Atos 22
Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs NTLH
1 —Hex wet con̈ob, yeb hex iswiꞌehal yin̈ cocon̈ob tiꞌ, abewe nino tzet chiwalan incolbanilojan.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Hayet yaben anma tato yin̈ yabxubal ebnaj Israel chitzotel naj, isbejni ebnaj yel yaw, matxa hunu mac tzoteli. Yalni naj Pablo tuꞌ hacaꞌ tiꞌ:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Hanintiꞌan Israel inan, quinpitzcꞌahan yul con̈ob Tarso ay yul ismajul Cilicia, yajaꞌ quinchꞌibcan̈an yul con̈ob Jerusalén tiꞌ. Haꞌ xin naj Gamaliel quincuynihan hacaꞌticꞌa isley ebnaj ichamta jichmam. Yuxin yin̈ sunil wanmahan inyijenan isley Comam Dios hacaꞌticꞌa cheyute hex tiꞌ tinan̈.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Yet yalan̈tocanoj caw ecꞌyaꞌ yanma anma chihalnicꞌo huneꞌ acꞌ cuybanile tiꞌ wuhan. Ay bay inpotxꞌcamojan anma tuꞌ, ay bay intzabayojan ebnaj winaj yeb ebix ix winitojan yul teꞌ preso.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Yajaꞌ naj yahawil ebnaj sacerdote, yeb xin sunil ebnaj iswiꞌehal con̈ob yin̈ lahtiꞌ xol ebnaj Israel, caw testigo ebnaj yin̈ huneꞌ tuꞌ yuto haꞌ ebnaj akꞌni huntekꞌan carta wetan yu winitojan tet ebnaj jet con̈ob ay yul con̈ob Damasco. Intohan bey tuꞌ xin, yun̈e insaynayojan ebnaj xachahnayto Comam Jesucristo yul yanma, winitijan ebnaj bey yul con̈ob Jerusalén tiꞌ yu yakꞌlax ecꞌoyaꞌ yanma ebnaj.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Yajaꞌ hayet ayinicojan yin̈ bel xin, yet lan̈anxa wapnihan yul con̈ob Damasco, yin̈mi chuman, yin̈ haꞌmataj istit jopla huneꞌ issajilkꞌinal win̈an yul satcan̈ caw aycano yip.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Waycꞌayan sat txꞌotxꞌ. Lahwi tuꞌ xin wabenan huneꞌ yul nukꞌe halni huntekꞌan tzotiꞌ hacaꞌ tiꞌ: “Saulo, Saulo, ¿tzet yin̈ yuxin chawakꞌ ecꞌoyaꞌ wanmahan?” ẍi wetan.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Inkꞌambenan hacaꞌ tiꞌ: “¿Mac hach anmahil Mamin?” quinchiyan. Yalni wetan xin: “Hanintiꞌan Jesús inan ah Nazaret, huneꞌ ayachico hawakꞌni ecꞌoyaꞌ yanma tiꞌ,” ẍi wetan.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Huntekꞌan ebnaj tzujan wintajan caw yil ebnaj huneꞌ issajilkꞌinal tuꞌ, isxiwcan̈ ebnaj, yaj machi yabe ebnaj huntekꞌan tzotiꞌ hallax wettuꞌan.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Lahwi tuꞌ xin inkꞌambenan hacaꞌ tiꞌ: “¿Tzet wal wuten inbahan Mamin?” quinchiyan. Yalni Comam wetan hacaꞌ tiꞌ: “Ahan̈wanoj, cat xin hato yul con̈ob Damasco, haꞌ tuꞌ xin chihallaxo tawet tzet wal hawuten haba,” ẍi Comam wetan.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Yaj caw tan̈ilo inmujlubalan yu yip huneꞌ issajilkꞌinal tuꞌ, yuxin haxa ebnaj wetbihan octo yalan̈ inkꞌaban, quinyinitojan ebnaj yul con̈ob Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Haꞌ tuꞌ xin ay huneꞌ naj Ananías isbi, caw yijemcano naj yin̈ isley naj Moisés. Caw xin sunil ebnaj ah Israel ay yul con̈ob Damasco, caw cꞌul istzotel yin̈ naj.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Haꞌ xin naj Ananías tuꞌ apni quinistucleꞌan. Hayet yoc lin̈no naj incꞌatan̈an yalni naj wetan: “Wuẍta Saulo, hajlohojab hasat hunelxa,” ẍi naj wetan. Yin̈n̈ena tuꞌ xin ishajlo insatan, inhacxicojan yin̈ naj.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Yalni naj wetan: “Haꞌ isDiosal ebnaj jichmam, macachsaynicoj yun̈e hawohtan̈enilo tzet chiyoche yanma Comam, yeb yu hawilni Iscꞌahol Comam Dios caw tohol isnabal, yeb xin hawabenpaxo yul isnukꞌ.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Hach xin chawakꞌaco haba hawalnocꞌo Comam tet sunil anma ay yul sat yiban̈kꞌinal tiꞌ, cat xin hawalnopaxo tzettaj hawilah yeb xin tzet hawabepaxoj.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Wal tinan̈ xin, ¿tzet chawechma? Ahan̈wanoj, ahojab haꞌ hawiꞌ. Aco hawanma yin̈ Comam Jesucristo haxinwal chitxꞌahlaxcanilo sunil hamul,” ẍi naj Ananías tuꞌ wetan, ẍi naj Pablo.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Yalnipaxo naj Pablo:
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Wilnihan yin̈ Comam, yalni Comam wetan hacaꞌtiꞌ: “Chalahico hawel yul con̈ob Jerusalén tiꞌ, yuto mach chiyabeto ebnaj bey tiꞌ tzettaj chawal win̈an,” ẍi Comam.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Lahwi tuꞌ xin walnihan: “Mamin, caw yohta ebnaj tato caw quinecꞌan yulaj capilla intzabayojan anma chabil hachxa yu, cat winitojan yul teꞌ preso, inmakꞌnipaxojan.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Yeb xin yet iskꞌojlax camo naj Esteban hachejab, naj caw cachhalnicꞌo tet anma; han-hun-inan lin̈anintojan xol ebnaj, walnipaxojan tato chipotxꞌlax hachejab tuꞌ. Wocpaxojan intan̈enojan xil iskꞌap ebnaj kꞌojni camo naj Esteban tuꞌ,” quinchiyan tet Comam.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Yaj xin yal Comam wetan hacaꞌ tiꞌ: “Asiꞌ xin, yuto nahat chaẍwatojan. Hata xol ebnaj mach Israelo chaẍto quinhawalacꞌojan,” ẍi Comam wetan, ẍi naj Pablo tuꞌ.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Haꞌ yin̈ tuꞌ xin, cachna yaben ebnaj tzet yal naj Pablo, istzabnico ebnaj yalni yin̈ caw ip hacaꞌ tiꞌ:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Yaj caw islahico ebnaj yel yaw, chistzilnilo ebnaj xil iskꞌap, chispulnipaxocan̈ ebnaj pojoj cat istiẍnican̈ ebnaj satcan̈ yu ishowal.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Yuxin yal naj comandante romano tuꞌ tato chiꞌalaxicto naj yul cuartel, yalnipaxo naj tato chihatelax naj Pablo tuꞌ yun̈e yalnahti naj tzet yin̈ yuxin hac tuꞌ yel yaw anma Israel tuꞌ yin̈ naj.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Yajaꞌ yet cꞌalbilxayo naj Pablo tuꞌ yun̈e ishatelax naj, yalni naj tet huneꞌ naj capitán ayayo iscawilal tuꞌ:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Hayet yaben naj capitán huneꞌ tuꞌ, isto naj yalno tet naj comandante hacaꞌ tiꞌ:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Lahwi tuꞌ xin istit naj comandante iscꞌatan̈ naj Pablo, iskꞌamben naj hacaꞌ tiꞌ:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Yalni naj comandante tuꞌ xin:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Yu huneꞌ tuꞌ xin isheqꞌuilo isba ebnaj soldado etza makꞌni naj Pablo tuꞌ. Hacpax tuꞌ xin naj comandante, yet yaben naj tato caw romano naj Pablo, isxiwcan̈ naj yuto haꞌ naj chejni alaxoco chꞌen cadena yin̈ naj Pablo tuꞌ.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Haxa yet huneꞌxa tzꞌayic xin, yoche naj comandante tuꞌ yabe tzet caw ismul naj Pablo tet ebnaj Israel, yuxin yilo naj chꞌen cadena yin̈ naj Pablo tuꞌ, yawten naj ebnaj yahawil ebnaj sacerdote yeb ebnaj iswiꞌehal yin̈ lahtiꞌ xol ebnaj Israel tuꞌ. Lahwi tuꞌ xin yilaxilti naj Pablo yu naj, yalaxico naj sata ebnaj yu naj comandante tuꞌ.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.