João 4
Jir Shidun (JIB) vs ARA
1 Mpìr Farisawaká fig Shinn Luyí Yesu ri dìg swàb kà yann sukà big kab bu Yohanna rì níng, ku ri wau káníng dìr batisma.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Yesu ri wau fig nì dìr batisma bàna. Yann sukàwá big ri wau íni.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Barà Yesu fig bu-à Farisawaká ri dang níng, ku í fim rìg-à jànn Yahudiya, n kàng yag mà jànn Galili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ku myàng shi sig í dole aku zu yag gbìb-à á jànn Samariya.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 I byar-à hi, ku í zu rìg-à gbìb-à á jànn Samariya á finn swann zyun ni, big ri bar Saikar, byar-à hi nonn fig ma byar-à Yakubu rì ya sig wùnwá Yusufu jànn bàna.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Shar zàpìr Yakubu shi sig màhàn. Yesu kyann nì rìghing. I byar-à ku shi sig á nu shar zàpìr-à hi ni. Bu-à sa níng í kyonn pyunn ninonn daka í pyimbyau, hár àyúnn áyau shinn.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 I byar-à uwà Samariya zyun bi sig aku kab zàpìr. I byar-à Yesu dang n rag, a wàníng ya ku zàpìr aku wa.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Yann sukàwá big yag rìghing mà finn swann-à ni, jirà abig yag wann bi buju.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 I byar-à hi, uwà Samariya-à níng dang n rag, “Sáshinn wá vig mì zàpìr rà? Wù zyun-à wù í wunù Yahudawa, mì zyun-à mì í uwà Samariya.” (Ai mpìr Yahudiya ma mpìr Samariya ri kyag fig dìr bàna.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 I byar-à hi, Yesu dinya uwà-à níng n rag, “Wù nìm ma yì hing bu-à Shìdun ri ya mpìr, ma mpìr-à ri dinya wù rag, á ya ku zàpìr aku wa níng, wù nìm má vig ku aku ya wù zàpìr-à ri ya yonki.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Uwà-à níng dang n rag, “Shinn Luyí, à bàna ma bu-à wá kab zàpìr-à níng ma kàhi, jir kai bàna shar zàpìr-à níng zùzwàun. To, wá dìg zàpìr-à ri ya yonki-à níng áni rà?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Asái à kab síg nì tayí Yakubu zyun-à fim ya sig yi shar zàpìr-à níng rà? Ku ma shinnwá ma yanká buwá ma bu apyagká buwá big bidìm pár, big wa hing zàpìr-à níng, ama big wu rìghing.”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng n rag, “Mpìrká ri wa zàpìr-à níng, ajor má gban kàng rìg big.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ama mpìr-à ma wa hing zàpìr-à má ya níng, kwá fig fig rag ajor zàpìr bàna hár kinn kinn, jir kai bàna zàpìr-à má ya níng, má shi àràg barà abinn ri gbìb zu, má ya mpìr yonki kinn kinn.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 I byar-à hi, uwà-à níng dang rag, “Shinn Luyí, á ya mì zàpìr-à níng, jirà kada ajor zàpìr aku gban rag mì bàna ma àjirà kada ń bi kab rag zàpìr áyág bàna.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng n rag aku yag bar bi nùwá.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Uwà-à níng dang rag, ái ku bàna ma wunù.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 jir kai bàna à zu sig á lu wunù, hár swana, tàma-à níng wunù-à ning ma ku ri shi í zyun níng, í nùwú bàna. A dinya hing mì jír àjai.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 I byar-à uwà-à níng dang n rag, “Shinn Luyí, ǹ myàng yì hing wù, wù í wùn aswam Shìdun.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Yàkúyí big ri wib Shìdun á shinnkwìnn-à níng ni, ama ning mpìr Yahudawaká ning dang n rag, byar-à mpìr má wib Shìdun bàna, sái mà Urushalima.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu dinya uwà-à níng n rag, “A zìm jír-à ma dinya wù níng. A myàng, àyúnn zyun ri bi wà mpìrká má wib fig rag Shìdun á shinnkwìnn-à níng ni bàna, kó mà Urushalima bàna tìnn.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ning mpìrká á Samariya, ning yì fig bu-à ning ri wib bàna. Buyí yi mpìr Yahudawaká, yi yì hing bu-à yi ri wib, jir kai bàna jir Shìdun á shinn mpìr-à má zìg zu mpìrká, zu bi síg mà byar Yahudawaká ni.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ama àyúnn zyun ri bi, ái àyúnn-à hi bi rìghing, í àyúnn-à mpìr Shìdun má wib ku ma pìkyinn ńzyun, ma awunwá, jir kai bàna Shìdun ri zìm mpìrká abig wib ku àdòníng.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Shìdun í Shìdun Awun Kyìkyàr. Mpìrká ri wib ku níng, sàn sig abig wib ku á kyinnbá ni ma pìkyinn kyìkyàr tìnn.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 I byar-à uwà-à hi dinya ku rag, “N yì hing big dang rag, Kristi ri bi, zyun-à big ri bar ku Almasihu. Ayúnn-à kwa bi hing, kwá dinya vinn rìg yi bu-à shi sig áni bidìm pár.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 I byar-à Yesu dinya uwà-à níng n rag, “Ai, í mì, mì ri dang jír ma wù níng.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Asai-à hi yann sukàwá big í kàng bi-à. Sái big sa mamaki wàni, barà big myàng Yesu shi sig ma uwà-à níng big ri dang jír. Ama áyaubá ni kó mpìr ńzyun bib fig uwà-à níng rag, ku ri yàn kyann í kai rà níng, bàna. Kó abig bib Yesu abig rag, bu-à sa ku ri dang jír ma uwà-à níng, í jir kai rà níng, bàna tìnn.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 I byar-à uwà-à níng fim rìg par zàpìrwá màhàn, n kàng yag rìg mà lu-à ni, n yag dinya mpìrká n rag,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Aning bi myàng mpìr-à níng. Ku dinya vinn rìghing mì buká ǹ rì sa sig daka á ninonn. Kó ku í Almasihu hi rà?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 I wà bìr mpìrká dù rìg á finn swann-à ni, jirà abig yag myàng Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Sai-à big bi fòr fig ma bàna níng, yann sukàwá big vig ku n dang rag, “Shinn Luyí, á ji ma buju ḿpyim.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 I byar-à ku dinya káníng n rag, “N shi sig ma buju-à má ji, buju-à níng hi ning yì fig bàna.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 I byar-à yann sukàwá big bib bar dìrbá n rag, “I ni ya bi sig ku buju íni áyag rà?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Yesu dinya big n rag, “Bujumí shí nì ń wib jír buká Tamí swam bi sig mì ń sa, hár ń sa aku vinn rìg.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ning dang n rag, sai-à bá binn kwonn buju-à dà sig sònn yina. Ama mì ri dinya ning, aning myàng daká. Buju byann rìghing, ri zìm mpìrká abig binn kìnn kwonn.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Mpìr-à ri binn kìnn kwonn buju, má dìg lada á pyànn Shìdun, jir kai bàna ku ri binn buju yonki zyun-à má vinn fig ávinn bàna. Jir wàníng mpìr-à ri tàg buju ma mpìr-à ri binn kìnn kwonn buju, sàn sig wà abig shi í byar ńzyun, abig fig àjwár shinnbá.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Big dang ta sig yìr jír, yìr jír-à hi í àjai, barà big dang sig rag, ‘Anam bu-à kim, mpìr-à má binn buju-à kim.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 N swam yag sig ning, aning yag binn buju mà byar-à ning nàm fíg nì bàna, í mpìrká káhi nàm síg ni byar-à hi. Ama ǹ ya hing ning gbam aning yag binn, í byafàn ná bàna, í byafànbá.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Mpìr Samariyaká nìnànn nímá á finn swann-à hi ni bir hing pìkyinn á byar Yesu á jir bu-à uwà-à níng dang sig n rag, “Ku dinya vinn rìghing mì buká ǹ rì sa sig daka á ninonn.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Barà mpìr Samariyaká fòr bi á byarwá ni, big dang n rag, a Yesu bi tìg á lubá ni. I byar-à ku na màhàn su pyànà.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Mpìrká káhi nìnànn nímá kab wà nìm níng, big má big bir pìkyinn á byarwá ni tìnn á jir shinn buká ku ri dang.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 I byar-à big dinya uwà-à níng n rag, “Yi bir hing pìkyinn tàma-à níng, í jir bu-à wù nìm dang sig níng bàna, jir kai bàna yi ma shinnyí, yi fig hing tìnn, yi myàng hing àjai. Ku í mpìr-à má zìg zu mpìrká á dunyaru bidìm pár.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Barà Yesu shi màhàn su pyànà, sái ku í yag rìg-à mà jànn Galili.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Yesu ma shinnwá ku dang n rag, “Ajai, mpìr-à ma ri dang kyann jir Shìdun, big ri wib fig ku á jànnwá ni bàna.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Barà ku fòr yag àdòníng mà jànn Galili, sái mpìrká mà Galili shà ku wàni, jir kai bàna big shi sig mà Urushalima á sai-à àyúnn Pìm Wam Zu, big myàng hing bu-à ku rì sa sig ma zubá.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 I byar-à Yesu yag mà Kana á jànn Galili, byar-à ku vim bìr zàpìr kàng rìg zàn inabi. Mpìr zyun shi sig á ni, ku í àgbam-à ri sa swàm gwamnati, wùnwá na sig dor mà Kafarnahum.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Barà ku fig big dang n rag, Yesu bi sig mà jànn Yahudiya, tàma-à níng ku shi sig rag á jànn Galili. I byar-à hi, ku yag mà byar wàníng ni, n vig wàníng n rag, a wàníng bi dàb gbam ya ku wùn wunùwá, jir kai bàna wùnwá hi ri nyàan wu.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yesu bib ku n rag, “Wato ná bir fig pìkyinn ná á byarmí ni bàna, sái na myàng hing bu mamaki ma bu iko ḿpyim rà?”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Wunù àgbam-à níng dang n rag, “Shinn Luyí, mì ri zìm á bi á lumí ni, jirà á dàb gbam ya mì wùnmí, dà sig títi nímá kwá wu rìg.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yesu dinya wunù-à níng n rag, a wàníng kàng yag. Wùn wàníng gbam rìghing.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Barà ku ri kàng yag mà lu-à ni àdòníng, sái ku ma yann luwá big dìg kwonn á gbìb-à ni. Big dinya ku n rag, “Ai wùnwú gbam rìghing, ku shi sig ma yonki, tàma-à níng ítau bu zyun bàna.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 I byar-à ku bib káníng n rag “Wùnmí gbam sig ákaun rà?” Big dinya ku n rag, “I nàníng àràg àsháu zyun, í wà awàu-à hi fim sig ku.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Barà ta wùn-à níng myàng sai-à Yesu dinya ku n rag, aku kàng yag, wùnwá gbam rìghing níng, jír-à wàníng dang sig níng sa hing àdòníng hi. I byar-à hi, ku ma mpìrká á luwá ni bidìm pár, big bir pìkyinn á jir Yesu ni.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Wàníng í bu mamaki-à Yesu sa sig wà wa pyànà, ásai-à ku kàng bi mà jànn Yahudiya n yag mà Galili.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.