Gálatas 2
Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs NTLH
1 Yin̈xa iscan̈lahon̈eb habil intohan bey Jerusalén yeb juẍta Bernabé, yebpaxo juẍta Tito.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Quinbeycꞌojan, yuto Comam Dios halni wetan tato chintohan. Hayet ayinan bey Jerusalén tuꞌ, cocutxbanayo cobahan̈ yeb ebnaj chiijbali xol ebnaj juẍtaj, walnihan tet ebnaj yin̈ cuybanile yet colbanile chiwalicꞌojan xol anma mach Israeloj. Walan huneꞌ tiꞌ tet ebnaj yun̈e isnanilo ebnaj tato tꞌin̈an wehicojan, yeb xin ta mach nabn̈eho chinmunlahan.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Haꞌ hun juẍta Tito tzujan jintajan̈ waxan̈ca griego yicꞌal naj, yajaꞌ machi hunu mac ischilba yalni tato masan chiyakꞌ circuncidar isba naj.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Waxan̈ca xin ay huntekꞌan ebnaj ton̈e chal isba yuninalo Comam Dios, oc ebnaj coxolan̈ yun̈e yoc ebnaj yilno huneꞌ cocolbanil yin̈ Comam Jesucristo; yuto yoche ebnaj chon̈meltzohan̈ hunelxa yalan̈ isyaꞌtajil isley naj Moisés.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Yaj xin, caw maẍticꞌa nino jabetojan̈ tzet yal ebnaj yuto caw chijochehan̈ ta ayn̈eticꞌaco isyelal huneꞌ Tzotiꞌ cꞌul yet colbanile tiꞌ teyin̈.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Yet walnihan sunil cuybanile tuꞌ, caw machi hunuxa acꞌ akꞌlaxcano incuyuꞌan yu ebnaj ijbalom tuꞌ. Haꞌ tzet ye ebnaj yet yalan̈tocanoj, caw machi wocan yin̈, yuto yul sat Comam Dios caw lahanon̈n̈e cosunil.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Machi hunuxa nan cuybanile ahti yul istiꞌ ebnaj, wal xin caw istxum ebnaj tato haꞌ Comam Dios akꞌn̈e huneꞌ inmuniltiꞌan yin̈ walnicꞌojan Istzotiꞌ Comam Dios xol anma mach Israeloj, hacaꞌ yu yalaxico naj Pedro munlaho xol wet con̈ob Israelan.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Haꞌticꞌa Comam Dios akꞌn̈e ishelanil naj Pedro yoc cuywal xol anma Israel, haꞌticꞌapaxo Comam akꞌn̈e inhelanilan wocan cuywal xol anma mach Israeloj.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Yuxin juẍta Jacobo, yeb juẍta Pedro, yeb xin juẍta Juan, ayco ijbalo yin̈ ebnaj ayxaco yul iskꞌab Comam, caw txumchalo yu ebnaj tato Comam Dios akꞌn̈e huneꞌ inmuniltiꞌan yin̈ weltojan walnocꞌojan Istzotiꞌ Comam Dios xol anma mach Israeloj. Haꞌ huneꞌ tiꞌ yeniloj tato con̈ischahan̈ ebnaj yetbihoj. Yakꞌni ebnaj iskꞌab wetan yeb xin tet juẍta Bernabé, caw xin chitzala iscꞌul ebnaj ta chon̈munlahan̈ xol anma mach Israeloj, walpaxo ebnaj xin xol anma Israel cancano ebnaj munil.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Cachan huneꞌ tiꞌ yal ebnaj jetan̈, tato yilal conanitijan̈ ebnaj mebaꞌ, huneꞌ tuꞌ nabilticꞌa wuhan inwatxꞌenan.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Yet yapni juẍta Pedro yul con̈ob Antioquía, incachan juẍta yin̈ sat sunil ebnaj juẍtaj, yuto maẍtaj istoholal chiswatxꞌe juẍta tuꞌ.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Yuto yet yalan̈to maẍto chiapni huntekꞌan ebnaj chejbil yu juẍta Jacobo, juẍta Pedro tuꞌ chiwaꞌ xol ebnaj ayxaco yul iskꞌab Comam Dios mach Israeloj. Haxa yet yapni ebnaj tuꞌ xin, niẍtejal ishitzilo naj, ispohnilo isba naj xol ebnaj mach Israelo tuꞌ yu xiwcan̈ naj tet ebnaj chalni ta yilal yakꞌlax circuncidar ebnaj mach Israeloj.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Aypaxo xin ebnaj juẍta Israel oc tzujno yinta tzet isbeybaln̈e juẍta Pedro tuꞌ, hacpax tuꞌ juẍta Bernabé isbeybaln̈epaxo naj huneꞌ sucal tuꞌ.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Yuxin hayet wilnihan tato mach chisyije ebnaj hacaꞌ yalni Tzotiꞌ yet colbanile, walnihan tet juẍta Pedro yin̈ sat sunil ebnaj cutxanico tuꞌ: “Wal hach tiꞌ Israel hach, yajaꞌ chachecꞌ hacaꞌ anma mach Israeloj, yajaꞌ tinan̈ xin ¿tzet yin̈ yuxinto chawal tet ebnaj mach Israeloj tato yilal chicꞌo ebnaj isbeybal anma Israel?” quinchiyan tet juẍta tuꞌ.
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Wal han̈on̈ Israel jicꞌal tiꞌ, mach yicꞌalo huntekꞌanxa nan con̈obal chihallax mulumal jehi.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Yaj xin johtaj tato machi hunu mac chican cꞌulal yul sat Comam Dios yu isley naj Moisés, wal xin chican anma cꞌulal, yajaꞌ cachann̈e yu yanico yanma yin̈ Comam Jesucristo. Hacon̈ tuꞌ han̈on̈ tiꞌ xajayto yul janma yin̈ Comam Jesucristo yuxin xacon̈can cꞌulal yul sat Comam Dios, maẍtaj yu coyijen tzet chal ley. Wal xin caw machi hunu mac chican cꞌulal yul sat Comam Dios yu isyijen tzet chal isley naj Moisés.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Tato chicosay joc cꞌulal yul sat Comam Dios yu yip Comam Jesucristo, chal yelapnoj ta mulumon̈ hacaꞌ anma mach Israeloj. Yajaꞌ ¿tom haꞌ Comam Jesucristo chon̈anico mulumal? ¡Machoj!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Kꞌinalo tato chinmeltzohan wintajan, lahwi tuꞌ cat wocan inwatxꞌenpaxojan sunil tzet bejbilcano wuhan yet payxa, han-caw-inan chiwaco inmulan yin̈ hacaꞌ tuꞌ.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Wal hanintiꞌan camnajinxalojan yin̈ ley. Haꞌ huneꞌ ley tuꞌ quinakꞌni camojan yun̈e caw witzitzbilojan yin̈ Comam Dios.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Wal tinan̈, haꞌ yul sat Comam Dios, tꞌun̈aninxacan̈an yin̈ teꞌ culus, yuxin matxatajinan itzitzinan tinan̈, haxa Comam Jesucristo itzitz win̈an. Haꞌ tzet chinwatxꞌehan tinan̈ xin cachann̈e wanico wanmahan yin̈ Iscꞌahol Comam Dios, haꞌ chiwuhan. Caw isyelo Comam ta xahan ayinan yu, yuto yakꞌ camo isba win̈an.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Mach chicoyah iscꞌulchꞌanil iscꞌul Comam Dios. Wal xin ta yu coyijen ley yuxin chon̈can cꞌulal yul sat Comam Dios, caw nabn̈em cam Comam Jesucristo chal tuꞌ.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.