1 Tessalonicenses 2
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARIB
1 Atumsha nékarme, yatsurú, iisha ántrar atumí̱i̱n jeachmaji.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Antsu itiurchat wáinkiaitiatar arantutsuk shiir Uwempratin Chichaman ujakmajrume. Iis, nuik Jiripius péprunam incha katsekramkarmiaji. Tura nú arant, ti itiurchat wáinkiamiajai. Túmaitiatan Yus yáintkiui Yusa chichame̱n ujakmajrume. Nuka atumsha ti peṉker nékarme.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Warí, iisha Yus-Chicham atumin ujakmiaj nu nekasauyi. Tura yajauch enentáimsan, anaṉkatjarum tusan tíchamjarme.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Antsu Yus in péṉker enentaimturmas Uwempratin Chicham etserkatarum tusa akatrampramiaji. Tuma asamtai núnisrik étsereaji. Túrasha aya aents waramtiksatai tusar étsertsuji. Antsu Niṉki Yúsak ii enentáin nekartamin asamtai, shiir enentáimtiksataitsar túraji.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Átumka nékarme, peṉkesha shíirmach chichasan anaṉkachjarme. Nuya̱sha, kuit achiktai tusar ántrar chichaschamji. Núnaka Yus nékawai.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Iisha Kristu akatramuri̱ntji. Tuma asar ni kakarmari̱ji̱a̱i̱ akupkatin takakuji. Páchitsuk túramniauji. Túrasha waantu ajastaj tíchamji. Nuyá atumsha tura chikichcha in waantu awajtamsataj tákuisha iikia nakitmiaji.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Antsu uchi kuírchin ni nukurí̱ péṉker iis tsakatmana áintsarik iikia atumniaka shiir íismajrume.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Iisha ti shiir aneajrume. Tuma asar Yus-Chicham ujaktai tusar ti wakerukmaji. Tura aya ujakar iniaisatin wakerukchamji. Antsu ii jákatniuitkiursha iniaisacha̱a̱ji, atumín ti anea asarⁱ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Yatsurú, ii atsumaj nu sumarmaktai tusar kakaram takakmasmaj nu ¿kajinmatkintrumek? Atsá. Nékarme. Iis, Yus-Chicham étserkur, tsawai̱sha káshisha takasmiaji. Nusha, akirkata, ti̱i̱j tusar takakmasmiaji.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Yatsurú, atumja̱i̱ pujumiaj nui̱ iisha Yus wakerana nu túrimiaji, tura yajauch túrutsuk shiir wekasamiaji. Nuja̱i̱ incha chikichkisha yajauch chichartamkatniusha atsumiayi. Nuka atumsha nékarme tura nú arant Yus nékawai.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Tura atumniasha aṉkant aṉkant Yúsnum ikiakármajrumna nu nékarme. Tura uchin ni apari̱ átsaṉkeana nútiksarik shiir enentáimtikramajrumna nusha nékarme.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Tura Yúsja̱i̱ shiir wekasatarum tímiajrume. Yus naṉkaamas uunt asa ashí akupeawai. Tura Yus-shuaraitrumna nuna, Winin pachiinkiarat tusa, Yus untsurmarme. Yus untsurma asamtai Níiniuitrume. Niiniu asarum Yusa uchiri̱a núnisrumek wekasatniuitrume.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Yus-Chicham ii étserma antukrum, aya áentsnumia̱ṉchaiti tímiarme. Yúsnumia̱iti tímiarme. Nu tiniu asarum umirkamarme. Kame nekas tárume. Ii étserjinia nu nekas Yusa chichame̱nte. Átum nu chicham umirka asakrumin, atumí enentái̱n kakaram ajastinian amaawai, Yus-Chicham asa. Átum Yus-Chicham umirkaru asakrumin iisha tuke tsawant Yus yúmiṉkiaji.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Yatsurú, ju̱ nekaatarum. Aya atumek wáitiatsrume. Ashí Jutía nuṉkanam Israer-shuar, ni shuari̱ṉketiat, Yus-shuaran wáitkiascharmakia. Iis, Yus-shuaran Kristu Jesusan umirkaru ásarmatai wáitkiasarmiayi. Yamaikia atumniasha atumí shuári̱ṉ wáitkiarmainiawai. Nuja̱i̱ Jutía nuṉkanmaya̱ Yus-shuarja̱i̱ métekrak ajasurme.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Niisha Israer-shuaraitiataṉ Yus-Chichaman etserin armia nuna nuamtaketiat máawarmiayi. Tura nú weeák Uunt Jesusnasha máawarmiayi. Tura incha a̱a̱ ji̱i̱ki akuptamkarmiaji. Maaj, niisha Yúsan shiir enentáimtikiainiatsui. Tura núnisaṉ ashí áentsun kajerainiawai.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Warí, Israer-shuarcha Uwempratin Chicham ujaktaj tákurnisha niisha suritramainiaji. Nuna túruiniak yaunchu tunaan túriarmia núja̱i̱ṉkia naṉkaamas yamaikia túrawarai. Pai, túrasha yamaikia Yusa kajetairi̱i̱ imiá tsuuma̱i̱ ana nui̱ pujusarai.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Iisha, yatsuru, ishichik tsawant atumi̱i̱ya̱ kanakir jeachat pujayatrik, atumja̱i̱sha wáinniaiyachiatrik tuke ii enentái̱nkia enentáimtimjiarme. Tuma asar ataksha atumin iistai tusar ti wakerimji.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Nekas winitiaitsar wakerimji. Imia wíkisha winitniun ti nukap enentáimsamjai. Tura iwianchi uuntri̱ Satanás tuke nuna suritrammiaji.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 — ausente —
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 — ausente —
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.