João 4
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC
1 “Jesus untsurí̱ shuaran ni nemarin awajeawai; kame Juaṉja̱i̱ naṉkaamas untsurí̱ imiaawai” taman Pariseu shuar antukarmiayi.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Nekaska Jesus imiakratchamiayi, antsu ni unuiniamuri̱ túrawarmiayi.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Pariséu nu chichaman antukarman Jesussha nekáa Jutía nuṉkanmaya̱ jiinki Kariréa nuṉkanam waketkimiayi.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Wáketuk Samaria nuṉkanmaani̱ naṉkaamaktiniuyayi.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Samaria nuṉkanam wéak Sekar péprunam jeamiayi. Nu pepru jeastatuk Jakupa nuṉke̱ ámiayi. Jakupsha nu nuṉkan ni uchirí̱n Jusen tí yaunchu susamiayi.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Nui̱sha yumirmat ámiayi. Jakup taurma asamtai “Jakupa yumirmatri̱” tiarmiayi. Tutupin jeamtai Jesussha pimpiki winis yumirmat ayamach pujusmiayi.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Nui̱ pujai̱ Samarianmaya̱ nuwa̱ yumí shikiktajtsa támiayi. Tura Jesus “Entsa surusta” tímiayi.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Jesusa unuiniamuri̱sha yurumkan péprunam sumaktajtsa wéaru asamtai aya Jesusak pujumiayi.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Samarianmaya̱ nuwa̱ Jesusan tímiayi “¿Itiura Israer-shuaraitiatmesha Samarianmaya̱ nuwa̱ a̱i̱sha entsa seatam?” Kame Israer-shuar Samarianmaya̱ shuarja̱i̱ṉkia peṉké chichachu ásar nuna tímiayi.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesussha tímiayi “Yus súamu nékakmeka tura entsa surusta tájam nusha nékakmeka ame antsu seattínme tura Wikia iwiaaku entsan amasaintjai.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Nuwa̱sha tímiayi “Uunta, entsasha ti initiaiti tura shikiktincha takaktsume. ¿Tuyaṉ iwiaaku entsasha surustam?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ii uuntri̱ Jakup ju̱ yumirmatan taur ju̱ya̱nak niisha ni uchirí̱sha ni waakarí̱sha umararmiayi. Nuyá ikiurtamkimiaji. ¿Amesha Jakupja̱i̱ naṉkaamas kakarmakaitiam?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Jesussha tímiayi “Ashí shuar ju̱ entsan umarka ataksha kitiamtiatui.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Antsu Wi súajna nú entsan umarka peṉké kitiamchattawai. Antsu nu entsa Wi susamuka ni enentái̱n púkunia áintsaṉ tuke pajamtiatui nuja̱i̱ tuke iwaaku pujustí tusa.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Tutai nuwa̱ tímiayi “Uuntá, winiasha nu entsa surusta. Wisha kitiamcha átaj. Tura ju̱ entsancha shikiktinian táchataj” tímiayi.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Nuya̱sha Jesus tímiayi “Áishrum untsukam utitia, turam ju̱i̱ tatá.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Nuwa̱sha “Winia áishur atsawai” tímiayi.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Kame ame áishrum seṉku (5) takusuitme. Yamái takakmena nusha ame áishrumchaiti. Nekas tame.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Nu̱na antuk nuwa̱sha tímiayi “Uunta, ame Yúsnan etserniuchukaitiam.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Ii úuntri̱ṉkia tuke Samarianam pujuarmia nu jú̱ nainnium Yúsan tikishmatrarmiayi. Antsu átum Israer-shuar árumna nu aya Jerusaréṉnum Yus tikíshmátratniuiti tárume.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jesus tímiayi “Nuwá, enentáimsata. Tsawant jeattawai átum jú̱ náinniumsha tátsuk tura Jerusaréṉnumsha wétsuk Yus Apa tikishmatratin.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Átum tikishmatrum nuka nékatsrume. Iikia tikishmatrajnia nu nékaji. Israer-shuarnumia̱ Uwemtikkiartin winiakui nékaji.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tsawant winittiana nu yamái jeayi. Ashí shuar Yus Apan nekas tikishmatainiakka tuke wakanja̱i̱ tuke enentáiji̱a̱i̱sha awajitsuk tikishmatrartatui. Núnisaṉ tikishmatrurat tusa wakerawai Yus Apa.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Yuska Wakaniiti tura ashí Nin tikishmatainia nuka tuke wakaní̱ji̱a̱i̱ tura tuke enentái̱ji̱a̱i̱ awajitsuk tikishmatratin áiniawai.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Nuwa̱sha tímiayi “Anaikiamua nu tátiniaiti. Nusha Krístuiti. Niisha taa ashí jintintramattaji.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Jesus tímiayi “Wiitjai. Ámin chichaajmena nú Kristuitjai.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Nuiṉ ni unuiniamuri̱ táarmiayi tura nuwa̱ja̱i̱ chichaa pujan wáinkiar ti enentáimprurarmiayi. Tumaitiat “¿Warí wakerakmea nuwa̱ja̱i̱ chichaam?” títinian arantukarmiayi.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Nuya̱ṉka nuwa̱ ni yumiri̱n ikiuki péprunam we ashí áentsun tímiayi
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Winiirum íitiarum, shuar ashí wi túramun túruta nu. ¿Juka Krístuittiya?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Tutai péprunmaya̱ jíinkiar Jesus pujamunam wearmiayi.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Jeainiatsa̱i̱ṉ ni unuiniamuri̱ seak tiarmiayi “Uunta, yurumáta.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Tura Jesus tímiayi “Wi yúatniunka takakjai átum nékachman.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ni uniuniamuri̱sha nuámtak anniasarmiayi “¿Chíkich shuar yurumak itiarím tátsuash?” tiarmiayi.
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Tura Jesus tímiayi “Winia akuptukua nuna wakeramuri̱ túrakun tura ni takatri̱n takaakun Wíji̱a̱i̱ṉkia yurumátniua áintsaṉ ikiakáatui.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Átumka “Tuke kuatru nantu árak júuktin taasai” tátsurmek. Túrasha Wi tájarme, shuar wininia nu iistarum. Yus-Chicham ni enentái̱n araamuiti. Tura júuktin tsawant jeayi.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Arakan júaka akinkiatniuiti. Júukmataisha nu shuar uwemprar tuke iwiaaku pujusartatui. Núnisaṉ arakan araana nusha júana nusha mai metek warasartatui.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Tiniu armia nuka nekasaiti: “Chikichik araawai chíkichcha júawai.”
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Iis, chíkich araakmamu júuktinian akupkaitjarme. Átum araachiatrumek chíkich takasmanum atumsha pachiintiukuitrume” tímiayi.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Tura núwa̱ka péprunam jeá “Ashí wi túramun ujatkayi” takui untsurí̱ shuar Jesusan ti shiir enentáimtusarmiayi. Niisha Samarianmaya̱ shuar ármiayi.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nu asamtai ashí Jesusa̱i̱ taar niiji̱a̱i̱ pujusát tusa seawarmiayi. Tutai Jesus jimiará tsawant nui̱ pujusmiayi.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Nú shuar untsurí̱ ni chichame̱n antukar Jesusan ti shiir enentáimturarmiayi.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Nuyá nuwa̱n tiarmiayi “Yamaikia aya ame chichammiji̱a̱i̱ṉ Jesus enentáimtatsji antsu imia iisha ni chichame̱n anturkaji. Tura nékaji nekas Krístuiti, ashí shuaran Uwemtikin.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jimiará tsawant naṉkaamasmatai Jesus Samaria nuṉkanmaya̱ jiinki Kariréa nuṉkanam wémiayi.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Kariréasha Jesusa nuṉke̱ asamtai, ai̱ṉsha Jesus timia áintsaṉ ámiayi: “Yúsnan etserniun ashí shuar péṉker anturainiawai antsu nuna nuṉke̱ya̱ṉka nin anturainiatsui.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Tuma aiṉ Kariréa nuṉkanam jeamtai auya̱ shuarsha Jerusaréṉnum paskua námpernum wearu ásar tura ashí ni túramun nui̱ wainkia ásar ti shiir awajsarmiayi.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Nuyá Jesus Kaná péprunam atak támiayi. Nu péprunmasha nuik Jesus yumin umutai awajsamiayi. Jesussha nui̱ pujai̱ yajá péprunam Kapernáumnum akupniu takari̱n ámiayi. Ni uchirí̱sha jaa tepemiayi.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Niisha Jesus Jutíanmaya̱ Kariréa nuṉkanam taman antuk Jesusa̱i̱ wémiayi. Tura ni uchirí̱ jákatin tepakui ni je̱e̱n we ni uchirí̱n tsuarat tusa Jesusan seamiayi.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Jesussha tímiayi “Aya aents túrachminian túrakui íisrum aya nú̱ja̱i̱ṉ Winia enentáimtarme.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Tura takari̱n tímiayi “Uunta, winia uchir jáatsa̱i̱ṉ wari winitia.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Nuiṉkia Jesus tímiayi “Je̱e̱mi̱i̱n waketkitia. Yamaikia ame uchiram péṉker ajasai.” Tutai nú aishmaṉ Jesus táman antuk wémiayi.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ni je̱e̱n jeátemámtai ni takarniuri̱ iṉkiuṉ tiarmiayi “Yamaikia uchiram péṉker ajasai.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Apasha inintrusmiayi nantu urukaim péṉker ajasma.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Nantu pukunta a̱i̱ Jesus “Ame uchiram péṉker ajasai” timia nuní ai̱ṉ michatraiti. Tuma asamtai niisha ashí ni shuari̱sha Jesusan nekas enentáimturarmiayi.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Jesus nu̱ túramuja̱i̱ ni kakarmari̱n jimiará iniakmasmiayi. Nunasha Jutíanmaya̱ jiinki Kariréa nuṉkanam jeá túramiayi.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.