João 4

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Jesus untsurí̱ shuaran ni nemarin awajeawai; kame Juaṉja̱i̱ naṉkaamas untsurí̱ imiaawai” taman Pariseu shuar antukarmiayi.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Nekaska Jesus imiakratchamiayi, antsu ni unuiniamuri̱ túrawarmiayi.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Pariséu nu chichaman antukarman Jesussha nekáa Jutía nuṉkanmaya̱ jiinki Kariréa nuṉkanam waketkimiayi.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Wáketuk Samaria nuṉkanmaani̱ naṉkaamaktiniuyayi.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Samaria nuṉkanam wéak Sekar péprunam jeamiayi. Nu pepru jeastatuk Jakupa nuṉke̱ ámiayi. Jakupsha nu nuṉkan ni uchirí̱n Jusen tí yaunchu susamiayi.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Nui̱sha yumirmat ámiayi. Jakup taurma asamtai “Jakupa yumirmatri̱” tiarmiayi. Tutupin jeamtai Jesussha pimpiki winis yumirmat ayamach pujusmiayi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Nui̱ pujai̱ Samarianmaya̱ nuwa̱ yumí shikiktajtsa támiayi. Tura Jesus “Entsa surusta” tímiayi.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Jesusa unuiniamuri̱sha yurumkan péprunam sumaktajtsa wéaru asamtai aya Jesusak pujumiayi.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Samarianmaya̱ nuwa̱ Jesusan tímiayi “¿Itiura Israer-shuaraitiatmesha Samarianmaya̱ nuwa̱ a̱i̱sha entsa seatam?” Kame Israer-shuar Samarianmaya̱ shuarja̱i̱ṉkia peṉké chichachu ásar nuna tímiayi.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jesussha tímiayi “Yus súamu nékakmeka tura entsa surusta tájam nusha nékakmeka ame antsu seattínme tura Wikia iwiaaku entsan amasaintjai.”
10 Então Jesus disse:
11 Nuwa̱sha tímiayi “Uunta, entsasha ti initiaiti tura shikiktincha takaktsume. ¿Tuyaṉ iwiaaku entsasha surustam?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ii uuntri̱ Jakup ju̱ yumirmatan taur ju̱ya̱nak niisha ni uchirí̱sha ni waakarí̱sha umararmiayi. Nuyá ikiurtamkimiaji. ¿Amesha Jakupja̱i̱ naṉkaamas kakarmakaitiam?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jesussha tímiayi “Ashí shuar ju̱ entsan umarka ataksha kitiamtiatui.
13 Então Jesus disse:
14 Antsu Wi súajna nú entsan umarka peṉké kitiamchattawai. Antsu nu entsa Wi susamuka ni enentái̱n púkunia áintsaṉ tuke pajamtiatui nuja̱i̱ tuke iwaaku pujustí tusa.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Tutai nuwa̱ tímiayi “Uuntá, winiasha nu entsa surusta. Wisha kitiamcha átaj. Tura ju̱ entsancha shikiktinian táchataj” tímiayi.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Nuya̱sha Jesus tímiayi “Áishrum untsukam utitia, turam ju̱i̱ tatá.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Nuwa̱sha “Winia áishur atsawai” tímiayi.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Kame ame áishrum seṉku (5) takusuitme. Yamái takakmena nusha ame áishrumchaiti. Nekas tame.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Nu̱na antuk nuwa̱sha tímiayi “Uunta, ame Yúsnan etserniuchukaitiam.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ii úuntri̱ṉkia tuke Samarianam pujuarmia nu jú̱ nainnium Yúsan tikishmatrarmiayi. Antsu átum Israer-shuar árumna nu aya Jerusaréṉnum Yus tikíshmátratniuiti tárume.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jesus tímiayi “Nuwá, enentáimsata. Tsawant jeattawai átum jú̱ náinniumsha tátsuk tura Jerusaréṉnumsha wétsuk Yus Apa tikishmatratin.
21 Jesus disse:
22 Átum tikishmatrum nuka nékatsrume. Iikia tikishmatrajnia nu nékaji. Israer-shuarnumia̱ Uwemtikkiartin winiakui nékaji.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Tsawant winittiana nu yamái jeayi. Ashí shuar Yus Apan nekas tikishmatainiakka tuke wakanja̱i̱ tuke enentáiji̱a̱i̱sha awajitsuk tikishmatrartatui. Núnisaṉ tikishmatrurat tusa wakerawai Yus Apa.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Yuska Wakaniiti tura ashí Nin tikishmatainia nuka tuke wakaní̱ji̱a̱i̱ tura tuke enentái̱ji̱a̱i̱ awajitsuk tikishmatratin áiniawai.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Nuwa̱sha tímiayi “Anaikiamua nu tátiniaiti. Nusha Krístuiti. Niisha taa ashí jintintramattaji.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jesus tímiayi “Wiitjai. Ámin chichaajmena nú Kristuitjai.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Nuiṉ ni unuiniamuri̱ táarmiayi tura nuwa̱ja̱i̱ chichaa pujan wáinkiar ti enentáimprurarmiayi. Tumaitiat “¿Warí wakerakmea nuwa̱ja̱i̱ chichaam?” títinian arantukarmiayi.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Nuya̱ṉka nuwa̱ ni yumiri̱n ikiuki péprunam we ashí áentsun tímiayi
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Winiirum íitiarum, shuar ashí wi túramun túruta nu. ¿Juka Krístuittiya?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Tutai péprunmaya̱ jíinkiar Jesus pujamunam wearmiayi.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Jeainiatsa̱i̱ṉ ni unuiniamuri̱ seak tiarmiayi “Uunta, yurumáta.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Tura Jesus tímiayi “Wi yúatniunka takakjai átum nékachman.”
32 Jesus respondeu:
33 Ni uniuniamuri̱sha nuámtak anniasarmiayi “¿Chíkich shuar yurumak itiarím tátsuash?” tiarmiayi.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Tura Jesus tímiayi “Winia akuptukua nuna wakeramuri̱ túrakun tura ni takatri̱n takaakun Wíji̱a̱i̱ṉkia yurumátniua áintsaṉ ikiakáatui.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Átumka “Tuke kuatru nantu árak júuktin taasai” tátsurmek. Túrasha Wi tájarme, shuar wininia nu iistarum. Yus-Chicham ni enentái̱n araamuiti. Tura júuktin tsawant jeayi.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Arakan júaka akinkiatniuiti. Júukmataisha nu shuar uwemprar tuke iwiaaku pujusartatui. Núnisaṉ arakan araana nusha júana nusha mai metek warasartatui.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Tiniu armia nuka nekasaiti: “Chikichik araawai chíkichcha júawai.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Iis, chíkich araakmamu júuktinian akupkaitjarme. Átum araachiatrumek chíkich takasmanum atumsha pachiintiukuitrume” tímiayi.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Tura núwa̱ka péprunam jeá “Ashí wi túramun ujatkayi” takui untsurí̱ shuar Jesusan ti shiir enentáimtusarmiayi. Niisha Samarianmaya̱ shuar ármiayi.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Nu asamtai ashí Jesusa̱i̱ taar niiji̱a̱i̱ pujusát tusa seawarmiayi. Tutai Jesus jimiará tsawant nui̱ pujusmiayi.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Nú shuar untsurí̱ ni chichame̱n antukar Jesusan ti shiir enentáimturarmiayi.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Nuyá nuwa̱n tiarmiayi “Yamaikia aya ame chichammiji̱a̱i̱ṉ Jesus enentáimtatsji antsu imia iisha ni chichame̱n anturkaji. Tura nékaji nekas Krístuiti, ashí shuaran Uwemtikin.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Jimiará tsawant naṉkaamasmatai Jesus Samaria nuṉkanmaya̱ jiinki Kariréa nuṉkanam wémiayi.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Kariréasha Jesusa nuṉke̱ asamtai, ai̱ṉsha Jesus timia áintsaṉ ámiayi: “Yúsnan etserniun ashí shuar péṉker anturainiawai antsu nuna nuṉke̱ya̱ṉka nin anturainiatsui.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Tuma aiṉ Kariréa nuṉkanam jeamtai auya̱ shuarsha Jerusaréṉnum paskua námpernum wearu ásar tura ashí ni túramun nui̱ wainkia ásar ti shiir awajsarmiayi.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Nuyá Jesus Kaná péprunam atak támiayi. Nu péprunmasha nuik Jesus yumin umutai awajsamiayi. Jesussha nui̱ pujai̱ yajá péprunam Kapernáumnum akupniu takari̱n ámiayi. Ni uchirí̱sha jaa tepemiayi.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Niisha Jesus Jutíanmaya̱ Kariréa nuṉkanam taman antuk Jesusa̱i̱ wémiayi. Tura ni uchirí̱ jákatin tepakui ni je̱e̱n we ni uchirí̱n tsuarat tusa Jesusan seamiayi.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesussha tímiayi “Aya aents túrachminian túrakui íisrum aya nú̱ja̱i̱ṉ Winia enentáimtarme.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Tura takari̱n tímiayi “Uunta, winia uchir jáatsa̱i̱ṉ wari winitia.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Nuiṉkia Jesus tímiayi “Je̱e̱mi̱i̱n waketkitia. Yamaikia ame uchiram péṉker ajasai.” Tutai nú aishmaṉ Jesus táman antuk wémiayi.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ni je̱e̱n jeátemámtai ni takarniuri̱ iṉkiuṉ tiarmiayi “Yamaikia uchiram péṉker ajasai.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Apasha inintrusmiayi nantu urukaim péṉker ajasma.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Nantu pukunta a̱i̱ Jesus “Ame uchiram péṉker ajasai” timia nuní ai̱ṉ michatraiti. Tuma asamtai niisha ashí ni shuari̱sha Jesusan nekas enentáimturarmiayi.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jesus nu̱ túramuja̱i̱ ni kakarmari̱n jimiará iniakmasmiayi. Nunasha Jutíanmaya̱ jiinki Kariréa nuṉkanam jeá túramiayi.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.