João 11

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Petania péprunam áishmaṉ, ni naari̱ Rásaru, jaa pujumiayi. Nu péprunam Marí ni ka̱i̱ji̱a̱i̱ Mártaja̱i̱ pujumiayi.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Niisha Rásaru umai ármiayi. Nu Marisha ukunmaṉka kuṉkuinian sumak Jesusan kuer ni intiashí̱ji̱a̱i̱ japirmiayi.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Tura Rásaru jaakui ni umai̱ Jesusan chichaman akuptuiniak tiarmiayi “Uunta, ame amikrum jaawai.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Jesussha nuna antuk tímiayi “Tuke jakataj tusa jaatsui. Antsu Yusa kakarmari̱sha tura ni Uchirí̱ kakarmari̱sha jú̱ suṉkur tsuármanum paant atí tusa jaawai.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jesus Mártancha ni ka̱i̱ncha tura ni umai̱ Rásaruncha nekas aneemiayi.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Túmaitiat Rásaru jaawai taman antukiat ni pujamunam jimiará tsawant pujusmiayi.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Nuyá ni unuiniamuri̱n “Ataksha Jutía nuṉkanam wetái” tímiayi.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tura ni unuiniamuri̱sha tiarmiayi “Uunta, nuiksha Israer-shuar kayaja̱i̱ tukurmar mantamatai tícharmaka. ¿Nui̱ ataksha wétai támek?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesussha ju̱ métek-taku chichaman tímiayi “Tsawa̱i̱kia páantchakait. Tsawa̱i̱ wekaana nu paant asamtai tukumkashtatui.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Tura kashi wekaana nusha kirit asamtai tukumkáttawai. Núnisaṉ Wíi tuke pujakun winia takatrun takastiniaitjai. Túraknasha itiurchatan wáinkiashtatjai.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nuyásha Jesus atak tímiayi “Ii amikri̱ Rásaru kanarai. Wi ishintiartatjai.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Tutai ni unuiniamuri̱ tiarmiayi “Uunta, aya kanarka nui̱ṉkia péṉker ajastatui.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesuska Rásaru jakamu nékayat “kanarai” tímiayi. Tura ni unuiniamuri̱ Rásaru kajinmakua áintsaṉ kanarai enentáimprarmiayi.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Jesus nuikia ti paant tímiayi “Rásaru yamaikia jakayi.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Tura nui̱ pujuscha asan kúntuts pujatsjai. Jean túrattajna nu íisrum ti nekas enentáimtursattarme. Nuna nekaan shiir enentáimjai. Wátsek, iyutai.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Nuyá Jimiampramu Tumas chíkich unuiniamuri̱ nui̱ armia nuna “Iisha weri Niiji̱a̱i̱ métek jakatai” tímiayi.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Nui̱ taa, Rásarun kuatru tsawant ikiusman wáinkiamiayi.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Petania pépruka Jerusaréṉnumia̱ menaintiú kirumitru áinis tíjiu̱chiiti.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Tuma asamtai untsuri̱ Israer-shuar Mártasha Marísha, ni umai̱ jakamtai uutkui atsaṉkrataj tusa weriarmiayi.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Mártasha Jesus tíjiu̱ch ajasun nekáa iṉkiuṉtajtsa wémiayi. Antsu Marikia je̱á pujumiayi.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Tura Marta Jesusan iṉkiuṉ tímiayi “Uunta, Ame pujakminkia winia umar jákacha̱a̱yi.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Tura tuke nékajai ashí Yus seamna nuna súramui.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesussha tímiayi “Ame umaimisha nantaktiatui.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mártasha tímiayi “Nekas, ashí amuamunam jákaru nantaktin tsawantai̱ nantaktiatui. Nuna nékajai.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nuyá Jesus tímiayi “Iwiaaku átinia nérentin asan Wikia iniantkartiniaitjai. Winia enentáimturna nuka jakasha nantaktiatui.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Tura ashí iwiaaku pujana nusha Winia enentáimturaka peṉke jákashtatui. ¿Nu nekasaiti tu enentáimtamek?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Niisha “Ee, Uunta, ame Yusa Uchirí̱nme. Krístuitme, uwemtikkiartin jú̱ nuṉkanam tátinia nu” tímiayi.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mártasha nuna ti̱, ni ka̱i̱ Marin untsuk ú̱u̱kaṉ tímiayi “Uunt ju̱i̱ taa untsurmawai.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Marisha nuna antuk wárik wajaki Jesusa iyuttsa wémiayi.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Jesussha péprunam jeatsuk Marta iṉkiuṉmanum pujumiayi.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Marí wari wajaki wématai Israer-shuar nu je̱a̱nam atsaṉkrattsa pujuiniasha nuna íisar weriarmiayi. Iwiarsamunam úuttiasa wéatsuash tusa weriarmiayi.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Marisha Jesus pujamunam jeá tikishmatar tímiayi “Uunta, Ame pujakminkia winia umar jákacha̱a̱yi.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesussha Marincha tura niiji̱a̱i̱ úutuncha wáiniak wáitnentaimta asa ti kúntuts pujusmiayi.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Tura “Tui̱ iwiarsamarum” tímiayi.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Jesussha úutmiayi.
35 Jesus chorou.
36 Israer-shuarsha “Ti aneatsuk” tiarmiayi.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Tura chíkich “Kusuru tsuáruchukait. Nii pujakuisha Rásaru jáka̱a̱mpiash” tiarmiayi.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Jesussha ti kuntuts enentáimiar iwiarsamunam weankámiayi. Náinnium asa paka taurma áuyayi. Tura kaya atutkamuyayi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Tura Jesus “Kaya jurustarum” tímiayi.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Tura Jesus tímiayi “Yus enentáimtakmeka Yusa kakarmari̱ wáinkiattame tíchamkajam.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Nuikia kayari̱n uratiarmatai Jesus nayaimpin iis tímiayi “Aparu, Winia anturtakmin yumiṉsajme.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Winiasha tuke anturtame tura ju̱ shuaran péṉker enentáimtikrataj tusan tajai. Ame akuptukuitmena nuna nekarmawarti.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nuna tinia kakaram untsuak “Rásaru jíinkitia” tímiayi.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nuja̱i̱ṉkia penuarmartiuk jiinkimiayi. Yapinmasha ja̱a̱nchji̱a̱i̱ ijiamuyayi. Tura Jesus “Atirtarum. Wéti” tímiayi.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Untsurí̱ Israer-shuar Marin nemariaru Jesus túramun íisar enentáimtusarmiayi.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Tura chíkichkia Pariséunam wear Jesus túramun ujakarmiayi.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Nuna antukar Pariséusha Israer-patri úuntri̱sha ashí naamka uunt armia nuja̱i̱ iruntrar tiarmiayi “¿Warí itiurkamniait? Nu shuarka aentsti tujintiamun ti túratsuk.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Aya jú̱nik iniaiyakrinkia ashí shuar Nin enentáimtuschartatuak. Nuyá Rúmanmaya̱ apach taar mesetan najanawartatui tura in amutmakar Yusa Uunt Je̱e̱ncha emesrartatui.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Nu uwitin Kaipias Israer-patri uuntri̱yayi. Niisha tímiayi “Átumka nékatsrume.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 ¿Ashí Israer-shuar mesertin péṉkerkait. Antsu aya chikichik shuar jákatin péṉkerchakait?” tímiayi.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaipiaska aya ni enentáimmiaja̱i̱ṉ tíchamiayi. Antsu nu uwitin Israer-patri uuntri̱ asamtai Yus nuna enentáimtikramiayi. Núja̱i̱ṉkia Israer-shuar Jesus jaruktinian ujakmiayi.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Tura aya Israer-shuarnakcha antsu niiji̱a̱i̱sha ashí nuṉkanam Yus-shuar ajasarun irurtajtsa jákatniuyi.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Tuma asamtai nu tsawantiniṉ Israer-shuara uuntri̱ Jesus máatai tusar áujmatsarmiayi.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Nu asamtai Jesus paant wantiniak Israer-shuarnum wekaichmiayi. Antsu Jutía nuṉkanmaya̱ jiinki atsamu nuṉkanam Eprain pepru tíjiu̱ch wémiayi. Tura nui̱ pujusmiayi ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Israer-shuara namperi̱ paskua ishichik jatemsamtai untsurí̱ shuar yajá péprunmaya̱ Jerusaréṉnum káunkarmiayi. Kame paskua jeatsa̱i̱ṉ Muisais timia núnisaṉ ni a̱ya̱shí̱sha enentái̱sha iwiarnarat tusa wakeriarmiayi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Jesusnasha e̱a̱k yujarmiayi. Tura Yusa Uunt Je̱e̱n pujusar nuamtak aniniaisar “¿Warí enentáimiam. Jístanam tatimpiash?” tiarmiayi.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Pariséusha Israer-patri uuntri̱sha akupainiak “Jesus pujá nekaamka ujatkata” tiarmiayi. Jesusan sepunam eṉkeatai tusar tiarmiayi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.