João 4

Jir Shidun (JIB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mpìr Farisawaká fig Shinn Luyí Yesu ri dìg swàb kà yann sukà big kab bu Yohanna rì níng, ku ri wau káníng dìr batisma.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Yesu ri wau fig nì dìr batisma bàna. Yann sukàwá big ri wau íni.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Barà Yesu fig bu-à Farisawaká ri dang níng, ku í fim rìg-à jànn Yahudiya, n kàng yag mà jànn Galili.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ku myàng shi sig í dole aku zu yag gbìb-à á jànn Samariya.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 I byar-à hi, ku í zu rìg-à gbìb-à á jànn Samariya á finn swann zyun ni, big ri bar Saikar, byar-à hi nonn fig ma byar-à Yakubu rì ya sig wùnwá Yusufu jànn bàna.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Shar zàpìr Yakubu shi sig màhàn. Yesu kyann nì rìghing. I byar-à ku shi sig á nu shar zàpìr-à hi ni. Bu-à sa níng í kyonn pyunn ninonn daka í pyimbyau, hár àyúnn áyau shinn.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 I byar-à uwà Samariya zyun bi sig aku kab zàpìr. I byar-à Yesu dang n rag, a wàníng ya ku zàpìr aku wa.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (Yann sukàwá big yag rìghing mà finn swann-à ni, jirà abig yag wann bi buju.)
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 I byar-à hi, uwà Samariya-à níng dang n rag, “Sáshinn wá vig mì zàpìr rà? Wù zyun-à wù í wunù Yahudawa, mì zyun-à mì í uwà Samariya.” (Ai mpìr Yahudiya ma mpìr Samariya ri kyag fig dìr bàna.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 I byar-à hi, Yesu dinya uwà-à níng n rag, “Wù nìm ma yì hing bu-à Shìdun ri ya mpìr, ma mpìr-à ri dinya wù rag, á ya ku zàpìr aku wa níng, wù nìm má vig ku aku ya wù zàpìr-à ri ya yonki.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Uwà-à níng dang n rag, “Shinn Luyí, à bàna ma bu-à wá kab zàpìr-à níng ma kàhi, jir kai bàna shar zàpìr-à níng zùzwàun. To, wá dìg zàpìr-à ri ya yonki-à níng áni rà?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Asái à kab síg nì tayí Yakubu zyun-à fim ya sig yi shar zàpìr-à níng rà? Ku ma shinnwá ma yanká buwá ma bu apyagká buwá big bidìm pár, big wa hing zàpìr-à níng, ama big wu rìghing.”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng n rag, “Mpìrká ri wa zàpìr-à níng, ajor má gban kàng rìg big.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ama mpìr-à ma wa hing zàpìr-à má ya níng, kwá fig fig rag ajor zàpìr bàna hár kinn kinn, jir kai bàna zàpìr-à má ya níng, má shi àràg barà abinn ri gbìb zu, má ya mpìr yonki kinn kinn.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 I byar-à hi, uwà-à níng dang rag, “Shinn Luyí, á ya mì zàpìr-à níng, jirà kada ajor zàpìr aku gban rag mì bàna ma àjirà kada ń bi kab rag zàpìr áyág bàna.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng n rag aku yag bar bi nùwá.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Uwà-à níng dang rag, ái ku bàna ma wunù.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 jir kai bàna à zu sig á lu wunù, hár swana, tàma-à níng wunù-à ning ma ku ri shi í zyun níng, í nùwú bàna. A dinya hing mì jír àjai.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 I byar-à uwà-à níng dang n rag, “Shinn Luyí, ǹ myàng yì hing wù, wù í wùn aswam Shìdun.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Yàkúyí big ri wib Shìdun á shinnkwìnn-à níng ni, ama ning mpìr Yahudawaká ning dang n rag, byar-à mpìr má wib Shìdun bàna, sái mà Urushalima.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Yesu dinya uwà-à níng n rag, “A zìm jír-à ma dinya wù níng. A myàng, àyúnn zyun ri bi wà mpìrká má wib fig rag Shìdun á shinnkwìnn-à níng ni bàna, kó mà Urushalima bàna tìnn.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ning mpìrká á Samariya, ning yì fig bu-à ning ri wib bàna. Buyí yi mpìr Yahudawaká, yi yì hing bu-à yi ri wib, jir kai bàna jir Shìdun á shinn mpìr-à má zìg zu mpìrká, zu bi síg mà byar Yahudawaká ni.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ama àyúnn zyun ri bi, ái àyúnn-à hi bi rìghing, í àyúnn-à mpìr Shìdun má wib ku ma pìkyinn ńzyun, ma awunwá, jir kai bàna Shìdun ri zìm mpìrká abig wib ku àdòníng.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Shìdun í Shìdun Awun Kyìkyàr. Mpìrká ri wib ku níng, sàn sig abig wib ku á kyinnbá ni ma pìkyinn kyìkyàr tìnn.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 I byar-à uwà-à hi dinya ku rag, “N yì hing big dang rag, Kristi ri bi, zyun-à big ri bar ku Almasihu. Ayúnn-à kwa bi hing, kwá dinya vinn rìg yi bu-à shi sig áni bidìm pár.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng n rag, “Ai, í mì, mì ri dang jír ma wù níng.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Asai-à hi yann sukàwá big í kàng bi-à. Sái big sa mamaki wàni, barà big myàng Yesu shi sig ma uwà-à níng big ri dang jír. Ama áyaubá ni kó mpìr ńzyun bib fig uwà-à níng rag, ku ri yàn kyann í kai rà níng, bàna. Kó abig bib Yesu abig rag, bu-à sa ku ri dang jír ma uwà-à níng, í jir kai rà níng, bàna tìnn.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 I byar-à uwà-à níng fim rìg par zàpìrwá màhàn, n kàng yag rìg mà lu-à ni, n yag dinya mpìrká n rag,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Aning bi myàng mpìr-à níng. Ku dinya vinn rìghing mì buká ǹ rì sa sig daka á ninonn. Kó ku í Almasihu hi rà?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 I wà bìr mpìrká dù rìg á finn swann-à ni, jirà abig yag myàng Yesu.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Sai-à big bi fòr fig ma bàna níng, yann sukàwá big vig ku n dang rag, “Shinn Luyí, á ji ma buju ḿpyim.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 I byar-à ku dinya káníng n rag, “N shi sig ma buju-à má ji, buju-à níng hi ning yì fig bàna.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 I byar-à yann sukàwá big bib bar dìrbá n rag, “I ni ya bi sig ku buju íni áyag rà?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Yesu dinya big n rag, “Bujumí shí nì ń wib jír buká Tamí swam bi sig mì ń sa, hár ń sa aku vinn rìg.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Ning dang n rag, sai-à bá binn kwonn buju-à dà sig sònn yina. Ama mì ri dinya ning, aning myàng daká. Buju byann rìghing, ri zìm mpìrká abig binn kìnn kwonn.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Mpìr-à ri binn kìnn kwonn buju, má dìg lada á pyànn Shìdun, jir kai bàna ku ri binn buju yonki zyun-à má vinn fig ávinn bàna. Jir wàníng mpìr-à ri tàg buju ma mpìr-à ri binn kìnn kwonn buju, sàn sig wà abig shi í byar ńzyun, abig fig àjwár shinnbá.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Big dang ta sig yìr jír, yìr jír-à hi í àjai, barà big dang sig rag, ‘Anam bu-à kim, mpìr-à má binn buju-à kim.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 N swam yag sig ning, aning yag binn buju mà byar-à ning nàm fíg nì bàna, í mpìrká káhi nàm síg ni byar-à hi. Ama ǹ ya hing ning gbam aning yag binn, í byafàn ná bàna, í byafànbá.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Mpìr Samariyaká nìnànn nímá á finn swann-à hi ni bir hing pìkyinn á byar Yesu á jir bu-à uwà-à níng dang sig n rag, “Ku dinya vinn rìghing mì buká ǹ rì sa sig daka á ninonn.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Barà mpìr Samariyaká fòr bi á byarwá ni, big dang n rag, a Yesu bi tìg á lubá ni. I byar-à ku na màhàn su pyànà.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Mpìrká káhi nìnànn nímá kab wà nìm níng, big má big bir pìkyinn á byarwá ni tìnn á jir shinn buká ku ri dang.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 I byar-à big dinya uwà-à níng n rag, “Yi bir hing pìkyinn tàma-à níng, í jir bu-à wù nìm dang sig níng bàna, jir kai bàna yi ma shinnyí, yi fig hing tìnn, yi myàng hing àjai. Ku í mpìr-à má zìg zu mpìrká á dunyaru bidìm pár.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Barà Yesu shi màhàn su pyànà, sái ku í yag rìg-à mà jànn Galili.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Yesu ma shinnwá ku dang n rag, “Ajai, mpìr-à ma ri dang kyann jir Shìdun, big ri wib fig ku á jànnwá ni bàna.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Barà ku fòr yag àdòníng mà jànn Galili, sái mpìrká mà Galili shà ku wàni, jir kai bàna big shi sig mà Urushalima á sai-à àyúnn Pìm Wam Zu, big myàng hing bu-à ku rì sa sig ma zubá.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 I byar-à Yesu yag mà Kana á jànn Galili, byar-à ku vim bìr zàpìr kàng rìg zàn inabi. Mpìr zyun shi sig á ni, ku í àgbam-à ri sa swàm gwamnati, wùnwá na sig dor mà Kafarnahum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Barà ku fig big dang n rag, Yesu bi sig mà jànn Yahudiya, tàma-à níng ku shi sig rag á jànn Galili. I byar-à hi, ku yag mà byar wàníng ni, n vig wàníng n rag, a wàníng bi dàb gbam ya ku wùn wunùwá, jir kai bàna wùnwá hi ri nyàan wu.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yesu bib ku n rag, “Wato ná bir fig pìkyinn ná á byarmí ni bàna, sái na myàng hing bu mamaki ma bu iko ḿpyim rà?”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Wunù àgbam-à níng dang n rag, “Shinn Luyí, mì ri zìm á bi á lumí ni, jirà á dàb gbam ya mì wùnmí, dà sig títi nímá kwá wu rìg.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Yesu dinya wunù-à níng n rag, a wàníng kàng yag. Wùn wàníng gbam rìghing.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Barà ku ri kàng yag mà lu-à ni àdòníng, sái ku ma yann luwá big dìg kwonn á gbìb-à ni. Big dinya ku n rag, “Ai wùnwú gbam rìghing, ku shi sig ma yonki, tàma-à níng ítau bu zyun bàna.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 I byar-à ku bib káníng n rag “Wùnmí gbam sig ákaun rà?” Big dinya ku n rag, “I nàníng àràg àsháu zyun, í wà awàu-à hi fim sig ku.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Barà ta wùn-à níng myàng sai-à Yesu dinya ku n rag, aku kàng yag, wùnwá gbam rìghing níng, jír-à wàníng dang sig níng sa hing àdòníng hi. I byar-à hi, ku ma mpìrká á luwá ni bidìm pár, big bir pìkyinn á jir Yesu ni.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Wàníng í bu mamaki-à Yesu sa sig wà wa pyànà, ásai-à ku kàng bi mà jànn Yahudiya n yag mà Galili.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.