë más bëtsanánënga y chë ínÿengna ústonoye. Canÿa Jesús tonjanoquedá y chë shembásanaca.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 As, Jesús tojtantsá y tbojantjá: —¿Shembása, ndayents̈e chë acbe contra ichámënga imojtsemna? ¿Ndocná acbiama tonjayana castiganá chacotsemna ca?
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Ndoñe, Taita, ndocná ca —chë shembása tbojanjuá.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Jesús cachiñe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojtsabuátambaye, y ents̈anga mënts̈á tojanë́yana: —Ats̈e sëndbínÿna quem luare ents̈angbe juabnënga. Nda ats̈e chas̈ojtsë́stona, cha echantsiyena ats̈e chë binÿnayáftaca; y ndoñe mo ibetiñcá queochátaye, y chca, ts̈abe vida echántsebomna ca.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Chora chë fariseunga Jesús tmojaniyana: —Aca nÿe cach acbiama chca contsoyebuambná; chcana, chë nts̈amo contsichamcá tondaye quenatámana ca.
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 As chora Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo cach ats̈biama sëntsichamcá aíñe entsámana, masque nÿe ats̈e stsichamo nts̈amo ats̈biama ndegombre yomncá. Er ats̈e sëndë́tats̈ëmbo ndë́mocana tijabo y ndë́moye tstsá. Pero ts̈ëngaftanga ndoñe chca ques̈mátstats̈ëmbo.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo ínÿengbiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmontsamama, chca, nÿe nts̈amo ents̈anga mondbetsejuabnaycá. Pero ats̈na ndocnabiama chca quetsátichamo.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Ats̈e ndoñe nÿe canÿa quetsátsmëna ínÿabiama jayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tontsamama; ndayá ats̈be Taitá, chë s̈onjichmó cha, áts̈eftaca chca jayanana. Chíyeca, ats̈e ínÿabiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjama ca stsichamo ora, nts̈amo stsichamcá ndegombre jtsemnana.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Ts̈ëngaftangbe leyiñe enduábemana, uta ents̈ata ndayámnaca cachcá tbojayanëse, nts̈amo chata tbojayancá puerte jtsámanana ca.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Y morna, ats̈e së́ntsichamo chë nts̈amo cach ats̈biama ndegombre yomncá, y ats̈be Taitá, chë s̈onjichmó chánaca entsichamo nts̈amo ats̈biama ndegombre yomncá ca —Jesús tojánayana.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Chora chënga tmojantjá: —¿Ndayents̈e acbe Taitá yojtsemna ca?
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca, chë crocénana jacjayama luarents̈e yojtsabuátambaye ora, Jesús chca tojánayana. Pero masque cha chents̈e yojtsemna, ndocná tbonjánishache, er chca japásama cabá ndoñe ora tonjanóshjango.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Chora Jesús yojtëtónts̈a oyebuambnayana: —Ats̈e chantá, y chora ts̈ëngaftanga ats̈e s̈mochántsenguaye. Masque chca, s̈mochanjóbana ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ndëperdonánënga. Chë chanjá luaroye, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátobena jama ca —Jesús tojánayana.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Chora chë judiënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana: —¿Mo nderado yojtsejuabná jtsenóitanama, y chíyeca yojtsichamo chë cha yochjá luaroye bënga ndoñe montsobena jama ca?
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Chora Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga quem luaroquënga s̈mondmëna; ats̈na tsbananocá, celocá sëndmëna. Ts̈ëngaftanga nÿe quem luarama enójuabnayënga s̈mondmëna, pero ats̈e ndoñe.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Chíyeca ats̈e chca tcbonjáuyana, chë “ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ndëperdonánënga s̈mochanjóbana ca”. Er, nda ats̈e ndegombre bétsemnama ndoñe chas̈montsos̈buachese, ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ndëperdonánënga s̈mochanjóbana ca.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Chora chënga tmojantjá: —¿As aca ndase cmëna ca?
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Ats̈e ba soyënga së́ntsebomna ts̈ëngaftangbiama jayanama, ts̈ëngaftangbe contra jayanama; pero chë s̈onjichmó cha nÿetsca soyëngama ndegombre endbétsichamo, y ats̈na nts̈amo chábents̈ana tijouencá, cachcá quem luare oyenënga sëntsëtsëtsná ca —cha tojanë́yana.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Pero chënga ndoñe tonjanësertá Jesús cachabe Taitabiama chca tojanë́yanama.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 As Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chas̈mojatsbaná ora, s̈mochántsetats̈ëmbo nda sëndmëná ats̈e bétsemnama. Cachcá, ts̈ëngaftanga s̈mochántsetats̈ëmbo, nÿe cach ats̈be juábnaca ats̈e tondaye jamama sëndobenama. Nÿe ndayá ats̈be Taitá s̈ojabuatëmbacá ats̈e sëndoyebuambná.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Y chë s̈onjichmó cha ndoñe nÿe canÿa ques̈nátsboshjuana. Chca endmëna, er ats̈e sempre sëndbétsama nts̈amo cha oyejuayá jabemama tojtsemncá ca —Jesús tojánayana.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Jesús chca tojánayana ora, banga chábeñe imojtsanos̈buaché.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Chora Jesús, chë chábeñe imojtsos̈buaché judiënga tojanë́yana: —Nts̈amo cbontsëtsëtsnacá ts̈ëngaftanga sempre s̈mojtsamëse, ndegombre ats̈be uatsjéndayënga s̈mochántsemna.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Nts̈amo ndegombre yomncá s̈mochántsetats̈ëmbo; y nts̈amo ndegombre yomncá jtsetats̈ëmbëse, atsebácanënga s̈mochántsemna ca.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Chora chënga tmojanjuá: —Bëngna Abrahámbents̈ana ents̈anga fsëndmëna, y ndocná ndocna te ches̈náisishëche nÿe chabiama nÿets tempo jtsoservénama. As, ¿ndáyeca s̈cojtsëtsëtsná bënga atsebácanënga fchtsemna ca?
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Chora Jesús tojanë́yana: —Ndegombre s̈cuayana: Nda bacna soyënga tojtsama, cha nÿe bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandaná jëftsemnana.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Canÿe oservená ndoñe nÿets tempo chë pamillents̈á ntjë́ftsemnana, nts̈amo canÿe uaquiñá sempre chë pamillents̈á jesomñancá.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Y chca, Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá chacmojátsebacase, ts̈ëngaftanga ndegombre atsebácanënga s̈mochántsemna bacna soyënga juabnënguents̈ana.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo ts̈ëngaftangna Abrahámbents̈ana ents̈anga s̈momnama; pero ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e ats̈e jóbama, nts̈amo ats̈e cbontsëtsëtsnacá ainaniñe jóyëngacñama ndoñe ques̈mátsbos̈e causa.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Nts̈amo ats̈be Taitábioca tijinÿcá, cach soyëngama ats̈e sëntsoyebuambná. Ts̈ëngaftángnaca, cachcá nts̈amo ts̈ëngaftangbe taitábents̈ana s̈mojouencá s̈montsama ca —tojanë́yana.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Chora chënga tmojanjuá: —Bëngbe uámana bëts taitá, Abraham endmëna ca.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Ats̈na nts̈amo ndegombre yomncá sëndoyebuambná, nts̈amo Bëngbe Bëtsábents̈ana tsouenancá. Pero mora ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e ats̈e jóbama; Abraham ndocna te chca chenaisobuachjanguá.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Ts̈ëngaftangna, nts̈amo ts̈ëngaftangbe taitá tojëftsemcá y cachcá jtsamana ca —Jesús tojánayana.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Chora Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsá ndegombre ts̈ëngaftangbe taitá tojtsemnëse, ts̈ëngaftangna ats̈e s̈mattsebobonshana. Er ats̈na, Bëngbe Bëtsábiocana sënjabo y muents̈e së́ntsemna. Nÿe ats̈be ponto ndoñe chiyátabo; Bëngbe Bëtsá s̈onjichmó.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 ¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga ndoñe s̈montsobena ats̈be palabrënga josértana? Co, nts̈amo cbontsëtsëtsnacá joyeunayama ndoñe ques̈mátsbos̈e causa chca.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Ts̈ëngaftangbe taitá Satanás endmëna. Ts̈ëngaftangna chabe ents̈anga s̈mondmëna; chíyeca, ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e jamama cachcá nts̈amo cha tojtsebos̈cá. Quem luare jobojáts̈ama orscana, Satanás ents̈á obanayá endmëna. Satanasbe juabnoca, ndocna ts̈abe soyënga ni ndegombre soyënga ntsebínÿnana. Chíyeca, ndocna te cha nts̈amo ndegombre yomncá ntsamana. Cha canÿe bostero endmëna, y chábents̈ana nÿetsca bostero soyënga jtsóbocanana. Chíyeca, cha tojtsebostero ora, nÿe nts̈amo cachá yomnama jtsichámuana.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ats̈na sempre nts̈amo ndegombre yomncá cbondutsëtsná; chíyeca, chë së́ntsichamo soyiñe ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈matos̈buaché.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 ¿Nda ts̈ëngaftanguents̈á nanjobenaye jinÿanÿiyana ats̈e ndaye bacna soye tijamama? Y ats̈e, nÿe nts̈amo ndegombre yomncá stsichámëse, ¿ndáyeca chë tijayaniñe ndoñe s̈montsos̈buaché?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Nda Bëngbe Bëtsabe ents̈á tomna, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojtsichamcá jtsuenanana. Pero ts̈ëngaftangna ndoñe Bëngbe Bëtsabe ents̈anga ques̈mátsmëna. Chíyeca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá entsichamcá ndoñe ques̈mátsbos̈e jouenama ca —Jesús tojanë́yana.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Ajá, bënga co ndegombre fstsichamo, aca nÿe samaritano y bacna bayëjbe juabna uambayá comna ca fstsichamo ora ca.
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Y Jesús tojanë́jua: —Ats̈e ni mo canÿe bayëjbe juabna quetsatambá. Nts̈amo ats̈e sëntsamcá, endmëna jinÿanÿiyama ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá uamaná yomnama; pero ts̈ëngaftangna, ats̈e chca tsmënama ndoñe ques̈matinÿinÿná.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Ats̈e ndoñe quetsátsbos̈e ínÿenga ats̈e más uamaná chas̈mobemama. Pero inÿa endmëna; cha aíñe endbos̈e ats̈e bëtsá bétsemnama chaminÿanÿema. Y chánaca endmëna chë ínÿengbiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmontsamama endbetsichamuá.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Ndegombre s̈cuayana, nda nts̈amo ats̈e sëntsichamcá tojouena y chca tojama, ndocna te queochatóbana ca —Jesús tojánayana.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Mora cocayé fsë́ntsetats̈ëmbo aca ndegombre bacna bayëjbe juabna uambayá comnama. Abraham tojanóbana, y cachcá, nÿetscanga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngnaca. ¿Y mora aca cochjátichamo, “Nda nts̈amo ats̈e sëntsichamcá tojouena y chca tojama, cha ndocna te queochatóbana ca”?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 ¿O aca, bëngbe bëts taitá Abrahambiama más bëtsá comna? Cha tojanóbana, y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngnaca. ¿Ndase cojátsmëna ca aca cojatsjuabná ca? —chënga imojtsichamo.
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Chora Jesús tojanë́jua: —Ats̈e nÿe cach ats̈e más bëtsá stsenobiamnasna, chë soye tondaye nantsámana. Pero chë más bëtsá s̈ojtsebiamná cha, ats̈be Taitá endmëna, cach ndabiama ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo ts̈ëngaftangbe Bëtsá canmëna ca.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Pero ts̈ëngaftanga cha ndoñe ques̈matábuatma; ats̈e aíñe. Y ats̈e, “cha ndoñe quetsatabuatma ca” stsichámëse, áts̈naca cach ts̈ëngaftangcá canÿe bostero stsemna. Pero ndegombre ats̈e cha sënduábuatma, y nts̈amo cha tojtsichamcá, ats̈e sëndouenana y cachcá sëndbétsama.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Ts̈ëngaftangbe uámana bëts taitá Abraham, chë ats̈e jabama te jinÿama yojtsejuabnaye ora, puerte oyejuayá yojtsemna. Y pronto tojë́ftsaninÿe, y puerte tojanoyejuá ca —Jesús tojánayana.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Aca cabá ndoñe shachna bnë́tsana uata quecátsbomna; y as, ¿nts̈amo cochjátichamo, Abraham tcojë́ftsinÿe ca?
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Chora Jesús tojanë́jua: —Ndegombre cbë́yana, Abraham cabá ndoñe ainá quenjatsmëna ora, ats̈e ya sënjétsemna ca.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Jesús chca tojanë́jua ora, chënga ndëts̈benga tmojanájaca cha jtsatëchë́nganjama. Pero Jesusna oitanánana, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana tojésanbocna.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.