João 11

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Petania péprunam áishmaṉ, ni naari̱ Rásaru, jaa pujumiayi. Nu péprunam Marí ni ka̱i̱ji̱a̱i̱ Mártaja̱i̱ pujumiayi.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Niisha Rásaru umai ármiayi. Nu Marisha ukunmaṉka kuṉkuinian sumak Jesusan kuer ni intiashí̱ji̱a̱i̱ japirmiayi.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Tura Rásaru jaakui ni umai̱ Jesusan chichaman akuptuiniak tiarmiayi “Uunta, ame amikrum jaawai.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Jesussha nuna antuk tímiayi “Tuke jakataj tusa jaatsui. Antsu Yusa kakarmari̱sha tura ni Uchirí̱ kakarmari̱sha jú̱ suṉkur tsuármanum paant atí tusa jaawai.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jesus Mártancha ni ka̱i̱ncha tura ni umai̱ Rásaruncha nekas aneemiayi.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Túmaitiat Rásaru jaawai taman antukiat ni pujamunam jimiará tsawant pujusmiayi.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Nuyá ni unuiniamuri̱n “Ataksha Jutía nuṉkanam wetái” tímiayi.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Tura ni unuiniamuri̱sha tiarmiayi “Uunta, nuiksha Israer-shuar kayaja̱i̱ tukurmar mantamatai tícharmaka. ¿Nui̱ ataksha wétai támek?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Jesussha ju̱ métek-taku chichaman tímiayi “Tsawa̱i̱kia páantchakait. Tsawa̱i̱ wekaana nu paant asamtai tukumkashtatui.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Tura kashi wekaana nusha kirit asamtai tukumkáttawai. Núnisaṉ Wíi tuke pujakun winia takatrun takastiniaitjai. Túraknasha itiurchatan wáinkiashtatjai.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Nuyásha Jesus atak tímiayi “Ii amikri̱ Rásaru kanarai. Wi ishintiartatjai.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Tutai ni unuiniamuri̱ tiarmiayi “Uunta, aya kanarka nui̱ṉkia péṉker ajastatui.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Jesuska Rásaru jakamu nékayat “kanarai” tímiayi. Tura ni unuiniamuri̱ Rásaru kajinmakua áintsaṉ kanarai enentáimprarmiayi.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Jesus nuikia ti paant tímiayi “Rásaru yamaikia jakayi.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Tura nui̱ pujuscha asan kúntuts pujatsjai. Jean túrattajna nu íisrum ti nekas enentáimtursattarme. Nuna nekaan shiir enentáimjai. Wátsek, iyutai.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Nuyá Jimiampramu Tumas chíkich unuiniamuri̱ nui̱ armia nuna “Iisha weri Niiji̱a̱i̱ métek jakatai” tímiayi.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Nui̱ taa, Rásarun kuatru tsawant ikiusman wáinkiamiayi.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Petania pépruka Jerusaréṉnumia̱ menaintiú kirumitru áinis tíjiu̱chiiti.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Tuma asamtai untsuri̱ Israer-shuar Mártasha Marísha, ni umai̱ jakamtai uutkui atsaṉkrataj tusa weriarmiayi.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Mártasha Jesus tíjiu̱ch ajasun nekáa iṉkiuṉtajtsa wémiayi. Antsu Marikia je̱á pujumiayi.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Tura Marta Jesusan iṉkiuṉ tímiayi “Uunta, Ame pujakminkia winia umar jákacha̱a̱yi.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tura tuke nékajai ashí Yus seamna nuna súramui.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Jesussha tímiayi “Ame umaimisha nantaktiatui.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Mártasha tímiayi “Nekas, ashí amuamunam jákaru nantaktin tsawantai̱ nantaktiatui. Nuna nékajai.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Nuyá Jesus tímiayi “Iwiaaku átinia nérentin asan Wikia iniantkartiniaitjai. Winia enentáimturna nuka jakasha nantaktiatui.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Tura ashí iwiaaku pujana nusha Winia enentáimturaka peṉke jákashtatui. ¿Nu nekasaiti tu enentáimtamek?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Niisha “Ee, Uunta, ame Yusa Uchirí̱nme. Krístuitme, uwemtikkiartin jú̱ nuṉkanam tátinia nu” tímiayi.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Mártasha nuna ti̱, ni ka̱i̱ Marin untsuk ú̱u̱kaṉ tímiayi “Uunt ju̱i̱ taa untsurmawai.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Marisha nuna antuk wárik wajaki Jesusa iyuttsa wémiayi.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Jesussha péprunam jeatsuk Marta iṉkiuṉmanum pujumiayi.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Marí wari wajaki wématai Israer-shuar nu je̱a̱nam atsaṉkrattsa pujuiniasha nuna íisar weriarmiayi. Iwiarsamunam úuttiasa wéatsuash tusa weriarmiayi.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Marisha Jesus pujamunam jeá tikishmatar tímiayi “Uunta, Ame pujakminkia winia umar jákacha̱a̱yi.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Jesussha Marincha tura niiji̱a̱i̱ úutuncha wáiniak wáitnentaimta asa ti kúntuts pujusmiayi.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Tura “Tui̱ iwiarsamarum” tímiayi.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Jesussha úutmiayi.
35 Jesus chorou.
36 Israer-shuarsha “Ti aneatsuk” tiarmiayi.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Tura chíkich “Kusuru tsuáruchukait. Nii pujakuisha Rásaru jáka̱a̱mpiash” tiarmiayi.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Jesussha ti kuntuts enentáimiar iwiarsamunam weankámiayi. Náinnium asa paka taurma áuyayi. Tura kaya atutkamuyayi.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Tura Jesus “Kaya jurustarum” tímiayi.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Tura Jesus tímiayi “Yus enentáimtakmeka Yusa kakarmari̱ wáinkiattame tíchamkajam.”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Nuikia kayari̱n uratiarmatai Jesus nayaimpin iis tímiayi “Aparu, Winia anturtakmin yumiṉsajme.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Winiasha tuke anturtame tura ju̱ shuaran péṉker enentáimtikrataj tusan tajai. Ame akuptukuitmena nuna nekarmawarti.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Nuna tinia kakaram untsuak “Rásaru jíinkitia” tímiayi.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Nuja̱i̱ṉkia penuarmartiuk jiinkimiayi. Yapinmasha ja̱a̱nchji̱a̱i̱ ijiamuyayi. Tura Jesus “Atirtarum. Wéti” tímiayi.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Untsurí̱ Israer-shuar Marin nemariaru Jesus túramun íisar enentáimtusarmiayi.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Tura chíkichkia Pariséunam wear Jesus túramun ujakarmiayi.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Nuna antukar Pariséusha Israer-patri úuntri̱sha ashí naamka uunt armia nuja̱i̱ iruntrar tiarmiayi “¿Warí itiurkamniait? Nu shuarka aentsti tujintiamun ti túratsuk.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Aya jú̱nik iniaiyakrinkia ashí shuar Nin enentáimtuschartatuak. Nuyá Rúmanmaya̱ apach taar mesetan najanawartatui tura in amutmakar Yusa Uunt Je̱e̱ncha emesrartatui.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Nu uwitin Kaipias Israer-patri uuntri̱yayi. Niisha tímiayi “Átumka nékatsrume.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 ¿Ashí Israer-shuar mesertin péṉkerkait. Antsu aya chikichik shuar jákatin péṉkerchakait?” tímiayi.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Kaipiaska aya ni enentáimmiaja̱i̱ṉ tíchamiayi. Antsu nu uwitin Israer-patri uuntri̱ asamtai Yus nuna enentáimtikramiayi. Núja̱i̱ṉkia Israer-shuar Jesus jaruktinian ujakmiayi.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Tura aya Israer-shuarnakcha antsu niiji̱a̱i̱sha ashí nuṉkanam Yus-shuar ajasarun irurtajtsa jákatniuyi.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Tuma asamtai nu tsawantiniṉ Israer-shuara uuntri̱ Jesus máatai tusar áujmatsarmiayi.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Nu asamtai Jesus paant wantiniak Israer-shuarnum wekaichmiayi. Antsu Jutía nuṉkanmaya̱ jiinki atsamu nuṉkanam Eprain pepru tíjiu̱ch wémiayi. Tura nui̱ pujusmiayi ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Israer-shuara namperi̱ paskua ishichik jatemsamtai untsurí̱ shuar yajá péprunmaya̱ Jerusaréṉnum káunkarmiayi. Kame paskua jeatsa̱i̱ṉ Muisais timia núnisaṉ ni a̱ya̱shí̱sha enentái̱sha iwiarnarat tusa wakeriarmiayi.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Jesusnasha e̱a̱k yujarmiayi. Tura Yusa Uunt Je̱e̱n pujusar nuamtak aniniaisar “¿Warí enentáimiam. Jístanam tatimpiash?” tiarmiayi.
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Pariséusha Israer-patri uuntri̱sha akupainiak “Jesus pujá nekaamka ujatkata” tiarmiayi. Jesusan sepunam eṉkeatai tusar tiarmiayi.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.