Atos 22
Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs NVT
1 —Hex wet con̈ob, yeb hex iswiꞌehal yin̈ cocon̈ob tiꞌ, abewe nino tzet chiwalan incolbanilojan.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Hayet yaben anma tato yin̈ yabxubal ebnaj Israel chitzotel naj, isbejni ebnaj yel yaw, matxa hunu mac tzoteli. Yalni naj Pablo tuꞌ hacaꞌ tiꞌ:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Hanintiꞌan Israel inan, quinpitzcꞌahan yul con̈ob Tarso ay yul ismajul Cilicia, yajaꞌ quinchꞌibcan̈an yul con̈ob Jerusalén tiꞌ. Haꞌ xin naj Gamaliel quincuynihan hacaꞌticꞌa isley ebnaj ichamta jichmam. Yuxin yin̈ sunil wanmahan inyijenan isley Comam Dios hacaꞌticꞌa cheyute hex tiꞌ tinan̈.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Yet yalan̈tocanoj caw ecꞌyaꞌ yanma anma chihalnicꞌo huneꞌ acꞌ cuybanile tiꞌ wuhan. Ay bay inpotxꞌcamojan anma tuꞌ, ay bay intzabayojan ebnaj winaj yeb ebix ix winitojan yul teꞌ preso.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Yajaꞌ naj yahawil ebnaj sacerdote, yeb xin sunil ebnaj iswiꞌehal con̈ob yin̈ lahtiꞌ xol ebnaj Israel, caw testigo ebnaj yin̈ huneꞌ tuꞌ yuto haꞌ ebnaj akꞌni huntekꞌan carta wetan yu winitojan tet ebnaj jet con̈ob ay yul con̈ob Damasco. Intohan bey tuꞌ xin, yun̈e insaynayojan ebnaj xachahnayto Comam Jesucristo yul yanma, winitijan ebnaj bey yul con̈ob Jerusalén tiꞌ yu yakꞌlax ecꞌoyaꞌ yanma ebnaj.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Yajaꞌ hayet ayinicojan yin̈ bel xin, yet lan̈anxa wapnihan yul con̈ob Damasco, yin̈mi chuman, yin̈ haꞌmataj istit jopla huneꞌ issajilkꞌinal win̈an yul satcan̈ caw aycano yip.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Waycꞌayan sat txꞌotxꞌ. Lahwi tuꞌ xin wabenan huneꞌ yul nukꞌe halni huntekꞌan tzotiꞌ hacaꞌ tiꞌ: “Saulo, Saulo, ¿tzet yin̈ yuxin chawakꞌ ecꞌoyaꞌ wanmahan?” ẍi wetan.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Inkꞌambenan hacaꞌ tiꞌ: “¿Mac hach anmahil Mamin?” quinchiyan. Yalni wetan xin: “Hanintiꞌan Jesús inan ah Nazaret, huneꞌ ayachico hawakꞌni ecꞌoyaꞌ yanma tiꞌ,” ẍi wetan.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Huntekꞌan ebnaj tzujan wintajan caw yil ebnaj huneꞌ issajilkꞌinal tuꞌ, isxiwcan̈ ebnaj, yaj machi yabe ebnaj huntekꞌan tzotiꞌ hallax wettuꞌan.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Lahwi tuꞌ xin inkꞌambenan hacaꞌ tiꞌ: “¿Tzet wal wuten inbahan Mamin?” quinchiyan. Yalni Comam wetan hacaꞌ tiꞌ: “Ahan̈wanoj, cat xin hato yul con̈ob Damasco, haꞌ tuꞌ xin chihallaxo tawet tzet wal hawuten haba,” ẍi Comam wetan.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Yaj caw tan̈ilo inmujlubalan yu yip huneꞌ issajilkꞌinal tuꞌ, yuxin haxa ebnaj wetbihan octo yalan̈ inkꞌaban, quinyinitojan ebnaj yul con̈ob Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Haꞌ tuꞌ xin ay huneꞌ naj Ananías isbi, caw yijemcano naj yin̈ isley naj Moisés. Caw xin sunil ebnaj ah Israel ay yul con̈ob Damasco, caw cꞌul istzotel yin̈ naj.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Haꞌ xin naj Ananías tuꞌ apni quinistucleꞌan. Hayet yoc lin̈no naj incꞌatan̈an yalni naj wetan: “Wuẍta Saulo, hajlohojab hasat hunelxa,” ẍi naj wetan. Yin̈n̈ena tuꞌ xin ishajlo insatan, inhacxicojan yin̈ naj.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Yalni naj wetan: “Haꞌ isDiosal ebnaj jichmam, macachsaynicoj yun̈e hawohtan̈enilo tzet chiyoche yanma Comam, yeb yu hawilni Iscꞌahol Comam Dios caw tohol isnabal, yeb xin hawabenpaxo yul isnukꞌ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Hach xin chawakꞌaco haba hawalnocꞌo Comam tet sunil anma ay yul sat yiban̈kꞌinal tiꞌ, cat xin hawalnopaxo tzettaj hawilah yeb xin tzet hawabepaxoj.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Wal tinan̈ xin, ¿tzet chawechma? Ahan̈wanoj, ahojab haꞌ hawiꞌ. Aco hawanma yin̈ Comam Jesucristo haxinwal chitxꞌahlaxcanilo sunil hamul,” ẍi naj Ananías tuꞌ wetan, ẍi naj Pablo.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Yalnipaxo naj Pablo:
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Wilnihan yin̈ Comam, yalni Comam wetan hacaꞌtiꞌ: “Chalahico hawel yul con̈ob Jerusalén tiꞌ, yuto mach chiyabeto ebnaj bey tiꞌ tzettaj chawal win̈an,” ẍi Comam.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Lahwi tuꞌ xin walnihan: “Mamin, caw yohta ebnaj tato caw quinecꞌan yulaj capilla intzabayojan anma chabil hachxa yu, cat winitojan yul teꞌ preso, inmakꞌnipaxojan.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Yeb xin yet iskꞌojlax camo naj Esteban hachejab, naj caw cachhalnicꞌo tet anma; han-hun-inan lin̈anintojan xol ebnaj, walnipaxojan tato chipotxꞌlax hachejab tuꞌ. Wocpaxojan intan̈enojan xil iskꞌap ebnaj kꞌojni camo naj Esteban tuꞌ,” quinchiyan tet Comam.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Yaj xin yal Comam wetan hacaꞌ tiꞌ: “Asiꞌ xin, yuto nahat chaẍwatojan. Hata xol ebnaj mach Israelo chaẍto quinhawalacꞌojan,” ẍi Comam wetan, ẍi naj Pablo tuꞌ.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Haꞌ yin̈ tuꞌ xin, cachna yaben ebnaj tzet yal naj Pablo, istzabnico ebnaj yalni yin̈ caw ip hacaꞌ tiꞌ:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Yaj caw islahico ebnaj yel yaw, chistzilnilo ebnaj xil iskꞌap, chispulnipaxocan̈ ebnaj pojoj cat istiẍnican̈ ebnaj satcan̈ yu ishowal.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Yuxin yal naj comandante romano tuꞌ tato chiꞌalaxicto naj yul cuartel, yalnipaxo naj tato chihatelax naj Pablo tuꞌ yun̈e yalnahti naj tzet yin̈ yuxin hac tuꞌ yel yaw anma Israel tuꞌ yin̈ naj.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Yajaꞌ yet cꞌalbilxayo naj Pablo tuꞌ yun̈e ishatelax naj, yalni naj tet huneꞌ naj capitán ayayo iscawilal tuꞌ:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Hayet yaben naj capitán huneꞌ tuꞌ, isto naj yalno tet naj comandante hacaꞌ tiꞌ:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Lahwi tuꞌ xin istit naj comandante iscꞌatan̈ naj Pablo, iskꞌamben naj hacaꞌ tiꞌ:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Yalni naj comandante tuꞌ xin:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Yu huneꞌ tuꞌ xin isheqꞌuilo isba ebnaj soldado etza makꞌni naj Pablo tuꞌ. Hacpax tuꞌ xin naj comandante, yet yaben naj tato caw romano naj Pablo, isxiwcan̈ naj yuto haꞌ naj chejni alaxoco chꞌen cadena yin̈ naj Pablo tuꞌ.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Haxa yet huneꞌxa tzꞌayic xin, yoche naj comandante tuꞌ yabe tzet caw ismul naj Pablo tet ebnaj Israel, yuxin yilo naj chꞌen cadena yin̈ naj Pablo tuꞌ, yawten naj ebnaj yahawil ebnaj sacerdote yeb ebnaj iswiꞌehal yin̈ lahtiꞌ xol ebnaj Israel tuꞌ. Lahwi tuꞌ xin yilaxilti naj Pablo yu naj, yalaxico naj sata ebnaj yu naj comandante tuꞌ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.