Atos 27
Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs ACF
1 Yet yoc yin̈ isnabal ebnaj yanito naj Pablo bey yul niman con̈ob Italia, yalaxico naj yeb huntekꞌanxa ebnaj presowom yul iskꞌab huneꞌ naj capitán, Julio isbi, naj ayco yahawil yin̈ huneꞌ majan ebnaj soldado chiyij Batallón Emperador Augusto.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Joctojan̈ yul huneꞌ teꞌ barco tit bey Adramitio, haꞌ teꞌ xin lan̈an istohi, cat yecꞌ teꞌ sunil yulaj puerto ay yul ismajul Asia. Haꞌ hun xin juẍta Aristarco, ay bey con̈ob Tesalónica ay yul ismajul Macedonia, to jin̈tajan̈.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Haxa yet hunxa tzꞌayic xin, japnihan̈ bey puerto Sidón, bay caw cꞌul yute iscꞌul naj Julio yin̈ naj Pablo, yuto chahlaxicꞌo naj Pablo tuꞌ yilaꞌ yamigo yu naj, ischahnipaxo naj Pablo tuꞌ tzet chiꞌakꞌlax tet.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Yet jelan̈ bey Sidón tuꞌ con̈ecꞌan̈ yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Chipre ayayo xol haꞌ mar bay chu cocolni cobahan̈ tet jakꞌekꞌ, yuto mach toholo isbelwi teꞌ barco yu jakꞌekꞌ tuꞌ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Lahwi tuꞌ xin coculusn̈enan̈ haꞌ mar yin̈ ismotxico ej txꞌotxꞌ ay yul ismajul Cilicia yeb Panfilia, japnipaxojan̈ yul con̈ob Mira ay yul ismajul Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Haꞌ tuꞌ ilchayo huneꞌ teꞌ barco ah Alejandría yu naj capitán yin̈ ebnaj soldado, istoxa teꞌ bey Italia, con̈ocan̈ yul teꞌ, cotopaxojan̈.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Caw xin txꞌiꞌal tzꞌayic con̈belwihan̈ yin̈ caw nan̈cꞌulal yuto caw ay jakꞌekꞌ, caw xin yaꞌta yu japnicanojan̈ iscawilal con̈ob Gnido. Yaj yu caw ayto yip islow jakꞌekꞌ yin̈ teꞌ barco tuꞌ, yuxin con̈ecꞌan̈ iscawilal Salmón, caw xin con̈ecꞌtohan̈ cohoyoꞌan̈ bey ismotx txꞌotxꞌ Creta ayayo xol haꞌ mar tuꞌ.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Caw yaꞌtan̈eticꞌa jakꞌlehan̈ yet jecꞌan̈ yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Creta yin̈ huneꞌ bel tuꞌ, yuxin caw lan̈o con̈apnihan̈ bey Buenos Puertos, ayco iscawilal con̈ob Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Caw nimanxa tiempo chicocꞌaytojan̈, yebpaxo xin caw txahulxa cobelwihan̈ yiban̈ haꞌ mar yuto cawilxa yeti yocbal haꞌ n̈ab. Yu ton huneꞌ tuꞌ, yuxin yal naj Pablo tet ebnaj yahawil yeco yin̈ teꞌ barco tuꞌ,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 hacaꞌ tiꞌ:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Wal naj capitán yin̈ ebnaj soldado xin, caw ecꞌna yabeto naj tzet yal naj yahawil yeco yin̈ teꞌ barco, yeb tzet yal naj chiꞌinicꞌo teꞌ barco tuꞌ sata tzet yal naj Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Bey huneꞌ Buenos Puertos tuꞌ xin, caw machi bay chiyu iscolni isba ebnaj yin̈ huneꞌ n̈abil tuꞌ, yuxin etza sunil ebnaj halni tato chon̈elan̈ bey tuꞌ, etzami chu japnicanojan̈ bey Fenice, ay yul ismajul Creta. Huneꞌ txꞌotxꞌ tuꞌ xin caw chismaj txꞌotxꞌ jakꞌekꞌ chitit bay chiꞌahilo tzꞌayic, yuxin haꞌ tuꞌ chꞌelto huneꞌ n̈abil jiban̈an̈, chiyute yalni ebnaj.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Lahwi tuꞌ xin yichico yecꞌ jakꞌekꞌ yin̈ caw nancꞌulal chitit yin̈ sur, yuxin oc yin̈ isnabal ebnaj isto yin̈ isbel tuꞌ hunelxa, yinican̈ ebnaj chꞌen ancla, cotohan̈ xin. Caw istiꞌlan̈eticꞌa txꞌotxꞌ Creta ecꞌ teꞌ barco tuꞌ.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Yaj haniqꞌuixto chon̈tohan̈, yul huneꞌ niman jakꞌekꞌ tit yin̈ nordeste, ismakꞌnico isba yin̈ teꞌ barco.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Hac tuꞌ xin yu yichico istenlaxto teꞌ yu jakꞌekꞌ, yaj yu matxa con̈kꞌojihan̈ jinitojan̈ teꞌ bay chiyal janmahan̈, yuxin toxan̈e chijilan̈ con̈yinitojan̈ teꞌ bay caw chito jakꞌekꞌ tuꞌ.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Con̈ecꞌan̈ yin̈ ismotx huneꞌ nichꞌan con̈ob ay xol haꞌ mar, Clauda isbi, bay matxa caw yip yecꞌ jakꞌekꞌ. Wal teꞌ nichꞌan lancha tzujan yinta teꞌ barco tuꞌ caw lan̈o yij isba yahcanto teꞌ yul teꞌ niman barco tuꞌ yu ebnaj.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Lahwi tuꞌ xin iscꞌalnayo ebnaj teꞌ barco tuꞌ yu huntekꞌan nimeta lasu yun̈e yikꞌni yip teꞌ. Yaj yu chixiw ebnaj ta chalo iscawxicanayto teꞌ xol huntekꞌan arena ayco yin̈ ismotx txꞌotxꞌ Libia, chiyij Sirte, yuxin isholayo ebnaj kꞌap vela chismakꞌico jakꞌekꞌ yun̈e nancꞌulalxa chito teꞌ.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Haxa yet huneꞌxa tzꞌayic xin, yu caw ayto yip yecꞌ jakꞌekꞌ, yuxin ichico ebnaj yanayto ijatz ayco yul teꞌ barco tuꞌ yul haꞌ mar.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Haxa yet iscabwihalxa xin, haxa ismunlabal teꞌ barco tuꞌ, istirayto ebnaj xol haꞌ.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Caw txꞌiꞌal tzꞌayic matxaticꞌa chijilan̈ yin̈ tzꞌayic yeb txꞌumel, yu huneꞌ niman jakꞌekꞌ chon̈makꞌobtan̈entuꞌan̈, yuxin caw cꞌaycanilo cocꞌulan̈, caw matxa chiconahan̈ tato chito con̈colchahan̈.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Yaj yu caw payxa matxa chon̈waꞌan̈, yuxin ah lin̈no naj Pablo, yalni naj tet ebnaj hacaꞌ tiꞌ:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Wal tinan̈ xin, machi cabconcan̈ hecꞌul yuto machi hunujex chexcamoj, han̈cꞌan̈e teꞌ barco tiꞌ chꞌetaxtoj,
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 yuto mayati Comam Dios huneꞌ ángel tzotelo wetan may akꞌbal, Comam Dios bay ayinicojan, haꞌ ayinyetan.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Haꞌ huneꞌ ángel tuꞌ xin, mahalni wetan hacaꞌ tiꞌ: “Mach chaẍxiw ach Pablo, yuto caw yilal hawapni yin̈ sat naj yahawil Roma, hawupaxoj yuxin chicolcha sunil anma ayicto yul teꞌ barco tiꞌ, machi hunu mac chicamoj,” ẍi naj wetan.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Yuxin tinan̈ hex wetbi, aweco yip heyanma, yuto chicawxi incꞌulal yin̈ Comam Dios ta caw yilal yijni isba tzet mahulicꞌo naj ángel tuꞌ yalaꞌ wetan.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Yaj chon̈tirlaxolo istiꞌ haꞌ mar bey huneꞌ txꞌotxꞌ ay xol haꞌ mar, ẍi naj Pablo tuꞌ.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Yet huneꞌ akꞌbal xin, yin̈xa iscan̈lan̈eb tzꞌayic jecꞌan̈ yiban̈ haꞌ mar, japnihan̈ yiban̈ haꞌ mar Adriático, bay nanantaxan̈e chito teꞌ barco yu jakꞌekꞌ. Caw yin̈mi chuman akꞌbal xin, isnani ebnaj chimunlacto yul teꞌ barco tato japnixahan̈ yin̈ txꞌo txꞌotxꞌ.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Yoc ebnaj ismaleno hanta isnahatil yehayto yich haꞌ, caw treinta y seis metro yehayto yich haꞌ tuꞌ. Cotohan̈ hanicꞌxa, yocpaxo ebnaj ismalenoj, veinticinco metroxan̈e yehayto yich haꞌ.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Yaj yu chixiw ebnaj ta chálo ay bay chismakꞌico isba teꞌ yin̈ chꞌen nime chꞌen, yuxin isbejtzoto ebnaj can̈eb chꞌen ancla yinta teꞌ barco tuꞌ. Caw xin ayco ebnaj iskꞌanni tet Comam Dios ta chisajbinaloj.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Wal ebnaj chimunla yul teꞌ barco tuꞌ, isna ebnaj yelcan̈ yul teꞌ, yuxin oc ebnaj yakꞌayto teꞌ lancha yul haꞌ, yanico ebnaj lekꞌtiꞌal tato chiyayto ebnaj yakꞌbil chꞌen ancla sata teꞌ barco tuꞌ.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Wal naj Pablo xin, caw yin̈ an̈e yal naj tet naj capitán yeb tet ebnaj soldado hacaꞌ tiꞌ:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Hac tuꞌ xin caw yin̈ an̈exan̈e iscꞌupilo ebnaj soldado tuꞌ txꞌan̈ lasu bay tꞌun̈an teꞌ lancha tuꞌ, isbejtzonto ebnaj teꞌ yul haꞌ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Yet lan̈anxa issajbilo xin, yalni naj Pablo tet ebnaj sunil tato yilal iswaꞌ ebnaj, yalni naj tet ebnaj:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Yaj chiwalan teyet tato yilal hewaꞌi yun̈e yoc heyip. Caw machi hunujex chexcꞌaytoj, maẍticꞌapaxo hunqꞌuitano xil hewiꞌ chicꞌaytoj.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Lahwi yalni naj Pablo huneꞌ tuꞌ xin, yinican̈ naj huneꞌ ixim pan, yakꞌni naj yuchꞌandiosal tet Comam Dios yin̈ sat ebnaj sunil. Lahwi tuꞌ iskꞌaxpon naj ixim, yoc naj iswahno ixim.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Hayet yilni ebnaj tuꞌ xin, yakꞌlocan̈ iscꞌul ebnaj, yocpaxo ebnaj waꞌo sunil.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Caw cab ciento setenta y seis on̈an̈ ayon̈icojan̈ yul teꞌ barco tuꞌ.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Yet islahwi iswaꞌcano sunil ebnaj xin, isbejtzonayto ebnaj ixim trigo xol ha haꞌ yun̈e ishan̈kꞌo yijatz teꞌ barco tuꞌ.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Hayet issajbilo xin, yilnito ebnaj chimunla yul teꞌ barco tuꞌ txꞌo txꞌotxꞌ, yaj mach istxum ebnaj baytuꞌwal ayon̈tuꞌan̈, yaj xin yil ebnaj huneꞌ iskꞌab haꞌ mar tuꞌ, caw naba arena-la-n̈e istiꞌ, isnani ebnaj yinito teꞌ barco bey tuꞌ.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Hac tuꞌ xin yu iscꞌupnito ebnaj txꞌan̈ lasu ayco yin̈ ancla tuꞌ iscancano xol haꞌ mar. Istoyban ebnaj istxꞌan̈al remo chꞌocnico yin̈ yijban teꞌ barco tuꞌ. Lahwi tuꞌ xin yanican̈ ebnaj kꞌap vela yin̈ sat teꞌ yul isbeh jakꞌekꞌ yun̈e cꞌul isbelwi teꞌ, hac tuꞌ xin yu ishitznico ebnaj teꞌ istiꞌ haꞌ.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Yaj cꞌuxan yapni teꞌ yin̈ cabeb niẍte iskꞌab haꞌ, iscan txꞌapno teꞌ xol arena. Haꞌ sata teꞌ cancano txꞌapno xol arena tuꞌ, matxaticꞌa chiyu isbili, wal yinta teꞌ xin caw uchcꞌacantoj yuto caw ecꞌnaxa yip haꞌ chismakꞌico isba yin̈ teꞌ.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Haꞌ ebnaj soldado tuꞌ xin yoche ebnaj ispotxꞌo ebnaj presowom, yun̈e machi hunu ebnaj chimakꞌni haꞌ cat yelcan̈.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Wal naj iscapitán ebnaj soldado tuꞌ, caw yoche naj iscoloꞌ naj Pablo, yuxin mach chisje naj ispotxꞌlax ebnaj presowom. Haꞌ yute naj, to yal naj tet ebnaj ta mac yohta ismakꞌni haꞌ, caw yilal babel chiayto xol haꞌ yun̈e yapni istiꞌ haꞌ.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Wal mac mach chu ismakꞌni haꞌ xin, yiban̈ yakꞌinteꞌal teꞌ barco uchcꞌato tuꞌ oc ebnaj. Hac tuꞌ jutehan̈, yuxin cosunilan̈ con̈colchahan̈, japnihan̈ istiꞌ haꞌ.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.