Marcos 6

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 As el veꞌt chꞌuꞌl u Jesús tu vikabꞌal u Jairo. As oon veꞌt Aak tu vitenameꞌ uvaꞌ Nazaret. As xekelik unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ stiꞌ.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 As tul ilej veꞌt u xeem qꞌiieꞌ, as ok Aak tu u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. As xeꞌt veꞌt Aak chusun. Tul tabꞌi veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ ichusun Aak, as teqꞌo veꞌt taama unqꞌa uxhchileꞌ. As ech tal veꞌt ileꞌ svatzaj: —¿Katileꞌ qꞌi kat bꞌex teqꞌokat u najeꞌ vitxumbꞌaleꞌ tiꞌ unqꞌa nimla bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ nibꞌan naj? ¿As kam nimla txumbꞌalileꞌ qꞌi kat bꞌex ichus tibꞌ naj stiꞌ?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 ¿As moj jit u najeꞌ uvaꞌ seeol, u tal u Maꞌleꞌ? ¿As moj jit titzꞌin najeꞌ u Jacobo, tukꞌ u Xhuꞌl, tukꞌ u Judas, tukꞌ u Simón? As ootzimaleꞌ unqꞌa tanabꞌ najeꞌ sqaꞌn,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ svatzaj, tan yeꞌ kat isaꞌ unqꞌa uxhchileꞌ inimat u Jesús.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ: —As katil kuxh la oksalkat iqꞌii umaꞌl u qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ. Pet ech koj tu vitenameꞌ tukꞌ xoꞌl unqꞌa tatineꞌ tikabꞌal, tan echeꞌ la koj oksal iqꞌii,— tiꞌk Aak.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 As jit uch ibꞌanat veꞌt Aak unqꞌa nimla bꞌaꞌnileꞌ tu vitenameꞌ. Pet taꞌn kuxh kaꞌl unqꞌa aachꞌoꞌm kat taqꞌ jeꞌ Aak iqꞌabꞌ stiꞌ. As kat bꞌaꞌnxi.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 As kat yan veꞌt te Aak uvaꞌ yeꞌ kat ikꞌujbꞌaꞌ unqꞌa uxhchileꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ Aak.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 As imolo veꞌt Aak kabꞌlaval unqꞌa ichusulibꞌeꞌ. As ichaj veꞌt bꞌen Aak chajnaj. As kaꞌkabꞌil teqꞌot tibꞌ chajnaj kat ibꞌan Aak. As taqꞌ veꞌt Aak tijleꞌm chajnaj tiꞌ teesal unqꞌa subꞌuleꞌ kꞌatz unqꞌa uxhchileꞌ.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 As kat tal bꞌen Aak te chajnaj uvaꞌ yeꞌl unbꞌooj tetz chajnaj la teqꞌo tu bꞌey. As yeꞌl isam chajnaj la teqꞌo. As mitaꞌn txꞌix; as mitaꞌn puaj. Pet taꞌn kuxh vikarote chajnajeꞌ la teqꞌo.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 As la uch toksat chajnaj ixaꞌp. Pet yeꞌl kaꞌvoꞌj toksaꞌm chajnaj la teqꞌo.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Abꞌiste u kabꞌaleꞌ uvaꞌ la kꞌulpukat ex uvaꞌ la bꞌenkat ex, as tzitziꞌ la atinkat ex lanal el chꞌuꞌl ex tu u tenameꞌ. As aꞌn la etaqꞌ kan u atinbꞌaleꞌ.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Asoj at umaj tenam uvaꞌ yeꞌ la kꞌulpukat ex, asoj yeꞌ la isaꞌ unqꞌa tenameꞌ tabꞌit veyoleꞌ, as la el chꞌuꞌl ex tzitziꞌ. As la echitu el u pojoeꞌ uveꞌ at tiꞌ vetojeꞌ, texhlal tetz uvaꞌ yeꞌ bꞌaꞌn vitxumbꞌal unqꞌa tenameꞌ. As jik chit tuk val sete uvaꞌ tu u qꞌiieꞌ uveꞌ la ulkat u kꞌaxkꞌoeꞌ, tan nimeꞌ u kꞌaxkꞌoeꞌ la ul tiꞌ u tenameꞌ tiꞌ uveꞌ kat ul tiꞌ u Sodoma tukꞌ u Gomorra,— tiꞌk Aak.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 As el veꞌt chꞌuꞌl unqꞌa ichusulibꞌ u Jesús tiꞌ bꞌen talat te unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ la ikꞌaxa tibꞌ unqꞌa tenameꞌ tiꞌ tok kꞌatz u Tiixheꞌ.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 As kat teesa veꞌt el chajnaj unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa uxhchileꞌ. As nimal unqꞌa aachꞌoꞌmeꞌ kat ivaa chajnaj taꞌn aceite. As kat bꞌaꞌnx veꞌt unqꞌa aachꞌoꞌmeꞌ.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 As tabꞌi veꞌt u ijlenaaleꞌ uvaꞌ Herodes uvaꞌ nik toksal veꞌt iqꞌii u Jesús, tan katil kuxh nik tokkat veꞌt iqꞌii Aak. As ech tal veꞌt naj ileꞌ: —Aꞌ u Xhuneꞌ uvaꞌ nik aqꞌon kuꞌ unqꞌa uxhchileꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ uvaꞌ kat ulyu taama unpajte. Estiꞌeꞌ ni tolebꞌ tiꞌ ibꞌanat unqꞌa nimla bꞌaꞌnileꞌ,— tiꞌk naj.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Pet ech tal kaꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —Kamal u Elías,— tiꞌke. As at unjolte uvaꞌ ech nik tal ileꞌ: —Kamal aꞌ umaj u qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ echeꞌ unqꞌa uvaꞌ kat ul naꞌytzan,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 As tul tabꞌi veꞌt u Herodes u yoleꞌ tiꞌ u Jesús, as ech tal veꞌt naj ileꞌ: —Aꞌ u Xhuneꞌ bꞌa kat ulyu taama unpajte uvaꞌ kat val itzokꞌpik el iviꞌ,— tiꞌk u Herodes.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Tan maꞌtik talat naj itxeypu u Xhuneꞌ, as tal naj iqitzpu taꞌn kateena tu u kaarsa tiꞌ inimal viyol u Herodías, u tixqel u Piꞌl uvaꞌ titzꞌin u Herodes, tan ixoj alon uvaꞌ la yatzꞌpu u Xhuneꞌ, tan tixqelik veꞌt u Herodes u Herodías.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 As aꞌ ibꞌankat u Herodes, tan ech nik tal u Xhun ileꞌ te u Herodes: «Paaveꞌ kat abꞌana, tan kat eexqeli veꞌt u tixqel veetzꞌineꞌ,» tiꞌk u Xhuneꞌ tala.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 As nik ichꞌoꞌn veꞌt taama u Herodías tiꞌ u Xhuneꞌ. As ichuk veꞌt ixoj txumbꞌal tiꞌ iyatzꞌpu u Xhuneꞌ, tan nikat isaꞌ ixoj uvaꞌ la kam u Xhuneꞌ. As yeꞌ nik tolebꞌ ixoj,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 tan nik ixoꞌva u Herodes u Xhuneꞌ, tan naꞌlik vatz u Herodes uvaꞌ jik itxumbꞌal u Xhuneꞌ as yeꞌl u vaꞌlexheꞌ nik ibꞌaneꞌ. Estiꞌeꞌ nik ikol u Herodes u Xhuneꞌ vatz ixoj. As kꞌuxh nik isotz veꞌt ikꞌuꞌl u Herodes taꞌn viyol u Xhuneꞌ, as nik ichiibꞌ naj tiꞌ tabꞌil unqꞌa yoleꞌ.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 As aꞌ uchkat veꞌt vatz u Herodías tul uvaꞌ kat tzꞌaj veꞌt iyaabꞌ u Herodes, tan kat ibꞌan veꞌt naj umaꞌl u bꞌaꞌnla txꞌaꞌoꞌm tukꞌ unqꞌa bꞌooqꞌol tenameꞌ, tukꞌ unqꞌa lochol tetz najeꞌ, as tukꞌ kaꞌt unqꞌa najeꞌ uveꞌ nim iyolbꞌeleꞌ tu u Galilea.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 As ok veꞌt u tal u Herodías bꞌixoj tu u nimla qꞌiieꞌ. As achaꞌvik chit ibꞌix ixoj uveꞌ til u Herodes tukꞌ unqꞌa imooleꞌ uveꞌ atik ok skꞌatz viꞌ u meexhaeꞌ. As ech tal veꞌt u Herodes ileꞌ te ixoj: —Jaj sve kam uveꞌ nasaꞌ. As la vaqꞌ see,— tiꞌk naj.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 As tukꞌ tiila yol taltziꞌ veꞌt u Herodes. As ech tal ileꞌ: —Kꞌuxh la ajaj unpokꞌoꞌchoj u txꞌiibꞌal unqꞌiieꞌ, as techal la vaqꞌ see kam uvaꞌ la ajaj sve,— tiꞌk naj.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 As el veꞌt chꞌuꞌl ixoj. As ul ichꞌoti veꞌt ixoj te vitxutxeꞌ: —¿Kam qꞌi la unjajeꞌ?— tiꞌk ixoj. As ech tal veꞌt u txutxa ileꞌ: —Jaj viviꞌ u Xhuneꞌ uvaꞌ nik aqꞌon kuꞌ unqꞌa uxhchileꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ,— tiꞌk vitxutx ixojeꞌ.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 As oora chit ok veꞌt ixoj uveꞌ atikkat u Herodes. As ech tal veꞌt ixoj ileꞌ: —Aꞌ ni valeꞌ uvaꞌ la aaqꞌ tzan viviꞌ u Xhuneꞌ sve cheel tu umaj pulaato,— tiꞌk ixoj.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 As txumun veꞌt u Herodes tiꞌ uvaꞌ ijaj ixoj viviꞌ u Xhuneꞌ. Tan tiꞌ uvaꞌ maꞌtik tal tziꞌt naj te ixoj tukꞌ tiila yol vatz unqꞌa ilonaaleꞌ viꞌ u meexhaeꞌ, as taqꞌ chit veꞌt naj kam uvaꞌ ijaj ixoj.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 As yak kuxh ichaj veꞌt bꞌen naj umaꞌl u sol tiꞌ bꞌen teqꞌot tzan viviꞌ u Xhuneꞌ.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 As bꞌex veꞌt u soleꞌ tu u kaarsaeꞌ. Itzokꞌ veꞌt el naj viviꞌ u Xhuneꞌ. As teqꞌo veꞌt tzan naj tu umaꞌl u pulaato. As taqꞌ veꞌt ok naj te u ixojeꞌ; as taqꞌ veꞌt ok ixoj te vitxutxeꞌ.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Tul uvaꞌ tabꞌi veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ u Xhuneꞌ, as ul teqꞌo veꞌt chajnaj vichiꞌol u Xhuneꞌ. As bꞌex imuj veꞌt chajnaj.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 As kat ul veꞌt kabꞌlaval unqꞌa ichusulibꞌ u Jesús skꞌatz. As kat ul tal veꞌt chajnaj te u Jesús kam chit uvaꞌ kat bꞌex ibꞌan chajnaj, as kam uvaꞌ kat bꞌex ichus kan chajnaj.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Koꞌnaj tu umaꞌl u atinbꞌal uvaꞌ yeꞌlkat uxhchil. As koꞌnaj unbꞌooj iꞌloj,— tiꞌk Aak, tan mamaꞌla chit tenam nikat tuleꞌ; as nik ibꞌeneꞌ. As yeꞌ nik tuch veꞌt itxꞌaꞌn chajnaj tukꞌ Aak.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 As ok veꞌt chajnaj tu umaꞌl u barco. As bꞌen veꞌt chajnaj tukꞌ u Jesús tu umaꞌt u atinbꞌal uvaꞌ yeꞌlikkat tenam.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Pet nimal chit tenam ilon veꞌt ibꞌen Aak tukꞌ chajnaj. As kat el chꞌuꞌl stoj tulaj unqꞌa talaj tenameꞌ tiꞌ ibꞌen ikꞌulat Aak tziꞌ u aꞌeꞌ. As bꞌaxik oon veꞌt unqꞌa tenameꞌ vatz Aak. As kat imol veꞌt tibꞌ unqꞌa tenameꞌ tiꞌ Aak unpajte.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 As tul el veꞌt chꞌuꞌl u Jesús tu u barco, as til veꞌt Aak u mamaꞌla tenameꞌ. As itxum veꞌt Aak ivatz, tan ech veꞌteꞌ echeꞌ unjoloj kaneeroꞌ uvaꞌ yeꞌl xeen tetz ati. As xeꞌt veꞌt Aak chusun. As nimal chusbꞌal tal Aak ste.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 As tul kuꞌ veꞌt qꞌii, as jetzꞌen veꞌt ok unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ skꞌatz. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak: —Kat kuꞌy veꞌt qꞌii. As tul yeꞌl kabꞌal at tzitzaꞌ.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 As yeꞌl techbꞌubꞌal unqꞌa tenameꞌ eqꞌomal staꞌn. Pet al ste uvaꞌ la bꞌen iloqꞌ ipaan tulaj unqꞌa kabꞌaleꞌ as tulaj unqꞌa talaj tenameꞌ uvaꞌ najli kuxhtuꞌ,— tiꞌk chajnaj.
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Yeꞌle, pet ex la aqꞌon ipaan,— tiꞌk Aak. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —¿As ma oꞌ la bꞌen loqꞌon veꞌt ipaan unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ naaleꞌ? Tan aꞌ ni taleꞌ uvaꞌ at laakꞌaloj (200) qꞌii aqꞌon tiꞌ ijaꞌmil ipaan unqꞌa tenameꞌ,— tiꞌk chajnaj.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —As bꞌen etiltaj jankꞌoj paan ati,— tiꞌk Aak. As bꞌex til veꞌt chajnaj. As ech ul tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Oꞌvaꞌl kuxh paan ati tukꞌ kaꞌvaꞌt u txay,— tiꞌk chajnaj.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 As tal veꞌt Aak te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ uvaꞌ la xonebꞌ unqꞌa tenameꞌ skajayil tiꞌ chaj tꞌuubꞌul vatz u chaqꞌaalaeꞌ.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 As xonebꞌ veꞌt unqꞌa tenameꞌ vatz u chaqꞌaalaeꞌ tiꞌ chaj tꞌuubꞌul. Ati uvaꞌ oꞌkꞌalal (100) itꞌubꞌit tibꞌ; as ati uvaꞌ laval toxkꞌal (50) itꞌubꞌit tibꞌ.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 As itxey veꞌt Aak oꞌvaꞌl unqꞌa paaneꞌ tukꞌ kaꞌvaꞌt unqꞌa txayeꞌ. As kaꞌyik veꞌt jeꞌ Aak tu almikaꞌ. As taqꞌ veꞌt Aak taꞌntiixh te u Tiixheꞌ stiꞌ. As ijatx veꞌt Aak. As taqꞌ veꞌt Aak unqꞌa paaneꞌ tukꞌ kaꞌvaꞌt unqꞌa txayeꞌ te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ tiꞌ uvaꞌ la ijatx veꞌt chajnaj xoꞌl unqꞌa tenameꞌ.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 As tul maꞌtik itxꞌaꞌn unqꞌa tenameꞌ sbꞌaꞌn skajayil,
42 Todos comeram à vontade,
43 as imol veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ unqꞌa yaꞌl paaneꞌ tukꞌ unqꞌa yaꞌl txayeꞌ. As nootel kabꞌlavat xuꞌk staꞌn.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 As oꞌvaꞌl mil unqꞌa najeꞌ uveꞌ kat txꞌaꞌni.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 As tul uvaꞌ nik iqꞌiila kan u Jesús unqꞌa tenameꞌ, as tal veꞌt Aak te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ uvaꞌ la ok veꞌt chajnaj tu u barco as la bꞌax veꞌt chajnaj vatz Aak tiꞌ iqꞌaxit u mar as tiꞌ toon chajnaj tu u tenam u Betsaida.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 As tul maꞌt iqꞌiilat kan Aak unqꞌa tenameꞌ, as bꞌex veꞌt Aak viꞌ umaꞌl tal vitz sijunal tiꞌ inachat Tiixh.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 As kaaik veꞌt kan Aak sijunal viꞌ u vitzeꞌ. As maꞌtik toon veꞌt u barco pokꞌoꞌch u mar, tul aalik itzꞌotin veꞌteꞌ.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 As tul txantik isajbꞌu veꞌteꞌ, as til u Jesús uvaꞌ vaꞌlik chit iyaꞌlut tibꞌ chajnaj tukꞌ u barco, tan aalik itzaa u kajiqꞌeꞌ vatz u barco. As xaoꞌm tok veꞌt Aak viꞌ u mar tiꞌ bꞌen ilejat Aak chajnaj. As tal veꞌt Aak ibꞌax vatz chajnaj.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Tul til chajnaj uvaꞌ nikat ixaan veꞌt Aak viꞌ u mar, as nik tal chajnaj uvaꞌ kamal xoꞌval uveꞌ nik til chajnaj. As sikꞌin veꞌt chajnaj,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 tan kajayil chit chajnaj ilon. As xoꞌv veꞌt chajnaj. As yolon veꞌt u Jesús te chajnaj. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Yeꞌ kuxh xoꞌv ex. Pet etiibꞌisataj etaama, tan ineꞌ,— tiꞌk Aak.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 As jeꞌ veꞌt u Jesús tu u barco kꞌatz chajnaj. As yak kuxh yaꞌ veꞌt u kajiqꞌeꞌ. As teqꞌo chit veꞌt taama chajnaj,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 tan tiꞌ uvaꞌ yeꞌ nik ipal chajnaj stuul tiꞌ u tijleꞌm u Jesús uvaꞌ ibꞌan Aak tul sinaꞌsat Aak u paaneꞌ, tan aluxik kuxh taama chajnaj.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 As tul maꞌtik iqꞌaxit u Jesús u mar tukꞌ unqꞌa ichusulibꞌeꞌ, as oon veꞌt chajaak tziꞌ u aꞌeꞌ tu u txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ Genesaret. As tzitziꞌ ikꞌalkat veꞌt chajnaj u barco tziꞌ u aꞌeꞌ.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 As tul el veꞌt chꞌuꞌl chajnaj tu u barco tukꞌ u Jesús, as yak kuxh texhla veꞌt unqꞌa tenameꞌ Aak.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Tul nik ipal Aak tulaj unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ echen najlich u Genesaret, as kat eqꞌol veꞌt tzan unqꞌa aachꞌoꞌmeꞌ viꞌ unqꞌa chꞌachiꞌm tzeꞌeꞌ tu uvaꞌ nik tabꞌilkat unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ atikkat Aak.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 As katil uveꞌ nik ipalkat Aak, moj tulaj unqꞌa tenameꞌ, moj tulaj unqꞌa talaj tenameꞌ, as moj tulaj vitz, as nik taqꞌ kuꞌ unqꞌa uxhchileꞌ unqꞌa aachꞌoꞌmeꞌ tu bꞌey. As nik ijaj kuybꞌal te Aak uvaꞌ aal kuxh koj u toksaꞌm Aakeꞌ la ikan unqꞌa aachꞌoꞌmeꞌ uveꞌ nik taleꞌ, tan abꞌil uveꞌ nik kanon u toksaꞌm Aakeꞌ, as yak chit nik tel u chꞌoꞌmeꞌ stiꞌ.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.