2 Coríntios 12

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kame wiki shiir chicharmamsatniun nakitiajai. Túmayatnak íimiarjana nuna tura uunt Yus iniaktursamia nuna ujaktiniaitjarme.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Krístun umirin ana nú áishmaṉkan nékajai. Nu áishmaṉ jimiará nayaimpin naṉkaikin menaintiú nayaimpiniam junakniuiti. Nusha katurse uwí naṉkaamasuiti. Kame aya̱shtiuk wakaashit, tura aya̱shtichu wakaashit. Núnaka nékatsjai; aya Yúsak nékawai.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Tura nekas junakniua núnaka nékajai. Aya̱shtiuk wakaashit, aya̱shtichu wakaashit, núnaka aya Yúsak nékawai.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Yus-shuara wakaní shiir pujutainium junakmiayi. Nui̱sha paant awajsachmin ana nuna antukmiayi. Nii antukmia nú chicham paant awajsatniun suritkiamuiti.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Nu áishmaṉka túrunamuri̱ naṉkaamakuiti tajai. Tura wikia naṉkaamakuitjai túmamtsuk, kakarmachuitjiana nuna paant ujaajai.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Naṉkaamakuitjai túmamtiaj tusan wakeraknaka nekas tíminiaitjai, ántran tíchaintjai. Túrasha túratsjai. Winia túramuruk wáinkiarum winia chichampruk antukrum, waritia enentáimsarum nuja̱i̱ métek enentáimtursatarum tusan wakerajai.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Wi nayaimpiniam wáinkiamajna nu timiá péṉker asamtai ántar waantu enentáimtumaschatniun, jaṉki mesertinia núnisaṉ winia aya̱shrui̱ najaimiatniun sunasmiajai. Nuka wi wáitsatin Satanásnumia̱ akupkamuiti.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Nuka jurutkitia tusan Úuntan menaintiú seamjai.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Tuma aiṉ Uunt winia turutmiayi “Atsá. Jaa pujayatmek winia waitnenkartutairja̱i̱ shiir pujame. Shuar kakarmachun winia kakarmarun Wi suakui ashí aents nu shuara aya̱shi̱i̱n winia kakarmarun wáiniainiawai.” Tuma asamtai, Kristu kakarmari̱ winia aya̱shrui̱ paant ati tusan kakarmachuitiatnak araantatsjai.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Tuma asamtai, wi Krístun aneakui shuar katsekruiniakuisha, kajertuiniakuisha, winia kuítrusha, kakarmarsha atsa̱i̱ṉ waraajai. Kame ashí itiurchat ana nui̱ kakarmachuitiatnak kakaram nekapeajai.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Wi “péṉkeraitjai” túmamkun waurua núnisnak chichaajai. Tura atumsha winia péṉker chichartusminiaitiatrumek, túrachu asakrumin tu chichasjai. Warí, wi peṉké ántraitiatnak, “ti péṉker akatramuitji” tumamainia nú nuṉkaachichuitjai.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Atumja̱i̱ pujumiaj nui̱, itiurchat ámanmaṉ katsuntran takasmiajai. Yuska ni kakarmari̱n iniakmastaj tusa ti uuntan aents tujintiamun túratniun surusmiayi. Nuja̱i̱ “Papru nekas winia akatramuruiti” tusa paant iniakmasmiayi.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Warí, chíkich Yus-shuaran yáiṉmiaj núnisnak atumniasha yáiṉmajrume. Áyatik atumin “kuit surusta” tíchamjarme. ¡Nu yajauchiitkiuiṉkia tsaṉkurturtarum!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Jú̱ja̱i̱ṉkia menaintiú iwiarnarjai atumin íistaj tusan. Tura jeaknaka, “etserkamun akirkatarum” tíchattajrume. Atumí kuítri̱n wakeratsjai. Antsu atumin wakerajrume. Warí, winia uchirchakaitrum. Uchisha aparí̱n kuítian ikiauntukchatniuiti. Antsu apari̱ ni uchirí̱n kuítian ikiauntuktiniaiti.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Atumniasha yáiṉtaj tusan ashí takakjana ju̱na ajapawaintjai, tura winia kakarmarnasha ashí emeṉkákaintjai. Wi ti wakeramaitiatrum átumka ishichik wakerutarminiṉ túrawaintjai.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Túrasha chíkich shuar chichainiak “Nekasaiti; Papru niṉki ii kuítri̱n jurutramkichmaji. Túrasha anaṉkartuatniun neka asa in anaṉkramachmiashia” turutainiatsuk.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Nusha itiura? ¿Shuáran wi akupkamaj nuja̱i̱ kuítrumin achikjak?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Atumin íirmasat tusan Titiun “wetá” tímiajai. Tura nin atamprit tusan chíkich Yus-shuaran akupkamjai. ¿Titiusha kuítrumin juruttramkimkiarum? ¿Wisha niisha mai metek enentáimsar métek takaschamkajⁱ?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 ¿Warí enentáimsarum? ¿Átum péṉker áiniawai turutik tusar nu tájik? Antsu, aneamu yatsurtiram, ii tájinia nu atumin Yúsnum ikiakártajrum tusar taji.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Wi atumi̱i̱n jeaknasha, wi wáitkiataj tusan wakeraj nuna wáinkiashtatjai, tu enentáimsan itiurchat enentáimjai. Tura atumsha wakerarmena núnisrumek wáinkiashtatrume, tu enentáimjai. Yajauch chicharnaikiatniuncha, yajauch enentáimtunaistinniasha, kajernaikiatniuncha, niṉki enentáimtumastinniasha, tsanumpratniuncha, mái-tunai ajatniuncha, waantu enentáimtumastinniasha, yajauch wekasatniuncha, ashí nuna wáinkiashtajash tusan itiurchat enentáimjai.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Tura wi jeaknasha, átum yajauch túratniusha, tsanirmatniusha tura yajauch ti wakerarmena nu, yaunchu túriniarmena nu, untsurí̱ shuartiram iniaisachurmena nuna nekashtajash. Tura enentáim yapaji̱tsuk tuke tura asakrumin úutchatjash tajai. Kame wi átum umikchamun nekaamtai Yus winia iniatsátrattawai tusan tsúumajai.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.