Romanos 4
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT
1 ¿As kam la qal qꞌi tiꞌ u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham, oꞌ uvaꞌ oꞌ tiaal Israel? ¿As kam qꞌi kat ibꞌan u Abraham tul atik tzitzaꞌ vatz txꞌavaꞌ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 As kat koj ok u Abraham jikla aamail tiꞌ inimat u tzaqꞌiteꞌ skajayil, as la ucheꞌ uvaꞌ la toksa iqꞌii. As jit vatz u Tiixheꞌ la ibꞌankat.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 As ech kat ibꞌan u Abraham echeꞌ uvaꞌ ni tal umaꞌl u yol uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan uvaꞌ ech ni tal ileꞌ:
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 As echeꞌ umaj uxhchil uvaꞌ ni taqꞌonveꞌ, tan jit oyeꞌ nibꞌanax ste, asoj aqꞌon kat ibꞌana tiꞌ itxꞌakat ipuaj. As tetz chiteꞌ uvaꞌ la choopi.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pet ech koj u Abraham, tan jit tiꞌ uveꞌ kat inima u Abraham u tzaqꞌiteꞌ as kat ok jikla aamail. Pet tukꞌ kuxh vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ kat oksal u Abraham jikla aamail, tan Aakeꞌ ni oksan unqꞌa uxhchileꞌ jikla aamail, abꞌil uvaꞌ nikꞌujbꞌaꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ Aak, kꞌuxh aapaavike.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 As ech kat tal kan u David ileꞌ tiꞌ umaj uxhchil uvaꞌ la ok jikla aamail. As achvebꞌal u uxhchileꞌ uvaꞌ la toksa u Tiixheꞌ jikla aamail, kꞌuxh yeꞌ ninima u tzaqꞌiteꞌ skajayil.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 As ech tal kan u David ileꞌ unpajte:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 As achvebꞌal chit unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ yeꞌl veꞌt ipaav vatz u Kubꞌaal Tiixheꞌ, tiꞌk u yoleꞌ.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Pet ma aꞌ kuxh unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ kat eesal unbꞌiil vichiꞌoleꞌ uveꞌ achvebꞌal vatz u Tiixheꞌ? ¿Pet moj antu unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ yeꞌl unbꞌiil vichiꞌoleꞌ kat eesali? Tan kat vala tiꞌ uvaꞌ kat ikꞌujbꞌaꞌ u Abraham ikꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ. Estiꞌeꞌ kat tal Aak uvaꞌ jikla aama veꞌt u Abraham.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿As ma maꞌtik teesal unbꞌiil vichiꞌol u Abraham tul uvaꞌ kat tal Aak uvaꞌ jikla aama veꞌt u Abraham, as moj yeꞌle? Yeꞌle taꞌ, tan yeꞌxnik el unbꞌiil vichiꞌol u Abrahameꞌ tul kat tal Aak uvaꞌ jikla aama veꞌteꞌ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 As tul kat eesal unbꞌiil vichiꞌol u Abraham, as maꞌtik talat u Tiixheꞌ uvaꞌ jikla aama veꞌteꞌ. As tul kat eesal unbꞌiil vichiꞌoleꞌ, as aꞌ veꞌt kꞌuchbꞌal tetz uvaꞌ jikla aama veꞌt u Abraham vatz u Tiixheꞌ tiꞌ u kꞌujlebꞌal ikꞌuꞌleꞌ. As kat oksal veꞌt u Abrahameꞌ bꞌaalail tiꞌ unqꞌa tenameꞌ skajayil, abꞌil uvaꞌ la ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt ikꞌuꞌl tiꞌ Aak, as jikla aama veꞌt unqꞌa tenameꞌ vatz Aak unpajte, as kꞌuxh yeꞌl unbꞌiil vichiꞌoleꞌ eesamal.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 As kat toksa veꞌt Aak u Abraham bꞌaalail sqiꞌ, oꞌ uvaꞌ eesamal veꞌt unbꞌiil u kuchiꞌoleꞌ. As aꞌ veꞌt u Abraham bꞌaal setiꞌ unpajte, jankꞌal ex uvaꞌ kat ekꞌujbꞌaꞌ veꞌt ekꞌuꞌl tiꞌ Aak echeꞌ uvaꞌ kat ibꞌan u Abraham, tul uvaꞌ yeꞌxnik eesal unbꞌiil vichiꞌoleꞌ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 As jit tiꞌ uvaꞌ kat inima u Abraham u tzaqꞌiteꞌ kat talkat u Tiixheꞌ ste as tukꞌ te unqꞌa tiaaleꞌ, tiꞌ uvaꞌ la ok vaatzil ibꞌaal unqꞌa tenameꞌ skajayil. Pet tiꞌ uvaꞌ kat ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt u Abraham ikꞌuꞌl tiꞌ uvaꞌ alel kan taꞌn u Tiixheꞌ, as tiꞌ uvaꞌ jikla aama veꞌteꞌ vatz Aak.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Tan kat koj ok u Abraham tukꞌ unqꞌa tiaaleꞌ vaatzi ibꞌaal unqꞌa tenameꞌ skajayil tiꞌ uvaꞌ maꞌtik inimat u tzaqꞌiteꞌ, as yeꞌl tokebꞌaleꞌ bꞌa u kꞌujlebꞌal ikꞌuꞌleꞌ. As yeꞌ la ibꞌaneꞌ bꞌa echeꞌ uvaꞌ alel kan ste taꞌn u Tiixheꞌ,
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 tan aꞌ u tzaqꞌiteꞌ ni alon uvaꞌ at tzan vitxꞌiꞌtziꞌl u Tiixheꞌ tiꞌ unqꞌa tenameꞌ taꞌn vipaasan tziileꞌ vatz Aak. Pet jankꞌal unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ yeꞌ ootzimal u tzaqꞌiteꞌ staꞌn uvaꞌ itzꞌibꞌa kan u Moisés, as jit ipaasa unqꞌa tenameꞌ tzii vatz u tzaqꞌiteꞌ.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Estiꞌeꞌ kat tal kan u Tiixheꞌ u yoleꞌ te u Abraham tiꞌ uvaꞌ kꞌujleꞌl ikꞌuꞌl tiꞌ Aak. As tukꞌ vibꞌaꞌnil Aakeꞌ kat tal kan Aak u yoleꞌ, aqꞌal uvaꞌ la ikꞌul unqꞌa tiaal u Abraham u bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ alel kan taꞌn Aak. As jit kuxh unqꞌa uxhchileꞌ kat tal kan Aak ste uvaꞌ ootzin tetz u tzaqꞌiteꞌ. Pet te unqꞌa uxhchileꞌ unpajte uvaꞌ nikꞌujbꞌaꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ Aak echeꞌ uvaꞌ ibꞌan u Abraham. Estiꞌeꞌ uvaꞌ aꞌ veꞌt u Abraham vaatzil kubꞌaal, jankꞌal oꞌ uvaꞌ kꞌujleꞌl kukꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ,
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 echeꞌ uvaꞌ ni tal u yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan uvaꞌ ech ni tal ileꞌ:
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Tan kat ikꞌujbꞌaꞌ u Abraham ikꞌuꞌl tiꞌ Aak. Estiꞌeꞌ kat toksa veꞌt Aak u Abraham vaatzil kubꞌaal tiꞌ u mamaꞌla tenameꞌ, kꞌuxh yeꞌ nik ipal u Abraham stuul uvaꞌ kam stiꞌ uvaꞌ la okkat bꞌaalail tiꞌ u tenameꞌ, echeꞌ uvaꞌ maꞌtik talat kan u Tiixheꞌ ste, tan ech kat tal Aak ileꞌ:
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 As yeꞌ kat kaꞌkabꞌin taama u Abraham tiꞌ u kꞌujlebꞌal ikꞌuꞌleꞌ, kꞌuxh ootzimalik staꞌn uvaꞌ maꞌtik ipal veꞌt iyakꞌil vichiꞌoleꞌ. As ech veꞌteꞌ echeꞌ kamnaj uvaꞌ nik titzꞌa veꞌt u Abraham, tan bꞌiitik kuxh ibꞌanat oꞌ kꞌalal (100) yaabꞌ. As echat veꞌt u Sara, tan maꞌtik ipal veꞌt iyakꞌil vichiꞌoleꞌ tiꞌ uvaꞌ la alani.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 As yeꞌ kat kaꞌkabꞌin taama u Abraham tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ tal u Tiixheꞌ ste. Pet aal kat yakꞌin veꞌt taama tiꞌ u kꞌujlebꞌal ikꞌuꞌleꞌ tiꞌ u Tiixheꞌ. As kat toksa veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 tan ootzimalik taꞌn u Abraham uvaꞌ la chit ibꞌan u Tiixheꞌ kam uvaꞌ altziꞌmal kan taꞌn Aak.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Tan tiꞌ uvaꞌ kꞌujleꞌl ikꞌuꞌl u Abraham tiꞌ u Tiixheꞌ, as estiꞌeꞌ kat tal veꞌt Aak uvaꞌ jikla aama veꞌt u Abraham.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 As jit kuxh tiꞌ u Abraham tzꞌibꞌamalkat kan u yoleꞌ tiꞌ uvaꞌ ni tal u Tiixheꞌ uvaꞌ jikla aama veꞌteꞌ.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Pet antu veꞌt oꞌ uvaꞌ ni tal u Tiixheꞌ uvaꞌ oꞌ veꞌt jikla aama vatz Aak, jankꞌal oꞌ uvaꞌ kꞌujleꞌl kukꞌuꞌl tiꞌ Aak uvaꞌ tukꞌ vibꞌaꞌnil Aakeꞌ kat tulsa Aak taama u Kubꞌaal Jesús.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 As kat oksal veꞌt ok u Jesús tiqꞌabꞌ unqꞌa tenameꞌ tiꞌ iyatzꞌpeꞌ tiꞌ u kupaasan tziileꞌ uvaꞌ nu kubꞌaneꞌ. As kat tulsa veꞌt Aak taama u Jesús, tiꞌ uvaꞌ la ok veꞌt oꞌ jikla aamail vatz Aak.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.