João 8
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Pero Jesusna canÿe tjoye, Olivos ca uabáinoye tojtsanoñe.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Y chë yëfsana cachëse, Jesús cachiñe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojesaná. Nÿetsca ents̈anga tmojanobeconá jouenama, y Jesús tojanótbema y tojanonts̈é jabuátambama.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Chorna, báseftanga ley abuátambayënga y fariseunga tmonjánashjajna, y canÿe shembása tmojanë́shjango. Chana tmojáninÿena chabe boyábioye ínÿaftaca ibnetsoíngñañëntscuana; nÿetscangbe tsëntsaca tmojanatsá,
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 y Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, quemuá fsënjínÿena chabe boyábioye ínÿaftaca bondëtsoíngñañëntscuana.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Leyiñe Moisés s̈onjanamëndá mënts̈á uamana shembásengna ndëts̈béngaca jtsëbáyama. ¿Aca nts̈amo catjayana ca?
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Jesús chca tmojaniyana ana jisháchichiyama, chca chënga jtsebomnama ndáyeca chabe contra jayanana. Pero Jesús nÿe fshantsoye yojotsejbéna y yojónts̈a nts̈abuáfjaca fshantsiñe juabemama.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Chënga nÿe imojtsetjanaye causa, Jesús tojantsbaná y tojanë́yana: —Nda ts̈ëngaftanguents̈á tondaye bacna soyënga tondbomná, chaobojats̈é ndëts̈beca jatëchënjama ca.
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Chents̈ana Jesús cachiñe fshantsoye yojtotsejbéna, y yojtëtónts̈a fshantsiñe jtëtabemama.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Chca tmojanuena ora, ents̈anga tmojanonts̈é canÿánÿa chents̈ana jésebocanana; natsana chë más bëtsanánënga y chë ínÿengna ústonoye. Canÿa Jesús tonjanoquedá y chë shembásanaca.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 As, Jesús tojtantsá y tbojantjá: —¿Shembása, ndayents̈e chë acbe contra ichámënga imojtsemna? ¿Ndocná acbiama tonjayana castiganá chacotsemna ca?
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ndoñe, Taita, ndocná ca —chë shembása tbojanjuá.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Jesús cachiñe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojtsabuátambaye, y ents̈anga mënts̈á tojanë́yana: —Ats̈e sëndbínÿna quem luare ents̈angbe juabnënga. Nda ats̈e chas̈ojtsë́stona, cha echantsiyena ats̈e chë binÿnayáftaca; y ndoñe mo ibetiñcá queochátaye, y chca, ts̈abe vida echántsebomna ca.
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Chora chë fariseunga Jesús tmojaniyana: —Aca nÿe cach acbiama chca contsoyebuambná; chcana, chë nts̈amo contsichamcá tondaye quenatámana ca.
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 As chora Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo cach ats̈biama sëntsichamcá aíñe entsámana, masque nÿe ats̈e stsichamo nts̈amo ats̈biama ndegombre yomncá. Er ats̈e sëndë́tats̈ëmbo ndë́mocana tijabo y ndë́moye tstsá. Pero ts̈ëngaftanga ndoñe chca ques̈mátstats̈ëmbo.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo ínÿengbiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmontsamama, chca, nÿe nts̈amo ents̈anga mondbetsejuabnaycá. Pero ats̈na ndocnabiama chca quetsátichamo.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Ats̈e ndoñe nÿe canÿa quetsátsmëna ínÿabiama jayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tontsamama; ndayá ats̈be Taitá, chë s̈onjichmó cha, áts̈eftaca chca jayanana. Chíyeca, ats̈e ínÿabiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjama ca stsichamo ora, nts̈amo stsichamcá ndegombre jtsemnana.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Ts̈ëngaftangbe leyiñe enduábemana, uta ents̈ata ndayámnaca cachcá tbojayanëse, nts̈amo chata tbojayancá puerte jtsámanana ca.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Y morna, ats̈e së́ntsichamo chë nts̈amo cach ats̈biama ndegombre yomncá, y ats̈be Taitá, chë s̈onjichmó chánaca entsichamo nts̈amo ats̈biama ndegombre yomncá ca —Jesús tojánayana.
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Chora chënga tmojantjá: —¿Ndayents̈e acbe Taitá yojtsemna ca?
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca, chë crocénana jacjayama luarents̈e yojtsabuátambaye ora, Jesús chca tojánayana. Pero masque cha chents̈e yojtsemna, ndocná tbonjánishache, er chca japásama cabá ndoñe ora tonjanóshjango.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Chora Jesús yojtëtónts̈a oyebuambnayana: —Ats̈e chantá, y chora ts̈ëngaftanga ats̈e s̈mochántsenguaye. Masque chca, s̈mochanjóbana ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ndëperdonánënga. Chë chanjá luaroye, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátobena jama ca —Jesús tojánayana.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Chora chë judiënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana: —¿Mo nderado yojtsejuabná jtsenóitanama, y chíyeca yojtsichamo chë cha yochjá luaroye bënga ndoñe montsobena jama ca?
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Chora Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga quem luaroquënga s̈mondmëna; ats̈na tsbananocá, celocá sëndmëna. Ts̈ëngaftanga nÿe quem luarama enójuabnayënga s̈mondmëna, pero ats̈e ndoñe.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Chíyeca ats̈e chca tcbonjáuyana, chë “ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ndëperdonánënga s̈mochanjóbana ca”. Er, nda ats̈e ndegombre bétsemnama ndoñe chas̈montsos̈buachese, ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ndëperdonánënga s̈mochanjóbana ca.
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Chora chënga tmojantjá: —¿As aca ndase cmëna ca?
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Ats̈e ba soyënga së́ntsebomna ts̈ëngaftangbiama jayanama, ts̈ëngaftangbe contra jayanama; pero chë s̈onjichmó cha nÿetsca soyëngama ndegombre endbétsichamo, y ats̈na nts̈amo chábents̈ana tijouencá, cachcá quem luare oyenënga sëntsëtsëtsná ca —cha tojanë́yana.
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Pero chënga ndoñe tonjanësertá Jesús cachabe Taitabiama chca tojanë́yanama.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 As Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chas̈mojatsbaná ora, s̈mochántsetats̈ëmbo nda sëndmëná ats̈e bétsemnama. Cachcá, ts̈ëngaftanga s̈mochántsetats̈ëmbo, nÿe cach ats̈be juábnaca ats̈e tondaye jamama sëndobenama. Nÿe ndayá ats̈be Taitá s̈ojabuatëmbacá ats̈e sëndoyebuambná.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Y chë s̈onjichmó cha ndoñe nÿe canÿa ques̈nátsboshjuana. Chca endmëna, er ats̈e sempre sëndbétsama nts̈amo cha oyejuayá jabemama tojtsemncá ca —Jesús tojánayana.
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Jesús chca tojánayana ora, banga chábeñe imojtsanos̈buaché.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Chora Jesús, chë chábeñe imojtsos̈buaché judiënga tojanë́yana: —Nts̈amo cbontsëtsëtsnacá ts̈ëngaftanga sempre s̈mojtsamëse, ndegombre ats̈be uatsjéndayënga s̈mochántsemna.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Nts̈amo ndegombre yomncá s̈mochántsetats̈ëmbo; y nts̈amo ndegombre yomncá jtsetats̈ëmbëse, atsebácanënga s̈mochántsemna ca.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Chora chënga tmojanjuá: —Bëngna Abrahámbents̈ana ents̈anga fsëndmëna, y ndocná ndocna te ches̈náisishëche nÿe chabiama nÿets tempo jtsoservénama. As, ¿ndáyeca s̈cojtsëtsëtsná bënga atsebácanënga fchtsemna ca?
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Chora Jesús tojanë́yana: —Ndegombre s̈cuayana: Nda bacna soyënga tojtsama, cha nÿe bacna soyënga jamama juabnë́ngaca mandaná jëftsemnana.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Canÿe oservená ndoñe nÿets tempo chë pamillents̈á ntjë́ftsemnana, nts̈amo canÿe uaquiñá sempre chë pamillents̈á jesomñancá.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Y chca, Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá chacmojátsebacase, ts̈ëngaftanga ndegombre atsebácanënga s̈mochántsemna bacna soyënga juabnënguents̈ana.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo ts̈ëngaftangna Abrahámbents̈ana ents̈anga s̈momnama; pero ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e ats̈e jóbama, nts̈amo ats̈e cbontsëtsëtsnacá ainaniñe jóyëngacñama ndoñe ques̈mátsbos̈e causa.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Nts̈amo ats̈be Taitábioca tijinÿcá, cach soyëngama ats̈e sëntsoyebuambná. Ts̈ëngaftángnaca, cachcá nts̈amo ts̈ëngaftangbe taitábents̈ana s̈mojouencá s̈montsama ca —tojanë́yana.
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Chora chënga tmojanjuá: —Bëngbe uámana bëts taitá, Abraham endmëna ca.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Ats̈na nts̈amo ndegombre yomncá sëndoyebuambná, nts̈amo Bëngbe Bëtsábents̈ana tsouenancá. Pero mora ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e ats̈e jóbama; Abraham ndocna te chca chenaisobuachjanguá.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Ts̈ëngaftangna, nts̈amo ts̈ëngaftangbe taitá tojëftsemcá y cachcá jtsamana ca —Jesús tojánayana.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Chora Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsá ndegombre ts̈ëngaftangbe taitá tojtsemnëse, ts̈ëngaftangna ats̈e s̈mattsebobonshana. Er ats̈na, Bëngbe Bëtsábiocana sënjabo y muents̈e së́ntsemna. Nÿe ats̈be ponto ndoñe chiyátabo; Bëngbe Bëtsá s̈onjichmó.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 ¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga ndoñe s̈montsobena ats̈be palabrënga josértana? Co, nts̈amo cbontsëtsëtsnacá joyeunayama ndoñe ques̈mátsbos̈e causa chca.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Ts̈ëngaftangbe taitá Satanás endmëna. Ts̈ëngaftangna chabe ents̈anga s̈mondmëna; chíyeca, ts̈ëngaftanga s̈montsebos̈e jamama cachcá nts̈amo cha tojtsebos̈cá. Quem luare jobojáts̈ama orscana, Satanás ents̈á obanayá endmëna. Satanasbe juabnoca, ndocna ts̈abe soyënga ni ndegombre soyënga ntsebínÿnana. Chíyeca, ndocna te cha nts̈amo ndegombre yomncá ntsamana. Cha canÿe bostero endmëna, y chábents̈ana nÿetsca bostero soyënga jtsóbocanana. Chíyeca, cha tojtsebostero ora, nÿe nts̈amo cachá yomnama jtsichámuana.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Ats̈na sempre nts̈amo ndegombre yomncá cbondutsëtsná; chíyeca, chë së́ntsichamo soyiñe ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈matos̈buaché.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 ¿Nda ts̈ëngaftanguents̈á nanjobenaye jinÿanÿiyana ats̈e ndaye bacna soye tijamama? Y ats̈e, nÿe nts̈amo ndegombre yomncá stsichámëse, ¿ndáyeca chë tijayaniñe ndoñe s̈montsos̈buaché?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Nda Bëngbe Bëtsabe ents̈á tomna, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojtsichamcá jtsuenanana. Pero ts̈ëngaftangna ndoñe Bëngbe Bëtsabe ents̈anga ques̈mátsmëna. Chíyeca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá entsichamcá ndoñe ques̈mátsbos̈e jouenama ca —Jesús tojanë́yana.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Ajá, bënga co ndegombre fstsichamo, aca nÿe samaritano y bacna bayëjbe juabna uambayá comna ca fstsichamo ora ca.
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Y Jesús tojanë́jua: —Ats̈e ni mo canÿe bayëjbe juabna quetsatambá. Nts̈amo ats̈e sëntsamcá, endmëna jinÿanÿiyama ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá uamaná yomnama; pero ts̈ëngaftangna, ats̈e chca tsmënama ndoñe ques̈matinÿinÿná.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ats̈e ndoñe quetsátsbos̈e ínÿenga ats̈e más uamaná chas̈mobemama. Pero inÿa endmëna; cha aíñe endbos̈e ats̈e bëtsá bétsemnama chaminÿanÿema. Y chánaca endmëna chë ínÿengbiama ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmontsamama endbetsichamuá.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Ndegombre s̈cuayana, nda nts̈amo ats̈e sëntsichamcá tojouena y chca tojama, ndocna te queochatóbana ca —Jesús tojánayana.
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Mora cocayé fsë́ntsetats̈ëmbo aca ndegombre bacna bayëjbe juabna uambayá comnama. Abraham tojanóbana, y cachcá, nÿetscanga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngnaca. ¿Y mora aca cochjátichamo, “Nda nts̈amo ats̈e sëntsichamcá tojouena y chca tojama, cha ndocna te queochatóbana ca”?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 ¿O aca, bëngbe bëts taitá Abrahambiama más bëtsá comna? Cha tojanóbana, y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngnaca. ¿Ndase cojátsmëna ca aca cojatsjuabná ca? —chënga imojtsichamo.
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Chora Jesús tojanë́jua: —Ats̈e nÿe cach ats̈e más bëtsá stsenobiamnasna, chë soye tondaye nantsámana. Pero chë más bëtsá s̈ojtsebiamná cha, ats̈be Taitá endmëna, cach ndabiama ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo ts̈ëngaftangbe Bëtsá canmëna ca.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Pero ts̈ëngaftanga cha ndoñe ques̈matábuatma; ats̈e aíñe. Y ats̈e, “cha ndoñe quetsatabuatma ca” stsichámëse, áts̈naca cach ts̈ëngaftangcá canÿe bostero stsemna. Pero ndegombre ats̈e cha sënduábuatma, y nts̈amo cha tojtsichamcá, ats̈e sëndouenana y cachcá sëndbétsama.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Ts̈ëngaftangbe uámana bëts taitá Abraham, chë ats̈e jabama te jinÿama yojtsejuabnaye ora, puerte oyejuayá yojtsemna. Y pronto tojë́ftsaninÿe, y puerte tojanoyejuá ca —Jesús tojánayana.
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Aca cabá ndoñe shachna bnë́tsana uata quecátsbomna; y as, ¿nts̈amo cochjátichamo, Abraham tcojë́ftsinÿe ca?
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Chora Jesús tojanë́jua: —Ndegombre cbë́yana, Abraham cabá ndoñe ainá quenjatsmëna ora, ats̈e ya sënjétsemna ca.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Jesús chca tojanë́jua ora, chënga ndëts̈benga tmojanájaca cha jtsatëchë́nganjama. Pero Jesusna oitanánana, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana tojésanbocna.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.