João 11

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Petania péprunam áishmaṉ, ni naari̱ Rásaru, jaa pujumiayi. Nu péprunam Marí ni ka̱i̱ji̱a̱i̱ Mártaja̱i̱ pujumiayi.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Niisha Rásaru umai ármiayi. Nu Marisha ukunmaṉka kuṉkuinian sumak Jesusan kuer ni intiashí̱ji̱a̱i̱ japirmiayi.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Tura Rásaru jaakui ni umai̱ Jesusan chichaman akuptuiniak tiarmiayi “Uunta, ame amikrum jaawai.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jesussha nuna antuk tímiayi “Tuke jakataj tusa jaatsui. Antsu Yusa kakarmari̱sha tura ni Uchirí̱ kakarmari̱sha jú̱ suṉkur tsuármanum paant atí tusa jaawai.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesus Mártancha ni ka̱i̱ncha tura ni umai̱ Rásaruncha nekas aneemiayi.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Túmaitiat Rásaru jaawai taman antukiat ni pujamunam jimiará tsawant pujusmiayi.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Nuyá ni unuiniamuri̱n “Ataksha Jutía nuṉkanam wetái” tímiayi.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Tura ni unuiniamuri̱sha tiarmiayi “Uunta, nuiksha Israer-shuar kayaja̱i̱ tukurmar mantamatai tícharmaka. ¿Nui̱ ataksha wétai támek?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesussha ju̱ métek-taku chichaman tímiayi “Tsawa̱i̱kia páantchakait. Tsawa̱i̱ wekaana nu paant asamtai tukumkashtatui.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Tura kashi wekaana nusha kirit asamtai tukumkáttawai. Núnisaṉ Wíi tuke pujakun winia takatrun takastiniaitjai. Túraknasha itiurchatan wáinkiashtatjai.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nuyásha Jesus atak tímiayi “Ii amikri̱ Rásaru kanarai. Wi ishintiartatjai.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Tutai ni unuiniamuri̱ tiarmiayi “Uunta, aya kanarka nui̱ṉkia péṉker ajastatui.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Jesuska Rásaru jakamu nékayat “kanarai” tímiayi. Tura ni unuiniamuri̱ Rásaru kajinmakua áintsaṉ kanarai enentáimprarmiayi.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Jesus nuikia ti paant tímiayi “Rásaru yamaikia jakayi.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Tura nui̱ pujuscha asan kúntuts pujatsjai. Jean túrattajna nu íisrum ti nekas enentáimtursattarme. Nuna nekaan shiir enentáimjai. Wátsek, iyutai.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Nuyá Jimiampramu Tumas chíkich unuiniamuri̱ nui̱ armia nuna “Iisha weri Niiji̱a̱i̱ métek jakatai” tímiayi.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Nui̱ taa, Rásarun kuatru tsawant ikiusman wáinkiamiayi.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Petania pépruka Jerusaréṉnumia̱ menaintiú kirumitru áinis tíjiu̱chiiti.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Tuma asamtai untsuri̱ Israer-shuar Mártasha Marísha, ni umai̱ jakamtai uutkui atsaṉkrataj tusa weriarmiayi.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Mártasha Jesus tíjiu̱ch ajasun nekáa iṉkiuṉtajtsa wémiayi. Antsu Marikia je̱á pujumiayi.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Tura Marta Jesusan iṉkiuṉ tímiayi “Uunta, Ame pujakminkia winia umar jákacha̱a̱yi.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Tura tuke nékajai ashí Yus seamna nuna súramui.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesussha tímiayi “Ame umaimisha nantaktiatui.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mártasha tímiayi “Nekas, ashí amuamunam jákaru nantaktin tsawantai̱ nantaktiatui. Nuna nékajai.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nuyá Jesus tímiayi “Iwiaaku átinia nérentin asan Wikia iniantkartiniaitjai. Winia enentáimturna nuka jakasha nantaktiatui.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Tura ashí iwiaaku pujana nusha Winia enentáimturaka peṉke jákashtatui. ¿Nu nekasaiti tu enentáimtamek?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Niisha “Ee, Uunta, ame Yusa Uchirí̱nme. Krístuitme, uwemtikkiartin jú̱ nuṉkanam tátinia nu” tímiayi.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mártasha nuna ti̱, ni ka̱i̱ Marin untsuk ú̱u̱kaṉ tímiayi “Uunt ju̱i̱ taa untsurmawai.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Marisha nuna antuk wárik wajaki Jesusa iyuttsa wémiayi.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Jesussha péprunam jeatsuk Marta iṉkiuṉmanum pujumiayi.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Marí wari wajaki wématai Israer-shuar nu je̱a̱nam atsaṉkrattsa pujuiniasha nuna íisar weriarmiayi. Iwiarsamunam úuttiasa wéatsuash tusa weriarmiayi.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Marisha Jesus pujamunam jeá tikishmatar tímiayi “Uunta, Ame pujakminkia winia umar jákacha̱a̱yi.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesussha Marincha tura niiji̱a̱i̱ úutuncha wáiniak wáitnentaimta asa ti kúntuts pujusmiayi.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Tura “Tui̱ iwiarsamarum” tímiayi.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesussha úutmiayi.
35 Jesus chorou.
36 Israer-shuarsha “Ti aneatsuk” tiarmiayi.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Tura chíkich “Kusuru tsuáruchukait. Nii pujakuisha Rásaru jáka̱a̱mpiash” tiarmiayi.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Jesussha ti kuntuts enentáimiar iwiarsamunam weankámiayi. Náinnium asa paka taurma áuyayi. Tura kaya atutkamuyayi.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Tura Jesus “Kaya jurustarum” tímiayi.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Tura Jesus tímiayi “Yus enentáimtakmeka Yusa kakarmari̱ wáinkiattame tíchamkajam.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Nuikia kayari̱n uratiarmatai Jesus nayaimpin iis tímiayi “Aparu, Winia anturtakmin yumiṉsajme.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Winiasha tuke anturtame tura ju̱ shuaran péṉker enentáimtikrataj tusan tajai. Ame akuptukuitmena nuna nekarmawarti.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Nuna tinia kakaram untsuak “Rásaru jíinkitia” tímiayi.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nuja̱i̱ṉkia penuarmartiuk jiinkimiayi. Yapinmasha ja̱a̱nchji̱a̱i̱ ijiamuyayi. Tura Jesus “Atirtarum. Wéti” tímiayi.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Untsurí̱ Israer-shuar Marin nemariaru Jesus túramun íisar enentáimtusarmiayi.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tura chíkichkia Pariséunam wear Jesus túramun ujakarmiayi.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Nuna antukar Pariséusha Israer-patri úuntri̱sha ashí naamka uunt armia nuja̱i̱ iruntrar tiarmiayi “¿Warí itiurkamniait? Nu shuarka aentsti tujintiamun ti túratsuk.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Aya jú̱nik iniaiyakrinkia ashí shuar Nin enentáimtuschartatuak. Nuyá Rúmanmaya̱ apach taar mesetan najanawartatui tura in amutmakar Yusa Uunt Je̱e̱ncha emesrartatui.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Nu uwitin Kaipias Israer-patri uuntri̱yayi. Niisha tímiayi “Átumka nékatsrume.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 ¿Ashí Israer-shuar mesertin péṉkerkait. Antsu aya chikichik shuar jákatin péṉkerchakait?” tímiayi.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Kaipiaska aya ni enentáimmiaja̱i̱ṉ tíchamiayi. Antsu nu uwitin Israer-patri uuntri̱ asamtai Yus nuna enentáimtikramiayi. Núja̱i̱ṉkia Israer-shuar Jesus jaruktinian ujakmiayi.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Tura aya Israer-shuarnakcha antsu niiji̱a̱i̱sha ashí nuṉkanam Yus-shuar ajasarun irurtajtsa jákatniuyi.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Tuma asamtai nu tsawantiniṉ Israer-shuara uuntri̱ Jesus máatai tusar áujmatsarmiayi.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Nu asamtai Jesus paant wantiniak Israer-shuarnum wekaichmiayi. Antsu Jutía nuṉkanmaya̱ jiinki atsamu nuṉkanam Eprain pepru tíjiu̱ch wémiayi. Tura nui̱ pujusmiayi ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Israer-shuara namperi̱ paskua ishichik jatemsamtai untsurí̱ shuar yajá péprunmaya̱ Jerusaréṉnum káunkarmiayi. Kame paskua jeatsa̱i̱ṉ Muisais timia núnisaṉ ni a̱ya̱shí̱sha enentái̱sha iwiarnarat tusa wakeriarmiayi.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Jesusnasha e̱a̱k yujarmiayi. Tura Yusa Uunt Je̱e̱n pujusar nuamtak aniniaisar “¿Warí enentáimiam. Jístanam tatimpiash?” tiarmiayi.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Pariséusha Israer-patri uuntri̱sha akupainiak “Jesus pujá nekaamka ujatkata” tiarmiayi. Jesusan sepunam eṉkeatai tusar tiarmiayi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.