João 4
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARIB
1 “Jesus untsurí̱ shuaran ni nemarin awajeawai; kame Juaṉja̱i̱ naṉkaamas untsurí̱ imiaawai” taman Pariseu shuar antukarmiayi.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Nekaska Jesus imiakratchamiayi, antsu ni unuiniamuri̱ túrawarmiayi.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Pariséu nu chichaman antukarman Jesussha nekáa Jutía nuṉkanmaya̱ jiinki Kariréa nuṉkanam waketkimiayi.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Wáketuk Samaria nuṉkanmaani̱ naṉkaamaktiniuyayi.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Samaria nuṉkanam wéak Sekar péprunam jeamiayi. Nu pepru jeastatuk Jakupa nuṉke̱ ámiayi. Jakupsha nu nuṉkan ni uchirí̱n Jusen tí yaunchu susamiayi.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Nui̱sha yumirmat ámiayi. Jakup taurma asamtai “Jakupa yumirmatri̱” tiarmiayi. Tutupin jeamtai Jesussha pimpiki winis yumirmat ayamach pujusmiayi.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Nui̱ pujai̱ Samarianmaya̱ nuwa̱ yumí shikiktajtsa támiayi. Tura Jesus “Entsa surusta” tímiayi.
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Jesusa unuiniamuri̱sha yurumkan péprunam sumaktajtsa wéaru asamtai aya Jesusak pujumiayi.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Samarianmaya̱ nuwa̱ Jesusan tímiayi “¿Itiura Israer-shuaraitiatmesha Samarianmaya̱ nuwa̱ a̱i̱sha entsa seatam?” Kame Israer-shuar Samarianmaya̱ shuarja̱i̱ṉkia peṉké chichachu ásar nuna tímiayi.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesussha tímiayi “Yus súamu nékakmeka tura entsa surusta tájam nusha nékakmeka ame antsu seattínme tura Wikia iwiaaku entsan amasaintjai.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Nuwa̱sha tímiayi “Uunta, entsasha ti initiaiti tura shikiktincha takaktsume. ¿Tuyaṉ iwiaaku entsasha surustam?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Ii uuntri̱ Jakup ju̱ yumirmatan taur ju̱ya̱nak niisha ni uchirí̱sha ni waakarí̱sha umararmiayi. Nuyá ikiurtamkimiaji. ¿Amesha Jakupja̱i̱ naṉkaamas kakarmakaitiam?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Jesussha tímiayi “Ashí shuar ju̱ entsan umarka ataksha kitiamtiatui.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Antsu Wi súajna nú entsan umarka peṉké kitiamchattawai. Antsu nu entsa Wi susamuka ni enentái̱n púkunia áintsaṉ tuke pajamtiatui nuja̱i̱ tuke iwaaku pujustí tusa.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Tutai nuwa̱ tímiayi “Uuntá, winiasha nu entsa surusta. Wisha kitiamcha átaj. Tura ju̱ entsancha shikiktinian táchataj” tímiayi.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Nuya̱sha Jesus tímiayi “Áishrum untsukam utitia, turam ju̱i̱ tatá.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Nuwa̱sha “Winia áishur atsawai” tímiayi.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Kame ame áishrum seṉku (5) takusuitme. Yamái takakmena nusha ame áishrumchaiti. Nekas tame.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Nu̱na antuk nuwa̱sha tímiayi “Uunta, ame Yúsnan etserniuchukaitiam.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ii úuntri̱ṉkia tuke Samarianam pujuarmia nu jú̱ nainnium Yúsan tikishmatrarmiayi. Antsu átum Israer-shuar árumna nu aya Jerusaréṉnum Yus tikíshmátratniuiti tárume.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesus tímiayi “Nuwá, enentáimsata. Tsawant jeattawai átum jú̱ náinniumsha tátsuk tura Jerusaréṉnumsha wétsuk Yus Apa tikishmatratin.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Átum tikishmatrum nuka nékatsrume. Iikia tikishmatrajnia nu nékaji. Israer-shuarnumia̱ Uwemtikkiartin winiakui nékaji.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Tsawant winittiana nu yamái jeayi. Ashí shuar Yus Apan nekas tikishmatainiakka tuke wakanja̱i̱ tuke enentáiji̱a̱i̱sha awajitsuk tikishmatrartatui. Núnisaṉ tikishmatrurat tusa wakerawai Yus Apa.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Yuska Wakaniiti tura ashí Nin tikishmatainia nuka tuke wakaní̱ji̱a̱i̱ tura tuke enentái̱ji̱a̱i̱ awajitsuk tikishmatratin áiniawai.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Nuwa̱sha tímiayi “Anaikiamua nu tátiniaiti. Nusha Krístuiti. Niisha taa ashí jintintramattaji.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Jesus tímiayi “Wiitjai. Ámin chichaajmena nú Kristuitjai.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nuiṉ ni unuiniamuri̱ táarmiayi tura nuwa̱ja̱i̱ chichaa pujan wáinkiar ti enentáimprurarmiayi. Tumaitiat “¿Warí wakerakmea nuwa̱ja̱i̱ chichaam?” títinian arantukarmiayi.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Nuya̱ṉka nuwa̱ ni yumiri̱n ikiuki péprunam we ashí áentsun tímiayi
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Winiirum íitiarum, shuar ashí wi túramun túruta nu. ¿Juka Krístuittiya?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Tutai péprunmaya̱ jíinkiar Jesus pujamunam wearmiayi.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Jeainiatsa̱i̱ṉ ni unuiniamuri̱ seak tiarmiayi “Uunta, yurumáta.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Tura Jesus tímiayi “Wi yúatniunka takakjai átum nékachman.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ni uniuniamuri̱sha nuámtak anniasarmiayi “¿Chíkich shuar yurumak itiarím tátsuash?” tiarmiayi.
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Tura Jesus tímiayi “Winia akuptukua nuna wakeramuri̱ túrakun tura ni takatri̱n takaakun Wíji̱a̱i̱ṉkia yurumátniua áintsaṉ ikiakáatui.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Átumka “Tuke kuatru nantu árak júuktin taasai” tátsurmek. Túrasha Wi tájarme, shuar wininia nu iistarum. Yus-Chicham ni enentái̱n araamuiti. Tura júuktin tsawant jeayi.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Arakan júaka akinkiatniuiti. Júukmataisha nu shuar uwemprar tuke iwiaaku pujusartatui. Núnisaṉ arakan araana nusha júana nusha mai metek warasartatui.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Tiniu armia nuka nekasaiti: “Chikichik araawai chíkichcha júawai.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Iis, chíkich araakmamu júuktinian akupkaitjarme. Átum araachiatrumek chíkich takasmanum atumsha pachiintiukuitrume” tímiayi.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Tura núwa̱ka péprunam jeá “Ashí wi túramun ujatkayi” takui untsurí̱ shuar Jesusan ti shiir enentáimtusarmiayi. Niisha Samarianmaya̱ shuar ármiayi.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nu asamtai ashí Jesusa̱i̱ taar niiji̱a̱i̱ pujusát tusa seawarmiayi. Tutai Jesus jimiará tsawant nui̱ pujusmiayi.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Nú shuar untsurí̱ ni chichame̱n antukar Jesusan ti shiir enentáimturarmiayi.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Nuyá nuwa̱n tiarmiayi “Yamaikia aya ame chichammiji̱a̱i̱ṉ Jesus enentáimtatsji antsu imia iisha ni chichame̱n anturkaji. Tura nékaji nekas Krístuiti, ashí shuaran Uwemtikin.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jimiará tsawant naṉkaamasmatai Jesus Samaria nuṉkanmaya̱ jiinki Kariréa nuṉkanam wémiayi.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Kariréasha Jesusa nuṉke̱ asamtai, ai̱ṉsha Jesus timia áintsaṉ ámiayi: “Yúsnan etserniun ashí shuar péṉker anturainiawai antsu nuna nuṉke̱ya̱ṉka nin anturainiatsui.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Tuma aiṉ Kariréa nuṉkanam jeamtai auya̱ shuarsha Jerusaréṉnum paskua námpernum wearu ásar tura ashí ni túramun nui̱ wainkia ásar ti shiir awajsarmiayi.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Nuyá Jesus Kaná péprunam atak támiayi. Nu péprunmasha nuik Jesus yumin umutai awajsamiayi. Jesussha nui̱ pujai̱ yajá péprunam Kapernáumnum akupniu takari̱n ámiayi. Ni uchirí̱sha jaa tepemiayi.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Niisha Jesus Jutíanmaya̱ Kariréa nuṉkanam taman antuk Jesusa̱i̱ wémiayi. Tura ni uchirí̱ jákatin tepakui ni je̱e̱n we ni uchirí̱n tsuarat tusa Jesusan seamiayi.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Jesussha tímiayi “Aya aents túrachminian túrakui íisrum aya nú̱ja̱i̱ṉ Winia enentáimtarme.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Tura takari̱n tímiayi “Uunta, winia uchir jáatsa̱i̱ṉ wari winitia.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Nuiṉkia Jesus tímiayi “Je̱e̱mi̱i̱n waketkitia. Yamaikia ame uchiram péṉker ajasai.” Tutai nú aishmaṉ Jesus táman antuk wémiayi.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Ni je̱e̱n jeátemámtai ni takarniuri̱ iṉkiuṉ tiarmiayi “Yamaikia uchiram péṉker ajasai.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Apasha inintrusmiayi nantu urukaim péṉker ajasma.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Nantu pukunta a̱i̱ Jesus “Ame uchiram péṉker ajasai” timia nuní ai̱ṉ michatraiti. Tuma asamtai niisha ashí ni shuari̱sha Jesusan nekas enentáimturarmiayi.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Jesus nu̱ túramuja̱i̱ ni kakarmari̱n jimiará iniakmasmiayi. Nunasha Jutíanmaya̱ jiinki Kariréa nuṉkanam jeá túramiayi.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.