João 4

Jir Shidun (JIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mpìr Farisawaká fig Shinn Luyí Yesu ri dìg swàb kà yann sukà big kab bu Yohanna rì níng, ku ri wau káníng dìr batisma.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Yesu ri wau fig nì dìr batisma bàna. Yann sukàwá big ri wau íni.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Barà Yesu fig bu-à Farisawaká ri dang níng, ku í fim rìg-à jànn Yahudiya, n kàng yag mà jànn Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ku myàng shi sig í dole aku zu yag gbìb-à á jànn Samariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 I byar-à hi, ku í zu rìg-à gbìb-à á jànn Samariya á finn swann zyun ni, big ri bar Saikar, byar-à hi nonn fig ma byar-à Yakubu rì ya sig wùnwá Yusufu jànn bàna.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Shar zàpìr Yakubu shi sig màhàn. Yesu kyann nì rìghing. I byar-à ku shi sig á nu shar zàpìr-à hi ni. Bu-à sa níng í kyonn pyunn ninonn daka í pyimbyau, hár àyúnn áyau shinn.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 I byar-à uwà Samariya zyun bi sig aku kab zàpìr. I byar-à Yesu dang n rag, a wàníng ya ku zàpìr aku wa.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Yann sukàwá big yag rìghing mà finn swann-à ni, jirà abig yag wann bi buju.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 I byar-à hi, uwà Samariya-à níng dang n rag, “Sáshinn wá vig mì zàpìr rà? Wù zyun-à wù í wunù Yahudawa, mì zyun-à mì í uwà Samariya.” (Ai mpìr Yahudiya ma mpìr Samariya ri kyag fig dìr bàna.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 I byar-à hi, Yesu dinya uwà-à níng n rag, “Wù nìm ma yì hing bu-à Shìdun ri ya mpìr, ma mpìr-à ri dinya wù rag, á ya ku zàpìr aku wa níng, wù nìm má vig ku aku ya wù zàpìr-à ri ya yonki.”
10 Então Jesus disse:
11 Uwà-à níng dang n rag, “Shinn Luyí, à bàna ma bu-à wá kab zàpìr-à níng ma kàhi, jir kai bàna shar zàpìr-à níng zùzwàun. To, wá dìg zàpìr-à ri ya yonki-à níng áni rà?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Asái à kab síg nì tayí Yakubu zyun-à fim ya sig yi shar zàpìr-à níng rà? Ku ma shinnwá ma yanká buwá ma bu apyagká buwá big bidìm pár, big wa hing zàpìr-à níng, ama big wu rìghing.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng n rag, “Mpìrká ri wa zàpìr-à níng, ajor má gban kàng rìg big.
13 Então Jesus disse:
14 Ama mpìr-à ma wa hing zàpìr-à má ya níng, kwá fig fig rag ajor zàpìr bàna hár kinn kinn, jir kai bàna zàpìr-à má ya níng, má shi àràg barà abinn ri gbìb zu, má ya mpìr yonki kinn kinn.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 I byar-à hi, uwà-à níng dang rag, “Shinn Luyí, á ya mì zàpìr-à níng, jirà kada ajor zàpìr aku gban rag mì bàna ma àjirà kada ń bi kab rag zàpìr áyág bàna.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng n rag aku yag bar bi nùwá.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Uwà-à níng dang rag, ái ku bàna ma wunù.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 jir kai bàna à zu sig á lu wunù, hár swana, tàma-à níng wunù-à ning ma ku ri shi í zyun níng, í nùwú bàna. A dinya hing mì jír àjai.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 I byar-à uwà-à níng dang n rag, “Shinn Luyí, ǹ myàng yì hing wù, wù í wùn aswam Shìdun.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Yàkúyí big ri wib Shìdun á shinnkwìnn-à níng ni, ama ning mpìr Yahudawaká ning dang n rag, byar-à mpìr má wib Shìdun bàna, sái mà Urushalima.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yesu dinya uwà-à níng n rag, “A zìm jír-à ma dinya wù níng. A myàng, àyúnn zyun ri bi wà mpìrká má wib fig rag Shìdun á shinnkwìnn-à níng ni bàna, kó mà Urushalima bàna tìnn.
21 Jesus disse:
22 Ning mpìrká á Samariya, ning yì fig bu-à ning ri wib bàna. Buyí yi mpìr Yahudawaká, yi yì hing bu-à yi ri wib, jir kai bàna jir Shìdun á shinn mpìr-à má zìg zu mpìrká, zu bi síg mà byar Yahudawaká ni.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ama àyúnn zyun ri bi, ái àyúnn-à hi bi rìghing, í àyúnn-à mpìr Shìdun má wib ku ma pìkyinn ńzyun, ma awunwá, jir kai bàna Shìdun ri zìm mpìrká abig wib ku àdòníng.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Shìdun í Shìdun Awun Kyìkyàr. Mpìrká ri wib ku níng, sàn sig abig wib ku á kyinnbá ni ma pìkyinn kyìkyàr tìnn.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 I byar-à uwà-à hi dinya ku rag, “N yì hing big dang rag, Kristi ri bi, zyun-à big ri bar ku Almasihu. Ayúnn-à kwa bi hing, kwá dinya vinn rìg yi bu-à shi sig áni bidìm pár.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng n rag, “Ai, í mì, mì ri dang jír ma wù níng.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Asai-à hi yann sukàwá big í kàng bi-à. Sái big sa mamaki wàni, barà big myàng Yesu shi sig ma uwà-à níng big ri dang jír. Ama áyaubá ni kó mpìr ńzyun bib fig uwà-à níng rag, ku ri yàn kyann í kai rà níng, bàna. Kó abig bib Yesu abig rag, bu-à sa ku ri dang jír ma uwà-à níng, í jir kai rà níng, bàna tìnn.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 I byar-à uwà-à níng fim rìg par zàpìrwá màhàn, n kàng yag rìg mà lu-à ni, n yag dinya mpìrká n rag,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Aning bi myàng mpìr-à níng. Ku dinya vinn rìghing mì buká ǹ rì sa sig daka á ninonn. Kó ku í Almasihu hi rà?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 I wà bìr mpìrká dù rìg á finn swann-à ni, jirà abig yag myàng Yesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Sai-à big bi fòr fig ma bàna níng, yann sukàwá big vig ku n dang rag, “Shinn Luyí, á ji ma buju ḿpyim.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 I byar-à ku dinya káníng n rag, “N shi sig ma buju-à má ji, buju-à níng hi ning yì fig bàna.”
32 Jesus respondeu:
33 I byar-à yann sukàwá big bib bar dìrbá n rag, “I ni ya bi sig ku buju íni áyag rà?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yesu dinya big n rag, “Bujumí shí nì ń wib jír buká Tamí swam bi sig mì ń sa, hár ń sa aku vinn rìg.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ning dang n rag, sai-à bá binn kwonn buju-à dà sig sònn yina. Ama mì ri dinya ning, aning myàng daká. Buju byann rìghing, ri zìm mpìrká abig binn kìnn kwonn.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Mpìr-à ri binn kìnn kwonn buju, má dìg lada á pyànn Shìdun, jir kai bàna ku ri binn buju yonki zyun-à má vinn fig ávinn bàna. Jir wàníng mpìr-à ri tàg buju ma mpìr-à ri binn kìnn kwonn buju, sàn sig wà abig shi í byar ńzyun, abig fig àjwár shinnbá.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Big dang ta sig yìr jír, yìr jír-à hi í àjai, barà big dang sig rag, ‘Anam bu-à kim, mpìr-à má binn buju-à kim.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 N swam yag sig ning, aning yag binn buju mà byar-à ning nàm fíg nì bàna, í mpìrká káhi nàm síg ni byar-à hi. Ama ǹ ya hing ning gbam aning yag binn, í byafàn ná bàna, í byafànbá.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Mpìr Samariyaká nìnànn nímá á finn swann-à hi ni bir hing pìkyinn á byar Yesu á jir bu-à uwà-à níng dang sig n rag, “Ku dinya vinn rìghing mì buká ǹ rì sa sig daka á ninonn.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Barà mpìr Samariyaká fòr bi á byarwá ni, big dang n rag, a Yesu bi tìg á lubá ni. I byar-à ku na màhàn su pyànà.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Mpìrká káhi nìnànn nímá kab wà nìm níng, big má big bir pìkyinn á byarwá ni tìnn á jir shinn buká ku ri dang.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 I byar-à big dinya uwà-à níng n rag, “Yi bir hing pìkyinn tàma-à níng, í jir bu-à wù nìm dang sig níng bàna, jir kai bàna yi ma shinnyí, yi fig hing tìnn, yi myàng hing àjai. Ku í mpìr-à má zìg zu mpìrká á dunyaru bidìm pár.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Barà Yesu shi màhàn su pyànà, sái ku í yag rìg-à mà jànn Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Yesu ma shinnwá ku dang n rag, “Ajai, mpìr-à ma ri dang kyann jir Shìdun, big ri wib fig ku á jànnwá ni bàna.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Barà ku fòr yag àdòníng mà jànn Galili, sái mpìrká mà Galili shà ku wàni, jir kai bàna big shi sig mà Urushalima á sai-à àyúnn Pìm Wam Zu, big myàng hing bu-à ku rì sa sig ma zubá.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 I byar-à Yesu yag mà Kana á jànn Galili, byar-à ku vim bìr zàpìr kàng rìg zàn inabi. Mpìr zyun shi sig á ni, ku í àgbam-à ri sa swàm gwamnati, wùnwá na sig dor mà Kafarnahum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Barà ku fig big dang n rag, Yesu bi sig mà jànn Yahudiya, tàma-à níng ku shi sig rag á jànn Galili. I byar-à hi, ku yag mà byar wàníng ni, n vig wàníng n rag, a wàníng bi dàb gbam ya ku wùn wunùwá, jir kai bàna wùnwá hi ri nyàan wu.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesu bib ku n rag, “Wato ná bir fig pìkyinn ná á byarmí ni bàna, sái na myàng hing bu mamaki ma bu iko ḿpyim rà?”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Wunù àgbam-à níng dang n rag, “Shinn Luyí, mì ri zìm á bi á lumí ni, jirà á dàb gbam ya mì wùnmí, dà sig títi nímá kwá wu rìg.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yesu dinya wunù-à níng n rag, a wàníng kàng yag. Wùn wàníng gbam rìghing.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Barà ku ri kàng yag mà lu-à ni àdòníng, sái ku ma yann luwá big dìg kwonn á gbìb-à ni. Big dinya ku n rag, “Ai wùnwú gbam rìghing, ku shi sig ma yonki, tàma-à níng ítau bu zyun bàna.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 I byar-à ku bib káníng n rag “Wùnmí gbam sig ákaun rà?” Big dinya ku n rag, “I nàníng àràg àsháu zyun, í wà awàu-à hi fim sig ku.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Barà ta wùn-à níng myàng sai-à Yesu dinya ku n rag, aku kàng yag, wùnwá gbam rìghing níng, jír-à wàníng dang sig níng sa hing àdòníng hi. I byar-à hi, ku ma mpìrká á luwá ni bidìm pár, big bir pìkyinn á jir Yesu ni.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Wàníng í bu mamaki-à Yesu sa sig wà wa pyànà, ásai-à ku kàng bi mà jànn Yahudiya n yag mà Galili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.