João 11

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Petania péprunam áishmaṉ, ni naari̱ Rásaru, jaa pujumiayi. Nu péprunam Marí ni ka̱i̱ji̱a̱i̱ Mártaja̱i̱ pujumiayi.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Niisha Rásaru umai ármiayi. Nu Marisha ukunmaṉka kuṉkuinian sumak Jesusan kuer ni intiashí̱ji̱a̱i̱ japirmiayi.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Tura Rásaru jaakui ni umai̱ Jesusan chichaman akuptuiniak tiarmiayi “Uunta, ame amikrum jaawai.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jesussha nuna antuk tímiayi “Tuke jakataj tusa jaatsui. Antsu Yusa kakarmari̱sha tura ni Uchirí̱ kakarmari̱sha jú̱ suṉkur tsuármanum paant atí tusa jaawai.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesus Mártancha ni ka̱i̱ncha tura ni umai̱ Rásaruncha nekas aneemiayi.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Túmaitiat Rásaru jaawai taman antukiat ni pujamunam jimiará tsawant pujusmiayi.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Nuyá ni unuiniamuri̱n “Ataksha Jutía nuṉkanam wetái” tímiayi.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tura ni unuiniamuri̱sha tiarmiayi “Uunta, nuiksha Israer-shuar kayaja̱i̱ tukurmar mantamatai tícharmaka. ¿Nui̱ ataksha wétai támek?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jesussha ju̱ métek-taku chichaman tímiayi “Tsawa̱i̱kia páantchakait. Tsawa̱i̱ wekaana nu paant asamtai tukumkashtatui.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Tura kashi wekaana nusha kirit asamtai tukumkáttawai. Núnisaṉ Wíi tuke pujakun winia takatrun takastiniaitjai. Túraknasha itiurchatan wáinkiashtatjai.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Nuyásha Jesus atak tímiayi “Ii amikri̱ Rásaru kanarai. Wi ishintiartatjai.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Tutai ni unuiniamuri̱ tiarmiayi “Uunta, aya kanarka nui̱ṉkia péṉker ajastatui.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Jesuska Rásaru jakamu nékayat “kanarai” tímiayi. Tura ni unuiniamuri̱ Rásaru kajinmakua áintsaṉ kanarai enentáimprarmiayi.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Jesus nuikia ti paant tímiayi “Rásaru yamaikia jakayi.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Tura nui̱ pujuscha asan kúntuts pujatsjai. Jean túrattajna nu íisrum ti nekas enentáimtursattarme. Nuna nekaan shiir enentáimjai. Wátsek, iyutai.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Nuyá Jimiampramu Tumas chíkich unuiniamuri̱ nui̱ armia nuna “Iisha weri Niiji̱a̱i̱ métek jakatai” tímiayi.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Nui̱ taa, Rásarun kuatru tsawant ikiusman wáinkiamiayi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Petania pépruka Jerusaréṉnumia̱ menaintiú kirumitru áinis tíjiu̱chiiti.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Tuma asamtai untsuri̱ Israer-shuar Mártasha Marísha, ni umai̱ jakamtai uutkui atsaṉkrataj tusa weriarmiayi.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mártasha Jesus tíjiu̱ch ajasun nekáa iṉkiuṉtajtsa wémiayi. Antsu Marikia je̱á pujumiayi.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Tura Marta Jesusan iṉkiuṉ tímiayi “Uunta, Ame pujakminkia winia umar jákacha̱a̱yi.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tura tuke nékajai ashí Yus seamna nuna súramui.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jesussha tímiayi “Ame umaimisha nantaktiatui.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mártasha tímiayi “Nekas, ashí amuamunam jákaru nantaktin tsawantai̱ nantaktiatui. Nuna nékajai.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Nuyá Jesus tímiayi “Iwiaaku átinia nérentin asan Wikia iniantkartiniaitjai. Winia enentáimturna nuka jakasha nantaktiatui.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Tura ashí iwiaaku pujana nusha Winia enentáimturaka peṉke jákashtatui. ¿Nu nekasaiti tu enentáimtamek?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Niisha “Ee, Uunta, ame Yusa Uchirí̱nme. Krístuitme, uwemtikkiartin jú̱ nuṉkanam tátinia nu” tímiayi.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mártasha nuna ti̱, ni ka̱i̱ Marin untsuk ú̱u̱kaṉ tímiayi “Uunt ju̱i̱ taa untsurmawai.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Marisha nuna antuk wárik wajaki Jesusa iyuttsa wémiayi.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jesussha péprunam jeatsuk Marta iṉkiuṉmanum pujumiayi.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Marí wari wajaki wématai Israer-shuar nu je̱a̱nam atsaṉkrattsa pujuiniasha nuna íisar weriarmiayi. Iwiarsamunam úuttiasa wéatsuash tusa weriarmiayi.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Marisha Jesus pujamunam jeá tikishmatar tímiayi “Uunta, Ame pujakminkia winia umar jákacha̱a̱yi.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesussha Marincha tura niiji̱a̱i̱ úutuncha wáiniak wáitnentaimta asa ti kúntuts pujusmiayi.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Tura “Tui̱ iwiarsamarum” tímiayi.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesussha úutmiayi.
35 Jesus chorou.
36 Israer-shuarsha “Ti aneatsuk” tiarmiayi.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Tura chíkich “Kusuru tsuáruchukait. Nii pujakuisha Rásaru jáka̱a̱mpiash” tiarmiayi.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jesussha ti kuntuts enentáimiar iwiarsamunam weankámiayi. Náinnium asa paka taurma áuyayi. Tura kaya atutkamuyayi.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Tura Jesus “Kaya jurustarum” tímiayi.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Tura Jesus tímiayi “Yus enentáimtakmeka Yusa kakarmari̱ wáinkiattame tíchamkajam.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Nuikia kayari̱n uratiarmatai Jesus nayaimpin iis tímiayi “Aparu, Winia anturtakmin yumiṉsajme.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Winiasha tuke anturtame tura ju̱ shuaran péṉker enentáimtikrataj tusan tajai. Ame akuptukuitmena nuna nekarmawarti.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Nuna tinia kakaram untsuak “Rásaru jíinkitia” tímiayi.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Nuja̱i̱ṉkia penuarmartiuk jiinkimiayi. Yapinmasha ja̱a̱nchji̱a̱i̱ ijiamuyayi. Tura Jesus “Atirtarum. Wéti” tímiayi.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Untsurí̱ Israer-shuar Marin nemariaru Jesus túramun íisar enentáimtusarmiayi.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Tura chíkichkia Pariséunam wear Jesus túramun ujakarmiayi.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Nuna antukar Pariséusha Israer-patri úuntri̱sha ashí naamka uunt armia nuja̱i̱ iruntrar tiarmiayi “¿Warí itiurkamniait? Nu shuarka aentsti tujintiamun ti túratsuk.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Aya jú̱nik iniaiyakrinkia ashí shuar Nin enentáimtuschartatuak. Nuyá Rúmanmaya̱ apach taar mesetan najanawartatui tura in amutmakar Yusa Uunt Je̱e̱ncha emesrartatui.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Nu uwitin Kaipias Israer-patri uuntri̱yayi. Niisha tímiayi “Átumka nékatsrume.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 ¿Ashí Israer-shuar mesertin péṉkerkait. Antsu aya chikichik shuar jákatin péṉkerchakait?” tímiayi.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kaipiaska aya ni enentáimmiaja̱i̱ṉ tíchamiayi. Antsu nu uwitin Israer-patri uuntri̱ asamtai Yus nuna enentáimtikramiayi. Núja̱i̱ṉkia Israer-shuar Jesus jaruktinian ujakmiayi.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Tura aya Israer-shuarnakcha antsu niiji̱a̱i̱sha ashí nuṉkanam Yus-shuar ajasarun irurtajtsa jákatniuyi.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Tuma asamtai nu tsawantiniṉ Israer-shuara uuntri̱ Jesus máatai tusar áujmatsarmiayi.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Nu asamtai Jesus paant wantiniak Israer-shuarnum wekaichmiayi. Antsu Jutía nuṉkanmaya̱ jiinki atsamu nuṉkanam Eprain pepru tíjiu̱ch wémiayi. Tura nui̱ pujusmiayi ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Israer-shuara namperi̱ paskua ishichik jatemsamtai untsurí̱ shuar yajá péprunmaya̱ Jerusaréṉnum káunkarmiayi. Kame paskua jeatsa̱i̱ṉ Muisais timia núnisaṉ ni a̱ya̱shí̱sha enentái̱sha iwiarnarat tusa wakeriarmiayi.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Jesusnasha e̱a̱k yujarmiayi. Tura Yusa Uunt Je̱e̱n pujusar nuamtak aniniaisar “¿Warí enentáimiam. Jístanam tatimpiash?” tiarmiayi.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Pariséusha Israer-patri uuntri̱sha akupainiak “Jesus pujá nekaamka ujatkata” tiarmiayi. Jesusan sepunam eṉkeatai tusar tiarmiayi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.