Atos 27

Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yet yoc yin̈ isnabal ebnaj yanito naj Pablo bey yul niman con̈ob Italia, yalaxico naj yeb huntekꞌanxa ebnaj presowom yul iskꞌab huneꞌ naj capitán, Julio isbi, naj ayco yahawil yin̈ huneꞌ majan ebnaj soldado chiyij Batallón Emperador Augusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Joctojan̈ yul huneꞌ teꞌ barco tit bey Adramitio, haꞌ teꞌ xin lan̈an istohi, cat yecꞌ teꞌ sunil yulaj puerto ay yul ismajul Asia. Haꞌ hun xin juẍta Aristarco, ay bey con̈ob Tesalónica ay yul ismajul Macedonia, to jin̈tajan̈.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Haxa yet hunxa tzꞌayic xin, japnihan̈ bey puerto Sidón, bay caw cꞌul yute iscꞌul naj Julio yin̈ naj Pablo, yuto chahlaxicꞌo naj Pablo tuꞌ yilaꞌ yamigo yu naj, ischahnipaxo naj Pablo tuꞌ tzet chiꞌakꞌlax tet.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Yet jelan̈ bey Sidón tuꞌ con̈ecꞌan̈ yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Chipre ayayo xol haꞌ mar bay chu cocolni cobahan̈ tet jakꞌekꞌ, yuto mach toholo isbelwi teꞌ barco yu jakꞌekꞌ tuꞌ.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Lahwi tuꞌ xin coculusn̈enan̈ haꞌ mar yin̈ ismotxico ej txꞌotxꞌ ay yul ismajul Cilicia yeb Panfilia, japnipaxojan̈ yul con̈ob Mira ay yul ismajul Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Haꞌ tuꞌ ilchayo huneꞌ teꞌ barco ah Alejandría yu naj capitán yin̈ ebnaj soldado, istoxa teꞌ bey Italia, con̈ocan̈ yul teꞌ, cotopaxojan̈.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Caw xin txꞌiꞌal tzꞌayic con̈belwihan̈ yin̈ caw nan̈cꞌulal yuto caw ay jakꞌekꞌ, caw xin yaꞌta yu japnicanojan̈ iscawilal con̈ob Gnido. Yaj yu caw ayto yip islow jakꞌekꞌ yin̈ teꞌ barco tuꞌ, yuxin con̈ecꞌan̈ iscawilal Salmón, caw xin con̈ecꞌtohan̈ cohoyoꞌan̈ bey ismotx txꞌotxꞌ Creta ayayo xol haꞌ mar tuꞌ.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Caw yaꞌtan̈eticꞌa jakꞌlehan̈ yet jecꞌan̈ yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Creta yin̈ huneꞌ bel tuꞌ, yuxin caw lan̈o con̈apnihan̈ bey Buenos Puertos, ayco iscawilal con̈ob Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Caw nimanxa tiempo chicocꞌaytojan̈, yebpaxo xin caw txahulxa cobelwihan̈ yiban̈ haꞌ mar yuto cawilxa yeti yocbal haꞌ n̈ab. Yu ton huneꞌ tuꞌ, yuxin yal naj Pablo tet ebnaj yahawil yeco yin̈ teꞌ barco tuꞌ,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 hacaꞌ tiꞌ:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Wal naj capitán yin̈ ebnaj soldado xin, caw ecꞌna yabeto naj tzet yal naj yahawil yeco yin̈ teꞌ barco, yeb tzet yal naj chiꞌinicꞌo teꞌ barco tuꞌ sata tzet yal naj Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Bey huneꞌ Buenos Puertos tuꞌ xin, caw machi bay chiyu iscolni isba ebnaj yin̈ huneꞌ n̈abil tuꞌ, yuxin etza sunil ebnaj halni tato chon̈elan̈ bey tuꞌ, etzami chu japnicanojan̈ bey Fenice, ay yul ismajul Creta. Huneꞌ txꞌotxꞌ tuꞌ xin caw chismaj txꞌotxꞌ jakꞌekꞌ chitit bay chiꞌahilo tzꞌayic, yuxin haꞌ tuꞌ chꞌelto huneꞌ n̈abil jiban̈an̈, chiyute yalni ebnaj.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Lahwi tuꞌ xin yichico yecꞌ jakꞌekꞌ yin̈ caw nancꞌulal chitit yin̈ sur, yuxin oc yin̈ isnabal ebnaj isto yin̈ isbel tuꞌ hunelxa, yinican̈ ebnaj chꞌen ancla, cotohan̈ xin. Caw istiꞌlan̈eticꞌa txꞌotxꞌ Creta ecꞌ teꞌ barco tuꞌ.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Yaj haniqꞌuixto chon̈tohan̈, yul huneꞌ niman jakꞌekꞌ tit yin̈ nordeste, ismakꞌnico isba yin̈ teꞌ barco.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Hac tuꞌ xin yu yichico istenlaxto teꞌ yu jakꞌekꞌ, yaj yu matxa con̈kꞌojihan̈ jinitojan̈ teꞌ bay chiyal janmahan̈, yuxin toxan̈e chijilan̈ con̈yinitojan̈ teꞌ bay caw chito jakꞌekꞌ tuꞌ.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Con̈ecꞌan̈ yin̈ ismotx huneꞌ nichꞌan con̈ob ay xol haꞌ mar, Clauda isbi, bay matxa caw yip yecꞌ jakꞌekꞌ. Wal teꞌ nichꞌan lancha tzujan yinta teꞌ barco tuꞌ caw lan̈o yij isba yahcanto teꞌ yul teꞌ niman barco tuꞌ yu ebnaj.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Lahwi tuꞌ xin iscꞌalnayo ebnaj teꞌ barco tuꞌ yu huntekꞌan nimeta lasu yun̈e yikꞌni yip teꞌ. Yaj yu chixiw ebnaj ta chalo iscawxicanayto teꞌ xol huntekꞌan arena ayco yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Libia, chiyij Sirte, yuxin isholayo ebnaj kꞌap vela chismakꞌico jakꞌekꞌ yun̈e nancꞌulalxa chito teꞌ.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Haxa yet huneꞌxa tzꞌayic xin, yu caw ayto yip yecꞌ jakꞌekꞌ, yuxin ichico ebnaj yanayto ijatz ayco yul teꞌ barco tuꞌ yul haꞌ mar.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Haxa yet iscabwihalxa xin, haxa ismunlabal teꞌ barco tuꞌ, istirayto ebnaj xol haꞌ.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Caw txꞌiꞌal tzꞌayic matxaticꞌa chijilan̈ yin̈ tzꞌayic yeb txꞌumel, yu huneꞌ niman jakꞌekꞌ chon̈makꞌobtan̈entuꞌan̈, yuxin caw cꞌaycanilo cocꞌulan̈, caw matxa chiconahan̈ tato chito con̈colchahan̈.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Yaj yu caw payxa matxa chon̈waꞌan̈, yuxin ah lin̈no naj Pablo, yalni naj tet ebnaj hacaꞌ tiꞌ:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Wal tinan̈ xin, machi cabconcan̈ hecꞌul yuto machi hunujex chexcamoj, han̈cꞌan̈e teꞌ barco tiꞌ chꞌetaxtoj,
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 yuto mayati Comam Dios huneꞌ ángel tzotelo wetan may akꞌbal, Comam Dios bay ayinicojan, haꞌ ayinyetan.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Haꞌ huneꞌ ángel tuꞌ xin, mahalni wetan hacaꞌ tiꞌ: “Mach chaẍxiw ach Pablo, yuto caw yilal hawapni yin̈ sat naj yahawil Roma, hawupaxoj yuxin chicolcha sunil anma ayicto yul teꞌ barco tiꞌ, machi hunu mac chicamoj,” ẍi naj wetan.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Yuxin tinan̈ hex wetbi, aweco yip heyanma, yuto chicawxi incꞌulal yin̈ Comam Dios ta caw yilal yijni isba tzet mahulicꞌo naj ángel tuꞌ yalaꞌ wetan.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Yaj chon̈tirlaxolo istiꞌ haꞌ mar bey huneꞌ txꞌotxꞌ ay xol haꞌ mar, ẍi naj Pablo tuꞌ.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Yet huneꞌ akꞌbal xin, yin̈xa iscan̈lan̈eb tzꞌayic jecꞌan̈ yiban̈ haꞌ mar, japnihan̈ yiban̈ haꞌ mar Adriático, bay nanantaxan̈e chito teꞌ barco yu jakꞌekꞌ. Caw yin̈mi chuman akꞌbal xin, isnani ebnaj chimunlacto yul teꞌ barco tato japnixahan̈ yin̈ txꞌo txꞌotxꞌ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Yoc ebnaj ismaleno hanta isnahatil yehayto yich haꞌ, caw treinta y seis metro yehayto yich haꞌ tuꞌ. Cotohan̈ hanicꞌxa, yocpaxo ebnaj ismalenoj, veinticinco metroxan̈e yehayto yich haꞌ.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Yaj yu chixiw ebnaj ta chálo ay bay chismakꞌico isba teꞌ yin̈ chꞌen nime chꞌen, yuxin isbejtzoto ebnaj can̈eb chꞌen ancla yinta teꞌ barco tuꞌ. Caw xin ayco ebnaj iskꞌanni tet Comam Dios ta chisajbinaloj.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Wal ebnaj chimunla yul teꞌ barco tuꞌ, isna ebnaj yelcan̈ yul teꞌ, yuxin oc ebnaj yakꞌayto teꞌ lancha yul haꞌ, yanico ebnaj lekꞌtiꞌal tato chiyayto ebnaj yakꞌbil chꞌen ancla sata teꞌ barco tuꞌ.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Wal naj Pablo xin, caw yin̈ an̈e yal naj tet naj capitán yeb tet ebnaj soldado hacaꞌ tiꞌ:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Hac tuꞌ xin caw yin̈ an̈exan̈e iscꞌupilo ebnaj soldado tuꞌ txꞌan̈ lasu bay tꞌun̈an teꞌ lancha tuꞌ, isbejtzonto ebnaj teꞌ yul haꞌ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Yet lan̈anxa issajbilo xin, yalni naj Pablo tet ebnaj sunil tato yilal iswaꞌ ebnaj, yalni naj tet ebnaj:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Yaj chiwalan teyet tato yilal hewaꞌi yun̈e yoc heyip. Caw machi hunujex chexcꞌaytoj, maẍticꞌapaxo hunqꞌuitano xil hewiꞌ chicꞌaytoj.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Lahwi yalni naj Pablo huneꞌ tuꞌ xin, yinican̈ naj huneꞌ ixim pan, yakꞌni naj yuchꞌandiosal tet Comam Dios yin̈ sat ebnaj sunil. Lahwi tuꞌ iskꞌaxpon naj ixim, yoc naj iswahno ixim.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Hayet yilni ebnaj tuꞌ xin, yakꞌlocan̈ iscꞌul ebnaj, yocpaxo ebnaj waꞌo sunil.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Caw cab ciento setenta y seis on̈an̈ ayon̈icojan̈ yul teꞌ barco tuꞌ.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Yet islahwi iswaꞌcano sunil ebnaj xin, isbejtzonayto ebnaj ixim trigo xol ha haꞌ yun̈e ishan̈kꞌo yijatz teꞌ barco tuꞌ.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Hayet issajbilo xin, yilnito ebnaj chimunla yul teꞌ barco tuꞌ txꞌo txꞌotxꞌ, yaj mach istxum ebnaj baytuꞌwal ayon̈tuꞌan̈, yaj xin yil ebnaj huneꞌ iskꞌab haꞌ mar tuꞌ, caw naba arena-la-n̈e istiꞌ, isnani ebnaj yinito teꞌ barco bey tuꞌ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Hac tuꞌ xin yu iscꞌupnito ebnaj txꞌan̈ lasu ayco yin̈ ancla tuꞌ iscancano xol haꞌ mar. Istoyban ebnaj istxꞌan̈al remo chꞌocnico yin̈ yijban teꞌ barco tuꞌ. Lahwi tuꞌ xin yanican̈ ebnaj kꞌap vela yin̈ sat teꞌ yul isbeh jakꞌekꞌ yun̈e cꞌul isbelwi teꞌ, hac tuꞌ xin yu ishitznico ebnaj teꞌ istiꞌ haꞌ.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Yaj cꞌuxan yapni teꞌ yin̈ cabeb niẍte iskꞌab haꞌ, iscan txꞌapno teꞌ xol arena. Haꞌ sata teꞌ cancano txꞌapno xol arena tuꞌ, matxaticꞌa chiyu isbili, wal yinta teꞌ xin caw uchcꞌacantoj yuto caw ecꞌnaxa yip haꞌ chismakꞌico isba yin̈ teꞌ.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Haꞌ ebnaj soldado tuꞌ xin yoche ebnaj ispotxꞌo ebnaj presowom, yun̈e machi hunu ebnaj chimakꞌni haꞌ cat yelcan̈.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Wal naj iscapitán ebnaj soldado tuꞌ, caw yoche naj iscoloꞌ naj Pablo, yuxin mach chisje naj ispotxꞌlax ebnaj presowom. Haꞌ yute naj, to yal naj tet ebnaj ta mac yohta ismakꞌni haꞌ, caw yilal babel chiayto xol haꞌ yun̈e yapni istiꞌ haꞌ.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Wal mac mach chu ismakꞌni haꞌ xin, yiban̈ yakꞌinteꞌal teꞌ barco uchcꞌato tuꞌ oc ebnaj. Hac tuꞌ jutehan̈, yuxin cosunilan̈ con̈colchahan̈, japnihan̈ istiꞌ haꞌ.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.