Lucas 14

Jir Shidun (JIB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ayúnn Asabar, Yesu yag mà lu àgbam Farisawa zyun ni, jirà aku ji buju màhàn. I byar-à mpìrká ri wonn ku.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Sái ku rag aku myàng níng, mpìr zyun vùwá ma barwá mònn sig, shi sig á pyànnwá ni.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Yesu bib malam káníng ma Farisawa káníng rag, “Sàn hing wà abig dàb gbam mpìr dor àyúnn Asabar rà, kó sàn fig bàna rà?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Big pù fig ku nu bàna. Yesu pànn wunù-à níng, mi í ku í dàb gbam rìg-à, n dinya ku rag aku kàng yag mà luwá ni.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 I byar-à ku dinya káníng yìr jír zyun n rag, áyaubá ni mpìr zyun ma shi sig ma bu apyag wà ma kù kà hing á shar zàpìr àyúnn Asabar, kwá gbar zu kíni rà, kó kwá gbar zu fig bàna rà?
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 I byar-à hi big pànn shi rìg akim, big dang fig jír bàna.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Barà Yesu myàng mpìrká bi sig buki-à níng ri shig byar shu àgbam byar-à bá shi, í wà ku sa misali n rag,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Wà ba bar wù buki ban, kada á shi á byar shu àgbamká ni bàna, jir kai bàna kó big bar sig mpìr àgbam zyun má bi zyun-à kab wù.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Mpìr-à dwim bar bi sig ning, ning pyànà níng, má dang rag, ‘A dù, á ya mpìr-à níng byar shu-à.’ Wà má àdòníng, zunái má pànn wù. Wá kàng yag má shi mà sim.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Ama sai-à ba bar hing wù buki, á yag shi mà sim. A byar-à níng hi, àsàin-à bar sig wù níng, má bar wù rag, ‘Jàumí, á bi shi á pyànn.’ A byar-à níng hi, wá dìg gbam á pyànn mpìrká ni.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Mpìr-à ma gbar dù shinnwá, kwá fig zunái. Ama mpìr-à ma gbar dù fig shinnwá bàna, bá gbar dù ku.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Ku dinya mpìr àsàin buki-à níng n rag, “Wà wa bar hing mpìr aku bi ji buju buki, kada á bar íri jàuwú big, kó yiwaiwú big, kó mpìrká buwú big, kó mpìr bàiká ning ma big shi kwonn sig í zyun níng bàna. Wa sa hing àdòníng bá bar pyann kàng wù tìnn.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Sái á bar mpìr ashiká, ma mpìrká barbá wu tag sig ma vùbá, ma mpìr àfau,
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 í wà Shìdun má ya swàb kà wù bu-à wù ri zìm, jir kai bàna mpìr káníng má ya pyann kàng sar fig wù bàna. Ayúnn-à mpìrká bu Shìdun ma dù nann zu kàng hing ma yonki, Shìdun má wa kàng wù.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Mpìr zyun áyau mpìrka ma Yesu ri ji buju í zyun níng, ku fig jir Yesu. I wà ku dang rag, “Mpìrká ma ji buju-à mà byar-à Shìdun má na kùrwá níng, bá fig àjwár wàni.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Yesu dinya ku rag, “Mpìr zyun bar kwonn sig mpìrká nìnànn nímá abig bi ji buju.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ayúnn-à bá ji buju-à níng màg, ku swam yag fàuwá a wàníng yag dinya mpìrká àyúnn-à màg rìghing, ku sa rìghing buká big ri zìm.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 I byar-à mpìrká ku bar sig níng, ngàng rìg. Zyun dinya ku n rag, ‘N wann sig da, má yag myàng. Mì ri vig wù, á zìm jírmí, má yag sar fig bàna.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Zyun dang rag, ‘N wann sig nai bu nàm àkunn dwib. Má yag má màg màg fig big. Mì ri vig wù á zìm jírmí, ma á yafa ya mì.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Zyun dang n rag, ‘I wà ǹ zìg sig ma uwà tàma-à níng, í bu-à sa má yag fig bàna.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Fàu-à níng kàng bi n dinya shinn luwá tai-à níng. I byar-à shinn luwá nànn àgùnn, n dinya fàuwá rag, a wàníng zu yag kíni, a wàníng bàg gbìbká á finn swann-à ni, byar-à mpìrká shi sig. A wàníng bar kwonn mpìr ashiká, ma àfauká, ma àkùnnká, ma mpìrká bàna ma bar níng tìnn, jirà mpìr káníng abig ji buju-à níng.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Nonn fig bàna, fàu-à níng dang rag, ‘Asàin lumí, bu-à à dang níng, ǹ sa vinn rìghing. Ama í barà byar shu-à dà sig.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 I byar-à àsàin buju-à níng dinya fàuwá rag, ‘A zu yag, á bàg gbìbká kim kim. A bar kwonn bi mpìrká jirà abig bi mònn á lumí ni.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 N dinya wù, áyau mpìrká yi dwim bar jag sig níng, kó mpìr ńzyun áyaubá ni má ji fig buju-à níng bàna kó títi nímá.’ ”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Mpìrká nìnànn nímá ri bàg ku, ku vim bìr n myàng big, n dang rag,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Mpìr-à ma ri zìm aku bàg mì, aku zìm mì wàni, aku zìm kab mì ma tawá, ma nàwá, ma yiwaiwá big, ma wàwá, ma yanká buwá, hár ma yonkiwá. Má àdòníng bàna, kwá shi sar fig wùn sukàmí bàna.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Mpìr-à ma zìm fig wà aku wa shwìn àràg barà má wa níng bàna, kwá shi sar fig wùn sukàmí bàna.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Mpìr-à ma ri zìm aku mi tonn, kwá shi wann ma á jìnn ni ḿpyim, jirà aku kyab bài-à má màg bu miwá, hár má kinn.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Kada aku kà bu mi-à átai bàna. Kwá kà hing bu mi-à bàiwá má màg fig bàna, bu mi-à má kinn fig bàna. Mpìrká nìm myàng sig bu mi-à níng má jwann ku,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 má dang rag, mpìr-à níng kà sig bu mi daka í janá-à níng bàna, hár tàma-à níng ku mi kinn fig bàna.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Wà kùr zyun ma dang rag, kwá nu kànn ma kùr zyun, kwá shi wann má dang byann ma ḿpyim, kó soja dubu dwib má nu sar soja dubu dìzyun rà?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Wà kwa myàng má sa sar fig bàna, to, bu-à kwá sa bàna, kwá swam yag mpìrká abig yag dang byann rìg jír-à mà byar kùr pyunn ninonn-à bó ḿpyim a wàníng sa muyar.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 I bu-à sa ǹ dang rag, ń dinya ning, kó ni ma fim fig buká ku shi sig ma kàhi bàna, kwá shi sar fig wùn sukàmí bàna.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Mann í bu-à dudor, ama àdórwá ma zu rìghing, bá sa dor rág ma kai rà? Ai bàna.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Mann-à hi má sàn fig rag bàna, má shi fig í taki-à bá wìr kà á da bàna tìnn. Bá wìr kìfinn rìg átai. Mpìr-à ma shi sig ma sung-à kwá fig jír aku fig.”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.