Atos 27
Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs VC
1 Yet yoc yin̈ isnabal ebnaj yanito naj Pablo bey yul niman con̈ob Italia, yalaxico naj yeb huntekꞌanxa ebnaj presowom yul iskꞌab huneꞌ naj capitán, Julio isbi, naj ayco yahawil yin̈ huneꞌ majan ebnaj soldado chiyij Batallón Emperador Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Joctojan̈ yul huneꞌ teꞌ barco tit bey Adramitio, haꞌ teꞌ xin lan̈an istohi, cat yecꞌ teꞌ sunil yulaj puerto ay yul ismajul Asia. Haꞌ hun xin juẍta Aristarco, ay bey con̈ob Tesalónica ay yul ismajul Macedonia, to jin̈tajan̈.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Haxa yet hunxa tzꞌayic xin, japnihan̈ bey puerto Sidón, bay caw cꞌul yute iscꞌul naj Julio yin̈ naj Pablo, yuto chahlaxicꞌo naj Pablo tuꞌ yilaꞌ yamigo yu naj, ischahnipaxo naj Pablo tuꞌ tzet chiꞌakꞌlax tet.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Yet jelan̈ bey Sidón tuꞌ con̈ecꞌan̈ yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Chipre ayayo xol haꞌ mar bay chu cocolni cobahan̈ tet jakꞌekꞌ, yuto mach toholo isbelwi teꞌ barco yu jakꞌekꞌ tuꞌ.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Lahwi tuꞌ xin coculusn̈enan̈ haꞌ mar yin̈ ismotxico ej txꞌotxꞌ ay yul ismajul Cilicia yeb Panfilia, japnipaxojan̈ yul con̈ob Mira ay yul ismajul Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Haꞌ tuꞌ ilchayo huneꞌ teꞌ barco ah Alejandría yu naj capitán yin̈ ebnaj soldado, istoxa teꞌ bey Italia, con̈ocan̈ yul teꞌ, cotopaxojan̈.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Caw xin txꞌiꞌal tzꞌayic con̈belwihan̈ yin̈ caw nan̈cꞌulal yuto caw ay jakꞌekꞌ, caw xin yaꞌta yu japnicanojan̈ iscawilal con̈ob Gnido. Yaj yu caw ayto yip islow jakꞌekꞌ yin̈ teꞌ barco tuꞌ, yuxin con̈ecꞌan̈ iscawilal Salmón, caw xin con̈ecꞌtohan̈ cohoyoꞌan̈ bey ismotx txꞌotxꞌ Creta ayayo xol haꞌ mar tuꞌ.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Caw yaꞌtan̈eticꞌa jakꞌlehan̈ yet jecꞌan̈ yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Creta yin̈ huneꞌ bel tuꞌ, yuxin caw lan̈o con̈apnihan̈ bey Buenos Puertos, ayco iscawilal con̈ob Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Caw nimanxa tiempo chicocꞌaytojan̈, yebpaxo xin caw txahulxa cobelwihan̈ yiban̈ haꞌ mar yuto cawilxa yeti yocbal haꞌ n̈ab. Yu ton huneꞌ tuꞌ, yuxin yal naj Pablo tet ebnaj yahawil yeco yin̈ teꞌ barco tuꞌ,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 hacaꞌ tiꞌ:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Wal naj capitán yin̈ ebnaj soldado xin, caw ecꞌna yabeto naj tzet yal naj yahawil yeco yin̈ teꞌ barco, yeb tzet yal naj chiꞌinicꞌo teꞌ barco tuꞌ sata tzet yal naj Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Bey huneꞌ Buenos Puertos tuꞌ xin, caw machi bay chiyu iscolni isba ebnaj yin̈ huneꞌ n̈abil tuꞌ, yuxin etza sunil ebnaj halni tato chon̈elan̈ bey tuꞌ, etzami chu japnicanojan̈ bey Fenice, ay yul ismajul Creta. Huneꞌ txꞌotxꞌ tuꞌ xin caw chismaj txꞌotxꞌ jakꞌekꞌ chitit bay chiꞌahilo tzꞌayic, yuxin haꞌ tuꞌ chꞌelto huneꞌ n̈abil jiban̈an̈, chiyute yalni ebnaj.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Lahwi tuꞌ xin yichico yecꞌ jakꞌekꞌ yin̈ caw nancꞌulal chitit yin̈ sur, yuxin oc yin̈ isnabal ebnaj isto yin̈ isbel tuꞌ hunelxa, yinican̈ ebnaj chꞌen ancla, cotohan̈ xin. Caw istiꞌlan̈eticꞌa txꞌotxꞌ Creta ecꞌ teꞌ barco tuꞌ.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Yaj haniqꞌuixto chon̈tohan̈, yul huneꞌ niman jakꞌekꞌ tit yin̈ nordeste, ismakꞌnico isba yin̈ teꞌ barco.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Hac tuꞌ xin yu yichico istenlaxto teꞌ yu jakꞌekꞌ, yaj yu matxa con̈kꞌojihan̈ jinitojan̈ teꞌ bay chiyal janmahan̈, yuxin toxan̈e chijilan̈ con̈yinitojan̈ teꞌ bay caw chito jakꞌekꞌ tuꞌ.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Con̈ecꞌan̈ yin̈ ismotx huneꞌ nichꞌan con̈ob ay xol haꞌ mar, Clauda isbi, bay matxa caw yip yecꞌ jakꞌekꞌ. Wal teꞌ nichꞌan lancha tzujan yinta teꞌ barco tuꞌ caw lan̈o yij isba yahcanto teꞌ yul teꞌ niman barco tuꞌ yu ebnaj.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Lahwi tuꞌ xin iscꞌalnayo ebnaj teꞌ barco tuꞌ yu huntekꞌan nimeta lasu yun̈e yikꞌni yip teꞌ. Yaj yu chixiw ebnaj ta chalo iscawxicanayto teꞌ xol huntekꞌan arena ayco yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Libia, chiyij Sirte, yuxin isholayo ebnaj kꞌap vela chismakꞌico jakꞌekꞌ yun̈e nancꞌulalxa chito teꞌ.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Haxa yet huneꞌxa tzꞌayic xin, yu caw ayto yip yecꞌ jakꞌekꞌ, yuxin ichico ebnaj yanayto ijatz ayco yul teꞌ barco tuꞌ yul haꞌ mar.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Haxa yet iscabwihalxa xin, haxa ismunlabal teꞌ barco tuꞌ, istirayto ebnaj xol haꞌ.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Caw txꞌiꞌal tzꞌayic matxaticꞌa chijilan̈ yin̈ tzꞌayic yeb txꞌumel, yu huneꞌ niman jakꞌekꞌ chon̈makꞌobtan̈entuꞌan̈, yuxin caw cꞌaycanilo cocꞌulan̈, caw matxa chiconahan̈ tato chito con̈colchahan̈.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Yaj yu caw payxa matxa chon̈waꞌan̈, yuxin ah lin̈no naj Pablo, yalni naj tet ebnaj hacaꞌ tiꞌ:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Wal tinan̈ xin, machi cabconcan̈ hecꞌul yuto machi hunujex chexcamoj, han̈cꞌan̈e teꞌ barco tiꞌ chꞌetaxtoj,
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 yuto mayati Comam Dios huneꞌ ángel tzotelo wetan may akꞌbal, Comam Dios bay ayinicojan, haꞌ ayinyetan.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Haꞌ huneꞌ ángel tuꞌ xin, mahalni wetan hacaꞌ tiꞌ: “Mach chaẍxiw ach Pablo, yuto caw yilal hawapni yin̈ sat naj yahawil Roma, hawupaxoj yuxin chicolcha sunil anma ayicto yul teꞌ barco tiꞌ, machi hunu mac chicamoj,” ẍi naj wetan.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Yuxin tinan̈ hex wetbi, aweco yip heyanma, yuto chicawxi incꞌulal yin̈ Comam Dios ta caw yilal yijni isba tzet mahulicꞌo naj ángel tuꞌ yalaꞌ wetan.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Yaj chon̈tirlaxolo istiꞌ haꞌ mar bey huneꞌ txꞌotxꞌ ay xol haꞌ mar, ẍi naj Pablo tuꞌ.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Yet huneꞌ akꞌbal xin, yin̈xa iscan̈lan̈eb tzꞌayic jecꞌan̈ yiban̈ haꞌ mar, japnihan̈ yiban̈ haꞌ mar Adriático, bay nanantaxan̈e chito teꞌ barco yu jakꞌekꞌ. Caw yin̈mi chuman akꞌbal xin, isnani ebnaj chimunlacto yul teꞌ barco tato japnixahan̈ yin̈ txꞌo txꞌotxꞌ.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Yoc ebnaj ismaleno hanta isnahatil yehayto yich haꞌ, caw treinta y seis metro yehayto yich haꞌ tuꞌ. Cotohan̈ hanicꞌxa, yocpaxo ebnaj ismalenoj, veinticinco metroxan̈e yehayto yich haꞌ.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Yaj yu chixiw ebnaj ta chálo ay bay chismakꞌico isba teꞌ yin̈ chꞌen nime chꞌen, yuxin isbejtzoto ebnaj can̈eb chꞌen ancla yinta teꞌ barco tuꞌ. Caw xin ayco ebnaj iskꞌanni tet Comam Dios ta chisajbinaloj.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Wal ebnaj chimunla yul teꞌ barco tuꞌ, isna ebnaj yelcan̈ yul teꞌ, yuxin oc ebnaj yakꞌayto teꞌ lancha yul haꞌ, yanico ebnaj lekꞌtiꞌal tato chiyayto ebnaj yakꞌbil chꞌen ancla sata teꞌ barco tuꞌ.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Wal naj Pablo xin, caw yin̈ an̈e yal naj tet naj capitán yeb tet ebnaj soldado hacaꞌ tiꞌ:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Hac tuꞌ xin caw yin̈ an̈exan̈e iscꞌupilo ebnaj soldado tuꞌ txꞌan̈ lasu bay tꞌun̈an teꞌ lancha tuꞌ, isbejtzonto ebnaj teꞌ yul haꞌ.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Yet lan̈anxa issajbilo xin, yalni naj Pablo tet ebnaj sunil tato yilal iswaꞌ ebnaj, yalni naj tet ebnaj:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Yaj chiwalan teyet tato yilal hewaꞌi yun̈e yoc heyip. Caw machi hunujex chexcꞌaytoj, maẍticꞌapaxo hunqꞌuitano xil hewiꞌ chicꞌaytoj.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Lahwi yalni naj Pablo huneꞌ tuꞌ xin, yinican̈ naj huneꞌ ixim pan, yakꞌni naj yuchꞌandiosal tet Comam Dios yin̈ sat ebnaj sunil. Lahwi tuꞌ iskꞌaxpon naj ixim, yoc naj iswahno ixim.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Hayet yilni ebnaj tuꞌ xin, yakꞌlocan̈ iscꞌul ebnaj, yocpaxo ebnaj waꞌo sunil.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Caw cab ciento setenta y seis on̈an̈ ayon̈icojan̈ yul teꞌ barco tuꞌ.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Yet islahwi iswaꞌcano sunil ebnaj xin, isbejtzonayto ebnaj ixim trigo xol ha haꞌ yun̈e ishan̈kꞌo yijatz teꞌ barco tuꞌ.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Hayet issajbilo xin, yilnito ebnaj chimunla yul teꞌ barco tuꞌ txꞌo txꞌotxꞌ, yaj mach istxum ebnaj baytuꞌwal ayon̈tuꞌan̈, yaj xin yil ebnaj huneꞌ iskꞌab haꞌ mar tuꞌ, caw naba arena-la-n̈e istiꞌ, isnani ebnaj yinito teꞌ barco bey tuꞌ.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Hac tuꞌ xin yu iscꞌupnito ebnaj txꞌan̈ lasu ayco yin̈ ancla tuꞌ iscancano xol haꞌ mar. Istoyban ebnaj istxꞌan̈al remo chꞌocnico yin̈ yijban teꞌ barco tuꞌ. Lahwi tuꞌ xin yanican̈ ebnaj kꞌap vela yin̈ sat teꞌ yul isbeh jakꞌekꞌ yun̈e cꞌul isbelwi teꞌ, hac tuꞌ xin yu ishitznico ebnaj teꞌ istiꞌ haꞌ.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Yaj cꞌuxan yapni teꞌ yin̈ cabeb niẍte iskꞌab haꞌ, iscan txꞌapno teꞌ xol arena. Haꞌ sata teꞌ cancano txꞌapno xol arena tuꞌ, matxaticꞌa chiyu isbili, wal yinta teꞌ xin caw uchcꞌacantoj yuto caw ecꞌnaxa yip haꞌ chismakꞌico isba yin̈ teꞌ.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Haꞌ ebnaj soldado tuꞌ xin yoche ebnaj ispotxꞌo ebnaj presowom, yun̈e machi hunu ebnaj chimakꞌni haꞌ cat yelcan̈.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Wal naj iscapitán ebnaj soldado tuꞌ, caw yoche naj iscoloꞌ naj Pablo, yuxin mach chisje naj ispotxꞌlax ebnaj presowom. Haꞌ yute naj, to yal naj tet ebnaj ta mac yohta ismakꞌni haꞌ, caw yilal babel chiayto xol haꞌ yun̈e yapni istiꞌ haꞌ.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Wal mac mach chu ismakꞌni haꞌ xin, yiban̈ yakꞌinteꞌal teꞌ barco uchcꞌato tuꞌ oc ebnaj. Hac tuꞌ jutehan̈, yuxin cosunilan̈ con̈colchahan̈, japnihan̈ istiꞌ haꞌ.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.