Lucas 8

Jir Shidun (JIB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nonn fig bàna, Yesu dù n yag kyonnwá mà finn swannká ni kim kim mà kauyeká kim kim. Ku ri dinya mpìrká jir Shìdun ma tai àjwár barà Shìdun má na kùrwá. Yann sukàwá big dwib agban pyànà káníng yag sig ma ku í zyun.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Ku ma uwàká káhi yag sig í zyun. I uwàká ku dàb gbam sig káníng dor wàu ma dorká kim kim. Ayaubá ni uwà zyun zìnnwá í Maryamu, ama big ri bar ku Magdaliya, í uwà big kan zu sig ku wàu sùmpyànn á dìrwá ni,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 ma Yuwana wà Kuza wùn sukà kùr Hirudus, ma Susanatu, ma uwà káhi nìnànn nímá big ri zìg buká big shi sig ma kàhi, mi ri ya Yesu ma yann sukàwá big.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 I byar-à mpìrká nìnànn nímá kwonn bi á byar-à Yesu shi sig. Big bi sig mà finn swannká ni kim kim. I wà ku dinya káníng tinn jír n rag,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Su zyun mpìr zyun yag sig mà dawá ni, n yag minn za. Za-à ku minn sig níng, káhi wìr wann sig á gbìb-à ni. Mpìrká tib wam zu yag sig barbá áni. Ayinnbuká bi n wun ji rìg za-à.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Ká ta kù kà sig á jànn abàn ni níng, nga nann zu, mi í wim wu rìg-à, bu-à sa níng jànn-à yan sig títi nímá á shinn abàn ni.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Yìr za-à ta kù kà sig áyau sí káníng, wài hár mà wai. Sái síká wài n bim gbar gwor rìg. Sa fig shinn bàna.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ama za-à ku minn sig áyau jànn ǹsàn níng, yìm adau ǹkwònn ǹkwònn nímá kab hing kàun dìb-swana ma wà ku rì minn sig níng.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 I byar-à yann sukà Yesu big bib ku n dang rag, yìr jír-à ku dang níng í kai ra?
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 I byar-à Yesu dang rag, “Bigná big zìm hing aning yì barà kùr Shìdun shi sig áni. Ama ǹ dinya sig mpìrká í tinn jír, jirà abig fig, ama bá yì fig yìr-à bàna.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Wàníng í yìr jír buká, ǹ nìm dinya sig ning níng. Swai bu káníng í jir Shìdun.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Swai buká ta kù wann sig á gbìb-à ni níng, shi sig àràg mpìrká fig sig jir Shìdun. Ama Shaitan bi tonn gban big, n gbar vim bìr rìg pìkyinnbá, n tonn ta kà sig big á gbìb ajànn jirà kada abig bàg gbìb-à má zìg zu big bàna.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Swai bu-à wà ta kù wann sig á jànn-à yan sig á shinn abàn-à ni níng, shi sig àràg í mpìrká fig hing jir Shìdun n zìm hing ma pìkyinn àjwár ama big bir fig pìkyinnbá áni bàna. Big zìm sig títi nímá. Wà shwìn ma dìg hing big, big í fim rìg-à gbìb Shìdun.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Swai buká ta kù kà sig áyau sí káníng, shi sig àràg í mpìrká fig hing jir Shìdun, ama big ri kyab shwìn dunyaru. Big ri zìm abig shi mpìr bài, ma abig fig àjwár. Bu káníng ri kan dim big, wà bá bàg Shìdun.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Swai buká shi sig á jànn-à ǹsàn níng, shi sig àràg mpìrká ri pànn jir Shìdun vù pyànà ma kyinn-à mìmìg mi ri sìnn kà á pìkyinnbá ni mi ri sa swàm ma kàhi. Big shi sig àràg í yìr bu-à má wan awan ǹsàn.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Mpìr ma mònn bàg hing pitila, kwá sìnn kà fig á mìr bunáwá ni bàna. Kwá sìnn má zìg kwài má bir dim fig áni bàna. Kwá sìnn á shinn bu, jirà abig myàng àyarwá.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 “Bu-à ba tàm sig bidìm pár, bá zìg zu bi rìg á myann, bu-à ba bir dim sig bidìm pár, bá pù fim rìg bu-à hi.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 “I bu-à sa mì ri zìm aning yì byann, ma aning fig. Mpìr-à ma shi sig ma bu, bá ya swàb kà ya ku. Mpìr-à ma bàna ma bu, kó wà títi-à ku shi sig ma kàhi níng, ba zìg rìg á vùwá ni.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Na Yesu ma wunzàwá big bi sig á byarwá ni. Ama big dìg fig pyù-à bá fòr yag bàna, jir kai bàna bìr mpìrká nìnànn nímá mònn sig mà byarwá ni.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Sái big dinya ku n rag, “Nàwú ma wunzàwú big bi sig, big sar sig mà myann. Big ri zìm abig myàng wù.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Yesu dang rag, “Mpìrká ma ri fig jir Shìdun ma ri wib, í nàmí ma wunzàmí big.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Ayúnn zyun, ku ma sukàwá big kà á kòr-à ni, ku dang rag abig pìm zu yag mà vù níng-à ni mà jann. Sái big dù n yag.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Big shi sig áyau kyonn, sái ná zìg rìg ku. I wà shyù pìr, wàu shyù ri gbar á zàpìr-à ni. Hár kòrbá shi shirag má sib rìg.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Sái big yag n yag bar finn zir ku, n dang rag, “Asàin Luyí, Asàin Luyí, yi wu hing.”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Yesu rag, “Pìkyinn birná shi á ni rà?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Sái big bi fòr á jànn Garasinawaká, jànn-à hi shi sig águnn vù-à níng ni. Jànn Galili shi sig mà jann.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Barà ku ri tìg wann bi á kòr-à ni àdòníng, sái ku dìg kwonn ma mpìr-à wàu dab sig, í mpìr-à màhàn. Wàu dab sig ku nonn hing. Ku bàna big lu. Ku ri kyann mìr áyonn byànntí bàna. Ku ri na kyann mà amirká ni.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Barà ku myàng Yesu àdòníng, ku bìnn kir wann á jìnn ni, n gbam nài gbam n rag, “Yesu Wùn Shìdun, bu-à du wù ma mì í kai rà? Mì ri vig wù kada á ya mì shwìn bàna.”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Bu-à sa ku vig Yesu àdòníng, í jirà Yesu dinya rìghing wàu-à, n rag a wàníng zu á dìr wunù-à níng ni. Wàu-à níng ri sa shi ku kó ákaun. Big ri sìr ku á jùr kó sarka, vùwá ma barwá, mpìrká sar sig big ri myàng ku. Ku ri síg mi ri gbar gib rìg jùr-à ma sarka big sìr sig ku áni níng. Wàu-à níng ri zìg yag kyann ku mà awúnn-à ni.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Yesu bib ku rag, “Zìnnwú í kai rà?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Wàuká vig n vig jakàng, n dang rag, kada aku kan zu big bàna. Wà kwá kan zu big, kada aku kan yag big mà byar pyìr bàna.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Byar-à zyùká ri yàn ji buju á dìr mwír-à ni, wàuká vig Yesu n rag, aku tìr yag big abig yag kà á dìr zyùká bó ni. Ku ya big pyù-à.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 I byar-à wàu káníng gàb rìg dìr ma wunù-à níng, n yag kà á dìr zyù káníng ni. I byar-à zyù káníng shàr yag ma shàu n yag shàr kù kà rìg mà nu gàin zàpìr-à ni, mì wa wu vinn rìg-à bidìm pár.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Sái mpìrká ri kan kyann zyù káníng, shàr kàng yag mà finn swann-à ni ma kauyeká tìnn, n dinya mpìrká tai bar bu-à sa sig.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 A byar-à hi ni, bìr mpìrká shàr kwonn bi, abig bi myàng bu-à sa sig. I wà big myàng mpìr-à big kan zu sig wàu-à á dìrwá ni níng, shi sig á pyànn Yesu ni, n wìr kà rìghing jà. Ku shi sig rag ma kyinnwá ǹsàn nímá. I byar-à bìr mpìrká shi sig níng, zinn pànn rìg big.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 To. Mpìrká myàng sig bu-à sa sig níng, big dinya bìr mpìrká níng barà Yesu dàb gbam sig wunù-à níng áni.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 I wà kó ni vig Yesu n dang rag a wàníng yag, a wàníng fim big dò jir bu zinn-à wàníng sa ya sig big níng. I byar-à hi ku dù n yag kà á kòr-à ni, n fim rìg jànn Garasinawaká, n yag rìg mà níng ùwài-à ni mà jann.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Mpìr-à big kan zu sig ku wàu káníng dinya Yesu n dang rag aku ma wàníng yag zyun.
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 n dang rag, “A kàng yag mà byar yiwaiwú big ni, á dinya big bu mamaki-à Shìdun sa ya sig wù.”
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Mpìrká ri shi kir ku mà agunn zàpìr-à mà jann. Ku yag fòr, big zìg ku vù pyànà.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Sái mpìr zyun zìnnwá í Yayirus, ku í àgbam á tonn bìr kwonn-à ni, ku bi n bìnn kir wann á pyànn Yesu ni, n vig wàníng n rag, aku ma wàníng yag zyun mà luwá ni,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 jir kai bàna wùn uwàwá í ńzyun níng, na sig dor, shi shirag kwá wu wu. Wùn uwà níng hi jiwá dwib agban pyànà.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Uwà zyun shi sig áni. Ku nonn hing ma dor àsà wàjì. Jiwá dwib agban pyànà ma dor wàjì-à níng. Buká á vùwá ni vinn rìghing bidìm pár á byar mpìrká shi sig ma gantí. Walako mpìr-à dàb gbam uwà níng.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 I byar-à uwà níng bònn yag á sim Yesu ni, n tib sung jà wàníng. Sái ku rag aku myàng níng, àsà wàjì-à níng í gib rìg-à.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Sái Yesu dang n rag mpìr-à tib ku níng, í ni rà?
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Yesu dang rag, kai, mpìr zyun tib hing ku, jir kai bàna ku fig hing gbam zu hing á dìrwá ni.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Uwà níng myàng kwá tàm jànn sar fig shinnwá bàna. Dìrwá ri zwab. Ku bi n bìnn kir wann á pyànn Yesu ni áyau bìr mpìrká ni, n dinya wàníng bu-à sa ku pànn sig sung jà wàníng, hár ku gbam rìghing á sai-à níng hi ni.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Yesu dang rag, “Wùnmí, pìkyinn birwú à bir sig á byarmí ni níng dàb gbam rìghing wù. A yag fòr mà lu-à ni ítau.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Barà ku ri dang jír àdòníng, sái ku myàng mpìr zyun bi sig mà lu àgbam Yahudawaká ni n dang rag, “Ai wùnwú wu rìghing. Kada á sa shi rag Malam bàna.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Ama barà Yesu fig àdòníng, ku dinya Yayirus n rag, “Kada á gib kyinn bàna, á bir pìkyinn á byarmí ni. Wùnwú má wìm kàng rìg.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Barà ku yag fòr mà lu Yayirus ni, ku zìm fig wà a mpìr zyun bàg kà yag ku bàna, sái Bitrus ma Yohanna ma Yakubu, sái nà wùn-à ma ta wùn-à.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Bìr mpìrká ri kig nài ki ma nài yán wàni jir shinn wùn uwà níng. Ama Yesu rag abig shi kim. Ai ku wu fig ki bàna, ku ri na aná.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Sái big jwann ku jonn yawari. Big yì rìghing wà wùn uwà-à níng wu rìghing.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Sái ku pànn wàníng á vù-à ni n bar wàníng n rag, “Wùnmí, á dù nann zu.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 I byar-à wùn uwà-à níng í wìm kàng rìg-à ma yonki, n dù nann zu. Yesu dang rag, to abig ya ku buju.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 I byar-à nàwá ma tawá sa mamaki. Yesu twìb big byur n dang rag, kada abig dinya mpìr bu-à sa sig níng bàna.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.