João 8
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Pero Jesusna canÿe tjoye, Olivos ca uabáinoye tojtsanoñe.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Y chë yëfsana cachëse, Jesús cachiñe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojesaná. Nÿetsca ents̈anga tmojanobeconá jouenama, y Jesús tojanótbema y tojanonts̈é jabuátambama.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Chorna, báseftanga ley abuátambayënga y fariseunga tmonjánashjajna, y canÿe shembása tmojanë́shjango. Chana tmojáninÿena chabe boyábioye ínÿaftaca ibnetsoíngñañëntscuana; nÿetscangbe tsëntsaca tmojanatsá,
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 y Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, quemuá fsënjínÿena chabe boyábioye ínÿaftaca bondëtsoíngñañëntscuana.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Leyiñe Moisés s̈onjanamëndá mënts̈á uamana shembásengna ndëts̈béngaca jtsëbáyama. ¿Aca nts̈amo catjayana ca?
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 Jesús chca tmojaniyana ana jisháchichiyama, chca chënga jtsebomnama ndáyeca chabe contra jayanana. Pero Jesús nÿe fshantsoye yojotsejbéna y yojónts̈a nts̈abuáfjaca fshantsiñe juabemama.
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Chënga nÿe imojtsetjanaye causa, Jesús tojantsbaná y tojanë́yana: —Nda ts̈ëngaftanguents̈á tondaye bacna soyënga tondbomná, chaobojats̈é ndëts̈beca jatëchënjama ca.
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Chents̈ana Jesús cachiñe fshantsoye yojtotsejbéna, y yojtëtónts̈a fshantsiñe jtëtabemama.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Chca tmojanuena ora, ents̈anga tmojanonts̈é canÿánÿa chents̈ana jésebocanana; natsana chë más bëtsanánënga y chë ínÿengna ústonoye. Canÿa Jesús tonjanoquedá y chë shembásanaca.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 As, Jesús tojtantsá y tbojantjá: —¿Shembása, ndayents̈e chë acbe contra ichámënga imojtsemna? ¿Ndocná acbiama tonjayana castiganá chacotsemna ca?
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ndoñe, Taita, ndocná ca —chë shembása tbojanjuá.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Jesús cachiñe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojtsabuátambaye, y ents̈anga mënts̈á tojanë́yana: —Ats̈e sëndbínÿna quem luare ents̈angbe juabnënga. Nda ats̈e chas̈ojtsë́stona, cha echantsiyena ats̈e chë binÿnayáftaca; y ndoñe mo ibetiñcá queochátaye, y chca, ts̈abe vida echántsebomna ca.
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Chora chë fariseunga Jesús tmojaniyana: —Aca nÿe cach acbiama chca contsoyebuambná; chcana, chë nts̈amo contsichamcá tondaye quenatámana ca.
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 As chora Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo cach ats̈biama sëntsichamcá aíñe entsámana, masque nÿe ats̈e stsichamo nts̈amo ats̈biama ndegombre yomncá. Er ats̈e sëndë́tats̈ëmbo ndë́mocana tijabo y ndë́moye tstsá. Pero ts̈ëngaftanga ndoñe chca ques̈mátstats̈ëmbo.
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo ínÿengbiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmontsamama, chca, nÿe nts̈amo ents̈anga mondbetsejuabnaycá. Pero ats̈na ndocnabiama chca quetsátichamo.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 Ats̈e ndoñe nÿe canÿa quetsátsmëna ínÿabiama jayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tontsamama; ndayá ats̈be Taitá, chë s̈onjichmó cha, áts̈eftaca chca jayanana. Chíyeca, ats̈e ínÿabiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjama ca stsichamo ora, nts̈amo stsichamcá ndegombre jtsemnana.
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 Ts̈ëngaftangbe leyiñe enduábemana, uta ents̈ata ndayámnaca cachcá tbojayanëse, nts̈amo chata tbojayancá puerte jtsámanana ca.
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Y morna, ats̈e së́ntsichamo chë nts̈amo cach ats̈biama ndegombre yomncá, y ats̈be Taitá, chë s̈onjichmó chánaca entsichamo nts̈amo ats̈biama ndegombre yomncá ca —Jesús tojánayana.
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 Chora chënga tmojantjá: —¿Ndayents̈e acbe Taitá yojtsemna ca?
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca, chë crocénana jacjayama luarents̈e yojtsabuátambaye ora, Jesús chca tojánayana. Pero masque cha chents̈e yojtsemna, ndocná tbonjánishache, er chca japásama cabá ndoñe ora tonjanóshjango.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Chora Jesús yojtëtónts̈a oyebuambnayana: —Ats̈e chantá, y chora ts̈ëngaftanga ats̈e s̈mochántsenguaye. Masque chca, s̈mochanjóbana ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ndëperdonánënga. Chë chanjá luaroye, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátobena jama ca —Jesús tojánayana.
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Chora chë judiënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana: —¿Mo nderado yojtsejuabná jtsenóitanama, y chíyeca yojtsichamo chë cha yochjá luaroye bënga ndoñe montsobena jama ca?
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Chora Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga quem luaroquënga s̈mondmëna; ats̈na tsbananocá, celocá sëndmëna. Ts̈ëngaftanga nÿe quem luarama enójuabnayënga s̈mondmëna, pero ats̈e ndoñe.
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 Chíyeca ats̈e chca tcbonjáuyana, chë “ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ndëperdonánënga s̈mochanjóbana ca”. Er, nda ats̈e ndegombre bétsemnama ndoñe chas̈montsos̈buachese, ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ndëperdonánënga s̈mochanjóbana ca.
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 Chora chënga tmojantjá: —¿As aca ndase cmëna ca?
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 Ats̈e ba soyënga së́ntsebomna ts̈ëngaftangbiama jayanama, ts̈ëngaftangbe contra jayanama; pero chë s̈onjichmó cha nÿetsca soyëngama ndegombre endbétsichamo, y ats̈na nts̈amo chábents̈ana tijouencá, cachcá quem luare oyenënga sëntsëtsëtsná ca —cha tojanë́yana.
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Pero chënga ndoñe tonjanësertá Jesús cachabe Taitabiama chca tojanë́yanama.
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 As Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chas̈mojatsbaná ora, s̈mochántsetats̈ëmbo nda sëndmëná ats̈e bétsemnama. Cachcá, ts̈ëngaftanga s̈mochántsetats̈ëmbo, nÿe cach ats̈be juábnaca ats̈e tondaye jamama sëndobenama. Nÿe ndayá ats̈be Taitá s̈ojabuatëmbacá ats̈e sëndoyebuambná.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 Y chë s̈onjichmó cha ndoñe nÿe canÿa ques̈nátsboshjuana. Chca endmëna, er ats̈e sempre sëndbétsama nts̈amo cha oyejuayá jabemama tojtsemncá ca —Jesús tojánayana.
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Jesús chca tojánayana ora, banga chábeñe imojtsanos̈buaché.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Chora Jesús, chë chábeñe imojtsos̈buaché judiënga tojanë́yana: —Nts̈amo cbontsëtsëtsnacá ts̈ëngaftanga sempre s̈mojtsamëse, ndegombre ats̈be uatsjéndayënga s̈mochántsemna.
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 Nts̈amo ndegombre yomncá s̈mochántsetats̈ëmbo; y nts̈amo ndegombre yomncá jtsetats̈ëmbëse, atsebácanënga s̈mochántsemna ca.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Chora chënga tmojanjuá: —Bëngna Abrahámbents̈ana ents̈anga fsëndmëna, y ndocná ndocna te ches̈náisishëche nÿe chabiama nÿets tempo jtsoservénama. As, ¿ndáyeca s̈cojtsëtsëtsná bënga atsebácanënga fchtsemna ca?
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Chora Jesús tojanë́yana: —Ndegombre s̈cuayana: Nda bacna soyënga tojtsama, cha nÿe bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandaná jëftsemnana.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 Canÿe oservená ndoñe nÿets tempo chë pamillents̈á ntjë́ftsemnana, nts̈amo canÿe uaquiñá sempre chë pamillents̈á jesomñancá.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 Y chca, Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá chacmojátsebacase, ts̈ëngaftanga ndegombre atsebácanënga s̈mochántsemna bacna soyënga juabnënguents̈ana.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo ts̈ëngaftangna Abrahámbents̈ana ents̈anga s̈momnama; pero ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e ats̈e jóbama, nts̈amo ats̈e cbontsëtsëtsnacá ainaniñe jóyëngacñama ndoñe ques̈mátsbos̈e causa.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 Nts̈amo ats̈be Taitábioca tijinÿcá, cach soyëngama ats̈e sëntsoyebuambná. Ts̈ëngaftángnaca, cachcá nts̈amo ts̈ëngaftangbe taitábents̈ana s̈mojouencá s̈montsama ca —tojanë́yana.
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 Chora chënga tmojanjuá: —Bëngbe uámana bëts taitá, Abraham endmëna ca.
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 Ats̈na nts̈amo ndegombre yomncá sëndoyebuambná, nts̈amo Bëngbe Bëtsábents̈ana tsouenancá. Pero mora ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e ats̈e jóbama; Abraham ndocna te chca chenaisobuachjanguá.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 Ts̈ëngaftangna, nts̈amo ts̈ëngaftangbe taitá tojëftsemcá y cachcá jtsamana ca —Jesús tojánayana.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 Chora Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsá ndegombre ts̈ëngaftangbe taitá tojtsemnëse, ts̈ëngaftangna ats̈e s̈mattsebobonshana. Er ats̈na, Bëngbe Bëtsábiocana sënjabo y muents̈e së́ntsemna. Nÿe ats̈be ponto ndoñe chiyátabo; Bëngbe Bëtsá s̈onjichmó.
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 ¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga ndoñe s̈montsobena ats̈be palabrënga josértana? Co, nts̈amo cbontsëtsëtsnacá joyeunayama ndoñe ques̈mátsbos̈e causa chca.
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Ts̈ëngaftangbe taitá Satanás endmëna. Ts̈ëngaftangna chabe ents̈anga s̈mondmëna; chíyeca, ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e jamama cachcá nts̈amo cha tojtsebos̈cá. Quem luare jobojáts̈ama orscana, Satanás ents̈á obanayá endmëna. Satanasbe juabnoca, ndocna ts̈abe soyënga ni ndegombre soyënga ntsebínÿnana. Chíyeca, ndocna te cha nts̈amo ndegombre yomncá ntsamana. Cha canÿe bostero endmëna, y chábents̈ana nÿetsca bostero soyënga jtsóbocanana. Chíyeca, cha tojtsebostero ora, nÿe nts̈amo cachá yomnama jtsichámuana.
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ats̈na sempre nts̈amo ndegombre yomncá cbondutsëtsná; chíyeca, chë së́ntsichamo soyiñe ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈matos̈buaché.
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 ¿Nda ts̈ëngaftanguents̈á nanjobenaye jinÿanÿiyana ats̈e ndaye bacna soye tijamama? Y ats̈e, nÿe nts̈amo ndegombre yomncá stsichámëse, ¿ndáyeca chë tijayaniñe ndoñe s̈montsos̈buaché?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 Nda Bëngbe Bëtsabe ents̈á tomna, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojtsichamcá jtsuenanana. Pero ts̈ëngaftangna ndoñe Bëngbe Bëtsabe ents̈anga ques̈mátsmëna. Chíyeca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá entsichamcá ndoñe ques̈mátsbos̈e jouenama ca —Jesús tojanë́yana.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Ajá, bënga co ndegombre fstsichamo, aca nÿe samaritano y bacna bayëjbe juabna uambayá comna ca fstsichamo ora ca.
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 Y Jesús tojanë́jua: —Ats̈e ni mo canÿe bayëjbe juabna quetsatambá. Nts̈amo ats̈e sëntsamcá, endmëna jinÿanÿiyama ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá uamaná yomnama; pero ts̈ëngaftangna, ats̈e chca tsmënama ndoñe ques̈matinÿinÿná.
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ats̈e ndoñe quetsátsbos̈e ínÿenga ats̈e más uamaná chas̈mobemama. Pero inÿa endmëna; cha aíñe endbos̈e ats̈e bëtsá bétsemnama chaminÿanÿema. Y chánaca endmëna chë ínÿengbiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmontsamama endbetsichamuá.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Ndegombre s̈cuayana, nda nts̈amo ats̈e sëntsichamcá tojouena y chca tojama, ndocna te queochatóbana ca —Jesús tojánayana.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Mora cocayé fsë́ntsetats̈ëmbo aca ndegombre bacna bayëjbe juabna uambayá comnama. Abraham tojanóbana, y cachcá, nÿetscanga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngnaca. ¿Y mora aca cochjátichamo, “Nda nts̈amo ats̈e sëntsichamcá tojouena y chca tojama, cha ndocna te queochatóbana ca”?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 ¿O aca, bëngbe bëts taitá Abrahambiama más bëtsá comna? Cha tojanóbana, y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngnaca. ¿Ndase cojátsmëna ca aca cojatsjuabná ca? —chënga imojtsichamo.
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 Chora Jesús tojanë́jua: —Ats̈e nÿe cach ats̈e más bëtsá stsenobiamnasna, chë soye tondaye nantsámana. Pero chë más bëtsá s̈ojtsebiamná cha, ats̈be Taitá endmëna, cach ndabiama ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo ts̈ëngaftangbe Bëtsá canmëna ca.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 Pero ts̈ëngaftanga cha ndoñe ques̈matábuatma; ats̈e aíñe. Y ats̈e, “cha ndoñe quetsatabuatma ca” stsichámëse, áts̈naca cach ts̈ëngaftangcá canÿe bostero stsemna. Pero ndegombre ats̈e cha sënduábuatma, y nts̈amo cha tojtsichamcá, ats̈e sëndouenana y cachcá sëndbétsama.
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Ts̈ëngaftangbe uámana bëts taitá Abraham, chë ats̈e jabama te jinÿama yojtsejuabnaye ora, puerte oyejuayá yojtsemna. Y pronto tojë́ftsaninÿe, y puerte tojanoyejuá ca —Jesús tojánayana.
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Aca cabá ndoñe shachna bnë́tsana uata quecátsbomna; y as, ¿nts̈amo cochjátichamo, Abraham tcojë́ftsinÿe ca?
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Chora Jesús tojanë́jua: —Ndegombre cbë́yana, Abraham cabá ndoñe ainá quenjatsmëna ora, ats̈e ya sënjétsemna ca.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Jesús chca tojanë́jua ora, chënga ndëts̈benga tmojanájaca cha jtsatëchë́nganjama. Pero Jesusna oitanánana, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana tojésanbocna.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.