Atos 27
Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs ARIB
1 Yet yoc yin̈ isnabal ebnaj yanito naj Pablo bey yul niman con̈ob Italia, yalaxico naj yeb huntekꞌanxa ebnaj presowom yul iskꞌab huneꞌ naj capitán, Julio isbi, naj ayco yahawil yin̈ huneꞌ majan ebnaj soldado chiyij Batallón Emperador Augusto.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Joctojan̈ yul huneꞌ teꞌ barco tit bey Adramitio, haꞌ teꞌ xin lan̈an istohi, cat yecꞌ teꞌ sunil yulaj puerto ay yul ismajul Asia. Haꞌ hun xin juẍta Aristarco, ay bey con̈ob Tesalónica ay yul ismajul Macedonia, to jin̈tajan̈.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Haxa yet hunxa tzꞌayic xin, japnihan̈ bey puerto Sidón, bay caw cꞌul yute iscꞌul naj Julio yin̈ naj Pablo, yuto chahlaxicꞌo naj Pablo tuꞌ yilaꞌ yamigo yu naj, ischahnipaxo naj Pablo tuꞌ tzet chiꞌakꞌlax tet.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Yet jelan̈ bey Sidón tuꞌ con̈ecꞌan̈ yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Chipre ayayo xol haꞌ mar bay chu cocolni cobahan̈ tet jakꞌekꞌ, yuto mach toholo isbelwi teꞌ barco yu jakꞌekꞌ tuꞌ.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Lahwi tuꞌ xin coculusn̈enan̈ haꞌ mar yin̈ ismotxico ej txꞌotxꞌ ay yul ismajul Cilicia yeb Panfilia, japnipaxojan̈ yul con̈ob Mira ay yul ismajul Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Haꞌ tuꞌ ilchayo huneꞌ teꞌ barco ah Alejandría yu naj capitán yin̈ ebnaj soldado, istoxa teꞌ bey Italia, con̈ocan̈ yul teꞌ, cotopaxojan̈.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Caw xin txꞌiꞌal tzꞌayic con̈belwihan̈ yin̈ caw nan̈cꞌulal yuto caw ay jakꞌekꞌ, caw xin yaꞌta yu japnicanojan̈ iscawilal con̈ob Gnido. Yaj yu caw ayto yip islow jakꞌekꞌ yin̈ teꞌ barco tuꞌ, yuxin con̈ecꞌan̈ iscawilal Salmón, caw xin con̈ecꞌtohan̈ cohoyoꞌan̈ bey ismotx txꞌotxꞌ Creta ayayo xol haꞌ mar tuꞌ.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Caw yaꞌtan̈eticꞌa jakꞌlehan̈ yet jecꞌan̈ yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Creta yin̈ huneꞌ bel tuꞌ, yuxin caw lan̈o con̈apnihan̈ bey Buenos Puertos, ayco iscawilal con̈ob Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Caw nimanxa tiempo chicocꞌaytojan̈, yebpaxo xin caw txahulxa cobelwihan̈ yiban̈ haꞌ mar yuto cawilxa yeti yocbal haꞌ n̈ab. Yu ton huneꞌ tuꞌ, yuxin yal naj Pablo tet ebnaj yahawil yeco yin̈ teꞌ barco tuꞌ,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 hacaꞌ tiꞌ:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Wal naj capitán yin̈ ebnaj soldado xin, caw ecꞌna yabeto naj tzet yal naj yahawil yeco yin̈ teꞌ barco, yeb tzet yal naj chiꞌinicꞌo teꞌ barco tuꞌ sata tzet yal naj Pablo.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Bey huneꞌ Buenos Puertos tuꞌ xin, caw machi bay chiyu iscolni isba ebnaj yin̈ huneꞌ n̈abil tuꞌ, yuxin etza sunil ebnaj halni tato chon̈elan̈ bey tuꞌ, etzami chu japnicanojan̈ bey Fenice, ay yul ismajul Creta. Huneꞌ txꞌotxꞌ tuꞌ xin caw chismaj txꞌotxꞌ jakꞌekꞌ chitit bay chiꞌahilo tzꞌayic, yuxin haꞌ tuꞌ chꞌelto huneꞌ n̈abil jiban̈an̈, chiyute yalni ebnaj.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Lahwi tuꞌ xin yichico yecꞌ jakꞌekꞌ yin̈ caw nancꞌulal chitit yin̈ sur, yuxin oc yin̈ isnabal ebnaj isto yin̈ isbel tuꞌ hunelxa, yinican̈ ebnaj chꞌen ancla, cotohan̈ xin. Caw istiꞌlan̈eticꞌa txꞌotxꞌ Creta ecꞌ teꞌ barco tuꞌ.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Yaj haniqꞌuixto chon̈tohan̈, yul huneꞌ niman jakꞌekꞌ tit yin̈ nordeste, ismakꞌnico isba yin̈ teꞌ barco.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Hac tuꞌ xin yu yichico istenlaxto teꞌ yu jakꞌekꞌ, yaj yu matxa con̈kꞌojihan̈ jinitojan̈ teꞌ bay chiyal janmahan̈, yuxin toxan̈e chijilan̈ con̈yinitojan̈ teꞌ bay caw chito jakꞌekꞌ tuꞌ.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Con̈ecꞌan̈ yin̈ ismotx huneꞌ nichꞌan con̈ob ay xol haꞌ mar, Clauda isbi, bay matxa caw yip yecꞌ jakꞌekꞌ. Wal teꞌ nichꞌan lancha tzujan yinta teꞌ barco tuꞌ caw lan̈o yij isba yahcanto teꞌ yul teꞌ niman barco tuꞌ yu ebnaj.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Lahwi tuꞌ xin iscꞌalnayo ebnaj teꞌ barco tuꞌ yu huntekꞌan nimeta lasu yun̈e yikꞌni yip teꞌ. Yaj yu chixiw ebnaj ta chalo iscawxicanayto teꞌ xol huntekꞌan arena ayco yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Libia, chiyij Sirte, yuxin isholayo ebnaj kꞌap vela chismakꞌico jakꞌekꞌ yun̈e nancꞌulalxa chito teꞌ.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Haxa yet huneꞌxa tzꞌayic xin, yu caw ayto yip yecꞌ jakꞌekꞌ, yuxin ichico ebnaj yanayto ijatz ayco yul teꞌ barco tuꞌ yul haꞌ mar.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Haxa yet iscabwihalxa xin, haxa ismunlabal teꞌ barco tuꞌ, istirayto ebnaj xol haꞌ.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Caw txꞌiꞌal tzꞌayic matxaticꞌa chijilan̈ yin̈ tzꞌayic yeb txꞌumel, yu huneꞌ niman jakꞌekꞌ chon̈makꞌobtan̈entuꞌan̈, yuxin caw cꞌaycanilo cocꞌulan̈, caw matxa chiconahan̈ tato chito con̈colchahan̈.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Yaj yu caw payxa matxa chon̈waꞌan̈, yuxin ah lin̈no naj Pablo, yalni naj tet ebnaj hacaꞌ tiꞌ:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Wal tinan̈ xin, machi cabconcan̈ hecꞌul yuto machi hunujex chexcamoj, han̈cꞌan̈e teꞌ barco tiꞌ chꞌetaxtoj,
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 yuto mayati Comam Dios huneꞌ ángel tzotelo wetan may akꞌbal, Comam Dios bay ayinicojan, haꞌ ayinyetan.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Haꞌ huneꞌ ángel tuꞌ xin, mahalni wetan hacaꞌ tiꞌ: “Mach chaẍxiw ach Pablo, yuto caw yilal hawapni yin̈ sat naj yahawil Roma, hawupaxoj yuxin chicolcha sunil anma ayicto yul teꞌ barco tiꞌ, machi hunu mac chicamoj,” ẍi naj wetan.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Yuxin tinan̈ hex wetbi, aweco yip heyanma, yuto chicawxi incꞌulal yin̈ Comam Dios ta caw yilal yijni isba tzet mahulicꞌo naj ángel tuꞌ yalaꞌ wetan.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Yaj chon̈tirlaxolo istiꞌ haꞌ mar bey huneꞌ txꞌotxꞌ ay xol haꞌ mar, ẍi naj Pablo tuꞌ.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Yet huneꞌ akꞌbal xin, yin̈xa iscan̈lan̈eb tzꞌayic jecꞌan̈ yiban̈ haꞌ mar, japnihan̈ yiban̈ haꞌ mar Adriático, bay nanantaxan̈e chito teꞌ barco yu jakꞌekꞌ. Caw yin̈mi chuman akꞌbal xin, isnani ebnaj chimunlacto yul teꞌ barco tato japnixahan̈ yin̈ txꞌo txꞌotxꞌ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Yoc ebnaj ismaleno hanta isnahatil yehayto yich haꞌ, caw treinta y seis metro yehayto yich haꞌ tuꞌ. Cotohan̈ hanicꞌxa, yocpaxo ebnaj ismalenoj, veinticinco metroxan̈e yehayto yich haꞌ.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Yaj yu chixiw ebnaj ta chálo ay bay chismakꞌico isba teꞌ yin̈ chꞌen nime chꞌen, yuxin isbejtzoto ebnaj can̈eb chꞌen ancla yinta teꞌ barco tuꞌ. Caw xin ayco ebnaj iskꞌanni tet Comam Dios ta chisajbinaloj.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Wal ebnaj chimunla yul teꞌ barco tuꞌ, isna ebnaj yelcan̈ yul teꞌ, yuxin oc ebnaj yakꞌayto teꞌ lancha yul haꞌ, yanico ebnaj lekꞌtiꞌal tato chiyayto ebnaj yakꞌbil chꞌen ancla sata teꞌ barco tuꞌ.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Wal naj Pablo xin, caw yin̈ an̈e yal naj tet naj capitán yeb tet ebnaj soldado hacaꞌ tiꞌ:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Hac tuꞌ xin caw yin̈ an̈exan̈e iscꞌupilo ebnaj soldado tuꞌ txꞌan̈ lasu bay tꞌun̈an teꞌ lancha tuꞌ, isbejtzonto ebnaj teꞌ yul haꞌ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Yet lan̈anxa issajbilo xin, yalni naj Pablo tet ebnaj sunil tato yilal iswaꞌ ebnaj, yalni naj tet ebnaj:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Yaj chiwalan teyet tato yilal hewaꞌi yun̈e yoc heyip. Caw machi hunujex chexcꞌaytoj, maẍticꞌapaxo hunqꞌuitano xil hewiꞌ chicꞌaytoj.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Lahwi yalni naj Pablo huneꞌ tuꞌ xin, yinican̈ naj huneꞌ ixim pan, yakꞌni naj yuchꞌandiosal tet Comam Dios yin̈ sat ebnaj sunil. Lahwi tuꞌ iskꞌaxpon naj ixim, yoc naj iswahno ixim.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Hayet yilni ebnaj tuꞌ xin, yakꞌlocan̈ iscꞌul ebnaj, yocpaxo ebnaj waꞌo sunil.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Caw cab ciento setenta y seis on̈an̈ ayon̈icojan̈ yul teꞌ barco tuꞌ.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Yet islahwi iswaꞌcano sunil ebnaj xin, isbejtzonayto ebnaj ixim trigo xol ha haꞌ yun̈e ishan̈kꞌo yijatz teꞌ barco tuꞌ.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Hayet issajbilo xin, yilnito ebnaj chimunla yul teꞌ barco tuꞌ txꞌo txꞌotxꞌ, yaj mach istxum ebnaj baytuꞌwal ayon̈tuꞌan̈, yaj xin yil ebnaj huneꞌ iskꞌab haꞌ mar tuꞌ, caw naba arena-la-n̈e istiꞌ, isnani ebnaj yinito teꞌ barco bey tuꞌ.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Hac tuꞌ xin yu iscꞌupnito ebnaj txꞌan̈ lasu ayco yin̈ ancla tuꞌ iscancano xol haꞌ mar. Istoyban ebnaj istxꞌan̈al remo chꞌocnico yin̈ yijban teꞌ barco tuꞌ. Lahwi tuꞌ xin yanican̈ ebnaj kꞌap vela yin̈ sat teꞌ yul isbeh jakꞌekꞌ yun̈e cꞌul isbelwi teꞌ, hac tuꞌ xin yu ishitznico ebnaj teꞌ istiꞌ haꞌ.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Yaj cꞌuxan yapni teꞌ yin̈ cabeb niẍte iskꞌab haꞌ, iscan txꞌapno teꞌ xol arena. Haꞌ sata teꞌ cancano txꞌapno xol arena tuꞌ, matxaticꞌa chiyu isbili, wal yinta teꞌ xin caw uchcꞌacantoj yuto caw ecꞌnaxa yip haꞌ chismakꞌico isba yin̈ teꞌ.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Haꞌ ebnaj soldado tuꞌ xin yoche ebnaj ispotxꞌo ebnaj presowom, yun̈e machi hunu ebnaj chimakꞌni haꞌ cat yelcan̈.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Wal naj iscapitán ebnaj soldado tuꞌ, caw yoche naj iscoloꞌ naj Pablo, yuxin mach chisje naj ispotxꞌlax ebnaj presowom. Haꞌ yute naj, to yal naj tet ebnaj ta mac yohta ismakꞌni haꞌ, caw yilal babel chiayto xol haꞌ yun̈e yapni istiꞌ haꞌ.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Wal mac mach chu ismakꞌni haꞌ xin, yiban̈ yakꞌinteꞌal teꞌ barco uchcꞌato tuꞌ oc ebnaj. Hac tuꞌ jutehan̈, yuxin cosunilan̈ con̈colchahan̈, japnihan̈ istiꞌ haꞌ.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.