Atos 22
Nuevo Testamento yin̈ abxubal (JACNT) vs ARA
1 —Hex wet con̈ob, yeb hex iswiꞌehal yin̈ cocon̈ob tiꞌ, abewe nino tzet chiwalan incolbanilojan.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Hayet yaben anma tato yin̈ yabxubal ebnaj Israel chitzotel naj, isbejni ebnaj yel yaw, matxa hunu mac tzoteli. Yalni naj Pablo tuꞌ hacaꞌ tiꞌ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Hanintiꞌan Israel inan, quinpitzcꞌahan yul con̈ob Tarso ay yul ismajul Cilicia, yajaꞌ quinchꞌibcan̈an yul con̈ob Jerusalén tiꞌ. Haꞌ xin naj Gamaliel quincuynihan hacaꞌticꞌa isley ebnaj ichamta jichmam. Yuxin yin̈ sunil wanmahan inyijenan isley Comam Dios hacaꞌticꞌa cheyute hex tiꞌ tinan̈.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Yet yalan̈tocanoj caw ecꞌyaꞌ yanma anma chihalnicꞌo huneꞌ acꞌ cuybanile tiꞌ wuhan. Ay bay inpotxꞌcamojan anma tuꞌ, ay bay intzabayojan ebnaj winaj yeb ebix ix winitojan yul teꞌ preso.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Yajaꞌ naj yahawil ebnaj sacerdote, yeb xin sunil ebnaj iswiꞌehal con̈ob yin̈ lahtiꞌ xol ebnaj Israel, caw testigo ebnaj yin̈ huneꞌ tuꞌ yuto haꞌ ebnaj akꞌni huntekꞌan carta wetan yu winitojan tet ebnaj jet con̈ob ay yul con̈ob Damasco. Intohan bey tuꞌ xin, yun̈e insaynayojan ebnaj xachahnayto Comam Jesucristo yul yanma, winitijan ebnaj bey yul con̈ob Jerusalén tiꞌ yu yakꞌlax ecꞌoyaꞌ yanma ebnaj.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Yajaꞌ hayet ayinicojan yin̈ bel xin, yet lan̈anxa wapnihan yul con̈ob Damasco, yin̈mi chuman, yin̈ haꞌmataj istit jopla huneꞌ issajilkꞌinal win̈an yul satcan̈ caw aycano yip.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Waycꞌayan sat txꞌotxꞌ. Lahwi tuꞌ xin wabenan huneꞌ yul nukꞌe halni huntekꞌan tzotiꞌ hacaꞌ tiꞌ: “Saulo, Saulo, ¿tzet yin̈ yuxin chawakꞌ ecꞌoyaꞌ wanmahan?” ẍi wetan.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Inkꞌambenan hacaꞌ tiꞌ: “¿Mac hach anmahil Mamin?” quinchiyan. Yalni wetan xin: “Hanintiꞌan Jesús inan ah Nazaret, huneꞌ ayachico hawakꞌni ecꞌoyaꞌ yanma tiꞌ,” ẍi wetan.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Huntekꞌan ebnaj tzujan wintajan caw yil ebnaj huneꞌ issajilkꞌinal tuꞌ, isxiwcan̈ ebnaj, yaj machi yabe ebnaj huntekꞌan tzotiꞌ hallax wettuꞌan.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Lahwi tuꞌ xin inkꞌambenan hacaꞌ tiꞌ: “¿Tzet wal wuten inbahan Mamin?” quinchiyan. Yalni Comam wetan hacaꞌ tiꞌ: “Ahan̈wanoj, cat xin hato yul con̈ob Damasco, haꞌ tuꞌ xin chihallaxo tawet tzet wal hawuten haba,” ẍi Comam wetan.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Yaj caw tan̈ilo inmujlubalan yu yip huneꞌ issajilkꞌinal tuꞌ, yuxin haxa ebnaj wetbihan octo yalan̈ inkꞌaban, quinyinitojan ebnaj yul con̈ob Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Haꞌ tuꞌ xin ay huneꞌ naj Ananías isbi, caw yijemcano naj yin̈ isley naj Moisés. Caw xin sunil ebnaj ah Israel ay yul con̈ob Damasco, caw cꞌul istzotel yin̈ naj.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Haꞌ xin naj Ananías tuꞌ apni quinistucleꞌan. Hayet yoc lin̈no naj incꞌatan̈an yalni naj wetan: “Wuẍta Saulo, hajlohojab hasat hunelxa,” ẍi naj wetan. Yin̈n̈ena tuꞌ xin ishajlo insatan, inhacxicojan yin̈ naj.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Yalni naj wetan: “Haꞌ isDiosal ebnaj jichmam, macachsaynicoj yun̈e hawohtan̈enilo tzet chiyoche yanma Comam, yeb yu hawilni Iscꞌahol Comam Dios caw tohol isnabal, yeb xin hawabenpaxo yul isnukꞌ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Hach xin chawakꞌaco haba hawalnocꞌo Comam tet sunil anma ay yul sat yiban̈kꞌinal tiꞌ, cat xin hawalnopaxo tzettaj hawilah yeb xin tzet hawabepaxoj.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Wal tinan̈ xin, ¿tzet chawechma? Ahan̈wanoj, ahojab haꞌ hawiꞌ. Aco hawanma yin̈ Comam Jesucristo haxinwal chitxꞌahlaxcanilo sunil hamul,” ẍi naj Ananías tuꞌ wetan, ẍi naj Pablo.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Yalnipaxo naj Pablo:
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Wilnihan yin̈ Comam, yalni Comam wetan hacaꞌtiꞌ: “Chalahico hawel yul con̈ob Jerusalén tiꞌ, yuto mach chiyabeto ebnaj bey tiꞌ tzettaj chawal win̈an,” ẍi Comam.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Lahwi tuꞌ xin walnihan: “Mamin, caw yohta ebnaj tato caw quinecꞌan yulaj capilla intzabayojan anma chabil hachxa yu, cat winitojan yul teꞌ preso, inmakꞌnipaxojan.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Yeb xin yet iskꞌojlax camo naj Esteban hachejab, naj caw cachhalnicꞌo tet anma; han-hun-inan lin̈anintojan xol ebnaj, walnipaxojan tato chipotxꞌlax hachejab tuꞌ. Wocpaxojan intan̈enojan xil iskꞌap ebnaj kꞌojni camo naj Esteban tuꞌ,” quinchiyan tet Comam.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Yaj xin yal Comam wetan hacaꞌ tiꞌ: “Asiꞌ xin, yuto nahat chaẍwatojan. Hata xol ebnaj mach Israelo chaẍto quinhawalacꞌojan,” ẍi Comam wetan, ẍi naj Pablo tuꞌ.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Haꞌ yin̈ tuꞌ xin, cachna yaben ebnaj tzet yal naj Pablo, istzabnico ebnaj yalni yin̈ caw ip hacaꞌ tiꞌ:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Yaj caw islahico ebnaj yel yaw, chistzilnilo ebnaj xil iskꞌap, chispulnipaxocan̈ ebnaj pojoj cat istiẍnican̈ ebnaj satcan̈ yu ishowal.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Yuxin yal naj comandante romano tuꞌ tato chiꞌalaxicto naj yul cuartel, yalnipaxo naj tato chihatelax naj Pablo tuꞌ yun̈e yalnahti naj tzet yin̈ yuxin hac tuꞌ yel yaw anma Israel tuꞌ yin̈ naj.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Yajaꞌ yet cꞌalbilxayo naj Pablo tuꞌ yun̈e ishatelax naj, yalni naj tet huneꞌ naj capitán ayayo iscawilal tuꞌ:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Hayet yaben naj capitán huneꞌ tuꞌ, isto naj yalno tet naj comandante hacaꞌ tiꞌ:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Lahwi tuꞌ xin istit naj comandante iscꞌatan̈ naj Pablo, iskꞌamben naj hacaꞌ tiꞌ:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Yalni naj comandante tuꞌ xin:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Yu huneꞌ tuꞌ xin isheqꞌuilo isba ebnaj soldado etza makꞌni naj Pablo tuꞌ. Hacpax tuꞌ xin naj comandante, yet yaben naj tato caw romano naj Pablo, isxiwcan̈ naj yuto haꞌ naj chejni alaxoco chꞌen cadena yin̈ naj Pablo tuꞌ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Haxa yet huneꞌxa tzꞌayic xin, yoche naj comandante tuꞌ yabe tzet caw ismul naj Pablo tet ebnaj Israel, yuxin yilo naj chꞌen cadena yin̈ naj Pablo tuꞌ, yawten naj ebnaj yahawil ebnaj sacerdote yeb ebnaj iswiꞌehal yin̈ lahtiꞌ xol ebnaj Israel tuꞌ. Lahwi tuꞌ xin yilaxilti naj Pablo yu naj, yalaxico naj sata ebnaj yu naj comandante tuꞌ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.